Οι κορυφαίοι nu metal δίσκοι του 2000

Nu-Metal
Nu-Metal

Το 2000 ήταν μια εκπληκτική χρονιά για τη μουσική βιομηχανία.

Αν αναλογιστεί κανείς το τι δίσκοι κυκλοφόρησαν μέσα σε εκείνη τη χρονιά, καταρχάς δε θα πιστεύει ότι έχουν περάσει 20 χρόνια από τότε.

Από την Britney Spears και τους NSYNC, στον Eminem και τον Jay-Z, στους Bon Jovi, U2, a Perfect Circle, Iron Maiden, Pantera, In Flames, Nevermore

Πραγματικά πολλές αξιοσημείωτες κυκλοφορίες, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, από πλευράς απόλυτων αριθμών και πωλήσεων.

Ήταν η αυγή μιας νέας χιλιετίας, το ξεκίνημα μιας νέας δεκαετίας, της τελευταίας πριν το γρήγορο internet και οι υπηρεσίες streaming σκαρφαλώσουν στην κορυφή των μέσων αναπαραγωγής και τα «δισκάδικα» και τα videoclub πάρουν την κάτω βόλτα.

Μια νοσταλγική εποχή για τα παιδιά που μεγάλωσαν στα 90’s, καθώς τότε ήταν η εφηβεία τους και όλα τα παραπάνω σίγουρα θα έχουν φέρει άπειρες αναμνήσεις.

Το κάθε μουσικό είδος είχε κυκλοφορίες από μεγάλα ονόματα, είτε καλές, είτε κακές. Καθώς και πολλά ντεμπούτα καλλιτεχνών που είτε αργότερα εξαφανίστηκαν, είτε με τα χρόνια που πέρασαν εδραιώθηκαν και πλέον γεμίζουν αρένες.

Όμως στο χώρο του «σκληρού ήχου» υπήρχε ένα μουσικό είδος που είχε ξεκινήσει μερικά χρόνια πριν και το 2000 κατέκτησε τα πάντα.

Ένα είδος το οποίο όσο γρήγορα έφτασε στην κορυφή, κάνοντας το σκληρό ήχο mainstream μετά από αρκετά χρόνια, τόσο γρήγορα έσβησε. Και παρ’όλο που προσπάθησε πολλές φορές να γεφυρώσει ένα χάσμα μεταξύ δύο ειδών μουσικής, που ποτέ δεν κατάλαβα γιατί υπήρχε, μισήθηκε όσο λίγα.

Κυρίες και κύριοι, όσοι δεν καταλάβατε ήδη, μιλάμε για το Nu-Metal.

Σε αυτό το άρθρο δε θα μιλήσουμε για την ιστορία του, πως ξεκίνησε, τι κατάφερε κτλ. Θα μιλήσουμε απλά για δίσκους από καλλιτέχνες αυτού του είδους, ή κοντά σε αυτό το είδος, οι οποίοι κυκλοφόρησαν το 2000 και άφησαν το στίγμα τους, είτε για την παρακαταθήκη τους, είτε για τις πωλήσεις τους, είτε για το διχασμό που μπορεί να προκάλεσαν.

Πολλά ντεμπούτα μεγάλων εμπορικών ονομάτων, αγαπητών και μη, με πωλήσεις που ζαλίζουν και που ο σκληρός ήχος είχε να δει αθροιστικά από τα 80’s και το επόμενο πιο μισητό είδος από τους γνωστούς/αγνώστους elitists.

Πολύ μίλησα. Back to School λοιπόν (pun intented)! Προσδεθείτε και ετοιμαστείτε για μεγατόνους νοσταλγίας, ξεκινώντας με τα ντεμπούτα εκείνης της χρονιάς.

Papa Roach – Infest

Papa Roach - Infest
Papa Roach – Infest

Cut my life into pieces.

Με το που ακούει κάποιος αυτό το στίχο, ξέρει αυτόματα ποιο κομμάτι είναι, ποια μπάντα, πως συνεχίζει, πότε μπαίνει το με εσάνς Μaiden riff.

Papa Roach και Ιnfest. Μία αρκετά παρεξηγημένη μπάντα, η οποία με αυτόν τον δίσκο έκανε το ντεμπούτο της.

Δίσκος που έχει πουλήσει μέχρι στιγμής πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έβγαλε αρκετά singles που είναι σταθερά στην playlist της μπάντας, όπως το προαναφερθέν και τα Broken Home, Dead Cell και Between Angels and Insects.

