John Carpenter: 10 κομμάτια για να συνοδεύσουν τους εφιάλτες σας!

Michael Myers (Halloween)
Michael Myers (Halloween)

Η αλήθεια είναι πως ο John Carpenter, με μια πρώτη ματιά, μοιάζει με τον παππού της διπλανής πόρτας που η μόνη του σχέση με τη μουσική είναι η παλιά, ξεχασμένη συλλογή με τους δίσκους του και τα παιδικά τραγούδια που μαθαίνει στα εγγονάκια του.

Παρόλα αυτά, μιλάμε για έναν καλλιτέχνη με όλη τη σημασία της λέξεως, αφού είναι ένας από τους πιο πρωτοποριακούς και επιδραστικούς ανθρώπους του κινηματογράφου, τα τελευταία πενήντα χρόνια.

Παραμένει δημιουργικός, πρόσφατα ξεκίνησε να περιοδεύει, ενώ παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις στο χώρο του σινεμά και μουσικής. Από τους νεότερους συνθέτες, εκτιμάει τον Hans Zimmer και έχει άποψη ακόμα και για τα soundtracks των video games.

Για να τον γνωρίσουμε, λοιπόν, λίγο καλύτερα.

Σίγουρα μιλάμε για μία εμβληματική μορφή στον χώρο των ταινιών και κυρίως των ταινιών τρόμου, αφού πολλά έργα του, όπως τα ‘Halloween’ (1978), ‘The Fog’ (1980), ‘Escape from New York’ (1981), The Thing (1982), Prince Of Darkness (1987) και They Live (1988), έχουν αφήσει εποχή.

Έχει επηρεάσει βαθιά νεότερους σκηνοθέτες όπως τους Jeff Nichols, Jack Thomas Smith και Marvin Kren, ενώ μία από τις πιο επιτυχημένες σειρές video games των τελευταίων ετών, αυτή του ‘Dead Space’, είναι βασισμένη στη δουλειά του.

Και σίγουρα στην περίπτωσή του, το έργα του που αναφέραμε παραπάνω, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς, ως γνωστόν, εκτός από τη σκηνοθεσία, ο Carpenter έχει βάλει την υπογραφή του και στη μουσική σχεδόν όλων των ταινιών του, δίνοντας μεγάλη βάση σε αυτή και συνθέτοντας μερικά από τα πιο ατμοσφαιρικά scores που θα συναντήσετε στο σινεμά του τρόμου. Και σε αυτά ακριβώς θα εστιάσουμε στο αφιέρωμά μας.

Όπως και οι ταινίες του, έτσι και τα μουσικά θέματα του John Carpenter, χαρακτηρίζονται από μινιμαλισμό.

Οι παραμορφωμένες μελωδίες και τα στοιχειωτικά synths αποτελούν σήμα κατατεθέν του.

Για αυτό άλλωστε και η δουλειά του θεωρείται τόσο πρωτοποριακή. Κανένας άλλος δημιουργός δεν έχει καταφέρει να αιχμαλωτίσει τόσο εύστοχα και με τόση απλότητα και σπιρτάδα, την απειλή, το φόβο και τον κίνδυνο.

Σε αντίθεση με την επιβλητική μουσική που πολλοί συνθέτες δημιουργούν για ταινίες τρόμου, ο Carpenter κινούνταν πάντα σε πιο μίνιμαλ, υποχθόνια θέματα, χρησιμοποιώντας αρκετά το synthsizer και το πιάνο και καταφέρνοντας να μας μεταφέρει αυτό το feeling της αγωνίας, του creepy τύπου με το μυστήριο βλέμμα, που ακονίζει το μαχαίρι του στη σκοτεινή γωνία ενός παρακμιακού μπαρ.

Χαμηλώστε τα φώτα, φτιάξτε ατμόσφαιρα, σιγουρευτείτε ότι έχετε κλειδώσει την εξώπορτα και πάμε να ξεκινήσουμε με το Τop 10 μας.

Night

Το ‘Night’ συμπεριλαμβάνεται στον πρώτο τόμο της συλλογής ‘Lost Themes’ που ο John Carpenter κυκλοφόρησε το 2015 και είναι το τέλειο άκουσμα για το… βράδυ.

Είναι αδύνατον να μην λατρέψεις αυτές τις synth μελωδίες που ξεχειλίζουν από γλυκιά 80-ίλα, ενώ όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, το κομμάτι δεν ακούγεται καθόλου παλιό και ξεπερασμένο, διατηρώντας την ατμοσφαιρικότητά του από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο.

