Ας μιλήσουμε για hip hop. Και συγκεκριμένα για το ‘Bring the Noise’.
Το ‘Bring the Noise’ κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1987, από τους Public Enemy. Αυτοπροωθητικοί στίχοι, σχολιασμός για την αντιμετώπισή τους από τον κόσμο και το κοινό και ιδιόρρυθμα shout-outs που περιλάμβαναν τους Run-D.M.C. και LL Cool J, αλλά και την Yoko Ono και τον Sonny Bono. Και τους Anthrax, επειδή ο Chuck D είχε δει τον Scott Ian να φορά μπλούζες Public Enemy και γούσταρε.
Ο Scott Ian από την πλευρά του ήταν όντως οπαδός των Public Enemy, τους οποίους κατά τα λεγόμενά του άκουγε πολύ εκείνη την περίοδο. Το ‘Bring the Noise’ ήταν το έναυσμα για να πάρει πλήρη μορφή η ιδέα της συνεργασίας, αν και σε πρώτη φάση ο κιθαρίστας δε μοιράστηκε τις σκέψεις του με την υπόλοιπη μπάντα, ακόμα και αφότου επικοινώνησε και κατάφερε να πείσει τον Chuck D.
Κάποιο περίεργο και άγνωστο riff μπορεί να ακουγόταν που και που όταν οι Anthrax μαζεύονταν για να γράψουν νέο υλικό, αλλά ο Ian ήταν αόριστος. Οι Public Enemy εμφανίστηκαν λοιπόν λίγο από το πουθενά στο στούντιο, όπως θυμάται ο Joey Belladonna, ο οποίος δεν είχε καν ακούσει το ‘Bring the Noise’ (και που επέλεξε να κάνει τον DJ και να αφήσει το μικρόφωνο στον Chuck D).
Αλλά το metal σχήμα τα βρήκε με το hip hop σύνολο, όλοι πέρασαν καλά κατά τη διαδικασία και, το σημαντικότερο, υπήρξε και αποτέλεσμα. Οι Anthrax απάντησαν στο shout out βάζοντας τη μουσική τους σε αυτό, το αποτέλεσμα μπήκε στη συλλογή τους ‘Attack of the Killer B’s’ και στο δίσκο ‘Apocalypse 91… The Enemy Strikes Black’ των Public Enemy και το single, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1991, έφτασε μέχρι το νο.14 των βρετανικών charts. Αυτό που ήθελε ο κόσμος, όπως είχε πει ο Chuck D.
Το ‘Bring the Noise’ δεν είναι η πρώτη περίπτωση τέτοιου crossover (δείτε το ‘Walk This Way’ με τους Run-D.M.C.), αλλά παραμένει από τις παλαιότερες και πλέον επιτυχημένες. Και η σημασία του αυξήθηκε λόγω του ρόλου που έπαιξε στο να φέρει κοντά δύο διαφορετικές κοινότητες.
Όχι, δυστυχώς δεν έβαλε ξαφνικά τέλος στο ρατσισμό – το βίντεο για το τραγούδι, που επίτηδες χρησιμοποίησε ισάριθμους λευκούς και μαύρους εφήβους είναι ωραίο, αλλά ο Belladonna έχει σχολιάσει ότι ουδέποτε είδε κανείς από τους εμπλεκόμενους τη συνεργασία ως κοινωνική δήλωση.
Οι metal οπαδοί – για να μη μιλήσουμε για πιο σκληροπυρηνικούς thrashers συγκεκριμένα – δεν είναι πάντα οι πιο ανοιχτόμυαλοι, ειδικά αρχές της δεκαετίας του ’90 με rap απέναντί τους, ούτε και στο «άλλο» στρατόπεδο υπήρχε ιδιαίτερα φιλική προδιάθεση. Το ‘Bring the Noise’ όμως, που το MTV δεν μπορούσε να βρει σε πιο block να το βάλει, το απόλαυσαν και οι μεν και οι δε και στην κοινή περιοδεία των Anthrax και Public Enemy δεν άνοιξε ρουθούνι, παρά τη συνύπαρξη των άκρων.
Άνοιξε ορίζοντες για τα σχήματα του σκληρού ήχου της δεκαετίας, προφανώς ως βάση του rap metal και συγκροτημάτων όπως οι Rage Against the Machine (πολύ αργότερα, οι Chuck D και DJ Lord θα έπαιζαν μαζί τους ως Prophets of Rage), αλλά σε μικρότερο βαθμό και του nu metal, που όρισε σε μεγάλο βαθμό τα επόμενα χρόνια. Μέχρι και στο core μπορεί να βρει κανείς στοιχεία και έμπνευση που πάνε πίσω στο ‘Bring the Noise‘.
Δεν είναι μόνο ο ηχητικός συνδυασμός των ειδών, αλλά και το γεγονός ότι συνέβη, ότι το χάσμα γεφυρώθηκε, ότι μία από τις Big 4 μπάντες του αμερικάνικου thrash βγήκε στο δρόμο μαζί με ένα θρυλικό hip hop σχήμα και ο κόσμος είπε ναι. Ο δρόμος ήταν ανοιχτός μετά τη συνεργασία Anthrax και Public Enemy και πολλοί τον ακολούθησαν. Μερικοί μάλιστα έφτασαν πολύ μακριά.
Και όλα αυτά από μερικές φιλικές κινήσεις, από ένα μικρό φόρο τιμής και καλή διάθεση. Δεν υπάρχει κάποιο μεγάλο δράμα πίσω από το ‘Bring the Noise’, ούτε απόπειρα για κάτι κοσμοϊστορικό. Και ίσως για αυτό έκανε τελικά τέτοια εντύπωση. Δυο διαφορετικά σχήματα που με απόλυτη φυσικότητα έβγαλαν από κοινού ένα κομμάτι. Γιατί τους άρεσε και μπορούσαν και άνοιξαν το δρόμο ώστε στο μέλλον να μπορέσουν και άλλοι.
