50 χρόνια metal: Οι κορυφαίοι δίσκοι της δεκαετίας του ’70

Το Loudersound επιχείρησε ένα πολύ ωραίο πρότζεκτ για τα 50 χρόνια που συμπληρώνει το metal σαν μουσικό ιδίωμα.

Κάλεσε λοιπόν τους πρωταγωνιστές του να μιλήσουν για τους κορυφαίους δίσκους κάθε δεκαετίας, αρχής γενομένης από το 1969 που ιδρύθηκαν οι Black Sabbath, μέχρι σήμερα. Ο πρώτος δίσκος χρονολογείται ένα χρόνο πριν το ομότιτλο ντεμπούτο των Sabbath που άλλαξαν τα πάντα, με τους ιστορικούς Coven να κάνουν την αρχή.

Πάμε να δούμε τους κορυφαίους metal δίσκους για κάθε μια χρονιά της δεκαετίας του ’70 όπως τους διάλεξαν για το κοινό μουσικοί όπως ο Mikael Åkerfeldt των Opeth, o Scott Ian των Anthrax, o Dave Mustaine των Megadeth και μέλη των Lucifer, Orange Goblin, Beartooth, Dream Theater και Steel Panther.

Σημείωση: Οι επιλογές ξεκινάνε από το 1969 και καταλήγουν στο 1978, χωρίς να περιέχουν κάθε χρονιά, ίσως γιατί το είδος ήταν στα ξεκινήματά του και δεν είχαμε πληθώρα κυκλοφοριών.

Ας μιλήσουν λοιπόν οι «ειδικοί».

Coven – Witchcraft Destroys Minds & Reaps Souls (1969)

Mikael Åkerfeldt (Opeth)

Το ντεμπούτο των Coven ήταν ο πρώτος δίσκος του είδους. Δεν μπορώ να σκεφτώ καμία άλλη μπάντα που να έμοιαζε σε αυτούς εκείνη την περίοδο.

Οι Sabbath είχαν μόνο ένα occult κομμάτι, οι Coven 13 ολόκληρα λεπτά σε B-side. Είναι ένας παράξενος δίσκος και όπως όλοι οι δίσκοι αυτού του στυλ χρειάζεται χρόνο για να τον καταλάβει ο κόσμος και να ωριμάσει.


Black Sabbath – Black Sabbath (1970)

Neil Fallon (Clutch)

Είναι ένας δίσκος που όλοι έχουμε ακούσει τόσο πολύ που μπορεί να σε κουφάνει, ένα εξαιρετικό album που ηχογραφήθηκε σε μόλις ένα session.

Είναι άλλο πράγμα να καταφέρνεις να πιάνεις καλή απόδοση και τελείως διαφορετικό το να δημιουργείς τέτοια ατμόσφαιρα…

Όταν η μάγισσα των Black Sabbath σήμανε τη γέννηση του heavy metal

Black Sabbath - Black Sabbath / Εξώφυλλο
Black Sabbath – Black Sabbath / Εξώφυλλο

Deep Purple – Machine Head (1972)

James Labrie (Dream Theater)

Για εμένα, το ΄Machine Head’ των Deep Purple είναι ο κορυφαίος metal δίσκος όλων των εποχών!

Θυμάμαι τον εαυτό μου να το ακούει πρώτη φορά στα δέκα μου, ήταν η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με τη φωνή του Ian Gillan στο ‘Highway Star’.

Και μετά ακούς τον Jon Lord, που έκανε τα πλήκτρα τόσο σημαντικά για ολόκληρο το rock and roll.

Deep Purple – Machine Head: Η ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι


Alice Cooper – Welcome To My Nightmare (1975)

 Rob Zombie

Όταν ήμουν παιδάκι, ήθελα να γίνω Alice Cooper!

Οτιδήποτε είχε να κάνει με τα εφέ με τρέλαινε, οπότε πήγαινα στα δισκοπωλεία, έβλεπα τους δίσκους του Cooper και ήθελα να τους αγοράσω.

