Από τους Nirvana και τους Soundgarden, στις Ειδικές Δυνάμεις και τα βουνά του Αφγανιστάν!

Jason Everman
Jason Everman

1994. Λίγες μέρες μετά από την αυτοκτονία του Kurt Cobain, o Jason Everman ολοκληρώνει τη βασική εκπαίδευση των καταδρομέων στις αμερικανικές Ειδικές Δυνάμεις. Ένας λοχίας τον πλησιάζει κρατώντας ένα περιοδικό… Τον κοιτάζει και του δείχνει ένα από τα πολλά άρθρα για ένα εκ των κορυφαίων συγκροτημάτων του κόσμου, των Nirvana. Σε μία φωτογραφία, κάπου κοντά στον Cobain, φαινόταν και ο κάποτε δεύτερος κιθαρίστας της μπάντας, ένας ροκάς με μακριές μπούκλες. «Εσύ είσαι εδώ;», τον ρωτάει, με τον Everman να απαντάει «Ναι, λοχία».

Δεν ήταν όμως μόνο οι Nirvana… Ο Everman μπορούσε στα 26 του να υπερηφανεύεται πως είχε υπάρξει μέλος, όχι μίας, αλλά δύο κορυφαίων grunge συγκροτημάτων της εποχής, με το δεύτερο να είναι οι Soundgarden. Δύο μπάντες που συνδυαστικά έχουν πουλήσει περισσότερους από 100 εκ. δίσκους. Μπάντες στις οποίες όμως ο Everman δεν κατάφερε ποτέ να… στεριώσει και να καθιερωθεί ως μόνιμο μέλος τους. Κάπου εκεί, μετά και από τους Soundgarden, άφησε την κιθάρα και το μπάσο, και μερικά χρόνια αργότερα κατάφερε να θεωρηθεί ένα μόνιμο και αξιοσέβαστο μέλος των αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων. Ένας από αυτούς τους φουσκωμένους, μουσάτους κομάντο που βρέθηκαν στα βουνά του Αφγανιστάν και του Ιράκ. Για αυτό και αν αναζητήσετε το όνομά του, κάπου εκεί στη δεξιά στήλη της Wikipedia, εκτός από τη θητεία σε Nirvana και Soundgarden, θα δείτε και μία εντυπωσιακή στρατιωτική καριέρα με παράσημα και μία υψηλόβαθμη θέση στον στρατό των Η.Π.Α. Εντελώς ανόμοιες διακρίσεις που αν μη τι άλλο, ανήκουν σε δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους… Η ιστορία του Jason Everman είναι τόσο ενδιαφέρουσα που δεν είναι απίθανο κάποτε να την απολαύσουμε και στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Ο Jason Everman γεννήθηκε σε ένα μικρό νησί της Αλάσκας, σε ένα ράντσο με μόλις δύο δωμάτια, όπου έμενε μαζί με τους γονείς του και έναν οσελότο (μικρή λεοπάρδαλη). Ήρθε σε επαφή με τη μουσική από νεαρή ηλικία όταν άρχισε να μαθαίνει κιθάρα. Τα πάντα όμως άλλαξαν όταν γνώρισε την punk rock. Όπως λέει ο ίδιος:

Στην punk υπάρχει ένα ακραίο είδος κομφορμισμού μέσα σε όλον τον αντικομφορμισμό. Αντιλαμβάνεσαι, μέσα σε όλην αυτήν την εξέγερση, πως ο καθένας κάνει το ίδιο πράγμα. Αλλά, κατά κάποιο περίεργο τρόπο, αυτό εν τέλει σε αφήνει να ξεχάσεις τους κανόνες και να είσαι ο εαυτός σου…

Οι Nirvana

Μεγαλώνοντας, ο Everman πέρασε πολύ από το χρόνο του παίζοντας σε σχολικές μπάντες. Ήταν όμως λίγο μετά από την αποφοίτησή του, όταν έκανε το πρώτο του μεγάλο βήμα στη μουσική. Ο παιδικός του φίλος και ντράμερ, Chad Channing, τον σύστησε σε δύο τύπους με τους οποίους έπαιζε σε συναυλίες και οι οποίοι έψαχναν δεύτερο κιθαρίστα για την μπάντα τους. Ήταν οι Kurt Cobain και Krist Novoselic και η μπάντα τους ονομαζόταν Nirvana.

