Ανταπόκριση / Defcon Fest 8

Defcon Fest 8
Defcon Fest 8

Το Defcon Fest 8, ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ της εγχώριας underground μουσικής σκηνής, αποτελεί πλέον παρελθόν και σίγουρα μια ωραία ανάμνηση για όποιον βρέθηκε στο An Club αυτές τις τρεις μέρες. Οι μέρες αυτές ήταν μια γιορτή της ροκ σκηνής και μας διαβεβαίωσαν πως η χώρα μας έχει να δώσει πολλά στο κομμάτι της μουσικής.

Τα κακά νέα είναι ότι η φράση «αποτελεί παρελθόν» δεν σημαίνει πως απλά πέρασε το φετινό του 3ήμερο. Με μία ανακοίνωση από την επίσημη σελίδα του φεστιβάλ στο Facebook, οι διοργανωτές έκαναν χθες γνωστό στο κοινό ότι το Defcon έκλεισε τον κύκλο του, μετά από 8 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στα εγχώρια μουσικά δεδομένα. Πάνω από 120 μπάντες έδωσαν το παρών στη σκηνή του Defcon, το οποίο πλέον αποτελεί ένα σύνολο όμορφων αναμνήσεων, και η ανακοίνωση ολοκληρώθηκε με… Black Sabbath και τους στίχους του θρυλικού ‘End Of The Beginning’:

Is this the end of the beginning?
Or the beginning of the end?
Losing control or are you winning?
Is your life real or just pretend?

Πάμε όμως στα του φεστιβάλ. Η κάθε βραδιά είχε διαφορετική χροιά και ύφος. Η 1η μέρα ήταν αφιερωμένη σε alternative/garage/grunge μουσικές με headliners τους The Noise Figures. Το 2ο βράδυ, η ψυχεδέλεια είχε την τιμητική της, με τους Naxatras να κλείνουν τη συναυλία και, τέλος, η 3η μέρα είχε λίγο πιο heavy ήχο με metal στοιχεία με τους Skull & Dawn να κλείνουν το live και κατ’ επέκταση ολόκληρο το φεστιβάλ.

Το φεστιβάλ μεταδόθηκε ζωντανά μέσω livestreaming από το κανάλι Local Stage στο YouTube και τα βίντεο αναρτήθηκαν από τον ίδιο λογαριασμό. Μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στο τέλος του κειμένου για κάθε ημέρα.

Ημέρα 1η

Το Defcon 8 πιστό στο ραντεβού του, ξεκίνησε στις 9, πράγμα που με εξέπληξε θετικά, αφού έχουμε συνηθίσει να ξεκινάνε τα live με τουλάχιστον μισή ώρα καθυστέρηση. Την βραδιά άνοιξαν οι Bent by Sorrow με ένα 30λεπτο σετ με ροκ αισθητική και κάποια πιο ατμοσφαιρικά σημεία, σήμαναν ένα αξιόλογο ξεκίνημα για το φεστιβάλ και μας προϊδέασαν θετικά για την εξέλιξη του live.

Σειρά είχαν οι Fool in The Box, οι Αθηναίοι alternative rockers ήταν σίγουρα ένα από τα highlights της βραδιάς με πολύ τεχνικό παίξιμο, έχοντας ωραία δυναμική και μελωδία, με την 30λεπτη εμφάνισή τους να σου αφήνει ένα αίσθημα ανικανοποίητου θέλοντας να ακούσεις κι άλλο, και ειδικά το I Want You (She’s So Heavy)’ των Beatles στο οποίο έχουν κάνει ένα εξαιρετικό cover.

Στις 22:30 ανέβηκαν στη σκηνή οι 10 Code, που σάρωσαν το An Club, κάτι που βέβαια ήταν αναμενόμενο, αφού και από άποψη μουσικής και από άποψη φωνητικών ήταν αρτιότατοι με τον ήχο στο μαγαζί να τους αδικεί κατά την άποψή μου. Κατά τη διάρκεια της εμφάνισής τους μας παρουσίασαν και δύο νέα κομμάτια και μας έκαναν να ανυπομονούμε για τη νέα τους δουλειά.

