Kerry King (Slayer): «Οι 10 αγαπημένοι μου μέταλ δίσκοι»

Kerry King
Kerry King

Στην πλέον επιτυχημένη σειρά άρθρων που δημοσιεύει το Rolling Stone, έρχεται να προστεθεί και ο κιθαρίστας των Slayer, Kerry King, ο οποίος αποκαλύπτει με τη σειρά του ποιοι είναι οι δέκα αγαπημένοι του metal δίσκοι.

Εσείς ποιοι στοιχηματίζετε πως θα είναι;

AC/DC – Highway to Hell (1979)

Το ‘Walk All Over You’ είναι ένα αρκετά σκοτεινό τραγούδι. Το ‘Highway to Hell’ είναι ένα πολύ σκοτεινό τραγούδι. Το ‘Night Prowler’ είναι απίστευτα σκοτεινό. Μάλλον γι’ υτό μου αρέσει.


Black Sabbath – Sabotage (1975)

Όταν επέλεγα αυτούς τους δίσκους, διάλεξα εκείνους που με εμπνέουν να παίζω όταν δουλεύω ή όταν οδηγώ και το ‘Sabotage’ ήταν η επιλογή μου από τους Black Sabbath.


Exodus – Bonded By Blood (1985)

Αν μπορούσα να επιλέξω ένα άλμπουμ από τους Exodus για να ακούω για το υπόλοιπο της ζωής μου, αυτό θα ήταν το ‘Bonded By Blood’.


Iron Maiden – The Number Of The Beast (1982)

Μου άρεσε ο Paul Di’Anno και η μουσική τότε είχε πολύ περισσότερα στοιχεία από punk, που επίσης μου αρέσει, όμως ο Bruce ήταν ο τραγουδιστής που τους κατέταξε στους καλύτερους της metal.


Judas Priest – Stained Class (1978)

Ο Rob Halford είναι ο αγαπημένος μου τραγουδιστής όλων των εποχών, ενώ τον ακολουθεί ο Ronnie James Dio, τον οποίο ακολουθεί με τη σειρά του ο Bruce Dickinson.


Mercyful Fate – Melissa (1983)

Αναμφισβήτητα, επηρεαστήκαμε από τους Mercyful Fate στο ‘Hell Awaits’. Μπορεί κανείς να το καταλάβει από τα μακροσκελή κομμάτια, με τις 10.000 αλλαγές στα riffs.

Δίχως αμφιβολία, αυτό ήταν επιρροή από τους Mercyful Fate.

Μπορείτε να το ακούσετε στο (άλμπουμ) ‘Melissa’, στα κομμάτια ‘Into the Coven’ και ‘Melissa’· κάθε φορά που το ακούω, είναι ένα πολύ λυπητερό τραγούδι, μου «κολλάει» για ολόκληρη την ημέρα.

Το τραγουδάω στο μυαλό μου.


Metallica – Master Of Puppets (1986)

Αγαπώ το ‘Battery’ και το ‘Master Of Puppets’. Είναι λίγο μεγάλo για εμένα. Ξέρεις, οι Slayer δεν φτιάχνουν επικά κομμάτια, γιατί με κουράζουν.

Όμως, αυτό το τραγούδι περιέχει ένα δισεκατομμύριο εξαιρετικά μέσα του.


Ozzy Osbourne – Diary of a Madman (1981)

Το πρώτο σόλο άλμπουμ του Ozzy ήταν απίστευτο (ήταν η πρώτη γνωριμία με τον Randy Rhoads), όμως το ‘Diary’ έδειχνε να μην έχει τόσο ακούσματα πλήκτρων.

Μου έμοιαζε πιο βαρύ, με το ‘Over the Mountain’ να αποτελεί το πρώτο κομμάτι. Πιο βαρύ δεν πάει.


Rainbow – Long Live Rock ‘n’ Roll (1978)

Υπάρχουν έξι με επτά τραγούδια και το μοναδικό που δεν ακούω είναι το τελευταίο. Οπότε, τα ‘Kill the King’, ‘Long Live Rock ‘n’  Roll’, ‘The Shed’ και ‘Gates of Babylon’

Θεέ μου, είναι ένα ένα από τα πιο κουλ κομμάτια όλων των εποχών.


Venom – Black Metal (1982)

Διάλεξα το ‘Black Metal’, επειδή θεωρώ πως οι Venom έγιναν καλύτεροι με τον καιρό. Ήταν η καλύτερη σκατένια μπάντα που υπήρξε.

Όμως, στο ‘Black Metal’, μπορούσε κανείς να πει πως γίνονταν καλύτεροι. Υπάρχουν απίστευτα κομμάτια.