Στην αρχή ο Everman φαινόταν να ταιριάζει τέλεια με τους bandmates του. Πάνω στη σκηνή, το ύφος των Nirvana ερχόταν σε αρμονία με τα vibes που κουβαλούσε ο Everman. Όπως αποκαλύπτει ο συνιδρυτής της Sub Pop Records, Jonathan Popeman, ο Cobain είχε συμπαθήσει τον Everman και τον αποκάλεσε ευχάριστη «έκπληξη», κατά τη διάρκεια ενός soundcheck στο San Francisco. Όμως η συνεισφορά του Jason Everman στους Nirvana δεν περιορίστηκε σε μερικά live shows και κάποιες ηχογραφήσεις στο στούντιο… Οι Nirvana χρωστούσαν χρήματα στον παραγωγό του πρώτου τους άλμπουμ (‘Bleach’) το οποίο είχαν ηχογραφήσει πολύ πριν ενταχθεί στο συγκρότημα ο Everman. Και ο νέος κιθαρίστας δεν το πολυσκέφτηκε για να βοηθήσει τους νέους του συνεργάτες.

Όπως θυμάται ο Krist Novoselic:

Ο Jason ήταν πολύ γενναιόδωρος. Και είχε δουλέψει, οπότε είχε μερικά έξτρα δολάρια. Έχετε ακούσει ότι το άλμπουμ ηχογραφήθηκε με 600 δολάρια… Αυτά τα πλήρωσε ο Jason.

Μετά από αυτήν την κίνηση, η Sub Pop συμπάθησε τόσο πολύ τον Everman, που τύπωσε μία σειρά από αφίσες οι οποίες τον απεικόνιζαν να τζαμάρει με την κιθάρα του. Το καλό ξεκίνημα όμως του Everman με τους Nirvana δεν είχε διάρκεια αφού όταν η μπάντα βγήκε σε περιοδεία και στριμώχτηκε μέσα σε ένα μικρό βαν, δημιουργήθηκαν σύννεφα πάνω από το κεφάλι του, και εν τέλει, αποδείχτηκε πως δεν ήταν το ιδανικό άτομο που έψαχναν.

Δείτε εδώ μερικές φωτογραφίες του Jason Everman με τους Nirvana. Ο Jason είναι ο σγουρομάλλης με τα μαύρα t-shirts, ενώ ο άλλος νεαρός που ίσως κάποιοι δεν αναγνωρίζετε είναι ο ντράμερ Chad Channing που όπως είπαμε, τον σύστησε στην μπάντα:

Όπως αποκαλύπτει ο Novoselic:

Κάναμε κάποια υπέροχα live. Αλλά τα πράγματα χάλασαν πραγματικά γρήγορα. Δεν μιλούσε σε κανέναν, έβγαζε συνεχώς τον εαυτό του έξω από τον κύκλο μας. Η διασκέδαση σταμάτησε, σταμάτησε πολύ γρήγορα.

Η εξήγηση που δίνει ο άνθρωπος που ήξερε καλύτερα τον Everman και τον έφερε στη μπάντα, o Chad Channing:

Ο Jason δεν μιλάει ελεύθερα όταν τον ενοχλούν κάποια πράγματα. Έδειχνε σαν να μην ήθελε να είναι εκεί.

Η πλήρης αποξένωση του Everman από τους bandmates του, έκανε, όπως ήταν λογικό, τους Cobain και Novoselic να τον θέλουν εκτός Nirvana. Βέβαια, το συγκρότημα ποτέ δεν “απέλυσε” επίσημα τον κιθαρίστα. Απλώς ακύρωσε τα υπόλοιπα live shows της περιοδείας και η θητεία του Everman απλώς έληξε με αμοιβαίο τρόπο. Το κλίμα ανάμεσα σε Everman και bandmates εκείνη την περίοδο ήταν τόσο κακό που μετά την ακύρωση των συναυλιών, ταξίδεψαν οδικώς από τη Νέα Υόρκη στην Washington, μία διαδρομή διάρκειας πέντε ωρών, σχεδόν χωρίς να ανταλλάξουν κουβέντα.

