Bruce Dickinson: «Οι Deep Purple μου άλλαξαν τη ζωή»

Ο Bruce Dickinson παραχώρησε πρόσφατα μια συνέντευξη στο Teamrock.com, όπου μίλησε για την αγάπη του για τους Deep Purple και ειδικότερα τον σεβασμό του προς το πρόσωπο του Ian Gillan.

Όταν ο frontman των Iron Maiden ρωτήθηκε για το αν θαύμαζε τους Deep Purple όταν ήταν μικρός, εκείνος απάντησε πως μεγάλωσε με αυτούς:

Μικρός τρελαινόμουν για τους Deep Purple. Ήταν αυτό που με σήκωνε το πρωί από το κρεβάτι, αυτή η rock ‘n’ roll μουσική.

Όπως ήταν προφανές, ο Bruce ρωτήθηκε και για το άλμπουμ ‘(Re-Machined – A Tribute To Deep Purple’s Machine Head)’ που κυκλοφόρησε το 2012 ως φόρος τιμής στους Deep Purple, για τα 40 χρόνια από την κυκλοφορία του, ιστορικού πια, ‘Machine Head’.

Iron Maiden, Metallica, Carlos Santana και Black Label Society ήταν μεταξύ των καλλιτεχνών που συμμετείχαν σε αυτό, διασκευάζοντας από ένα κομμάτι του ‘Machine Head’, με τους Iron Maiden να μας χαρίζουν τη δική τους εκδοχή του ‘Space Truckin’ και τον Bruce να δηλώνει:

Οι Metallica με το ‘When A Blind Man Cries’ , μας “τσίμπησαν” το καλύτερο κομμάτι. Όταν άκουσα πως το πήραν οι Metallica, σκέφτηκα «Αχ, αυτό θα επέλεγα». Αlbum σαν και αυτά είναι καταπληκτικά, γιατί είναι ό,τι πιο αγνό μπορείς να ακούσεις.

Επίσης, μέσα από την συγκεκριμένη συνέντευξη ο Bruce κλήθηκε να απαντήσει για το τι έμαθε σαν τραγουδιστής μέσα από αυτόν τον δίσκο.

Η ηχογράφηση του τελευταίου set των φωνητικών που έκανα, έγινε στο studio του παραγωγού Kevin Shirley, το οποίο είχε μέγεθος όσο ένα απλό control room.

Το κομμάτι έχει μόνο τέσσερις στροφές των δύο γραμμών, δεν έχεις πολύ χρόνο να τραγουδήσεις, ο χρόνος είναι συρρικνωμένος.

Κάθε λέξη, κάθε απόχρωση της φωνής, πρέπει να γίνεται ξεκάθαρη στον ακροατή, ώστε να του δημιουργούνται και τα ανάλογα συναισθήματα.

Πρέπει να τραγουδάς σαν να ζεις αυτό που περιγράφει το κομμάτι, και να αποδώσεις το 100% του εαυτού σου.

Αλλά ποτέ δεν θα καταφέρω να εμβαθύνω στο τραγούδι όσο ο Ian Gillan.

O Bruce Dickinson ξέρει τον Ian Gillan από τότε που ο δεύτερος τον έσυρε αναίσθητο έξω από την τουαλέτα του studio του. Ο Βruce ηχογραφούσε τότε το πρώτο του album με τους Samson (‘Survivors’, 1979) στο τότε στούντιο του Ian.

Έκαναν ένα τρελό πάρτυ πριν πάνε να ηχογραφήσουν όταν ο Ian εμφανίστηκε ξαφνικά χωρίς να το γνωρίζουν, αφού τους άκουσε από μακριά. Ο Bruce εξιστορεί εδώ την πρώτη του γνωριμία με τον μεγάλο Ian Gillan:

Έπρεπε κάπως να δικαιολογήσω τον εαυτό μου και να πάω να κάνω εμετό, πήγα στην τουαλέτα και κάθισα εκεί με το κεφάλι μου κάτω στην τουαλέτα για περίπου 45 λεπτά, σε σημείο Ian με λυπήθηκε όταν με είδε και είπε: «Πού είναι; Τραβήξτε τον έξω, καθαρίστε τον, βάλτε τον σε ένα ταξί και στείλτε τον σπίτι». Δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό.

