Ιούλιος, ο μήνας των διακοπών, του ακατάπαυστου καύσωνα και των σημαντικότερων συναυλιακών δρωμένων. Την Τρίτη 14 Ιουλίου, μεσοβδόμαδα, η χώρα μας υποδέχεται σε αυτή την αποπνικτική ατμόσφαιρα την πρώτη μέρα του Ejekt Festival 2026 που βλέπει την επιστροφή της αγαπημένης Florence Welch με την μπάντα της, Florence + The Machine.
H Florence Welch αποτελεί σίγουρα το δυνατό χαρτί του φεστιβάλ καθώς έχει χτίσει μια ιδιαίτερα έντονη και στενή σχέση με το ελληνικό κοινό –ακόμα θυμάμαι τις αξέχαστες στιγμές που ζήσαμε στην Πλατεία Νερού το 2023 και το σερί των sold out συναυλιών το 2019– χάρη στην ελληνικής καταγωγής μάνατζέρ της αλλά αυτό δεν είναι παρά ένα μέρος της συνολικής εικόνας καθώς οι εμφανίσεις της είναι κάτι παραπάνω από απλές συναυλίες, συνδυάζοντας το στοιχείο της ευθραυστότητας με την μυθική και ονειρική του διάσταση.
Το κοινό που έδωσε το παρόν στο Ejekt προήλθε από διάφορες χώρες της Ευρώπης και του εξωτερικού ενώ ιδιαίτερη έκπληξη (και ειδική μνεία) αξίζει ο νεαρός David που ταξίδεψε από το Perth της Αυστραλίας για να ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Florence (και των Cure την επόμενη μέρα). Όπως συνηθίζεται, το νεαρό κοινό ανταποκρίθηκε από νωρίς, παρά τη ζέστη, περιμένοντας στην ουρά με υπομονή και ενθουσιασμό. Αέρινα φορέματα, στεφάνια, λουλούδια και glitter παρέλαυναν καθώς έχουν γίνει καθιερωμένο και άτυπος κανόνας για κάθε live εμφάνιση της Florence.
Οι πύλες ανοίγουν λίγο μετά τις 17.00 και η πρώτη καλλιτέχνιδα που ανεβαίνει στην σκηνή είναι η Ελληνίδα Elena Leoni η οποία ζέστανε την ατμόσφαιρα με τον ήχο της. Παρά τις αρχικές μου αμφιβολίες σχετικά με την επιλογή της, που θεωρούσα δυνητικά ασύμβατη με την ταυτότητα ενός εναλλακτικού και με διεθνούς χαρακτήρα φεστιβάλ, ομολογώ πως η εμφάνισή της με εξέπληξε θετικά.
Η καθαρή φωνή, το ορχηστρικό κομμάτι συνοδεία της άρπας, έδεσαν όμορφα με το ύφος της ημέρας και συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί περαιτέρω ενθουσιασμός για την συνέχεια. Μάλιστα ομάδα ατόμων είχε παρευρεθεί στη Ζώνη Α, αποκλειστικά για την εμφάνιση της Leoni.
Μετά το καθιερωμένο μισάωρο, υπό ένα ζεστό αλλά όχι καυτό ήλιο, η σκυτάλη πέρασε στη Holly Humberstone, η οποία συστήνεται στο ελληνικό κοινό με την indie-ποπ μουσική της και μια καλοκουρδισμένη εμφάνιση, ισορροπώντας άνετα μεταξύ ακουστικής και ηλεκτρικής κιθάρας. Η εμφάνισή της είναι ένα ιδιαίτερο μείγμα που ισορροπεί μεταξύ συναισθηματισμού και δυναμικότητας με τραγούδια εξωστρεφή, γεμάτα ενέργεια και ενθουσιασμό τα οποία ακροβατούν ανάμεσα στα πιο συγκινητικά και μελαγχολικά περάσματα.
Συνολικά, η Holly Humberstone φαίνεται να είναι για πιο εκλεπτυσμένα γούστα αλλά έχει ήδη ένα αφοσιωμένο κοινό στις κερκίδες που τραγουδούσε μαζί της.
Holly Humberstone setlist:
To Love Somebody
The Walls Are Way Too Thin
Cruel World
Blue Dream
Die Happy
Paint My Bedroom Black
Down Swinging
Falling Asleep at the Wheel
Dive
Drunk Dialling
White Noise
Red Chevy
Scarlett
Μόλις ο ήλιος αρχίζει να σιγοσβήνει, στις 8 περίπου, τα πράγματα γίνονται σοβαρά και η ροκ επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο του Ejekt με την alt rock/britpop μπάντα Suede.
Η παρουσία τους δεν θα έπρεπε να χρήζει συστάσεων. Η μπάντα του Brett Anderson βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα και ο ίδιος εμφανίζεται κεφάτος, γεμάτος ενέργεια και άκρως επικοινωνιακός με το κοινό, οργώνει πάνω στην σκηνή, στριφογυρίζει το μικρόφωνο στον αέρα και ηλεκτρίζει την ατμόσφαιρα με τα καθαρά φωνητικά και τα πιασάρικα ρεφρέν των ‘Wild Ones’, ‘Can’t Get Enough’, και ‘She Still Leads Me On’.