Προτελευταίοι ανέβηκαν στη σκηνή οι One Man Drop με έντονα ψυχεδελικό στυλ που ίσως μας έκανε να νιώσουμε πως εκεί η βραδιά έκανε λίγο κοιλιά, γιατί οι προηγούμενες μπάντες είχαν περισσότερη δυναμική. Ωστόσο όσο περνούσε η ώρα οι One Man Drop κέρδιζαν όλο και περισσότερο το κοινό με αποτέλεσμα στα τρία τελευταία κομμάτια η εμφάνισή τους να μας έχει πείσει πως πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα μπάντα. Η setlist τους, εκτός από δικά τους κομμάτια, περιλάμβανε και διασκευές τραγουδιών των Clash και του Elvis Presley.

Λίγο μετά τις δώδεκα ανέβηκαν στη σκηνή οι The Noise Figures, οι οποίοι μπήκαν πολύ δυναμικά έχοντας ανάλογη ανταπόκριση και από τον κόσμο. Θυμίζοντας κάτι από βρετανικά συγκροτήματα αλλά και από Black Keys, το garage ντουέτο έπαιξε κάτι παραπάνω από μία ώρα χωρίς να δείχνει να κουράζει το κοινό και χωρίς να ‘χει να ζηλέψει τίποτα από πολυμελείς μπάντες. Μόνο αρνητικό της εμφάνισής τους η κούραση που -φυσιολογικά- είχε επέλθει μετά από τέσσερις μπάντες. Αρκετός κόσμος είχε αρχίσει να αποχωρεί από το An, ενώ, όσοι έμειναν, σίγουρα θα ξόδευαν περισσότερη ενέργεια υπό τους ρυθμούς των The Noise Figures, αν τους είχε απομείνει και καθόλου.

Η πρώτη μέρα του Defcon έληξε με πολύ θετικές γενικές εντυπώσεις και με μία πίκρα για την προσέλευση του κόσμου, καθώς ήταν σχετικά μικρή, χωρίς όμως να καταφέρει να πτοήσει τις μπάντες.

Ημέρα 2η

Το βράδυ του Σαββάτου, πριν καν ξεκινήσει το live, μπορούσες να δεις τον κόσμο να σχηματίζει ουρά έξω από το An club, πράγμα που σηματοδοτούσε πως το live θα είχε την απαραίτητη ενέργεια.

Οι The Mound βγήκαν στις εννιά ακριβώς και με τους heavy rock ήχους τους προθέρμαναν κατάλληλα τον κόσμο που είχε έρθει από νωρίς. Η μπάντα, μας παρουσίασε ένα νέο κομμάτι και ήταν αρκετά δεμένη, παρότι έπαιξε με αντικαταστάτη ντράμερ, αφού ο ντράμερ της μπάντας είναι στον στρατό και τους αρκέστηκε στο να τους παρακολουθήσει απλά, ώσπου να του δοθούν τα drumsticks για το τελευταίο κομμάτι.

Στη συνέχεια στη σκηνή ανέβηκαν οι Hypnotic Nausea. Ο πολύ καθαρός ήχος και η εξαιρετική χρησιμοποίηση των samples που χαρακτηρίζουν τις εισαγωγές των κομματιών, συντέλεσε σε μια πολύ ζεστή ανταπόκριση απ’ τον κόσμο, ο οποίος μαζεύτηκε κάτω από τη σκηνή από τις πρώτες κιόλας νότες. Οι post-rock/stoner μελωδίες τους, μας ταξίδεψαν για περίπου 40 λεπτά και δεν σίγουρα δεν τους χορτάσαμε.