Τεράστιο ντεμπούτο και η μπάντα θα ξαναέβλεπε τέτοια απήχηση μετά από αρκετά χρόνια, αλλάζοντας ελαφρώς το στυλ της και κυκλοφορώντας το Getting Away with Murder.


Linkin Park – Hybrid Theory

Linkin Park - Hybrid Theory
Linkin Park – Hybrid Theory

Ίσως ο πιο «βαρύγδουπος» δίσκος της λίστας. Εκπληκτικός δίσκος, από αυτούς που απλά πατάς το play και δεν κάνεις skip κανένα κομμάτι.

Τεράστια εμπορική επιτυχία που έβαλε κατευθείαν τους Linkin Park στη λίστα με τις μεγαλύτερες μπάντες στον κόσμο και πωλήσεις που ξεπέρασαν τα 30 εκατομμύρια αντίτυπα, κάνοντας το πιο εμπορικά επιτυχημένο ντεμπούτο μετά το Appetite for Destruction των Guns n’ Roses και το best-selling rock album του 21ου αιώνα.

Όσα χρόνια και αν περάσουν, δε νομίζω να ξεχάσει κανείς τα Papercut, One Step Closer, Crawling, In the End.

Την τραγική ιστορία της μπάντας την ξέρουμε όλοι δυστυχώς, δε χρειάζεται να επεκταθούμε σε αυτό, παρά μόνο κάθε φορά που την ακούμε να χαιρόμαστε που ο Chester Bennington ήρθε σε αυτόν τον κόσμο για να μας ευλογήσει με τη μουσική του και τη φωνή του.


Disturbed – The Sickness

Disturbed - The Sickness
Disturbed – The Sickness

Οι Disturbed είναι ένα συγκρότημα που είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στο εαλληνικό κοινό, ένα από τα λίγα της λίστας. Έχουν αλλάξει αρκετά τον ήχο τους βέβαια, αλλά οι ρίζες τους ήταν καθαρά Nu-Metalικές και αυτό είναι χαρακτηριστικό στο The Sickness.

Το Down With the Sickness, μαζί με το Bodies των Drowning Pool είναι οι εθνικοί ύμνοι αυτού του είδους και το ντεμπούτο τους παραμένει η πιο εμπορική τους κυκλοφορία, με πάνω από 5 εκατομμύρια πωλήσεις, μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Kαι για όσους μπορεί να έχουν ξεχάσει, εκτός από το Down with the Sickness περιλαμβάνει τα Voices, The Game, Stupify και το πρώτο δείγμα της κλίσης τους στις διασκευές, με το Shout 2000 των Tears for Fears.


Mudvayne – L.D. 50

Mudvayne - L.D. 50
Mudvayne – L.D. 50

Ο αγαπημένος μου αυτής της λίστας. Αισθητικά και μουσικά πιο μακριά από τους υπόλοιπους, οι Mudvayne με το ντεμπούτο τους, σου δίνουν μια καλή γροθιά. Σκληρός, επιθετικός, ιδιόμορφος, ήταν κάτι διαφορετικό.

Διάλεξαν το μονοπάτι του shock value που είχαν χαράξει οι Slipknot μερικά χρόνια πριν, όπου σίγουρα υπάρχει μια απόχρωσή τους, καθώς ένας από τους συντελεστές στη παραγωγή του ήταν ο Shawn Crahan. Υπέροχα κομμάτια, με τα Dig, Death Blooms, Prod να ξεχωρίζουν, αλλά και αυτός στην κατηγορία «πάτα play και άσ’το να πλέει».

Τρομερό ρυθμικά (για το είδος του) με τον Ryan Martini να λάμπει (ανεξαρτήτως είδους). Δυστυχώς η μπάντα δε συνέχισε στο ίδιο ύφος.

Μερικά χρόνια αργότερα οι Gray, Tribbett και Vinnie Paul σχημάτισαν τους Hellyeah. Ελπίζουμε σε μια επιστροφή.


Deftones – White Pony

Deftones - White Pony
Deftones – White Pony

Επειδή αναφέρεται πολύ τελευταία o όρος Big 4, καθώς αρέσει στον κόσμο να κατηγοριοποιεί πράγματα, θα το κάνω και εγώ. Αν υπήρχε Big 4 στη Nu-Metal, σίγουρα οι Deftones είναι μέσα σε αυτό.

Το White Pony είναι η τρίτη κυκλοφορία των Deftones, ο πιο εμπορικά επιτυχημένος δίσκος τους και αυτός στον οποίο άρχισαν να έχουν έναν πιο «ατμοσφαιρικό» χαρακτήρα.