O Bruce δήλωσε ότι ο Ian για αυτόν αποτελεί ένα θρύλο της μουσικής, και τον συγκαταλέγει στην κατηγορία των τραγουδιστών που έχουν κάτι από τενόρο στην χροιά της φωνής τους, έναν ανεξήγητα βαρύ και καθηλωτικό ήχο, όπως ανέφερε.

Η συνέντευξη συνεχίστηκε με ακόμη περισσότερες αναφορές στους υπόλοιπους τραγουδιστές που εμπνέουν τον frontman των Iron Maiden.

H μεγαλύτερη έμπνευσή του, λοιπόν, είναι ο διάσημος ροκ τραγουδιστής Paul Rodgers, γνωστός για την συμμετοχή του σε μπάντες όπως οι Free και οι Bad Company.

O Bruce τόνισε πως δεν προσπάθησε καν να αντιγράψει τον τρόπο με τον οποίο τραγουδάει o συγκεκριμένος, γιατί του φαινόταν τόσο εκπληκτικός και μοναδικός που πίστευε πως κανένας δεν θα μπορούσε να τραγουδήσει με παρόμοιο τρόπο.

Ακόμη, δήλωσε μεγάλος οπαδός του θρυλικού κιθαρίστα και ιδρυτικού μέλος των Deep Purple και των RainbowRitchie Blackmore.

Όπως είπε, οι Rainbow αποτέλεσαν ένα συγκρότημα-σταθμό για την μουσική του παιδεία διότι, όταν ήταν 15 χρονών, ανακάλυψε τυχαία ακούγοντας στο ραδιόφωνο τον Ronnie James Dio και το‘The Butterfly Ball’ (Rainbow, 1974, παραγωγή Roger Glover). Από τότε και μετά, ενθουσιάστηκε πολύ με την φωνή του Dio, ειδικά ακούγοντας το δεύτερο album του συγκροτήματος με τίτλο ‘Rainbow Rising’ (1976).

Σκέφτηκα «Wow, τι φωνή είναι αυτή; Πρέπει να γνωρίσω αυτόν τον τύπο, γιατί τραγουδάει με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο από τους υπόλοιπους.» 

Είχε μια υπέροχη αισθαντική φωνή, αλλά ποτέ δεν έλαβα αυτό το bluesy στοιχείο που έβγαζε ο Ian.

Αργότερα, ο Bruce θυμήθηκε τον συνεργάτη και παραγωγό Martin Birch.

Ο Martin Birch συνεργαζόταν με τους Deep Purple σχεδόν για τα πάντα, και ήταν παραγωγός μας στους Maiden για πολλά χρόνια.

Σαν επαγγελματίας, έριχνε περισσότερο την προσοχή του στη δημιουργικότητα του συγκροτήματος και στη δουλειά στο στούντιο, παρά στις περιοδείες.

Στις μέρες μας οι περιοδείες είναι ο μόνος τρόπος για να βγάλεις χρήματα, δηλαδή τα προς το ζην σου και όχι πολλά παραπάνω.

Επιπλέον, οι περιοδείες σήμερα έχουν καταντήσει κάτι σαν τεστ αντοχής για τους μουσικούς. Κάποτε περιοδεύαμε για την υποστήριξη του εκάστοτε άλμπουμ μας και το άλμπουμ ήταν αυτό που επιχορηγούσε την περιοδεία.

Τώρα ο τρόπος που γίνονται τα tour έχει αλλάξει πολύ.

Το μεγάλο ερώτημα της συνέντευξης τέθηκε στο τέλος και έχει αρκετά μεγάλο ενδιαφέρον. Led Zeppelin ή Deep Purple;

Ήμουν πάντα μεγαλύτερος fan των Deep Purple και όχι των Zeppelin. Αλλά ποτέ δεν είδα τους Zeppelin ή τους Purple σε συναυλία τους όταν ήμουν παιδί, δηλαδή την περίοδο που ήταν στην ακμή τους.

Τα τραγούδια των Zeppelin τότε ήταν τα μεγαλύτερα hits στο ραδιόφωνο της Αμερικής, αλλά πρέπει να ομολογήσω ότι το πράγμα που μου άρεσε περισσότερο σχετικά με τους Zeppelin ήταν αγγλικές, folk ρίζες τους και όχι οι αντιγραφές τους από αμερικάνικα blues κομμάτια.

Ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια τους είναι το ‘Ramble On’.