Ακόμα κι αν έχουν περάσει δεκαετίες ολόκληρες από τότε, ο Everman δεν δείχνει να έχει μία ξεκάθαρη απάντηση για το τι πήγε στραβά στη σύντομη συμμετοχή του σε μία από τις πιο διάσημες μπάντες όλων των εποχών:

Για να είμαι ειλικρινής, δεν είχα ποτέ προσδοκίες… Απλώς τελείωσε.

Στο ‘Come as You Are’ του Michael Azerrad, ένα από τα πιο αξιόπιστα βιβλία που έχουν γραφτεί για τους Nirvana, ο συγγραφέας αναφέρει πως ο Cobain έδιωξε τον Everman γιατί ήταν «ένας κυκλοθυμικός metalhead», ενώ σημειώνει ακόμα πως ο Kurt Cobain, αρνήθηκε, ακόμα και μετά από την επιτυχία των Nirvana, να επιστρέψει τα “δανεικά” για τις ηχογραφήσεις του ‘Bleach’, γιατί τα θεώρησε “αποζημίωση” για τις «ψυχικές βλάβες» που προκάλεσε ο Everman στην μπάντα…

Δείτε εδώ τον Everman να τζαμάρει με τους Nirvana:

Οι Soundgarden

Και μπορεί τότε να έκλεισε το κεφάλαιο “Nirvana” για τον Everman, άνοιγε όμως παράλληλα ένα νέο, με τίτλο “Soundgarden”. Βρισκόμαστε μία ανάσα πριν από τη δεκαετία των ’90s, και μπορεί οι Nirvana να μην είχαν ακόμη κάνει εμπορική επιτυχία (το ‘Nevermind’ κυκλοφόρησε το 1991), αλλά οι Soundgarden είχαν ήδη αρχίσει να μεγαλώνουν: Είχαν την υποστήριξη μίας μεγάλης δισκογραφικής (A&M Records), είχαν ήδη κυκλοφορήσει 2 άλμπουμ και έκλειναν γεμάτες περιοδείες.

Λίγο μετά από την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους (‘Louder Than Love’) όμως, ο μπασίστας τους, Hiro Yamamoto, ξαφνικά παραιτήθηκε από το συγκρότημα το 1989, μετά από έναν καβγά με τους bandmates του. Για την ιστορία, να αναφέρουμε πως ο Yamamoto, λίγο αργότερα πήρε το master του στη Χημεία από το Western Washington University, ενώ το 1991 ίδρυσε και αργότερα κυκλοφόρησε δύο δίσκους με τους Truly – μία τριμελή μπάντα με τον τραγουδιστή Robert Roth και τον Mark Pickerel, πρώην ντράμερ των Screaming Trees.

Και ναι, καλά μαντέψατε τον αντικαταστάτη του Yamamoto στους Soundgarden… Ο Everman συμπαθούσε τους Nirvana, αλλά πραγματικά λάτρευε τους Soundgarden και το να παίξει μπάσο για αυτούς, τη στιγμή που είχε ήδη αρχίσει να ανατέλλει το άστρο τους, ήταν μεγάλη υπόθεση για τον ίδιο. Οι Soundgarden, σύμφωνα με τον κιθαρίστα τους, Kim Thayil, δεν προβληματίστηκαν από το πρόσφατο “διαζύγιο” με τους Nirvana:

Ξέραμε ότι η ιστορία με τους Nirvana είχε τελειώσει με μη-ιδανικό τρόπο. Δεν ταίριαζε με τους Nirvana; Σιγά το πράγμα… Έτσι ήταν αυτοί. Εμείς ήμασταν οι Soundgarden. Κάτι διαφορετικό.

Από την πρώτη του ακρόαση με τη μπάντα του Chris Cornell, ο Everman εντυπωσίασε τους bandmates του και εντάχθηκε αμέσως στο line-up του γκρουπ. Όπως θυμάται ο ντράμερ τους, Matt Cameron (και των Pearl Jam): «Ο Jason ήρθε καλά προετοιμασμένος…». Μετά από μία αποτυχία με τους Nirvana, ο Jason Everman πλέον ήταν ο μπασίστας των Soundgarden, της αγαπημένης του μπάντας από το Seattle.

