Ανταπόκριση: Rockwave Festival #Day1

Rockwave Festival
Rockwave Festival

Το StraightOnMusic βρέθηκε για πρώτη φορά στο Rockwave Festival και σας μεταφέρει τον παλμό της πρώτης ημέρας του πιο γνωστού φεστιβάλ στην Ελλάδα, που έχει μεγαλώσει δύο ολόκληρες γενιές. Παρά την οικονομική στενότητα που μαστίζει στη χώρα μας, υπήρξε μεγάλη ανταπόκριση από τον κόσμο, ο οποίος κατέκλυσε το Terra Vibe στη Μαλακάσα, περιμένοντας να ακούσει τα αγαπημένα του συγκροτήματα.

Η θεματική της πρώτης ημέρας του φεστιβάλ ήταν ξεκάθαρη. Η Terra σκηνή φιλοξενούσε συγκροτήματα που είχαν περισσότερο rock ακούσματα, ενώ η μικρότερη σκηνή του συναυλιακού χώρου, η Vibe, συγκροτήματα με περισσότερο punk ήχους και επιρροές, καθιστώντας και το θέαμα πιο συναυλιακό. Για αρχή, το βλέμμα μας τράβηξε η μπάντα κρουστών Batala. Με τα μαγικά τους τύμπανα, επισκέφτηκαν φέτος το Rockwave Festival και όσοι δεν τους είδατε, σίγουρα θα τους… ακούσατε. Η πολυμελής μπάντα κρουστών δημιουργήθηκε στην Αθήνα πριν κάποια χρόνια και έχει ήδη συμμετέχει σε πολλά μικρά και μεγάλα φεστιβάλ της χώρας, μην χάνοντας την ευκαιρία να μας ξεσηκώσουν με τους reggae και samba ρυθμούς τους.

Batala

Vibe Stage

Wish Upon A Star

Η τετραμελής punk rock μπάντα από την Ελλάδα, με το όνομα Wish Upon A Star, εμφανίστηκαν πρώτοι στο Vibe Stage κι έκαναν την αρχή για μια μέρα γεμάτη ροκ μουσικές για όλα τα γούστα.

Despite Everything

Ακολούθησαν οι Despite Everything τα έδωσαν όλα, κάνοντας μια απ’ τις καλύτερες εμφανίσεις. Πολύ δυνατό vibe και ομολογουμένως από το live αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για μια μπάντα που έχει λιώσει στις πρόβες, περνάνε καλά και αυτό βγαίνει προς τα έξω! Τρομερή δυναμική παρουσία επί σκηνής, δυναμικά τύμπανα, ωραίες κιθάρες και σκληρά φωνητικά, μια punk rock μπάντα που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από άλλες μπάντες του εξωτερικού.

Turbonegro

Είχε έρθει η ώρα και για τους Turbonegro που πολύ γρήγορα ανέβηκαν στη σκηνή και ξεκίνησαν να τα σπάνε. Η ενέργειά τους φανερή από την πρώτη νότα, με το ιδιαίτερο στυλάκι τους να επιβεβαιώνει τους ταγμένους fans τους και να ”ξενίζει” κάπως πρόσωπα που δεν τους γνώριζαν, χωρίς αυτό όμως να στερεί από τη γενική διάθεσή τους. Βαριές κιθάρες και τα mosh-pits να δίνουν και να παίρνουν, με αποκορύφωμα την κομματάρα ‘All My Friends Are Dead’, όπου και ‘γω παραδέχομαι πως χώθηκα λίγο πιο μέσα στον κόσμο για να χτυπηθώ. Αυτό που αναγνωρίζω με το παραπάνω στους Turbonegro είναι το fan base που έχουν δημιουργήσει στην Ελλάδα. Πολύ πιστό και πορωμένο κοινό. Ένας από το κοινό κυμάτιζε και μια σημαία του fan club τους, μέχρι που η μπάντα την πήρε και συνέχισε να την κυματίζει στη σκηνή. Το Rockwave συνέχισε να εξελίσσεται με πολύ ωραίο τρόπο και η διάθεση όλων μας ήταν στο full.

Dropkick Murphys

Οι Ιρλανδοί Dropkick Murphys δημιουργήθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του ’90 στη Μασαχουσέτη και μάλλον ήταν κι οι πραγματικοί headliners χθες, αφού ξεσήκωσαν για τα καλά το κοινό με τις folk και hardcore punk μουσικές τους.

