More
    Αρχική Αφιερώματα ‣ Κείμενα Metallica - ...And Justice For All: Η ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι

    Metallica – …And Justice For All: Η ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι

    Έχοντας βιώσει μια τραγική απώλεια, αυτήν του Cliff Burton στις 27 Σεπτεμβρίου του 1986, οι Metallica είχαν ένα μεγάλο στοίχημα να κερδίσουν.

    Να αποδείξουν, ότι έπειτα από τρία υπερ-επιτυχημένα άλμπουμ, μπορούν να συνεχίσουν και χωρίς αυτόν. Αφού, λοιπόν, συνέχισαν με περίσσιο τσαμπουκά το tour για το ‘Master of Puppets’ (που αποδείχθηκε το πιο μεγαλειώδες της μέχρι τότε πορείας τους) και τον τίμησαν δεόντως με το ‘Cliff ‘Em All’ που περιείχε footage της μέχρι τότε πορείας τους μαζί του (τσεκάρετε ένα απόσπασμα του ‘For Whom The Bell Tolls’ εδώ), πόνταραν με το ‘… And Justice For All’.


    Cliff Burton: 8 πράγματα που πιθανώς να μην γνωρίζατε για εκείνον


    Το αποτέλεσμα; Το πιο εμπορικό άλμπουμ της μπάντας και ταυτόχρονα το πιο “πειραματικό” μέχρι εκείνη τη στιγμή, πλαισιωμένο με τους ευαισθητοποιημένους στίχους που είχαν γράψει.

    Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα απ’ την αρχή. Το ‘… And Justice For All’ είναι το πρώτο άλμπουμ των Metallica με τον Jason Newsted στη θέση του μπασίστα, ο οποίος προηγουμένως είχε παίξει και στο EP The $5.98 E.P.: Garage Days Re-Revisited’ του 1987, καλούμενος να γεμίσει το δυσαναπλήρωτο κενό που είχε αφήσει πίσω του ο μοναδικός Cliff Burton. Κανείς δεν είχε μείνει αδιάφορος απ’ αυτήν την απροσδόκητη αλλαγή του line-up των Metallica και -θα έλεγε κανείς πως- η μπάντα εν μέρει έδειξε να “εκδικείται” τον Newsted, με την παραγωγή του δίσκου να είναι αρκετά φτωχή και να επισκιάζει επιδεικτικά το μπάσο, που είναι σχεδόν ανύπαρκτο σε ολόκληρη τη διάρκειά του.


    Ο Lars Ulrich «φταίει» για τον ήχο του μπάσου στο ‘…And Justice For All’


    Παρόλα αυτά, το γεγονός αυτό δεν εμπόδισε τον δίσκο να σημειώσει τεράστια εμπορική επιτυχία, να λάβει αποθεωτικές κριτικές από τα μέσα της εποχής και να θεωρείται ακόμα και σήμερα ως ένας δίσκος-ορόσημο του σκληρού ήχου, στον οποίο οι Metallica εξώθησαν τις συνθετικές τους ικανότητες στα άκρα, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται συχνά-πυκνά ως ένας από τους πρώτους progressive metal δίσκους που γράφτηκαν ποτέ.

    Εκτός από το πλούσιο συνθετικό μέρος των κομματιών, οι Metallica ασχολήθηκαν με διάφορα κοινωνικά θέματα, με άξονα την απόδοση δικαιοσύνης, τον πόλεμο, τη λογοκρισία και την πυρηνική απειλή. Το εξώφυλλο είναι σχεδιασμένο από τον Stephen Gorman και αποτελεί έμπνευση των James Hetfield και Lars Ulrich. Απεικονίζει την Lady Justice (για τους Ρωμαίους ήταν η αντίστοιχη Θέμιδα της ελληνικής μυθολογίας – άνηκε στους Τιτάνες και πρέσβευε τη δικαιοσύνη και την ηθική τάξη), η οποία είναι δεμένη, με το ένα στήθος γυμνό, κρατώντας μια ζυγαριά που γέρνει προς τη μία μεριά, φορτωμένη με χρήματα που ξεχειλίζουν. Όπως θα καταλάβετε και παρακάτω, «ταιριάζει γάντι» με τη θεματολογία του δίσκου, ενώ, τέλος, ο τίτλος εμφανίζεται στο κάτω αριστερά μέρος του εξωφύλλου, γραμμένος με γκράφιτι – υποθέτω για να επιτευχθεί μια άμεση σύνδεση με το παρόν (;).