Μόλις στα 22 του, η επόμενη χρονιά βρήκε τον φίλο μας να περιοδεύει σε Αμερική και Ευρώπη. Και πάλι όλα έδειχναν ιδανικά, αλλά δεν ήταν… Ο Everman δεν δέθηκε απόλυτα με τους νέους του συνεργάτες οι οποίοι ήταν μερικά χρόνια μεγαλύτεροι από αυτόν, ενώ δεν μπορούσε να διαχειριστεί εύκολα και την πίεση του να παίζεις μουσική σε μία μπάντα για την οποία υπάρχουν μεγάλες προσδοκίες:

Νόμιζα ότι αυτό ήταν. Ότι αυτή θα ήταν η ταυτότητά μου. Αν και στην αρχή ήμουν λιγάκι επικριτικός για τις μεγάλες βλέψεις τους, συνειδητοποίησα πως τα πράγματα ήταν πολύ πιο πολύπλοκα όταν τα δεις από κοντά. Υπάρχει πίεση όταν υποτίθεται πως είσαι το “next big thing”. Ο κόσμος πίστευε πως θα αυτό θα γινόταν με τους Soundgarden. Από πόλη σε πόλη, είδα άλλες μπάντες να καλοπιάνουν τους Soundgarden.

Δείτε εδώ φωτογραφικό υλικό από την εποχή που οι Soundgarden είχαν στις τάξεις τους τον Jason Everman:

Όταν οι Soundgarden επέστρεψαν στη βάση τους μετά από ένα εκτενές tour, έκαναν μία συνάντηση. Ο Jason Everman έφτασε στο σπίτι του Matt Cameron, πιστεύοντας πως η συζήτηση θα είχε να κάνει με τον επόμενο δίσκο του συγκροτήματος. Δεν ήταν όμως έτσι… Ο Chris Cornell του είπε πως απλώς δεν το πράγμα δεν προχωρούσε και του ανακοίνωσε τα δυσάρεστα νέα, ενώ ο Thayil θυμάται: «Δεν συμπεριφερόμασταν ως μπάντα. Κανένας δεν ήταν χαρούμενος και κανένας δεν μιλούσε στον άλλον». Έτσι απλά, ο Everman είχε για δεύτερη φορά απολυθεί από το συγκρότημά του.

Τόσο τα μέλη των Soundgarden, όσο και άτομα που περιέβαλλαν τη μπάντα, όπως ο road manager Eric Johnson, ανησυχούσαν για το πώς θα μπορούσε να επηρεάσει τον Everman μία δεύτερη αποπομπή από συγκρότημα, πόσο μάλλον όταν η τελευταία ήταν εντελώς απρόσμενη για τον ίδιο. Ο Johnson, όπως και οι ίδιοι οι Soundgarden, δεν μπορούσαν να εξηγήσουν τη συμπεριφορά του Everman. Γιατί ήταν τόσο κυκλοθυμικός; Γιατί δεν ήταν στο ίδιο μήκος κύματος με τους bandmates του, παρόλο που βρισκόταν σε μία αξιόλογη και πολλά υποσχόμενη μπάντα; «Ήταν αστείος και πνευματώδης και μετά κάτι συνέβαινε… Καθόταν μόνος του στο λεωφορείο με τα ακουστικά του. Ένιωθα άσχημα για αυτόν, σκεπτόμενος ότι υπέφερε και κανένας δεν μπορούσε να τον βοηθήσει…», δηλώνει ο Johnson.

Όπως ήταν λογικό, η απογοήτευση κυρίευσε τον Everman, όχι όμως για πολύ:

Ήταν ένα μεγάλο πλήγμα… Το μόνο καλό ήταν ότι έφυγα από τη δυτική ακτή. Μπορεί και να μην το είχα κάνει ποτέ αν δεν είχε γίνει αυτό.

Στους μήνες που ακολούθησαν, ο Everman μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και δούλεψε ως αποθηκάριος στην Caroline Records.