Με κομμάτια όπως Digital Bath, Knife Party, Change (In the House of Flies), το βραβευμένο με Grammy Elite και το Passenger με τη συμμετοχή του «πολύ» Maynard Keenan δε χρειάζεται να πει κανείς κάτι επιπλέον για την ποιότητα του δίσκου.

Ένας δίσκος που διεύρυνε το φάσμα της μπάντας, καθώς και του είδους, μεγαλώνοντας τους Deftones και ανοίγοντας τους μια νέα πόρτα, η οποία θα τους μεταμόρφωνε σε κάτι το εντελώς διαφορετικό από μια μπάντα με jumparound και φαρδιά ρούχα.


Limp Bizkit – Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water

Limp Bizkit - Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water
Limp Bizkit – Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water

Love it or hate it, οι Limp Bizkit ήταν ένα φαινόμενο και παραμένουν ένα θηριώδες όνομα ακόμα και σήμερα.

Είναι ένας από τους λόγους που αυτό το είδος είναι τόσο μισητό και τα εύσημα ανήκουν στο frontman της, Fred Durst.

Έχοντας ο ίδιος beef με το μισό Hollywood, στην πλάτη τους το Significant Other, τα μπάχαλα του Woodstock, κυκλοφορούν έναν δίσκο που παραμένει ακόμα και σήμερα τουλάχιστον αμφιλεγόμενος. Μόνο οι πρώτες δύο λέξεις του τίτλου του δίσκου λένε πολλά, είναι έμπνευση του Durst από τον χαρακτηρισμό που του απέδιδαν πολλοί για τον χαρακτήρα του.

Ό,τι και να ισχυρίζεται ο καθένας, ο δίσκος έχει κομματάρες. Τεράστια εμπορική επιτυχία, πάνω από 8 εκατομμύρια αντίτυπα, και ποιος δεν έχει χτυπηθεί/χορέψει/ whatever τα Rollin’, My Way, Take a Look Around.

Όσο παιδαριώδεις κι αν γίνονται οι στίχοι ώρες ώρες, με αποκορύφωμα το Hot Dog, παραμένουν απολαυστικοί σε συνδυασμό με τη μουσική.

Είμαι σίγουρος ότι είναι μια ένοχη απόλαυση για πολλούς από αυτούς που τον κράζουν.


Godsmack – Awake

Godsmack - Awake
Godsmack – Awake

Ακόμα ένα συμπαθές όνομα προς το ελληνικό κοινό. Οι Godsmack,αν και δεν είναι μια καθαρόαιμη Νu-Μetal μπάντα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με το είδος καθώς δανείστηκαν πάρα πολλά στοιχεία από αυτό μέχρι να δημιουργήσουν το δικό τους χαρακτήρα, και τα οποία διατηρούν μέχρι και σήμερα.

Το δεύτερο άλμπουμ τους είναι αυτό στο οποίο καθιέρωσαν το στυλ τους, με το γκρουβάτο και βαρύ ύφος, τα βραχνά φωνητικά και τα λιτά σόλο.

2 εκατομμύρια πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο και κομμάτια όπως το Sick of Life, Awake, Greed, τους έβαλαν σε όλες τις playlist της τότε εποχής. Τα οποία δεν έχουν βγει ακόμα μέχρι και σήμερα από πολλές, πράγμα που σημαίνει κάτι.


Soulfly – Primitive

Soulfly - Primitive
Soulfly – Primitive

Soulfly. Max Cavalera. Και εδώ να σταματούσα, οι περισσότεροι θα καταλάβαιναν τι θέλω να πω. Αφήνω κατά μέρος οποιαδήποτε εισαγωγή, θα μιλήσω μόνο για το album.

Έχοντας κάνει ένα ιδανικό ντεμπούτο με το Soulfly, κυκλοφορούν το Primitive, παραμένοντας στο ίδιο ύφος. Σίγουρα δεν έχει κάνει τις πωλήσεις των προαναφερθέντων σε αυτή την λίστα αλλά το βάρος του Cavalera, των συμμετοχών, καθώς και το ότι ο δίσκος έχει κορυφαία κομμάτια του είδους, αναπληρώνουν την έλλειψη πωλήσεων.

Back to the Primitive, Pain με Grady Avenell και Chino Moreno, Jumpdafuckup με Corey Taylor, Mulambo, Boom, Terrorist με Tom Araya.

Βασικά αν συνεχίσω θα γράψω όλα τα κομμάτια. Και τώρα που το σκέφτομαι, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν πούλησε τόσο και δεν αναφέρεται τόσο συχνά. Must του είδους.