    Τώρα, με όλα αυτά υπόψιν και αν για κάποιο λόγο δεν το έχετε ξαναδεί, ρίξτε μια ματιά στην εκπληκτική δουλειά που έχει γίνει στο εξώφυλλο των Metallica, πριν προχωρήσουμε στο track-by-track μέρος του άρθρου.

    Metallica - ...And Justice For All - cover
    Metallica – ‘…And Justice For All’ / Εξώφυλλο


    Blackened

    Ο δίσκος ξεκινάει με ένα απ’ τα καλύτερα κομμάτια του, το ‘Blackened’, που είναι υπεύθυνο για τις περισσότερες των αναφορών σχετικά με το πόσο progressive είναι το ‘…And Justice For All’, αν και στην πραγματικότητα είναι περισσότερο ένα κλασικό thrash κομμάτι, ακολουθώντας την παράδοση των εναρκτήριων κομματιών στους δίσκους των Metallica. Η μεγαλειώδης εισαγωγή του, ακούγεται αρκετά περίεργη, λόγω του ότι αποτελεί στην ουσία ένα αναποδογυρισμένο riff. Το τραγούδι μιλάει για το τέλος του κόσμου, όπως αυτό περιγράφεται στη Βίβλο. Επίσης, είναι το μοναδικό στο οποίο έχουν αποδοθεί credits σύνθεσης στον Newsted.

    Fire
    To begin whipping dance of the dead
    Blackened is the end
    To begin whipping dance of the dead
    Color our world blackened

    Blistering of earth
    Terminate its worth
    Deadly nicotine
    Kills what might have been
    [Όλοι οι στίχοι]


    …And Justice For All

    Το, ομώνυμο με τον δίσκο, κομμάτι αναφέρεται στην έλλειψη δικαιοσύνης στον σύγχρονο κόσμο και για το πώς τα χρήματα την έχουν διαφθείρει. Το «And justice for all» είναι η τελευταία φράση του Pledge of Alliance, ενός ποιήματος που απαγγέλεται σε πολλά σχολεία των Η.Π.Α. κατά την έναρξη της ημέρας. Ακόμα, υπάρχει μια φημολογία ότι το κομμάτι ίσως είναι εμπνευσμένο από την ταινία ‘…and justice for all.’ του 1979, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Al Pacino στον ρόλο ενός δικηγόρου που εξαναγκάζεται να υπερασπιστεί έναν διεφθαρμένο δικαστή, για να συνειδητοποιήσει πόσο βουτηγμένο στη διαφθορά και τα προσωπικά συμφέροντα, είναι το δικαστικό σύστημα.

    Justice is lost
    Justice is raped
    Justice is gone
    Pulling your strings
    Justice is done
    Seeking no truth
    Winning is all
    Find it so grim
    So true
    So real
    [Όλοι οι στίχοι]


    Eye Of The Beholder

    Το ‘Eye Of The Beholder’ έρχεται να μιλήσει για τη λογοκρισία, που υφίσταται παρά την ελευθερία λόγου που υποτίθεται ότι υπάρχει. Ο τίτλος σημαίνει, μεταφορικά, πως ο καθένας αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον δικό του τρόπο…

    Doesn’t matter what you see
    Or into it what you read
    You can do it your own way
    If it’s done just how I say

    Independence limited
    Freedom of choice is made for you, my friend
    Freedom of speech is words that they will bend
    Freedom with their exception
    [Όλοι οι στίχοι]