Ο Jason Everman παίζει live με τους Soundgarden στο Λονδίνο, σε ένα από τα ελάχιστα βίντεο που υπάρχουν από τη θητεία του στην μπάντα του Chris Cornell:

Ενώ μπορείτε να ακούσετε το μπάσο του και στη διασκευή των Soundgarden στο ‘Come Together’ των Beatles, που συμπεριλήφθηκε στο EP ‘Loudest Love’.

Ο στρατός και οι Ειδικές Δυνάμεις

Ο καιρός περνάει. Ο Everman βρήκε νέες μπάντες, τους Mind Funk και τους O.L.D. (Old Lady Drivers), ενώ οι Soundgarden που προσέλαβαν για το ρόλο του μπασίστα τον φίλο του Everman, Ben Shepherd, κυκλοφόρησαν το επόμενο άλμπουμ τους (‘Badmotorfinger’) το οποίο έγινε διπλά πλατινένιο. Όμως και οι Nirvana, με τον Dave Grohl στη σύνθεσή τους, έκαναν θαύματα. Το ‘Nevermind’ πούλησε τριάντα εκατομμύρια αντίτυπα και άλλαξε τη ροκ μουσική για πάντα. Τραγική ειρωνεία, το ‘Bleach’, τις ηχογραφήσεις του οποίου πλήρωσε ο Everman χωρίς να του επιστραφούν ποτέ τα χρήματα, ήρθε και πάλι στην επιφάνεια, σημειώνοντας πωλήσεις άνω των δύο εκατομμυρίων αντιτύπων.

Επιστρέφουμε όμως στον Jason Everman. Βρισκόμαστε στο 1993 και ο μουσικός ανακαλύπτει ένα fast track πρόγραμμα για πεζοναύτες του αμερικανικού στρατού. Ο πατέρας του ήταν στο Ναυτικό, ενώ και οι δύο παππούδες του ήταν πρώην στρατιωτικοί. Οπότε το γονίδιο υπήρχε… Ο Everman παραδέχεται πως οι περισσότεροι συνομήλικοί του, χλεύαζαν τον στρατό. Και αυτό ακριβώς τον έκανε να τον συμπαθήσει. Σχετικά με την απόφαση του Everman να καταταγεί, ο Novoselic, ο οποίος μας έχει βοηθήσει αρκετά σε αυτό το άρθρο είναι η αλήθεια, θυμάται: «Κάποτε τον είδα να σκέφτεται… Με ρώτησε “Σκέφτεσαι ποτέ πώς θα ήταν να ενταχθείς στο στρατό και να περάσεις όλη αυτήν την εμπειρία;” και του λέω “Όχι”».

Εκείνη την εποχή ο Everman ήταν ακόμη μέλος των Mind Funk και αν και έμεναν όλοι μαζί σε ένα σπίτι στο San Francisco, δεν είπε λέξη στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας για τα μελλοντικά του σχέδια. Για ένα μεγάλο διάστημα, ξυπνούσε πολύ νωρίτερα από αυτούς και πήγαινε για ποδήλατο και κολύμπι για να βελτιώσει τη φυσική του κατάσταση. Ως που μία μέρα το 1994, χωρίς καμία απολύτως προειδοποίηση, παραιτήθηκε από το συγκρότημα, έβαλε όλα τα του υπάρχοντα σε μία αποθήκη και πήρε μία πτήση για τη Νέα Υόρκη. Ο προορισμός του ήταν το γραφείο στρατολόγησης στο Manhattan. Ένα νέο κεφάλαιο της ζωής του Jason Everman είχε μόλις ανοίξει.

Μάρτιος του 1994 και φτάνοντας στο περίφημο Fort Benning για τη βασική του εκπαίδευση, κόβει τα μαλλιά του, βγάζει το σκουλαρίκι από τη μύτη του και γίνεται ένας από τους πολλούς ανώνυμους νεοσύλλεκτους. Ένα μήνα αργότερα, ο Kurt Cobain αυτοκτονεί και το παρελθόν του Everman βγαίνει στην επιφάνεια. Κάτι που έδωσε αφορμή στους λοχίες του Everman για ακόμα περισσότερα καψώνια: «ΟΚ rockstar, πέσε για 50 push-ups».