Οι πολιτικοποιημένοι Dropkick Μurphys, γνωστοί για την υποστήριξή τους στα εργατικά στρώματα, ήρθαν με άγριες διαθέσεις στη Μαλακάσα ξεσηκώνοντας το κοινό, το οποίο όμως τους αντάμειψε και με το παραπάνω ανάβοντας πυρσούς, χορεύοντας και τραγουδώντας μαζί τους γνωστά και αγαπημένα κομμάτια όπως το ‘Rose Tattoo’, ‘The State Of Massachusetts’, ‘Johnny, I Hardly Knew Ya’. Περιττό να περιγράψουμε τι χαμός έγινε στο κομμάτι ‘I’m Shipping Up To Boston’, όπου η σκηνή γέμισε με κόσμο από το κοινό (το Vibe Stage δε μας χωρούσε όλους), επιβεβαιώνοντας την μεγάλη επιτυχία της μπάντας στη χώρα μας και το ένθερμο κλίμα που επικρατούσε καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς.

Terra Stage

Whereswilder

Οι Whereswilder είναι ένα πολλά υποσχόμενο ψυχεδελικό ροκ συγκρότημα της εγχώριας σκηνής. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους, ‘Yearling’, που κυκλοφόρησε από την Six D.o.g.s Records, πήρε πολύ καλό feedback και κριτικές, γεγονός που έδωσε την απαραίτητη ώθηση στη μπάντα να συνεχίσει να κάνει αυτό που ξέρει καλά, να παίζει μουσική. Με μουσικές αναφορές σε stoner rock και επηρεασμένη από τη μουσική των The Beatles και Tame Impala, η μπάντα έχει να μας προσφέρει ακόμα πολλά.

Στο live ήταν άψογοι, τα κομμάτια κομμένα και ραμμένα επάνω τους, το 60’s και indie rock μπορεί να εκφράζεται με πολλούς τρόπους, τα παιδιά μας απέδειξαν ότι μπορούν και εκπροσωπούν το είδος, διατηρώντας τον ήχο όσο σκληρό χρειάζεται και παράλληλα να είναι επαγγελματίες, επιτυγχάνοντας 100% ως προς την ποιότητα και το ύφος.

The Callas

Στις 17:00, με τον ήλιο να βρίσκεται σε στιγμές δόξας και να μας σιγοψήνει, ανεβαίνουν στο Terra Stage οι The Callas. Δεν είχα ξανακούσει ποτέ το συγκρότημα από κοντά, είχα όμως παρατηρήσει την έντονη παρουσία τους σε αξιόλογες διοργανώσεις. Οι The Callas μας έπαιξαν ένα υβρίδιο garage punk, ιδιαίτερα πειραματικό, με εναλλαγή αντρικών και γυναικείων φωνών και με το reverb βασικό συστατικό του κιθαριστικού μέρους της μπάντας. Πολύ διαφορετικός ήχος, σέβομαι αυτό που κάνουν, αλλά σε ορισμένα σημεία ίσως να κούρασε το υπερβολικά πειραματικό ύφος.

The Subways

Μετά το ξεσηκωτικό σετ των Despite Everything, ήταν η ώρα για τους The Subways, που περίμενα πώς και πώς να τους δω, θεωρώντας πως το one-hit wonder ‘Rock ‘N’ Roll Queen’ έχει αδικήσει τους πολύ δουλεμένους, ατόφιους punk rock ‘n’ roll δίσκους τους και δεν τους έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή. Τελικά, ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες μου με το παραπάνω. Από την αρχή μέχρι το τέλος ήταν μια εμφάνιση γεμάτη ενέργεια, δυνατά τύμπανα, φοβερή σκηνική παρουσία με τα μέλη να αλωνίζουν τη σκηνή και στο τέλος είδαμε και ένα τρελό crowd surfing από τον τραγουδιστή τους, φυσικά στο ‘Rock ‘N’ Roll Queen’, που έγινε πανικός. Ακούστηκαν τραγούδια όπως ‘Kiss Kiss Bang Bang’, ‘Oh Yeah’, ‘Shake Shake’, ‘Girls N Boys’. Οι Subways ήταν η ιδανική μπάντα για να πιεις την απογευματινή μπύρα σου -μιας και ανέβηκαν on stage γύρω στις 6- και να ακούσεις διασκεδαστικές μουσικές.