    One

    Το ‘One’ είναι ένα από τα καλύτερα αντιπολεμικά κομμάτια που έχουν γραφτεί ποτέ και είναι εμπνευσμένο από τη νουβέλα ‘Johnny Got His Gun’ (1938) του Dalton Trumbo, η οποία το 1971 μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο, σε σκηνοθεσία του ίδιου, και το video clip περιλαμβάνει μονολόγους και εικόνες από την ταινία. Περιγράφει έναν στρατιώτη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο οποίος χάνει τα άκρα του και τις αισθήσεις του. Ενόσω είναι στο νοσοκομείο, όντας σε κώμα, φέρνει στη μνήμη του τη ζωή του και όσα του έλεγε ο πατέρας του όταν ήταν μικρός. Δεν φαίνεται να πεθαίνει, παρόλο που έχει συνεχείς σπασμούς, γεγονός που παραξενεύει τους γιατρούς οι οποίοι απευθύνονται στον προϊστάμενό τους που, εν τέλει, συνειδητοποιεί ότι οι σπασμοί του είναι κώδικας Morse και σημαίνει «ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΜΕ».

    Ανατριχιαστική έμπνευση από τους Metallica, ενώ το «What is democracy?», όπως και όλοι οι διάλογοι που περιγράφουν την ιστορία και ακούγονται μόνο στο videoclip, θα μας στοιχειώνουν για πάντα!

    Οι στίχοι του κομματιού είναι βασισμένοι στην νουβέλα ‘Johnny Got His Gun’ του Dalton Trumbo, που σχετίζεται με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

    Metallica – One: Η συνθετική τελειότητα ενός αντιπολεμικού ύμνου

    I can’t remember anything
    Can’t tell if this is true or dream
    Deep down inside I feel to scream
    This terrible silence stops me

    Now that the war is through with me
    I’m waking up, I cannot see
    That there is not much left of me
    Nothing is real but pain now

    Hold my breath as I wish for death
    Oh please, God, wake me
    [Όλοι οι στίχοι]


    The Shortest Straw

    Στο ‘The Shortest Straw’ οι Metallica αναφέρονται στους Αμερικανούς πολιτικούς που έμπαιναν σε “μαύρη λίστα” κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50, εξαιτίας των κομμουνιστικών τους αντιλήψεων, από το κίνημα Red Scare που προωθούσε τον τρόμο σχετικά με μια πιθανή, επικείμενη άνοδο της αριστεράς στη χώρα.

    Η χρήση της λέξης “Straw” (= άχυρο) στον τίτλο, πιθανολογείται ότι αναφέρεται στον θάνατο του Cliff Burton, ο οποίος πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα κατά τη διάρκεια της περιοδείας για το ‘Master of Puppets’. Έπειτα από παράπονα της μπάντας ότι οι κουκέτες στο λεωφορείο που τους μετέφερε δεν ήταν βολικές, ο καθένας επέλεξε την κουκέτα του μέσω τυχερού παιχνιδιού με χαρτιά. Το άχυρο παραπέμπει σε ένα άλλο γνωστό τυχερό παιχνίδι, στο οποίο όποιος τραβήξει το μικρότερο άχυρο, επιλέγει τελευταίος…

    Suspicion is your name
    Your honesty to blame
    Put dignity to shame
    Dishonor
    Witch hunt, modern day
    Determining decay
    The blatant disarray
    Disfigure
    The public eye’s disgrace
    Defying common place
    Unending paper chase
    Unending
    [Όλοι οι στίχοι]


    Harvester Of Sorrow

    Η συνήθης ερμηνεία που δίνεται για το ‘Harvester Of Sorrow’ είναι ότι περιγράφει την ιστορία ενός μεθυσμένου ναρκωμανή άντρα που βασανίζει την οικογένειά του, πριν σκοτώσει όλα τα μέλη της. Η λέξη “Harvester” (=θεριστική μηχανή) παραπέμπει σε κάποιο άτομο ή κάποια κατάσταση που προκαλεί πόνο, οδύνη και στενοχώρια στον πρωταγωνιστή.