Ο Everman θυμάται τους εκπαιδευτές του να προσπαθούν να τον πείσουν να παραιτηθεί νωρίς για να μην χάνει χρόνο, ενώ και οι δοκιμασίες ήταν σκληρές και απαιτητικές:

Έπρεπε να διανύσεις 12 μίλια σε λιγότερο από 3 ώρες, να τρέξεις 5 μίλια σε λιγότερο από 40 λεπτά και πολλά ακόμα…

Οι περισσότεροι από τους μισούς στρατολογημένους απέτυχαν να ολοκληρώσουν τις παραπάνω αλλά και πολλές ακόμη δοκιμασίες στις οποίες υποβλήθηκαν, ή απλώς παραιτήθηκαν στην πορεία. Ο Jason Everman δεν ήθελε να μείνει και πάλι πίσω… Ολοκλήρωσε και την τελευταία άσκηση που του ανατέθηκε και κατετάγη στο Fort Lewis της Washington.

Μέχρι και τότε, πολλοί από τους φίλους του στο στρατό, νόμιζαν πως το παρατσούκλι “rockstar” ήταν απλώς ένα αστείο και ότι δεν είχε κάποια σχέση με την πραγματικότητα. Μέχρι που είδαν μία παλιά βιντεοκασέτα. Ο στρατιώτης Sean Walker θυμάται:

Ήταν ο Jason Everman και έπαιζε σε μία πολύ μεγάλη συναυλία. Αναρωτήθηκα τι διάολο έκανε ο Jason στο στρατό αφού είχε τη ζωή που οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν μονάχα να ονειρεύονται…

Ως μέλος των Ειδικών Δυνάμεων, ο Jason Everman στην αρχή έλαβε μέρος σε αποστολές που είχαν να κάνουν με ναρκωτικά, κυρίως στη Λατινική Αμερική. Όπως δηλώνει:

Είναι μία κατάσταση υψηλής έντασης… Το δέσιμο του να δουλεύεις μαζί για να νικήσεις έναν κοινό εχθρό… Όλοι κοιτούν τριγύρω και ξέρεις… Κάτι cool συμβαίνει εδώ. Ήξερα ότι αυτό είναι. Αυτό είναι ζωή.

Όπως φαίνεται από το t-shirt του, ο Jason Everman μπορεί να άλλαξε δρόμο, αλλά δεν έχασε ποτέ το πνεύμα του rock ‘n’ roll:

Η ανέλιξη όμως του Everman στην στρατιωτική του καριέρα δεν είχε τελειώσει. Ο στόχος του ήταν να βρεθεί στην ελίτ των Ειδικών Δυνάμεων του αμερικανικού στρατού. Τα χρόνια περνούν και ο Everman συνεχίζει να συμμετέχει σε αποστολές και να εκπαιδεύεται. 11 Σεπτεμβρίου του 2001, και όπως ο περισσότερος κόσμος εκείνη τη μέρα, ο Jason ήταν καθηλωμένος στην τηλεόρασή του:

Είδα το βίντεο της σύγκρουσης του αεροπλάνου στον πύργο και κατάλαβα μέσα μου ότι πηγαίναμε σε πόλεμο… Δεν πιστεύω στη μοίρα ή στο πεπρωμένο, αλλά ένιωσα μία αίσθηση κισμέτ, η οποία μάλλον ήταν το ότι ήμουν στο σωστό μέρος, τη σωστή στιγμή. Ήξερα ότι κάτι είχε ξεκινήσει και ήλπιζα να είμαι προετοιμασμένος όταν θα ερχόταν η ώρα να φύγω.

Λίγο καιρό μετά, ο Everman βρέθηκε στο Αφγανιστάν όπου είδε πολλά. Από επιθέσεις αυτοκτονίας μέχρι βραδινές επιδρομές με ελικόπτερα. Όπως τονίζει, «ο πόλεμος δεν είναι όπως στις ταινίες, είναι αργός και όλα είναι προμελετημένα».