Δεν είμαι σίγουρος αν ο Alice Cooper ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε το show στις rock συναυλίες, αλλά ήταν σίγουρα αυτός που το πήγε σε τελείως διαφορετικό επίπεδο.


Kiss – Alive! (1975)

 Scott Ian (Anthrax)

Το ‘Alive!’ των KISS είναι στην κορυφή των επιλογών μου για τους δίσκους των τελευταίων 50 χρόνων, για το πόσο με επηρέασε και για αυτά που σημαίνει για εμένα.

Οι KISS ήταν η μεγαλύτερη επιρροή μου όταν ήμουν παιδί, για το πώς θα προχωρήσω στη ζωή μου και με τι θα ασχοληθώ. Ήξερα ότι θέλω να πιάσω μια κιθάρα και να παίζω σε μια μπάντα για όλη μου τη ζωή!

 


Scorpions – In Trance (1975)

Johanna Sadonis (Lucifer)

Οι Scorpions είναι η αγαπημένη μου μπάντα, για την ακρίβεια οι Scorpions της δεκαετίας του ’70.

Δεν μπορώ να περιγράψω εύκολα το πόσο σημαντικός δίσκος είναι για εμένα, όταν τον άκουσα είδα κυριολεκτικά το φως.

Είναι από αυτούς τους δίσκους που μόλις σε πιάσουν δεν θα σε αφήσουν ποτέ.


Judas Priest – Sad Wings Of Destiny (1976)

Ben Ward (Orange Goblin)

Ήταν ο πρώτος Judas Priest δίσκος με τον οποίο καταπιάστηκα.

Το ντεμπούτο τους, ‘Rocka Rolla’ ήταν πιο πολύ προς το rock, αλλά το ‘Sad Wings Of Destiny’ καθόρισε το στυλ με το οποίο θα γίνονταν γνωστοί.

Ήταν το χρονικό σημείο εκείνο που από εκεί και μετά άρχιζαν ήδη να γίνονται οι metal θρύλοι που είναι σήμερα.


Led Zeppelin – Presence (1976)

 Dave Mustaine (Megadeth)

Οι Led Zeppelin με ελευθέρωσαν πνευματικά για το πώς θα ασχοληθώ με την κιθάρα. Δεν το έλεγαν metal τη δεκαετία του ’70, ήταν περισσότερο hard rock, αλλά θα διαλέξω το ‘Presence’.

Ήταν ο μόνος δίσκος που κυκλοφόρησε ενώ είχα ήδη γίνει fan τους, τα προηγούμενα είχαν βγει όταν δεν τους ήξερα.

Κάτι παρόμοιο θα έκαναν οι Diamond Head και οι Mercyful Fate την επόμενη δεκαετία, θα μου άλλαζαν την προσέγγισή μου στην κιθάρα.


AC/DC – Let There Be Rock (1977)

Caleb Shomo (Beartooth)

Το κομμάτι που με έκανε να ερωτευτώ αυτόν τον δίσκο είναι το ‘Whole Lotta Rosie’.

Η πρώτη μου επαφή μαζί του ήταν όταν το είδα από ένα video του  Live At Donington το 1991, ένα από τα κορυφαία rock shows όλων των εποχών.

Έψαξα τον δίσκο, τον αγόρασα και τον ερωτεύτηκα!


Van Halen – Van Halen (1978)

Michael Starr (Steel Panther)

Θυμάμαι καθαρά πότε άκουσα πρώτη φορά αυτό το δίσκο! Ήρθε ο αδερφός μου στο δωμάτιο και μου είπε πως πρέπει να τον ακούσω οπωσδήποτε.

Το πρώτο πράγμα που άκουσα ήταν το ‘Erruption’, δεν είχα ακούσει ποτέ κάτι αντίστοιχο και η ζωή μου άλλαξε για πάντα…