More
    Αρχική Αφιερώματα ‣ Κείμενα Η αξέχαστη βραδιά-φόρος τιμής στους Led Zeppelin

    Η αξέχαστη βραδιά-φόρος τιμής στους Led Zeppelin

    Είναι αλήθεια ότι έχουμε δει αρκετές tribute-συναυλίες αφιερωμένες σε σπουδαίους καλλιτέχνες τον τελευταίο καιρό.

    Παρακολουθήσαμε με συγκίνηση τα live-φόρο τιμής στον David Bowie, είδαμε σε ζωντανή μετάδοση κορυφαίους μουσικούς να ενώνουν τις φωνές τους για τον Chester Bennington και θυμηθήκαμε μία ακόμα ιστορική μουσική συνεύρεση με αφορμή την επέτειο του θανάτου του Freddie Mercury.

    Τι κοινό έχουν όμως όλες αυτές οι συναυλίες, όπως και οι περισσότερες tribute-concerts; Τα τιμώμενα πρόσωπα ΔΕΝ εκεί για να δουν το έργο τους να ξαναζωντανεύει επί σκηνής.

    Για αυτόν ακριβώς τον λόγο εκδηλώσεις σαν αυτήν της 2ης Δεκεμβρίου του 2012, με ένα πλήθος ανθρώπων της μουσικής (και όχι μόνο) να αποτίει φόρο τιμής στους Led Zeppelin στο Kennedy Center της Washington D.C., είχε μία ιδιαίτερη ατμόσφαιρα.

    Υπήρχε στον αέρα ένα κλίμα όχι μόνο συγκίνησης, αλλά και γιορτής.

    Και όπως και να το κάνεις, το να βλέπεις τον Robert Plant να δακρύζει ακούγοντας ζωντανά, ως παρατηρητής, το ‘Stairway to Heaven’ να ξεδιπλώνεται μπροστά του σε μία διασκευή-υπερπαραγωγή (θα τη δούμε παρακάτω), είναι από μόνο του ένα στιγμιότυπο που μένει ανεξίτηλο στη μνήμη μας.

    Φυσικά θα ήταν υπέροχο κάπου ανάμεσα στους Robert Plant, Jimmy Page και John Paul Jones να καθόταν και ο John Bonham, ωστόσο το «Bonzo» ακούστηκε τόσες πολλές φορές στην απονομή που ήταν σαν, μαζί με τους bandmates του, να παρακολουθούσε και αυτός από εκεί ψηλά.

    Πάμε όμως να δούμε τα στιγμιότυπα από αυτήν την αφιέρωση στους Led Zeppelin, μέσα από τις δηλώσεις-εκδηλώσεις λατρείας προς την μπάντα και τις ζωντανές ερμηνείες μερικών από τα classics της δισκογραφίας τους.

    Καταρχάς, θα πρέπει να αναφέρουμε πως οι Led Zeppelin δεν ήταν τα μοναδικά τιμώμενα πρόσωπα σε αυτό το γκαλά των Kennedy Center Honors.

    Πρόκειται για μία ετήσια απονομή που διοργανώνεται από το 1970 και στην οποία συνηθίζεται να δίνει το παρών και ο εκάστοτε Πρόεδρος των Η.Π.Α., με ανθρώπους, κυρίως του καλλιτεχνικού χώρου, να βραβεύονται «για την προσφορά τους στη διαμόρφωση της αμερικανικής κουλτούρας».

    Την ίδια χρονιά λοιπόν, όσον αφορά τους μουσικούς, παρόμοιες τιμές έλαβε και ο πρωτεργάτης των blues, Buddy Guy, με καλλιτέχνες όπως οι Morgan Freeman, Gary Clark Jr., Tracy Chapman, Bonnie Raitt και Jeff Beck να μιλούν και να ερμηνεύουν κομμάτια.

    Οι Zeppelin ήταν φυσικά το μεγάλο όνομα της βραδιάς, για αυτό και οι διοργανωτές «φύλαξαν» τη βράβευσή τους για το τέλος.

    Ο Barack Obama, ο οποίος παρακολούθησε από κοντά την τελετή μαζί με τη σύζυγό του, νωρίτερα τίμησε το θρυλικό συγκρότημα από τον Λευκό Οίκο αναφέροντας μεταξύ άλλων:

    Όταν οι Jimmy Page, Robert Plant, John Paul Jones και John Bonham ξεπετάχτηκαν στη μουσική σκηνή στα τέλη των ’60s, ο κόσμος δεν ήξερε τι ερχόταν.

    Ένας τραγουδιστής με μία χαίτη σαν λιοντάρι και μία φωνή σαν αερικό, ένας τρομερός κιθαρίστας που άφηνε τον κόσμο με το στόμα ανοιχτό, ένας πολύπλευρος μπασίστας που ήταν εξίσου καλός και στα πλήκτρα και ένας ντράμερ που έπαιζε σαν η ζωή του να εξαρτάται από αυτό.

