Ανταπόκριση / Zeal & Ardor + Skull & Dawn + Cyanna Mercury @ILION plus (5/5/2017)

Zeal & Ardor @ILION plus, Athens
Zeal & Ardor @ILION plus, Athens

Για τον γράφοντα, το πλέον hyped up συναυλιακό γεγονός της χρονιάς. Και δεν είμαι καν σίγουρος αν οφείλω να προσθέσω το απαραίτητο παρενθετικό «μέχρι τώρα». Όταν ήρθα πρώτη φορά σε επαφή με τη μουσική του συγκεκριμένου καλλιτέχνη, κάπου στο δεύτερο μισό του περασμένου έτους, είχε ένα όχι ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό των φανατικών που έχει πλέον αποκτήσει, επομένως η άφιξή του στα ελληνικά συναυλιακά δρώμενα, λίαν συντόμως μάλιστα, ήταν κάτι που ακόμα και οι πιο πιστοί ακόλουθοί του ελάχιστα περίμεναν. Όχι απλά ανακοίνωσε συναυλία, αλλά πήρε μαζί του on stage δύο εκ των πιο ιδιαίτερων ελληνικών μουσικών σχημάτων για support. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκαν οι βάσεις για κάτι που έμελλε να γίνει ένα από τα πιο ξεχωριστά (μουσικά) events του έτους που διανύουμε.

Φθάνοντας στο ΙΛΙΟΝ plus, στην καρδιά του Αθηναϊκού κέντρου κατά τις 21:30, ο κόσμος μόλις είχε αρχίσει να προχωράει προς την είσοδο, μετά από σημαντική καθυστέρηση στην έναρξη του event. Κάτι από το οποίο ουδείς ενοχλήθηκε, μιας και η προσμονή (καθώς και η βεβαιότητα για την επικείμενη αποζημίωση) ήταν ήδη μεγάλη. Κατά τις 22:00 ανέβηκαν στο stage οι πρώτοι οικοδεσπότες της βραδιάς, οι Cyanna Mercury, το εντυπωσιακό δε της υπόθεσης είναι ότι το venue είχε ήδη (σχεδόν) γεμίσει. Κουβαλώντας για περίπου μία ώρα τη μοναδική τους απόδοση της σκληρής εναλλακτικής ψυχεδέλειας, χωρίς καν να παίξουν τα «χιτάκια» με τα οποία έγιναν ευρέως γνωστοί. Έχοντας ξαναέρθει δις σε επαφή με τη live εμπειρία που προσφέρουν (μία ως opening act, την άλλη ως headline), μπορώ να επιβεβαιώσω άφοβα πως καταφέρνουν να σε εθίζουν ολοένα και περισσότερο στο έργο τους, το οποίο κατά τη ταπεινή μου άποψη ακούγεται (πολύ) καλύτερα ζωντανά παρά ηχογραφημένα, κάτι που δεν μπορεί να πει κανείς για πολλές μπάντες η αλήθεια είναι. Πανδαισία από κρουστά διά χειρός του frontman, πέραν του drummer, πολλά παιχνίδια με τον ήχο μέσω της ατμοσφαιρικής κιθάρας όσο και των απόκοσμων backing vocals του πληκτρά ο οποίος, λειτουργώντας διά μέσου (και) ηλεκτρονικών επιπρόσθετων αποτελεί τον sound designer όσο και την αδιαμφισβήτητη ήρεμη δύναμη της μπάντας. Συνοπτικά, ένα από τα καλύτερα αισθητικά ταιριάσματα στο βασικό act της ημέρας.


Cyanna Mercury – Archetypes / Review


Κατά τις 23:00 η σκυτάλη παραδόθηκε στους Skull & Dawn, φορείς της σκοτεινής, folk-ίζουσας Americana επί ελληνικού εδάφους. Αποτελούν τη συνέχεια του avant-garde σχήματος Défilé des Âmes, αλλά και την ανάγκη των συγκεκριμένων καλλιτεχνών να εκδηλώσουν την αγάπη τους για το Τέξας και οτιδήποτε βρίσκεται στα πέριξ αυτού. Με το απαραίτητο σκοτεινό/σατανικό twist προφανώς. Βαδίζοντας σε διαφορετικά μονοπάτια απ’ ό,τι οι προκάτοχοι Cyanna Mercury, κατάφεραν να προσθέσουν το δικό τους στοιχείο στο κλίμα της βραδιάς, χαλαρώνοντας μάλιστα τη διάθεση με έναν ιδιαίτερα επικοινωνιακό και ορεξάτο frontman. Η ώρα περνάει αλλά το κοινό δεν δείχνει να κουράζεται ούτε στο ελάχιστο, παρακινώντας τους να παρατείνουν την παρουσία τους. Επιμελήθηκαν ένα ποικιλόμορφο setlist (ειρωνικό αν σκεφτεί κανείς ότι ο τραγουδιστής αστειεύτηκε με το γεγονός ότι ποτέ δεν δουλεύουν με προκαθορισμένο setlist) που περιλάμβανε δυνατά κομμάτια που φλερτάρουν με το μεταλλικό στοιχείο μέχρι αργόσυρτα murder ballads, τα οποία απαιτούν την παρουσία whiskey ή έστω bourbon. Ενόσω το κατ’ εξοχήν ρόφημα που υπήρχε πάνω στο stage ήταν μεταλλικό νερό.

