Επί χρόνια περίμενα την πολυπόθητη ανακοίνωση για την συγκεκριμένη συναυλία συναυλία καθώς παρά τις εύλογες αμφιβολίες, ευχόμουν κάποια στιγμή να καταφέρω να βιώσω από κοντά την εμπειρία που λέγεται Eivοr στα πάτρια εδάφη. Η αναμονή έμελλε να τελειώσει οριστικά στις 5 Απριλίου 2026 με την παρθενική εμφάνιση της στο Gagarin 205 να αποδεικνύει πως υπάρχει αφοσιωμένο κοινό και να σφραγίσει με απόλυτη επιτυχία την μαγική αυτή βραδιά.
Οι πόρτες άνοιξαν στην προκαθορισμένη ώρα, στις 8.00, και ο χώρος δεν άργησε να γεμίσει καθώς είχε ήδη μαζευτεί αρκετός κόσμος.
Λίγο πριν τις 9.00, όλα κινούνταν βάσει προγράμματος, οι φωτισμοί της σκηνής εναλλάσσονται προαναγγέλλοντας την είσοδο του opening act της Lia Hide στην σκηνή. Η Lia, πίσω από τα keyboards και πλαισιωμένη μόνο από τον μπασίστα, μας συστήνεται με ένα κράμα dark wave, synth και αμιγώς electro στοιχείων που δημιουργούν μια διαφορετική, ονειρική ατμόσφαιρα που αγκαλιάζει το κοινό και κερδίζει επάξια την προσοχή και τις εντυπώσεις του χάρη στην απίστευτη φωνή και την μαγνητική της παρουσία.
Ομολογώ πως την έβλεπα για πρώτη φορά παρά το γεγονός ότι είναι καταξιωμένη μουσικός, με πολλαπλές εμφανίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Προσωπικά, ξεχώρισα ιδιαίτερα το ‘The Art of Falling, Dad’ και εξεπλάγην θετικά με την ‘Σπανακόπιτα’ καθώς αποτελεί ένα ιδιαίτερο, πειραματικό κομμάτι με θεατρικά στοιχεία, κάτι ανάμεσα σε τραγούδι και προφορική ποίηση που ερμηνεύεται επί σκηνής, στα Ελληνικά.
Ο ήχος παραμένει κρυστάλλινος καθ’όλη την διάρκεια της εμφάνισης (και της βραδιάς) ενώ το κοινό αποδεικνύεται θερμό και υποστηρικτικό.
Setlist:
Keeper of Psalms
Uterus
Hatchet
Art of Falling
About Last Night
Dad
Σπανακόπιτα
Βάση προγράμματος, στις 10 περίπου, στο κατάμεστο πλέον Gagarin, όλοι περιμένουμε την μαγική στιγμή που θα εμφανιστεί μπροστά μας αυτή η ιέρεια, η μάγισσα που κατάφερε να ενώσει δύο μουσικά στυλ που βρίσκονται φαινομενικά στον αντίποδα: folk στοιχεία των νήσων Φερόε με τη σύγχρονη ηλεκτρονική και ροκ μουσική. Σαμανικό τύμπανο με synth.
Η Eivοr μπορεί να περιγραφεί με διάφορους τρόπους αλλά το αναμφισβήτητο γεγονός είναι ότι οι εμφανίσεις της δεν περνούν απαρατήρητες και αυτό οφείλεται τόσο στην σκηνική της παρουσία όσο, κυρίως, στην καθαρή, αιθέρια, μελωδική ερμηνεία με τα κατά καιρούς τραχιά, λαρυγγικά ξεσπάσματα. Δημιουργείται συνεπώς μια υποβόσκουσα αλλά ισχυρή ενέργεια ρέει και διοχετεύεται στο κοινό, μαγεύοντας και στοιχειώνοντάς το ταυτόχρονα.
Το κοινό, ενθουσιασμένο και δεμένο, αμέσως ξεσπά σε θερμά χειροκροτήματα μόλις η Eivοr ανέβει στη σκηνή, με το μακρύ μαύρο φόρεμα και την τιάρα, καθηλώνοντας αμέσως το κοινό υπό τις υπνωτικές νότες του Jarðartrá και στη συνέχεια του απόκοσμου και συναισθηματικού ‘Hugsi Bert Um Teg’.
Στο τρίτο κομμάτι, Salt (που ευτυχώς επιμένει να τραγουδήσει στη μητρική της γλώσσα), η αρχέγονη ενέργεια έρχεται στο προσκήνιο ενώ η ατμόσφαιρα γίνεται επιβλητική χάρη στην χρήση του χαρακτηριστικού τυμπάνου.
Το ‘Salt’, όπως το Í Tokuní που ακολουθεί, παραμένουν μερικά από τα πιο σκοτεινά αλλά παράλληλα δημοφιλή τραγούδια, από τα πλέον αναγνωρίσιμα από το κοινό της που την επευφημεί κάθε φορά. Η ίδια αναγνωρίζει αυτή την σύνδεση και ευχαριστιέται πραγματικά κάθε στιγμή συμπεριλαμβανομένων των μικρών, ανθρώπινων, απρόοπτων επί σκηνής που δημιουργούν μια ακόμα μεγαλύτερη σύνδεση.
Η βραδιά προχωράει υπό τους αρχέγονους, και λυτρωτικούς ήχους του soundtrack από το ‘The Last Kingdom’ που μας ταξιδεύουν σε μια διαφορετική διάσταση, αρχαία, μυστικιστική χάρη στα μαγικά φωνητικά, προτού ακολουθήσουν οι πιο σύγχρονες και ροκ εκφράσεις της Eivør στα αγγλικά. Από αυτά θα ξεχωρίσω το προσωπικά αγαπημένο So Close To Being Free.
Έπειτα, τα μέλη της μπάντας αποχωρούν για να αφήσουν την σκηνή να λάμψει μονάχα με το μελαγχολικό σόλο Verð Mín.
Το αποκορύφωμα της βραδιάς όμως, μετά το συγκλονιστικό Enn και το δυναμικό ροκ Upp Úr Øskuni, έρχεται με το αγαπημένο και απόκοσμο Trøllabundin που σφραγίζει το κλείσιμο μιας υποβλητικής, μεθυστικής βραδιάς η οποία δεν είναι απλώς καθηλωτική αλλά μια αυτούσια τελετουργική πράξη, με τις ρίζες της στην seiðr, όπου η φωνή, η μουσική, οι επαναλαμβανόμενοι ρυθμοί είναι τα μέσα επίτευξης αυτής της μυσταγωγικής εμπειρίας.
Η τελική πράξη, το encore, αποτελεί το καθιερωμένο και συγκλονιστικό Falling Free το οποίο, λειτουργώντας σαν μουσική βεντάλια, απλώνει όλο το εύρος της φωνής και την συναισθηματική ένταση στους ακροατές.
Αποχωρώντας από τον χώρο, είχα πλέον την βεβαιότητα πως αυτή ήταν μια από τις καλύτερες συναυλίες της χρονιάς αλλά και μια από τις πιο ξεχωριστές στις οποίες παρευρέθηκα. Ειδική μνεία οφείλεται στους ηχολήπτες που κατάφεραν να κρατήσουν τον ήχο κρυστάλλινο, αψεγάδιαστο, παραμυθένιο.
Eivοr Setlist:
Jarðartrá
Hugsi Bert Um Teg
Salt
Gullspunin
Í Tokuni
Lívstræðrir
Hymn
Let It Come
Skyscrapers
So Close To Being Free
Verð Mín
Enn
Upp Úr Øskuni
Trøllabundin
Encore:
Falling Free
