More
    Αρχική Ειδήσεις Adam Jones: «Οι 10 κιθαρίστες που με επηρέασαν»

    Adam Jones: «Οι 10 κιθαρίστες που με επηρέασαν»

    Οι Tool επέστρεψαν, η μουσική τους είναι πίσω στο προσκήνιο και οι οπαδοί πήραν αυτό για το οποίο περίμεναν τόσα χρόνια.

    Η κιθάρα είναι φυσικά από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της μουσικής. Ο Adam Jones λοιπόν ερωτήθηκε σχετικά και αποκάλυψε τους 10 κιθαρίστες που διαμόρφωσαν τον ήχο του.

    1. Robert Fripp (King Crimson)

    Αυτός που του έδωσε τις βάσεις για το παίξιμο γενικότερα. Αντιμετώπιση, ύφος και πειθαρχία.

    Μπορείς να ρωτήσεις το Fripp «Τι είδους εξοπλισμό χρησιμοποιείς;» και θα απαντήσει «Δεν έχει σημασία. Είναι όλα θέμα ύφους.».

    Το ύφος και η πειθαρχία του επιτρέπουν να εξερευνήσει όλα τα πολλά μουσικά μονοπάτια που μπορείς να ακολουθήσεις.

    2. Adrian Belew (King Crimson)

    Αυτός που παίζει κατευθείαν από την καρδιά.

    Ο κόσμος δεν αναφέρει συχνά τον Adrian Belew, και θεωρώ ότι είναι εξίσου heavy με το Fripp. O Adrian παίζει κατευθείαν από την καρδιά του, οπότε συχνά αψηφά την κλασική προσέγγιση στις κλίμακες και τις διδαχές.

    3. Trey Gunn (King Crimson)

    Σε περίπτωση που δεν το είχατε αντιληφθεί, ο Jones τρέφει μεγάλο σεβασμό για τους King Crimson. Τον Trey Gunn δε τον θεωρεί πραγματικό βιρτουόζο.

    Ξέρω ότι παίζει Chapman Stick και Warr Guitar (σ.σ. πολύχορδα όργανα σχεδιασμένα να παίζονται με δύο χέρια) αλλά παραμένει κιθάρα για εμένα.

    Η προσέγγιση αριστερού-δεξιού χεριού που έχει είναι σαν κλασικού πιανίστα.

    Μου έκανε μερικά μαθήματα για να βελτιώσω το συγχρονισμό των χεριών μου, και νόμιζα ότι ξαναμάθαινα κιθάρα από την αρχή!

    4. Buzz Osborne (Melvins)

    Άλλος ένας Fripp με ηλεκτρική σκηνική παρουσία.

    Εκεί που θα κάνω μια πιο ψυχεδελική φάση επί σκηνής, ο Buzz θα ζεστάνει πολύ γρήγορα το κοινό. Πολύς κόσμος δεν αναγνωρίζει τη σημασία των Melvins, και δυστυχώς μάλλον δεν θα το κάνουν μέχρι η μπάντα να το διαλύσει.

    5. Paul Leary (Butthole Surfers)

    Ένας καινοτόμος και πολύ ιδιαίτερος κιθαρίστας.

    Το παίξιμο του Paul Leary είναι εντελώς καινοτόμο και παραβιάζει κάθε κανόνα στη μουσική θεωρία και τις κλίμακες. Κινείται προς πάσα κατεύθυνση αλλά όλα ταιριάζουν τέλεια μεταξύ τους.

    6. Andy Gill (Gang of Four)

    Παθιασμένος.

    Ο Andy Gill είναι ένας πολύ υποτιμημένος κιθαρίστας. Πίσω στη δεκαετία του ’70, ήμουν απλά ένα παιδί που έπαιζε σε μπάντες και προσπαθούσε να αποβάλει την τεράστια επιρροή της κλασικής rock.

    Το ωμό, παθιασμένο παίξιμο του Gill είχε πολύ μεγάλη επίπτωση πάνω μου. Μπορούσες να νιώσεις πόσο οργισμένος ήταν.

    7. Dr. Know (Bad Brains)

    Ο Dr. Know ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του. Ποιος ξέρει τι τροφοδοτούσε τη φωτιά μέσα του, πάντως σίγουρα υπήρχε φωτιά!

    8 & 9. Fredrik Thordendal, Mårten Hagström (Meshuggah)

    Δύο εκπληκτικοί μουσικοί, μοναδικοί στο είδος τους.

    Αυτοί οι τύποι έχουν πάρει τη σουηδική metal εντελώς εκτός της πεπατημένης και σε μια ακραία καινοτόμα περιοχή. Δεν θέλω να δείξω προτίμηση στο Fred, αλλά είναι απλά φοβερός. Έχει ένα απίστευτο στυλ. Αλλά και οι δυο τους είναι απίθανοι.

    10. Ronald Jones (The Flaming Lips)

    Ένας ακόμη πρωτότυπος κιθαρίστας που έπαιζε αυτό που ένιωθε.

    Συνήθιζε να παίζει με ένα κέρμα για πένα, ώστε να μπορεί να το γλιστράει στις χορδές. Επίσης, ποτέ δεν έχω δει κιθαρίστα να χρησιμοποιεί τόσα πετάλια για εφέ.

    Αλλά όπως και οι King Crimson, ο Ronald ήταν πολύ καλός στο να ενσωματώνει την τεχνολογία με γούστο. Είναι άλλος ένας που έπαιζε με την καρδιά και όχι με το μυαλό.