Αξίζει να αναφέρουμε πως σε αυτό το άλμπουμ, ο Carpenter συνεργάστηκε με τον γιο και τον βαφτισιμιό του! Επίσης εξαιρετικό και το επίσημο κλιπ.


The Haunted House

Υπέροχη σύνθεση από το score του ‘Halloween’ (1978) το οποίο, φυσικά, θα ξανασυναντήσουμε λίγο αργότερα. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την κυκλοφορία της ταινίας, και το track ακούγεται το ίδιο τρομακτικό.

Χτίζεται σταδιακά και χωρίς υπερβολές, κρατώντας το ενδιαφέρον μας αμείωτο, από το ανατριχιαστικό του intro μέχρι και το φινάλε.

Ο ορισμός της μουσικής τρόμου. Απολαύστε το εδώ.


The Fog Theme

Ακόμη ένα αριστούργημα από τον John Carpenter, τόσο όσον αφορά την ταινία, όσο και τη μουσική που ντύνει τις σκηνές της.

Υπέροχη και ατμοσφαιρική, μας βυθίζει πολύ γρήγορα στο κλίμα της… ομίχλης. Αλλά ακόμη κι αν δεν έχετε δει το ‘The Fog’ (1980), αξίζει να ακούσετε αυτό το κομμάτι που, ακόμα και αυτόνομο, ακούγεται εξαιρετικό.

Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια και το συνεχές χτύπημα που ακούγεται στο παρασκήνιο και που συμβάλλει στον creepy χαρακτήρα αυτού του υπνωτικού  theme. Γιατί μην ξεχνιόμαστε: «There’s something in the fog…»


Prince Of Darkness (Opening Titles)

Τρομερή κλιμάκωση στο εναρκτήριο κομμάτι της ομώνυμης ταινίας που κυκλοφόρησε το 1987.

Ταιριάζει άψογα στο suspense του υπερφυσικού θρίλερ και αποτελεί μία ακόμη τρανή απόδειξη του ταλέντου του Αμερικανού.

Κλασικό κομμάτι John Carpenter, με τον κάθε ήχο να έχει τοποθετηθεί πολύ συγκεκριμένα στη θέση του, σαν τουβλάκι Lego.

Αξίζει να αναφερθεί βέβαια πως τόσο στο κομμάτι των τίτλων όσο και στο υπόλοιπο score, συνεργάστηκε με τον Alan Howarth, ενώ cameo εμφάνιση κάνει και ο Alice Cooper!


Escape from New York Theme

Κυκλοφόρησε το 1981, είναι μία από τις κορυφαίες ταινίες του Carpenter και δεν θα μπορούσε, αντιστοίχως, να μην έχει και κορυφαία μουσική.

Ο αντι-ήρωας πρωταγωνιστής, Snake Plissken (Kurt Russell), που ακόμα και σήμερα έχει τη θέση του στις πιο εμβληματικές κινηματογραφικές φιγούρες των ’80s, καλείται να σώσει τον Πρόεδρο της Αμερικής, σε αυτό το sci-fi action φιλμ.

Και όλα αυτά, φυσικά υπό τους ήχους του παρανοϊκού, γεμάτου ενέργεια score που συνέθεσε ο John Carpenter.

Αν και λίγο έξω από τα horror λημέρια του, ο δημιουργός έφτιαξε μία cult ταινία που μνημονεύεται μέχρι και σήμερα, και, σίγουρα, το soundtrack το οποίο έχει αρκετή δράση, συνέβαλε σε αυτό.

Όπως νοσταλγικά αναφέρει κι ένας φίλος μας στα πρώτα σχόλια του κομματιού στο YouTube, στις μέρες μας, καλώς ή κακώς, δεν βγαίνουν πια τέτοιες ταινίες…


Welcome To L.A.

Το ‘They Live’ βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1988. Σατυρικό και με αρκετή δόση επιστημονικής φαντασίας, το έργο αυτό έχει εμπνεύσει όσο λίγα τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα.

Η μουσική επένδυση, την οποία επιμελήθηκε (ποιος άλλος;) o John Carpenter, και πάλι σε συνεργασία με τον  Alan Howarth, είναι επίσης εξαιρετική.