Γύρω στις έντεκα πήραν θέση στη σκηνή οι Green Yeti. Τα ηχεία τσίτωσαν από την πρώτη κιόλας νότα, τα ντεσιμπέλ ανέβηκαν απότομα. Ο ντράμερ δεν κρατήθηκε και έβγαλε την μπλούζα πριν καν ολοκληρωθεί το πρώτο κομμάτι της μπάντας και ένα διαφαινόμενο πάρτυ είχε ξεκινήσει. Ωστόσο, λίγη περισσότερη ενέργεια από την μπάντα θα ήταν εκτιμητέα, αν και τελικά ο κόσμος έδειξε να το απολαμβάνει.

Η ώρα ήταν σχεδόν 12 και είχε έρθει η στιγμή να ανέβουν στη σκηνή οι Instant Boner και να μας πάρουν τα μυαλά για τα 45 περίπου λεπτά που ακολούθησαν. Όχι ότι δεν το ξέραμε ήδη, αλλά οι Boner μας έδειξαν πόσο πολύ ταιριάζει το σαξόφωνο με την ροκ, παρουσιάζοντας ένα set – ποτ-πουρί, με τα περισσότερα τραγούδια να προέρχονται από το πιο πρόσφατο EP τους (‘Outburst’). Οι Θεσσαλονικείς γέμισαν ασφυκτικά τη σκηνή, όχι μόνο επειδή είναι 6 μέλη (πανάθεμά τους), αλλά κυρίως γιατί πραγματικά φάνηκε να το ζουν, μία μέρα, μάλιστα, μετά την εμφάνισή τους στη Λάρισα. Επιτέλους είχαμε την ευκαιρία να τους δούμε σε έναν χώρο με καλή ακουστική και να απολαύσουμε τον σαξοφωνίστα τους όπως του άξιζε, ενώ για πρώτη φορά μέσα στη μέρα, είδαμε τον κόσμο να κουνιέται λίγο πιο έντονα απ’ ό,τι προηγουμένως, παρασυρόμενος από τις κινήσεις του frontman, που πότε έκανε air-drumming και πότε έκανε air-guitaring. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε στα καλέσματά τους, με πιο χαρακτηριστικό σημείο εκείνο όπου διασκεύασαν το ‘Foxy Lady’ του Jimi Hendrix, που, όπως ήταν φυσιολογικό, ήταν το πιο γνώριμο για όλους. Στο τέλος, απολαύσαμε ένα μικρό σόλο από κάθε μέλος της μπάντας και κάπως έτσι έκλεισε ένα έντονο 45λεπτο, αφήνοντας την εντύπωση μιας πραγματικά δεμένης μπάντας.

Μετά τις απαιτούμενες προετοιμασίες στη σκηνή, ήταν η ώρα για τους headliners της βραδιάς, που δεν ήταν άλλοι από τους Naxatras. Λίγο-πολύ τα γνωρίζουμε για αυτούς και την απίστευτη αγάπη που τρέφει ο κόσμος για τις ταξιδιάρικες και γκρουβάτες μουσικές τους. Παρά την κούραση που είχε επέλθει μετά από τόσες ώρες, οι Naxatras δεν μας «λυπήθηκαν». Ο κόσμος, αν και άρχισε να σπάει κατά τη 1:30 (κακώς), φάνηκε να απολαμβάνει κάθε στιγμή της εμφάνισής τους, με την μπάντα να τον ευχαριστεί συνεχώς και να τον ανταμείβει παίζοντας τη μία επιτυχία μετά την άλλη. Ο ήχος ήταν απολαυστικός και πολλά κομμάτια ακόμα καλύτερα από την studio εκδοχή τους, και κάπως έτσι είχαμε και το πρώτο moshpit της βραδιάς, με τα μέλη της μπάντας απλά να κλείνουν τα μάτια τους και να ευχαριστιούνται τη στιγμή. Μετά από περισσότερη από μιάμιση ώρα επί σκηνής με τους Naxatras, η κατάσταση προϊδέαζε για encore, το οποίο τελικά δεν ζητήθηκε, σίγουρα λόγω κούρασης από το κοινό, που έδειχνε να απολαμβάνει τη στιγμή, αλλά να θέλει και να βγει λίγο έξω και να πάρει τον αέρα του.