Η αρχή είναι ήδη εκρηκτική με τα κλασικό και αγαπημένο ‘Disintegrate’. Παρά το γεγονός ότι το setlist τους είναι αρκετά συμπυκνωμένο και η εμφάνισή τους σύντομη, το βρετανικό σχήμα αποδεικνύει πως παραμένει επιδραστικό.
Suede setlist:
Disintegrate
Trash
Animal Nitrate
Filmstar
Personality Disorder
June Rain
Everything Will Flow
She Still Leads Me On
Can’t Get Enough
The Wild Ones
So Young
Metal Mickey
Beautiful Ones
Περίπου δέκα λεπτά μετά την καθορισμένη ώρα εμφάνισης, με τις αμυδρές αχτίδες ηλίου να σβήνουν και το κοινό ενθουσιασμένο και ανεβασμένο όσο ποτέ, εμφανίζεται στην σκηνή η αιθέρια μορφή της απόλυτης headliner, Florence Welch με όλη της την αστείρευτη ενέργεια την οποία διοχετεύει προς το κοινό μετατρέποντας την συναυλία στην απόλυτη μέθεξη.
Το ξεκίνημα, φυσικά, μετά το εκρηκτικό ‘Everybody Scream’ από το ομότιτλο άλμπουμ της τον περασμένο Οκτώβριο. Ένα τραγούδι που γίνεται κραυγή απελευθέρωσης με τον οποίο ξεσηκώνει το κοινό που απαντάει στο κάλεσμα και τραγουδάει συγχρονισμένα. Η Flo, κεφάτη όπως πάντα, χαιρετά και ευχαριστεί το ελληνικό κοινό πολλές φορές ενώ ακολουθούν τα πλέον εμβληματικά ‘Which Witch’, ‘Howl’, ‘King’, ‘One Of The Greats’.
Αξίζει να αναφερθεί πως η Florence έχει ένα μοναδικό τρόπο να ερμηνεύει και να δημιουργεί ένα κλίμα ταυτόχρονα υποβλητικό και διονυσιακό, μια γιορτή που είναι ταυτόχρονα κατάβαση και κάθαρση. Η ίδια ενσαρκώνει επάξια τα γυναικεία αρχέτυπα γύρω στα οποία έχτισε την προσωπική της μυθολογία: την ιέρεια, την μάγισσα, την (χθόνια) θεά, την σαγηνευτική σειρήνα. Με περίσσεια ενέργεια και όρεξη χορεύει αδιάκοπα, χοροπηδάει πάνω στη σκηνή, τρέχει από μια άκρη στην άλλη της σκηνής, ερμηνεύει με την ψυχή της και παρασέρνει το κοινό μαζί της.
Το setlist αφήνει μηδαμινό σχεδόν χώρο για παράπονα καθώς οργανώνεται αψεγάδιαστα. Ξεκινάει με το Everybody Scream από το τελευταίο της δίσκο και συνεχίζει με τα πιο αγαπημένα κομμάτια από το ‘Lungs’ -το οποίο κλείνει 17 χρόνια φέτος- και το προσωπικά αγαπημένο μου ‘Ceremonials’ με το καθηλωτικό ‘Never Let Me Go’ να έχει την τιμητική του. Η Florence περνάει με περίσσεια άνεση από τα πιασάρικα και αγαπημένα κομμάτια όπως τα ‘Spectrum’ και ‘You’ve Got The Love’, στα πιο μελωδικά όπως το ‘Buckle’, φτάνοντας έτσι στο λυτρωτικό κλείσιμο με το Free, ένα από τα πιο αισιόδοξα τραγούδια της δισκογραφίας της.
O φωτισμός, τα μινιμαλιστικά και αμυδρά μπαρόκ σκηνικά (με την άρπα), οι χορογραφίες κι η εμφάνιση των τεσσάρων χορευτών, ντυμένων στα λευκά, συνδράμουν στην δημιουργία μιας καλοκουρδισμένης, παραμυθένιας και αμιγώς ονειρικής εμπειρίας που ουκ ολίγες φορές προκάλεσε ρίγος.
ΥΓ: Όσες φορές την έχω δει ζωντανά άλλες τόσες με γοητεύει και μου προκαλεί αυτό το ρίγος που διεισδύει κάτω από το δέρμα που λίγοι καλλιτέχνες και μπάντες μου προκάλεσαν.
Το μοναδικό αρνητικό σημείο της εμφάνισης είναι το κάπως απότομο κλείσιμο μαζί με την ευχή να ακούσω ξανά ζωντανά είναι το μαγευτικό ‘Sky Full Of Song’ και το ‘Jenny of Oldstones’.
Florence + The Machine Setlist:
Everybody Scream
Shake It Out
Which Witch
Spectrum
Rabbit Heart (Raise It Up)
You Got the Love
Hunger
King
Howl
What Kind of Man
Heaven Is Here
One of the Great
Buckle
Never Let Me Go
Sympathy Magic
Dog Days Are Over
Free