Εδώ ο σκηνοθέτης/συνθέτης αποδεικνύει πως τα καταφέρνει το ίδιο περίφημα και σε θέματα όπου απαιτείται περισσότερο μυστήριο, παρά αγωνία, φτιάχνοντας ένα groovy, σκοτεινό score.

Σίγουρα πολύ χαρακτηριστικό, είναι το κομμάτι που ανοίγει την ταινία.


Distant Dream

Όχι απλώς το έχει ακόμα, αλλά συνεχίζει να μεγαλουργεί.

Φυσικά, αναφερόμαστε στο πιο πρόσφατο άλμπουμ που κυκλοφόρησε ο John Carpenter – το δεύτερο τόμο του ‘Lost Themes’.

Όπως και το prequel, το ‘Lost Themes II’ είναι μία εκσυγχρονισμένη πανδαισία synthpop ήχων που σκάνε από παντού και μας συνεπαίρνουν.

Και αυτή τη φορά, όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο που κυκλοφόρησε μέσα από το στούντιο, o Άρχοντας του Τρόμου, παίζει και με κιθάρες, μπάσα και ντραμς. Και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά καλό!


The Thing (End Credits)

Και ξαφνικά, επιστρέφουμε και πάλι στον απόλυτο τρόμο και το ‘The Thing’. Η ταινία αποτελεί remake της B-movie ‘The Thing From Another World’ (1951), ενώ το score που είναι και το βασικό μας ζητούμενο, είναι σκοτεινό, υποβλητικό και, ενίοτε, φρενήρες – αυτό ακριβώς που θα περιμέναμε από τη συνεργασία δύο θρύλων: του Ennio Morricone με τον John Carpenter.

Η ταινία του 1982, αν και εμπορική αποτυχία που εκτιμήθηκε πολύ αργότερα, αμέσως ξεχώρισε για τη μουσική της (και τα εντυπωσιακά για την εποχή CGI), και όπως θα καταλάβετε, όχι άδικα.

Δεν χωράει αμφιβολία πως το αποτέλεσμα της ακρόασης απογειώνεται όταν συνδυαστεί με τα πλάνα από την Ανταρκτική, ωστόσο το score είναι και από μόνο του σπουδαίο.


Christine Theme

Το Christine (1983) είναι βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο ενός άλλου μύθου του είδους, του μεγάλου Stephen King και όσο ανόητο και δύσκολο κι αν ακούγεται, ο Carpenter καταφέρνει με τη δεξιοτεχνία του να μας πείσει πως η Christine είναι το πιο κακό και μοχθηρό αυτοκίνητο που έχει εμφανιστεί στον κινηματογράφο.

Και σε αυτό, σίγουρα βοηθάει και το βαρύ synth score, που όπως και το όλο ύφος της ταινίας, τώρα πια μοιάζει σαν να ξεπήδησε από video game παλιάς και σκονισμένης παιχνιδοκονσόλας. Και εκεί ακριβώς κρύβεται και η μαγεία του.


Halloween Theme

Το 1978, στην τέταρτη κινηματογραφική του απόπειρα, ο John Carpenter έφτιαξε μία από τις καλύτερες ταινίες τρόμου, το μεγαλύτερό του αριστούργημα, το Halloween.

Για να καταλάβετε για τι ιδιοφυΐα μιλάμε, ο Carpenter γύρισε το Halloween -μία ταινία σταθμό στον αμερικανικό σινεμά- με budget 325.000 δολάρια, ενώ η τρομερή εμπορική επιτυχία του έργου, έφερε στα ταμεία 70 εκατομμύρια δολάρια!

Ακόμα και σήμερα, θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες ανεξάρτητες παραγωγές στην ιστορία του κινηματογράφου, ενώ πολλοί παρομοιάζουν το στυλ και την επίδρασή της με αυτή του ‘Psycho’.

Άλλωστε, κατά κοινή ομολογία, καμία άλλη του franchise που ακολούθησε την πρωτότυπη δεν έχει καταφέρει να πλησιάσει την αυθεντικότητα και την ατμόσφαιρα της πρώτης.

Κι εκτός από έναν από τους πιο περιβόητους κακούς (Michael Myers), αυτή η τόσο σπουδαία ταινία, ίσως η τρομακτικότερη και η καλύτερη του John Carpenter, γέννησε και ένα από πιο δημοφιλή κινηματογραφικά θέματα όλων των εποχών.

Θυμηθείτε το για ακόμη μια φορά.