Black Stone Cherry – Black To Blues (EP)

Black Stone Cherry - Black To Blues / Εξώφυλλο
Black Stone Cherry - Black To Blues / Εξώφυλλο

Έναν μόλις χρόνο μετά την κυκλοφορία του ‘Kentucky’ που σημείωσε σημαντική επιτυχία και κατέστησε σαφείς τις βλέψεις των Black Stone Cherry για ακόμα μεγαλύτερη καταξίωση, οι Αμερικανοί επανέρχονται με το EP ‘Black To Blues’.

Έξι tracks, διασκευές κλασικών blues κομματιών, πάντα με την πινελιά των Black Stone Cherry, για τους οποίους το εν λόγω εγχείρημα θα μπορούσε κανείς να το χαρακτηρίσει και ως «φυσική εξέλιξη», μιας και οι διασκευές έχουν εδώ και χρόνια εξέχοντα ρόλο στα live τους. Ειδικά το ‘Built For Comfort’, ένα κομμάτι γραμμένο από τον Willie Dixon αλλά περισσότερο γνωστό λόγω της ερμηνείας του Howlin’ Wolf, το οποίο «είχε αρχίσει να γίνεται το highlight των συναυλιών τους», όπως δήλωσαν στο Teamrock μιλώντας για το EP.

Όλα, λοιπόν, ξεκίνησαν από το ‘Built For Comfort’, το οποίο ανοίγει το EP. Οι BSC το περιποιούνται καταλλήλως και μας χαρίζουν μια εκπληκτική, ηλεκτρισμένη διασκευή, με στιβαρές κιθάρες, μπαρουτοκαπνισμένα φωνητικά και, φυσικά, όλο τον σεβασμό που αξίζει στο κλασικό αυτό κομμάτι. Ό,τι καλύτερο για να ξεκινήσει το EP.

Ακολουθεί το ‘Champagne & Reefer’ του Muddy Waters. Με κεκτημένη ταχύτητα, οι Black Stone Cherry μας παρουσιάζουν τη δικιά τους version του πολυδιασκευασμένου κομματιού (το έχουν διασκευάσει και οι Rolling Stones μεταξύ άλλων), χωρίς να χάνουν την ταυτότητά τους ούτε στιγμή. Κάπου στα μισά του κομματιού, μάλιστα, ένα κιθαριστικό σόλο μας παίρνει τα μυαλά. Το πιο βασικό όμως: Τι μπασάρα είναι αυτή.

Σειρά έχει το ‘Palace Of The King’ του μεγάλου Freddie King. Ο Freddie King είχε χαρακτηριστεί ως ένας εκ των τριών βασιλιάδων της ηλεκτρικής κιθάρας, μαζί με τους B.B. King και Albert King και εδώ οι BSC ηλεκτρίζουν το κομμάτι με μαεστρικό τρόπο.

Έχουμε φτάσει στα μισά του EP και τα δείγματα είναι παραπάνω από ικανοποιητικά. Οι BSC χαρακτήρισαν τη δουλειά τους ως έναν τρόπο «να δείξουν τις ρίζες τους», ενώ ο τραγουδιστής τους, Chris Robertson, ανάφερε στην ίδια συνέντευξη στο Teamrock πως ελπίζει μέσω αυτού του EP να συστήσει τα κλασικά blues στη νέα γενιά, μην παραλείποντας να εκφράσει την απεριόριστη αγάπη του γι’ αυτό το είδος της μουσικής. Λεγόμενα που δικαιολογούν όχι μόνο τις επιλογές των κομματιών, αλλά και τον σεβασμό με τον οποίο τα αντιμετωπίζουν στις διασκευές τους.

Έτσι φτάνουμε στο κάτι παραπάνω από κλασικό ‘Hoochie Coochie Man’, γραμμένο από τον Willie Dixon και πρωτοτραγουδισμένο από τον Muddy Waters. Σίγουρα το πιο γνωστό από τα κομμάτια του δίσκου, με τον Robertson να μας χαρίζει μία απ’ τις πιο ψυχωμένες και ποικιλόμορφες ερμηνείες του και την υπόλοιπη μπάντα να σιγοντάρει, αφήνοντας χώρο στα πνευστά που δίνουν το κάτι παραπάνω που χρειαζόταν για να χαρακτηριστεί η διασκευή από απόλυτη επιτυχία.

Ακολουθεί το επίσης all-time classic ‘Born Under A Bad Sign’. Το συγκεκριμένο κομμάτι τραγουδήθηκε πρώτα από τον Albert King. Με πιο feel good διάθεση, εξαιρετικά πνευστά, ένα υπέροχο κιθαριστικό σόλο λίγο μετά τα μισά του κομματιού και την κορύφωση που ακολουθεί, ο groovy συνδυασμός παλιού και νέου είναι τουλάχιστον ευχάριστος και ανανεωτικός.

Τελευταίο κομμάτι το ‘I Want To Be Loved’, το τρίτο κομμάτι του Muddy Waters μέσα στο EP. «Δεν μπορείς να μην χαμογελάσεις ακούγοντάς το» σχολίασε ο Chris Robertson σχετικά με το πρωτότυπο, το ίδιο θα μπορούσαμε να πούμε κι εμείς ακούγοντας τη διασκευή τους. Είναι μάλλον ό,τι πιο κοντινό στα «αυθεντικά blues» ακούμε μέσα στο EP και είναι εύκολο να καταλάβεις με πόσο ενθουσιασμό καταπιάστηκαν -και- με αυτό το κομμάτι οι BSC. Αναζωογονητικό και φρέσκο, αποτελεί ιδανικό κλείσιμο για το ‘Black To Blues’.

Γυρίζοντας τον χρόνο πολλά πολλά χρόνια πίσω και σε ένα είδος που μοιάζει ορισμένες φορές παραμελημένο, οι Black Stone Cherry μας προσέφεραν ένα EP τεχνικά άρτιο, μουσικά ανανεωτικό και ποιοτικά εξαίρετο, σεβόμενοι απόλυτα τους θρύλους του παρελθόντος που επέλεξαν να διασκευάσουν. Πολλοί που δεν το είχαν κάνει θα αρχίσουν να ψάχνουν τους τους BSC ακούγοντάς το, ενώ είναι σίγουρο και το ότι θα κάνει πολλούς να ασχοληθούν με κλασικούς blues καλλιτέχνες, κάτι που άλλωστε ήταν ένα απ’ τα κύρια μελήματα της μπάντας εξ αρχής.

Δείτε ακόμα:

Blues διαμάντια θαμμένα στον χρόνο

Playlist: Blues is a State of Mind

Playlist: Damn Right I’ve Got the Blues