    My life suffocates
    Planting seeds of hate
    I’ve loved, turned to hate
    Trapped far beyond my fate

    I give, you take
    This life that I forsake
    Been cheated of my youth
    You turned this lie to truth
    [Όλοι οι στίχοι]


    The Frayed Ends Of Sanity

    Δεν είναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο οι Metallica να γράφουν τραγούδι για κάποιον που παλεύει με τους εσωτερικούς του δαίμονες. Έτσι και στο ‘The Frayed Ends Of Sanity’, όπου ο πρωταγωνιστής παλεύει με το μέσα του, προσπαθώντας να διατηρήσει τη λογική του.

    Never hunger
    Never prosper
    I have fallen prey to failure
    Struggle within
    Triggered again
    Now the candle burns at both ends

    Twisting under schizophrenia
    Falling deep into dementia
    [Όλοι οι στίχοι]


    To Live Is To Die

    Μια στροφή πριν το τέλος, συναντάμε το ‘To Live Is To Die’, το πιο συναισθηματικά φορτισμένο κομμάτι του άλμπουμ, αφού είναι αφιερωμένο στον εκλιπόντα Cliff Burton. Είναι σχεδόν σε όλη του τη διάρκεια instrumental, εκτός από ένα μικρό σημείο όπου ακούγεται μία στροφή τεσσάρων στίχων, οι οποίοι είναι ένα ποίημα που είχε γράψει ο ίδιος ο Burton. Ο στίχος «These are the pale deaths which men miscall their lives» προέρχεται από το βιβλίο ‘Lord Foul’s Bane, Book One’ της σειράς ‘The Chronicles of Thomas Covenant the Unbeliever’ του Stephen R. Donaldson, στο οποίο ο πρωταγωνιστής αποφασίζει να γράψει ένα ποίημα για την προσωπική του ευχαρίστηση.

    Ο James Hetfield έχει δηλώσει πως αυτό το κομμάτι έχει να κάνει με τη συνειδητοποίηση του πόσο χαρούμενοι ήταν που τον είχαν κοντά τους, έστω και για λίγα μόνο χρόνια.

    Ο Kirk Hammett, μιλώντας για το σόλο του κομματιού, θυμάται:

    Είναι το τελευταίο σόλο του δίσκου. Γράφτηκε στις 5:00 το ξημέρωμα, λίγο πριν φύγουμε για περιοδεία. Έπαιζα ό,τι μου κατέβαινε, σε αντίθεση με τα άλλα σόλο όπου ήμουν πολύ πιο μεθοδικός.

    Τέλος, μεγάλο μέρος της μελωδίας είναι βασισμένο σε ορισμένα riffs που είχε γράψει αποσπασματικά ο Cliff Burton, και θεωρείται το τελευταίο κομμάτι των Metallica με τη συμβολή του θρυλικού μπασίστα.

    When a man lies he murders some part of the world
    These are the pale deaths which men miscall their lives
    All this I cannot bear to witness any longer
    Cannot the kingdom of salvation take me home


    Dyers Eve

    Ο James Hetfield πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, ανατρεφόμενος από μία βαθιά θρησκευόμενη οικογένεια σε ένα προάστιο της California. Το χειρότερο περιστατικό της παιδικής του ηλικίας ήταν ο θάνατος της μητέρας του, 3 χρόνια μετά το διαζύγιο των γονιών του και την απομάκρυνση του πατέρα του. Έπασχε από καρκίνο και αρνούνταν να λάβει θεραπεία, πιστεύοντας πως ο Θεός θα την σώσει… Έτσι, λοιπόν, στο ‘Dyers Eve’, ο Hetfield εκφράζει έντονα την δυσαρέσκειά του προς τους γονείς του.

    Dear Mother, dear Father
    What is this hell you have put me through?
    Believer, deceiver
    Day in, day out, live my life through you
    Pushed onto me what’s wrong or right
    Hidden from this thing that they call life
    [Όλοι οι στίχοι]