    […]

    Όπως λένε, μία ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων επέζησε από το εφηβικό άγχος με ένα ζευγάρι ακουστικά και ένα άλμπουμ των Led Zeppelin.

    Και μία ολόκληρη γενιά γονέων αναρωτιόταν τι ήταν όλος αυτός ο θόρυβος…

    Ακόμα και τώρα, 32 χρόνια μετά από τον θάνατο του John Bonham, όλοι μας είμαστε ευγνώμονες που η παρακαταθήκη των Led Zeppelin συνεχίζει να ζει.

    Την πιο πρόσφατη φορά που η μπάντα συναντήθηκε ξανά, το 2007, ίσως η τελευταία φορά αλλά δεν το ξέρουμε, περισσότεροι από 20 εκατομμύρια fans από ολόκληρο τον κόσμο ζήτησαν εισιτήριο.


    Περνώντας σιγά σιγά στο κυρίως πιάτο της αναφοράς στους Led Zeppelin, τον πρόλογο ανέλαβε ένας superfan, ο αγαπημένος Jack Black, που δεν έκρυψε την λατρεία του για το συγκρότημα, πάντα με το χαρακτηριστικό χιούμορ του:

    Led Zeppelin!

    Η σπουδαιότερη rock ‘n’ roll μπάντα όλων των εποχών!

    Καλύτεροι από τους Beatles, καλύτεροι από τους Rolling Stones, καλύτεροι ακόμα και από τους Tenacious D [σ.σ. το συγκρότημα του Jack Black].

    Και αν δεν συμφωνείτε μαζί μου, είναι γιατί δεν κάνατε ποτέ τον Zeppelin-μαραθώνιο. Το Zappathon είναι το να βάλεις τον κ*λο σου κάτω και να ακούσεις με τη σειρά και τα 9 άλμπουμ των Led Zeppelin.

    […]

    Κάποιοι λένε ότι οι Led Zeppelin πούλησαν τις ψυχές τους στον Σατανά.

    Ελάτε παιδιά, ξέρετε ότι το κάνατε!

    Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να εξηγήσει κανείς το αθεόφοβο ταλέντο σας. Θέλω μόνο να σας ευχαριστήσω γιατί όσο θα είστε στην κόλαση, το ανθρώπινο γένος θα γιορτάζει την θεϊκή μουσική σας μέχρι το τέλος του κόσμου.

    Είναι μικρό το τίμημα.

    Σας αγαπάμε. Η καλύτερη μπάντα όλων των εποχών!

    Στη συνέχεια προβλήθηκε στις οθόνες ένα ολιγόλεπτο κλιπ με τον Jack Black να μας διηγείται περιληπτικά την ιστορία του συγκροτήματος, μαζί με μπόλικες φωτογραφίες και βίντεο footage.

    Σίγουρα αξίζει να το δείτε:


    Και μετά από αυτήν την απίστευτη εισαγωγή, ήρθε η ώρα για το καθαρά μουσικό μέρος.

    Δυναμικό ξεκίνημα με τους Foo Fighters να βγαίνουν φουριόζοι στη σκηνή για μία εκτέλεση του ‘Rock and Roll’, με μία μικρή έκπληξη:

    Στο μικρόφωνο ο… ντράμερ τους, Taylor Hawkins, ο οποίος έχει δείξει ουκ ολίγες φορές ότι «το έχει» και ως frontman, με τον Dave Grohl (ο οποίος παρεμπιπτόντως έχει συνεργαστεί με τον John Paul Jones στους Them Crooked Vultures) να στρογγυλοκάθεται σε μία θέση που γνωρίζει καλά από παλιά, αυτήν πίσω από το drumkit.


    Σειρά παίρνει ένας cowboy της ροκ, ο Kid Rock, για μία ιδιαίτερη διασκευή στα ‘Babe I’m Gonna Leave You’ και ‘Ramble On’, οι οποίες φάνηκε να αρέσουν πολύ στους Led Zeppelin που τον καταχειροκρότησαν.


    Ακολουθεί ο Lenny Kravitz με μία θαυμάσια ερμηνεία στο ‘Whole Lotta Love’, με πολλούς αυτοσχεδιασμούς και τον απαραίτητο χαιρετισμό στους Led Zeppelin στο τέλος της εκτέλεσής του.


    Για το γκραν φινάλε της εορταστικής βραδιάς, το πιο χαρακτηριστικό κομμάτι των Zeppelin, στην πιο μνημονευόμενη στιγμή της τελετής.

    Ο ντράμερ και γιος του John Bonham, Jason Bonham (έπαιξε με τους Led Zeppelin και στην ‘Celebration Day’, το reunion show του 2007), συνοδεύει τις Ann και Nancy Wilson (Heart), σε μία εκτέλεση του ‘Stairway to Heaven’, μαζί με δύο χορωδίες και μία ορχήστρα εγχόρδων.

    Τα δάκρυα συγκίνησης του Robert Plant δείχνουν ότι μάλλον έκαναν εξαιρετική δουλειά…