Η ώρα δείχνει μεσάνυχτα και οι Skull & Dawn αποσύρονται για να παραχωρήσουν σιγά σιγά το συναυλιακό χώρο στο κυρίως πιάτο της βραδιάς. Ο Zeal & Ardor, μαζί με την 5μελή live μπάντα του (μπάσο, κιθάρα, ντραμς καθώς και δύο επιπλέον vocalists) ανεβαίνει στο stage μισή ώρα μετά και το κοινό ξεσπάει σε χειροκροτήματα και ιαχές. Με το καλησπέρα δείχνει τις άγριες διαθέσεις του, εναλλάσσοντας τη φωνητική του ερμηνεία από τις πανέμορφες, μυσταγωγικές soul εξάρσεις στις απόκοσμες, επιθετικότατες black metal κραυγές συνοδεία του απαραίτητου, καταιγιστικού blast beat με ιδιαίτερη δεξιοτεχνία, ενώ οι δύο επιπλέον τραγουδιστές έδειχναν ανάλογο ενθουσιασμό και συμπλήρωναν ιδιαίτερα επιτυχημένα τον frontman. Η live εμπειρία του συγκεκριμένου γινόταν με την ώρα ολοένα και πιο υπνωτική, κάτι που αφενός οφείλεται στο εντυπωσιακό light show το οποίο δεν επιστρατεύτηκε από κανένα εκ των δύο opening acts, αφετέρου στο ότι αυτή η μίξη ειδών για την οποία έγινε γνωστός ο Zeal & Ardor ακούγεται ακόμα πιο αλλόκοτη σε ζωντανή απόδοση. Κάτι που δεν σε κάνει να προσπαθήσεις να διαχωρίσεις τα είδη που ακούς εκείνη την ώρα αλλά να το αφήσεις να σε παρασύρει σαν λαίλαπα και να επιδοθείς σε ατελείωτο επί τόπου headbanging. Το setlist περιλάμβανε σχεδόν ολόκληρο το ‘Devil Is Fine’ (διαβάστε εδώ την κριτική μας), τιμήθηκαν δεόντως όμως και προηγούμενες, σχετικά πιο άγνωστες κυκλοφορίες, κάτι που παραδόξως όχι μόνο δεν γείωσε τον κόσμο, αλλά τον έκανε να ζητάει ακόμα περισσότερο. Σχετικά σύντομα κομμάτια με κοφτά τελειώματα, έδωσαν πολλάκις τη ευκαιρία στον κόσμο να τον καταχειροκροτήσει. Η τυπικότητα και ο επαγγελματισμός του συγκεκριμένου δεν τον άφησε να προχωρήσει πέραν της μίας ώρας, δεν ξαναεμφανίστηκε ούτε για encore (αν και στην πραγματικότητα ο κόσμος δεν ζητούσε κάτι συγκεκριμένο, παρά μόνο να τον απολαύσει για τουλάχιστον ακόμα μια ώρα), ουδείς όμως έμεινε ανικανοποίητος, με όλους όσους παρευρέθησαν να μιλάνε για μια μοναδική εμπειρία.

Ο Zeal & Ardor απέδειξε πανηγυρικά ότι έχει χτίσει ένα αρκετά ογκώδες φανατικό κοινό στη χώρα μας, παρόλη την underground, avant-garde αισθητική του και το γεγονός ότι είναι ακόμα ένας σχετικά φρέσκος καλλιτέχνης. Είμαι σίγουρος (όσο και χαρούμενος να υποστηρίξω) ότι σύντομα θα τιμήσει και πάλι τη χώρα μας. Την επόμενη φορά όμως, θα τον θέλαμε για τουλάχιστον ένα δίωρο. Και όχι, δεν είναι υπερβολή.


Διαβάστε ακόμα:

Συνέντευξη Zeal & Ardor