Αργότερα, βρέθηκε και στο Ιράκ, όπου όπως λέει είδε μπροστά του τη μεγαλύτερη στρατιωτική επιχείρηση μετά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο:

Τανκς εκρήγνυντο, βάσεις στην έρημο γίνονταν κομμάτια. Είδα πράγματα που δεν περίμενα να δω ποτέ. Ολόκληρα κτίρια έσκαγαν μπροστά μου…

Πριν απαλλαχτεί με τιμές από τα στρατιωτικά του καθήκοντα το 2006, ο Everman έζησε για μία περίοδο στο Θιβέτ όπου μελέτησε τον Βουδισμό και έζησε ως μοναχός στο Νεπάλ, ενώ για ένα μικρό διάστημα δούλεψε και ως courier με ποδήλατο, στη Νέα Υόρκη. Μάλιστα, μετά από το τέλος της στρατιωτικής του καριέρας, εκμεταλλευόμενος τα νέα του προνόμια, έγινε δεκτός στο Columbia University της Νέας Υόρκης και σε ηλικία 45 ετών πήρε το πτυχίο του στη Φιλοσοφία, το 2013.

Και αν νομίζετε πως μετά από αυτό, ο Everman θα ακολουθούσε ακαδημαϊκή καριέρα, ο ίδιος σας δίνει την απάντηση:

Σε καμία περίπτωση… Δεν έχω την υπομονή. Μάλλον θα δουλέψω κάπου μπάρμαν.

Η πορεία του Everman μπορεί να έχει πολλά συμπεράσματα και να δώσει αρκετή τροφή για σκέψη. Καταρχάς μας υπενθυμίζει πως όσο τέλεια και αν ακούγεται στα αυτιά μας και όσο κι αν αποτελεί όνειρο πολλών, η ζωή ενός rockstar έχει και τις δυσκολίες της και πολύ απλά δεν είναι για τα δόντια όλων… Ακόμα, μέσα από την περιπέτειά του στην ροκ μουσική, μπορούμε να αντιληφθούμε ακόμα καλύτερα το πόσο λεπτές είναι οι ισορροπίες ανάμεσα στα μέλη ενός συγκροτήματος, το πόσο μπορεί να επηρεάσει η μεταξύ τους σχέση την πορεία τους και το πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί αυτή η περίφημη χημεία μεταξύ τους.

Είτε δούμε με συμπάθεια την πολύ ξεχωριστή ιστορία του, είτε όχι, θα πρέπει τουλάχιστον να παραδεχτούμε κάτι: Ο Jason Everman κατάφερε να αφήσει πίσω του την αποτυχία του να ζήσει το “όνειρο”. Το να δεις την “ευτυχία” να βρίσκεται δίπλα σου και να σε προσπερνάει, και μάλιστα δύο φορές, είναι σίγουρα κάτι αρκετά ψυχοφθόρο και ένας αιώνιος εφιάλτης στον οποίο έχουν εγκλωβιστεί ουκ ολίγοι μουσικοί που έχουν παίξει σε μπάντες. Ο Everman δεν τα έβαψε μαύρα, δεν εξαφανίστηκε, δεν έδειξε εγωισμό, δεν κυκλοφόρησε 17 δίσκους με μία ανύπαρκτη μπάντα που θα έμενε για πάντα στα χρονοντούλαπα της ροκ μόνο και μόνο για να αποδείξει κάτι, αποδέχτηκε πως δεν ήταν φτιαγμένος για αυτό που νόμιζε πως ήταν και απλώς ακολούθησε έναν διαφορετικό δρόμο, ίσως αυτόν για τον οποίον προοριζόταν εξαρχής. Και από ό,τι έδειξε η εξέλιξη του ίδιου, των Nirvana και των Soundgarden, στο τέλος δεν έχασε κανείς.

jason-everman-gs201d3
Jason Everman: Rockstar, καταδρομέας και πτυχιούχος Φιλοσοφίας.

Οι παραπάνω συνεντεύξεις όπως και οι πληροφορίες για τη ζωή του Jason Everman, δημοσιεύτηκαν σε άρθρο του Clay Tarver για την New York Times, στις 2 Ιουλίου του 2013.