Η δεύτερη μέρα είχε ολοκληρωθεί και ένα αίσθημα πληρότητας, όσο να πεις, το είχαμε και με το παραπάνω.

Ημέρα 3η

Την τρίτη και τελευταία μέρα του Defcon 8 το ραντεβού ήταν νωρίτερα, στις 8:30. Ο κόσμος είχε αρχίσει να μαζεύεται και την αρχή έκαναν οι Contra Limit παίζοντας τα πρώτα riffs. Ο heavy rock ήχος τους κατέκλυσε το An, και έχοντάς ακούσει τη μπάντα και στο παρελθόν, μου φάνηκαν εμφανώς ανανεωμένοι (σαφώς μεγάλη επιρροή σε αυτό είχε και το ανανεωμένο line-up της μπάντας) και οι νέες ιδέες που μας παρουσίασαν στα 4 νέα τραγούδια που έπαιξαν μας κάνουν να περιμένουμε με ενδιαφέρον επόμενες δουλειές τους.

Γύρω στις 21:15 ανέβηκαν οι Narcosis. Το grunge στοιχείο ήταν έντονα παρόν στη μουσική τους και το παίξιμό τους είχε την δυναμική που μας έχουν συνηθίσει. Παρότι σε κάποια σημεία ένιωθα ότι ήταν κάπως άκεφοι, κατάφεραν και κέρδισαν το κοινό, δικαίως, αφού είναι ένα από τα ελληνικά συγκροτήματα που συζητιούνται πολύ τελευταία και θα συνεχίσουν συζητιούνται για πολύ ακόμα.

Κατά τις 10, σειρά πήραν οι 45Rats, μια instrumental μπάντα με rock ‘n’ roll ήχο, που παρά την απουσία φωνητικών, δεν κούρασαν, πράγμα αρκετά σύνηθες σε τέτοιες περιπτώσεις. Οι 45Rats μου έδωσαν την εντύπωση μιας μπάντας αφοσιωμένης στην μουσική της, που ξέρει τον τρόπο να σε κάνει να περάσεις καλά ακόμα και σε μια εμφάνιση που διαρκεί μόνο μισή ώρα.

Πριν τους headliners, ανέβηκαν στη σκηνή οι Yellow Devil Sauce και ο κόσμος άρχισε να γίνεται ακόμα πιο θερμός και να “λικνίζεται” στην alternative, με ’90s στοιχεία στη μουσική τους. Η εμπειρία που έχουν στα live φάνηκε έντονα επί σκηνής, με τα τραγούδια να έχουν ωραία ροή. Μεταξύ άλλων, παρουσίασαν και δύο νέα κομμάτια τους στα οποία τους συνόδευσε ο Χρήστος Βλάχος από τους Black Hat Bones.

Τελευταίοι στη σκηνή ανέβηκαν οι Skull & dawn, μια ιδιαίτερη μπάντα που ξεσήκωσε το κοινό και ίσως να ξένισε μερικούς που με τις πρώτες νότες του μπάντζο μας ταξίδεψαν στον Αμερικάνικο νότο. Ο country ήχος και οι dark μελωδίες ήταν βασικό συστατικό της μουσικής τους, με σημεία να μου θυμίζουν The Cramps, με τα psychobilly στοιχεία τους. Τα “πρωτόγονα” φωνητικά και ο επικοινωνιακός frontman που έπαιζε είτε μπάντζο είτε κιθάρα, έκλεψαν την παράσταση, ενώ η μπάντα έπαιξε και ένα ακυκλοφόρητο κομμάτι και διασκεύασε GG Allin (για τον οποίο έχουν γράψει και τραγούδι), με τη βοήθεια ενός φίλου της μπάντας στα φωνητικά.

Η τελευταία μέρα του Defcon Fest 8 ήταν για τους φίλους της λίγο πιο “σκληρής” μουσικής και σίγουρα αντάμειψε όποιον παρευρέθηκε!

Defcon Fest 8
Defcon Fest 8