Η ημέρα που «έφυγε» ο Johnny Cash

Όταν η ημέρα του θανάτου ενός καλλιτέχνη, πέφτει μόλις μια μέρα μετά από τη μαύρη επέτειο της ενδεκάτης Σεπτεμβρίου, τότε συχνά πυκνά χρειάζεται μια υπενθύμιση, ακόμα και αν μιλάμε για το θάνατο του ιερού τέρατος που άκουγε στο όνομα Johnny Cash.

Πολλοί θα απορήσουν με τον παραπάνω χαρακτηρισμό, έχοντας γνωρίσει τον Cash από τις διασκευές που έκανε τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Το γεγονός όμως πως στην Ελλάδα αποτελούσε πάντα ένα πρόσωπο για το οποίο ακούγονταν πολλά, σπανίως όμως η μουσική του, έχει καταστήσει το έργο του σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό.

Ένα κοινό του οποίου κέρδισε την αποδοχή τα τελευταία χρόνια της ζωής του, διασκευάζοντας μεταξύ άλλων U2, Depeche Mode και Nine Inch Nails, ελάχιστα όμως γνωρίζει για το μεγαλύτερο -ή ίσως το διασημότερο- ταξιδευτή μουσικών ειδών που γνώρισε ποτέ ο κόσμος.

Στην τεράστια καριέρα του, έπαιξε και τραγούδησε rock ‘n’ roll, rockabilly, country blues, rock και gospel, όμως πάντα το μεγάλο πάθος του ήταν η αγνή country μουσική, από την οποία απέβαλε τη στειρότητα και την στενομυαλιά του αμερικάνικου Νότου που κυριαρχούσε ως τότε στιχουργικά, γεμίζοντάς τη με συναίσθημα και αγάπη για όσους την είχαν πραγματικά ανάγκη.

Έγινε προστάτης των φυλακισμένων, των φτωχών, των αδύναμων, αυτών που η κοινωνία τους είχε γυρίσει την πλάτη της, τραγουδώντας για αυτούς και προσπαθώντας να αφυπνήσει τους συντηρητικούς Αμερικάνους μέσα από την τέχνη του.

Στηρίζοντας με πράξεις τα όσα έλεγε στα τραγούδια του, περιόδευε τακτικά και εντελώς δωρεάν σε σωφρονιστικά ιδρύματα των H.Π.Α., προσπαθώντας να φέρει ο ίδιος την αλλαγή που ονειρευόταν.

Μέχρι σήμερα, έχει πουλήσει πάνω από 90 εκατομμύρια δίσκους και κατόρθωσε να μπει ταυτόχρονα στο μουσικό Hall Of Fame της country, της rock and roll και της gospel μουσικής.

Αντικομφορμιστής και αντισυμβατικός, δεν σταμάτησε να τραγουδά ακόμα και τις τελευταίες ημέρες της ζωής του. Το 1997 διαγνώστηκε με μια σπάνια νευρολογική νόσο, συνδεδεμένη με το διαβήτη που τον ταλαιπωρούσε για χρόνια.

Ήταν ένα δυνατό πλήγμα, όπως και η πνευμονία που αντιμετώπισε το 1998, δεν ήταν όμως αρκετά για να βάλουν κάτω τον «Άνθρωπο Με Τα Μαύρα» -παρατσούκλι που του δώθηκε από την εμμονή του στο να εμφανίζεται στη σκηνή ντυμένος στα μαύρα- ο οποίος συνέχισε να τραγουδά και να ηχογραφεί δίσκους που ενθουσίαζαν κοινό και κριτικούς. Αυτό που γονάτισε τον Johnny Cash όμως, ήταν ο θάνατος της συζύγου του και μεγάλου έρωτα της ζωής του, June Carter Cash στις 15 Μαΐου του 2003.

Μετά από αυτό το γεγονός συνέχισε να τραγουδά, ηχογραφώντας 60 ακόμα κομμάτια τους τελευταίους τέσσερις μήνες της ζωής του και πραγματοποιώντας ακόμα και ζωντανές εμφανίσεις, καθώς η μουσική ήταν το μόνο πράγμα που τον κρατούσε πλέον ζωντανό. Το να μην τα παρατήσει, ήταν μια από τις τελευταίες επιθυμίες της συζύγου του, όλοι όμως έβλεπαν πως το τέλος ερχόταν, με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο, που στην τελευταία του συναυλία στις 5 Ιουλίου 2003, λίγο πριν τραγουδήσει το ‘Ring Of Fire’ είπε στο κοινό:

Τον πνεύμα της June Carter με επισκιάζει απόψε, με την αγάπη που είχε για μένα και την αγάπη που έχω για αυτή. Επικοινωνούμε κάπου ανάμεσα στο εδώ και τον παράδεισο.

Ήρθε εδώ απόψε σε μια σύντομη επίσκεψη από τον παράδεισο, για να μου δώσει κουράγιο και έμπνευση, όπως έκανε πάντα.

Το ερωτικό γράμμα του Johnny Cash ψηφίστηκε το πιο ρομαντικό στην ιστορία

Ο Johnny Cash δεν έπαψε να αγαπά με όλη του την καρδιά την June Carter, μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής της.
Ο Johnny Cash δεν έπαψε να αγαπά με όλη του την καρδιά την June Carter, μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής της.

Λίγες ημέρες αργότερα, ο Johnny Cash σίγησε για πάντα. Το ημερολόγιο έγραφε 12 Σεπτεμβρίου 2003, πριν καν κλείσουν τέσσερις μήνες από το θάνατο της June Carter Cash. Τάφηκε δίπλα της, κοντά στο σπίτι τους στο Τενεσί και όσο κλισέ κι αν ακούγεται, θα ζει για πάντα μέσα από τη μουσική και τα τραγούδια του.


Johnny Cash – Ring Of Fire: Η ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι


Μεγάλα λόγια ενός μεγάλου άντρα:

Ο Θεός είναι ο τελικός δικαστής για τον Elvis Presley και τον Johnny Cash. Αυτά είναι στα χέρια του Θεού.

Έμαθα καλά πως δεν υπάρχει ένας φράχτης που χωρίζει τον παράδεισο από την κόλαση. Υπάρχει ένα τεράστιο και βαθύ χάσμα, στο οποίο κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να σταθεί.

Καμιά φορά είμαστε δύο άνθρωποι. Ο Johnny είναι ο καλός και ο Cash δημιουργεί προβλήματα. Παλεύουν!

Αγαπώ να πηγαίνω στο στούντιο και να μένω εκεί 10 ή 12 ώρες τη μέρα. Το αγαπώ. Αυτό είναι η ζωή.