Chuck Berry – Chuck

Chuck Berry - Chuck / Εξώφυλλο
Chuck Berry - Chuck / Εξώφυλλο

Λίγο καιρό πριν αποδημήσει για να βρει τα υπόλοιπα ιερά τέρατα της μουσικής που έχουν φύγει από τη ζωή, ο Chuck Berry είχε φροντίσει να αφήσει ένα ανθολόγιο κομματιών σαν ένα ύστατο χαίρε.

Ο πιονέρος του rock ‘n’ roll έκανε την τελευταία δισκογραφική του απόπειρα και εμείς βάζουμε να ακούσουμε το τελευταίο του πόνημα με μια νοσταλγική διάθεση, χωρίς να ακολουθηθεί απαραίτητα η τυπική φόρμα των δισκοκριτικών που ακολουθούμε συνήθως.

Παρά το γεγονός ότι υπήρξε αρκετά χρόνια απών από την δισκογραφία, ο Chuck συνέχιζε να γράφει κομμάτια και στα 90 του χρόνια ένιωσε την ανάγκη να συγκεντρώσει κάποια από αυτά και να τα μοιραστεί με το κοινό.

Όπως τόνιζε ο ίδιος σε μια συνέντευξή του το 2010, επιθυμούσε να αφήσει κάτι για να τον θυμούνται, ένα ακόμα ‘Johnny B. Goode’.

Λίγο δύσκολο το τελευταίο, αφού έχουμε να κάνουμε με ένα από τα πιο γνωστά και διασκευασμένα κομμάτια στην ιστορία της μουσικής (ένα μικρό μόνο δείγμα διασκευών μπορείτε να ακούσετε στην playlist που δημοσιεύσαμε μετά τον θάνατό του, πατώντας εδώ), ένα τραγούδι θρυλικό, χωρίς ίχνος υπερβολής, που θα αποτελεί εσαεί την ενσάρκωση του rock ‘n’ roll.

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε με την βοήθεια των μελών της οικογένειάς του (ο γιος του, Charles Jr., παίζει κιθάρα), η συνολική του διάρκεια κυμαίνεται στα 35 λεπτά και αποτελείται από φρέσκα κομμάτια αλλά και μερικές μικρο-τροποποιήσεις σε παλαιότερες δουλειές του.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι κυκλοφόρησε και το πρώτο video clip της καριέρας του, για το τραγούδι ‘Big Boys’, που βγάζει ατόφια μια γλυκιά, ρετρό διάθεση:

Στο συγκεκριμένο κομμάτι συμμετέχει και ο Tom Morello (Rage Against The Machine, Audioslave, Prophets of Rage) αλλά και ο Nathaniel Rateliff (Nathaniel Rateliff and the Night Sweats).

Το φρέσκο αίμα των αμερικάνικων blues, ο Gary Clark Jr., εμφανίζεται στο ‘Wonderful Woman’, το οποίο ο Chuck αφιέρωσε στην επί 68 χρόνια σύζυγό του, Themetta, ενώ κιθάρα εδώ παίζει και ο εγγονός του, Charles III.

Ακόμα ένα track βασισμένο στο ‘Johnny B. Goode’, το ‘Lady B. Goode’, ακολουθεί την ίδια μελωδία (είναι το τέταρτο συνολικά sequel) με ένα τακ μεγαλύτερη ταχύτητα από το πρωτότυπο.

Κλασικός, γνώριμος, Chuck Berry ήχος:

O Chuck αφήνει μια country πινελιά στον δίσκο, με την μπαλάντα ‘Darlin’ να σε ταξιδεύει… μισό αιώνα πίσω, ενώ μια μικρή ανακύκλωση γίνεται στο ‘Jamaica Moon’ (‘Havana Moon’ – 1957).

Σε γενικές γραμμές, δεν υπήρξε καμία απαίτηση για καινοτομίες από τον Chuck Berry σε αυτόν τον δίσκο. Δεν το είχε καμία ανάγκη άλλωστε, γιατί το όνομά του είναι γραμμένο με χρυσά γράμματα, πλάι στους μεγαλύτερους του πενταγράμμου.

Ακούγοντας την μεταθανάτια κυκλοφορία του, άδραξα την ευκαιρία να σκαλίσω ξανά τις μεγάλες του επιτυχίες και να συνειδητοποιήσω πως καμία πολυπλοκότητα δεν σε κατατάσσει απαραίτητα στους σπουδαιότερους όλων των εποχών.

Η ψυχή και το αγνό, rock ‘n’ roll συναίσθημα όμως το κάνει, και ο Chuck Berry είχε μπόλικα από αυτά, για αυτό και το όνομά του έγινε ταυτόσημό τους.