beer

Suede

Για τους Suede θα εκφραστώ με ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Περίμενα πολύ να τους δω γιατί είχα ακούσει πολλά για τη μουσική τους πορεία και για το πόσο έχουν επηρεάσει με τον ήχο τους. Με το ξεκίνημα -είχε μόλις αρχίσει σιγά-σιγά να πέφτει και ο ήλιος- με συνεπήραν. Ο χαρακτηριστικός βρετανικός νοσταλγικός ήχος κατέκλυσε το Terravibe και για όλη τη διάρκεια του set ο κόσμος παρακολουθούσε με καρφωμένα τα μάτια στη σκηνή το performance όλης της μπάντας αλλά κυρίως του χαρισματικού frontman τους, που αποδείχθηκε και ιδιαίτερα επικοινωνιακός κατεβαίνοντας από τη σκηνή και τραγουδώντας με τους Έλληνες fans του αρκετά συχνά. Ο επαγγελματισμός τους έκανε τη διαφορά και η ταπεινή, προσωπική μου άποψη, είναι πως ίσως οι Suede να ήταν αυτοί με τον περισσότερο headlining αέρα. Μια εμφάνιση με την απαραίτητη ποικιλία στο setlist, τραγούδια με ενέργεια αλλά και πιο ήρεμα, ο καλύτερος τρόπος να προετοιμαστούμε για την τρελή συνέχεια που ακολουθούσε.

The Last Shadow Puppets

Τα φώτα σβήνουν και ακούγονται επευφημίες και χειροκροτήματα. Στη σκηνή μπαίνει πρώτα η ορχήστρα, στην οποία υπάρχουν τρία βιολιά και ένα cello και ακολουθούν o Alex Turner με τον Miles Kane.

Ξεκινώντας με μία διασκευή του ‘I Want You’ των The Beatles, το συγκρότημα αποθεώνεται από το ελληνικό κοινό. Συνέχεια έχει το ‘The Age Of The Understatement’, το ομότιτλο τραγούδι του πρώτου τους άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2008. Με έναν Turner εξαιρετικά θεατρικό, δυσκολεύεται κανείς να πιστέψει πόσο μεταλλάχθηκε σε λίγα μόνο χρόνια από ένα “μαζεμένο” παιδί σε έναν τριαντάρη με αέρα ροκ σταρ που κατακτά τη σκηνή. Ακολουθεί το κομμάτι ‘Used To Be My Girl’ από τον καινούριο δίσκο, ενώ επανερχόμαστε στο 2008 με το ‘Calm Like You’.

Το κοινό παραληρεί μόλις ξεκινάει το ‘Bad Habits’ με ένα δυναμικό Miles Kane να τραγουδάει με πάθος. Φυσικά, την παράσταση έκλεψε για άλλη μία φορά ο Turner, ο οποίος πλησίασε τόσο κοντά στον Kane που έδιναν την εντύπωση ότι φιλιόντουσαν.

TLSP

Την δυνατή επιλογή των τραγουδιών έρχονται να ολοκληρώσουν και τα -κλασικά πλέον- ‘My Mistakes Were Made For You’ και ‘Standing Next To Me’ με το δίδυμο να ξεσηκώνει το κοινό. Φυσικά, δεν έλειψαν και τα -όμορφα- απρόοπτα, καθώς ο Turner ξεκίνησε να τραγουδάει το ‘Happy Birthday’ στην εορτάζουσα βιολίστρια, Caroline.

Aφού το συγκρότημα φεύγει από τη σκηνή, επιστρέφει με encore, ερμηνεύοντας -προς έκπληξη όλων- το ‘505’ των Arctic Monkeys από το δίσκο‘Favourite Worst Nightmare’ του 2007. Mε μία διασκευή του ‘Is This What You Wanted’ των Leonard Cohen και τελειώνοντας με το ‘Meeting Place’, η πρώτη ημέρα του φεστιβάλ φτάνει στο τέλος της.

Κλείνοντας, ακούστηκαν πολλά σχόλια όσον αφορά τη δυναμική των τραγουδιών του συγκροτήματος. Πολλοί έσπευσαν να πουν ότι οι πραγματικοί headliners της χθεσινής ημέρας του Rockwave ήταν οι Dropkick Murphys, καθώς το κοινό, από την αρχή μέχρι και το τέλος ήταν εκστασιασμένο. Ωστόσο, ας μην ξεχνάμε πως η “φύση” των τραγουδιών των The Last Shadow Puppets είναι τέτοια που δεν σου επιτρέπει να ξεσηκωθείς τόσο όσο θα μπορούσες στους The Subways ή στους Dropkick Murphys. Άρα, πρέπει να ληφθεί υπόψη και αυτός ο παράγοντας.

Ευχαριστούμε πολύ τις συντάκτριές μας Χριστίνα και Μυρτώ και τον Ορέστη Τεντζέρη για την ανταπόκριση.