More
    Αρχική Αφιερώματα ‣ Κείμενα Jeff Hanneman: Οι ουρανοί βρέχουν αίμα

    Jeff Hanneman: Οι ουρανοί βρέχουν αίμα

    Το να μιλά κανείς για τους Slayer, ανεξάρτητα από το αν του αρέσουν ή όχι, προκαλεί πάντα ένα δέος.

    Fuckin’ Slayer. Οι τιτάνες του ακραίου ήχου βρίσκονται σε κάθε παρακλάδι αυτού, κινητήρια δύναμη και έμπνευση πίσω από εκατοντάδες μπάντες και ολόκληρα υποείδη.

    Μια μπάντα θρύλος, στην οποία όλοι συνεισέφεραν. Δεν υπάρχει μέλος που να είναι πιο Slayer από τα υπόλοιπα. Οι τέσσερις βασικοί, η κολασμένη σύνθεση της δεκαετίας του ’80, όλοι έφεραν κάτι στην μπάντα, όλοι έπαιξαν το ρόλο τους στη διαμόρφωση του ήχου και της εικόνας ενός εκ των επιδραστικότερων συγκροτημάτων όλων των εποχών.

    Ο Jeff Hanneman φυσικά δεν είναι εξαίρεση.

    Είναι δύσκολο να μιλήσει κάποιος για τον Jeff Hanneman. Ο άγριος και ασταμάτητος κιθαρίστας, που έπαιζε σαν να είχε σκοπό να ισοπεδώσει τα πάντα σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων από τα decibel, ήταν σιωπηλός και απρόσιτος στη ζωή του. Δεν έδινε συνεντεύξεις, δεν μιλούσε για τον εαυτό του. Όλο το θόρυβο γύρω από αυτόν και την μπάντα του τον κράταγε για όταν έπιανε την κιθάρα.

    Ο Jeff Hanneman ορίζεται από την κιθάρα του, από τη μουσική του, και μάλλον και ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν να τον βλέπουν και να τον κρίνουν από οποιαδήποτε άλλη άποψη.

    Η βάση μπορεί να συνοψιστεί σε λίγες προτάσεις. Οι πολεμικές ιστορίες του πατέρα του και των αδερφών του, από Νορμανδία και Βιετνάμ. Οι Black Sabbath που έπαιζαν στο σπίτι της αδερφής του. Οι Black FlagMinor Threat και Dead Kennedys της εφηβείας του.

    Και από αυτά στην ταχύτητα και στην οργή των Slayer. Τα δικά του ακούσματα ήταν που έβαλαν την μπάντα να σπάσει τα κοντέρ, το ενδιαφέρον του για τη Γερμανία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν που τους έβαζε συχνά στο στόχαστρο.

    Και ήταν η μουσική του που τους ανέβαζε στη σκηνή. ‘Angel of Death’‘Raining Blood‘War Ensemble’‘Dead Skin Mask’‘South of Heaven’‘Seasons in the Abyss’, οι κλασικότερες και πιο αγαπητές συνθέσεις των Slayer είναι δικές του.

    Jeff Hanneman
    Jeff Hanneman

    Ήταν ο αυτοδίδακτος, αυτός που μάθαινε και εξελισσόταν σε όλη του την καριέρα, και όμως επηρέασε τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας τουλάχιστον όσο επηρέασαν εκείνοι αυτόν. Και μέσω αυτής, σχεδόν το σύνολο του ακραίου ήχου. Η αχαλίνωτη κιθάρα του και η χαοτική της συνύπαρξη με αυτήν του Kerry King σφράγισαν μια ολόκληρη γενιά μουσικών.

    Το συγκρότημα, η κιθάρα, η μουσική, ήταν η ζωή του.

    Πείτε με νοσταλγικό ή οπισθοδρομικό, αλλά Slayer χωρίς Jeff Hanneman δεν νοούνται.

    Δεν σημαίνει ότι οι συναυλίες που έπαιξαν μετά το θάνατό του, μαζί και με την εξαιρετική αποχαιρετιστήρια περιοδεία τους τον προηγούμενο χρόνο, δεν ήταν απίστευτες. Δεν σημαίνει ότι ο Gary Holt, που πήρε τη θέση του προσωρινά όταν αποσύρθηκε για λόγους υγείας και τελικά μόνιμα, δεν είναι ένας φοβερός κιθαρίστας.

    Αλλά οι Slayer δεν ήταν ποτέ ίδιοι μετά τον Jeff Hanneman. Σε αντίθεση με τον Dave Lombardo, δεν είχαν το περιθώριο να συνηθίσουν στις διαρκείς εξόδους ή να προσαρμοστούν στην απουσία του. Και ενδεχομένως ούτε το περιθώριο να συνεχίσουν.

    Θα αποσύρονταν οι Slayer αν ζούσε ακόμα ο Hanneman; Όπως τα περισσότερα «αν», είναι μια άσκοπη συζήτηση. Αλλά αν υπήρχε ένας άνθρωπος που θα συνέχιζε μέχρι τελικής πτώσεως, αν υπήρχε ένας άνθρωπος ικανός να κρατήσει ζωντανή αυτήν τη θρυλική μπάντα για όσο άντεχε, αυτός θα ήταν ο Hanneman.

    Όλα τα μέλη των Slayer προσέφεραν στην μπάντα και τη μουσική. Όλοι τους είναι η ψυχή του συγκροτήματος. Αλλά αν αυτή η ψυχή έπαιρνε σάρκα και οστά, πιθανότατα θα ήταν η σάρκα και τα οστά του Hanneman.

    Δείτε ακόμα:

    Slayer: Το αντίο σε πανέμορφα στιγμιότυπα