Cypress Hill – Skull and Bones

Cypress Hill - Skull and Bones
Cypress Hill – Skull and Bones

Και ποιος δε θυμάται αυτό το δίσκο.

Οι Cypress Hill είναι ένα από τα πιο αγαπητά καθαρόαιμα Hip-Hop ονόματα στο χώρο του σκληρού ήχου και πολλά οφείλονται σε αυτό το album.

Ένας «διχασμένος» δίσκος, χωρισμένος μουσικά και φυσικά σε δύο μέρη: το Skull, που αντιπροσωπεύει το Hip-Hop κομμάτι και το Bones το Nu/Rap Metal.

Για την ηχογράφηση των παραδοσιακών οργάνων που υπάρχουν στη Μetal μουσική, επιστρατεύουν μεγάλα ονόματα του χώρου, όπως τους Dino Cazares και Christian Wolbers των Fear Factory και Brad Wilk των Rage Against the Machine, δημιουργώντας ένα προσεγμένο αποτέλεσμα.

Highlife, Certified Bomb, Valley of Chrome, Get Out of My Head, Can’t Get the Best of Me μερικές από τις καλύτερες στιγμές του δίσκου, αλλά η κορυφή ανήκει αδιαμφισβήτητα σε ένα (ή δύο, όπως το δει κανείς): το Superstar.

Ένα πανέξυπνο κομμάτι, με δύο εκδόσεις, τη Rap και τη Rock, προσαρμοσμένο μουσικά και στιχουργικά σε κάθε έκδοση και τις «καταθέσεις» των EminemNoreaga και MorenoEverlast αντίστοιχα.

Ένα κομμάτι που έχει μείνει για πάντα στην ιστορία και των δύο ειδών μουσικής και θα ακούγεται όσα χρόνια και αν περάσουν.


Snot – Strait Up

Snot - Strait Up
Snot – Strait Up

Το Strait Up είναι ένας δίσκος που δεν ξέρουν πολλοί. Είναι (περίπου) ο δεύτερος δίσκος των Snot, μιας μπάντας που επίσης δεν ξέρουν πολλοί και είναι αφιερωμένος στον τραγουδιστή τους Lynn Strait που σκοτώθηκε μαζί με το σκύλο του (και μασκότ της μπάντας) σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Δεν είναι ο καλύτερος δίσκος του κόσμου, ούτε άφησε εποχή, ούτε πούλησε. Αυτό που απέδειξε ήταν πόσο δεμένη ήταν η συγκεκριμένη σκηνή τότε. Μπάντες και μουσικοί που είχαν ξεκινήσει μαζί, προσπαθώντας με ένα νέο είδος να κυριαρχήσουν τη μουσική βιομηχανία, βοηθώντας ο ένας τον άλλο.

Στα καλά αλλά και στα άσχημα. Η λίστα των μουσικών που συμμετέχουν για να αποδώσουν φόρο τιμής, απίστευτη. Α

πό τον Ozzy με την απλή αφιέρωσή του (μην ξεχνάμε ότι ήταν ένας από τους ανθρώπους που βοήθησε πολύ στην προώθηση του Νu-Μetal με τα Οzzfest), στους Tankian, Davis, Cavalera, Durst, Fafara, Taylor, Boyd, Witherspoon…, η λίστα ατελείωτη.

Μακάρι να υπήρχε αυτή η αδελφικότητα και η αγάπη σε οτιδήποτε σε αυτόν τον κόσμο, όπως στο video clip του Angel’s Son. Μια απ’τις πιο όμορφες και πιο αγνές στιγμές της μουσικής βιομηχανίας, που δυστυχώς σήμερα έχουν εξαλειφθεί .

Άξια αναφοράς:

Ακολουθούν μερικοί δίσκοι που (εκτός από τις Kittie) ίσως δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί, αλλά ήταν μέσα στις Nu-Metal κυκλοφορίες του 2000 που αξίζει να αναφερθούν κατ’ εμέ.

Αν κάποιος θα ήθελε να τσεκάρει κάποιο, θα πρότεινα το Statement των Nonpoint. Προσωπική επιλογή και αγάπη, αλλά αντικειμενικά αξίζει να τον ακούσει κανείς, καθώς και τη μπάντα, ειδικά τα τέσσερα πρώτα άλμπουμ.

Nonpoint – Statement

Hed PE – Broke

Kittie – Spit

Primer 55 – Introduction to Mayhem