More
    Αρχική Αφιερώματα ‣ Κείμενα Led Zeppelin IV: To magnum opus των Led Zeppelin

    Led Zeppelin IV: To magnum opus των Led Zeppelin

    ‘Black Dog’

    To album ανοίγει με το ‘Black Dog’. Η φωνή του Plant καλοσωρίζει τον ακροατή με το «Hey, hey mama said the way you move», μέχρι να ηχήσουν τα τύμπανα του Bonham.

    H ιστορία λέει πως o John Paul Jones έγραψε τις νότες στο πίσω μέρος ενός εισιτηρίου, φεύγοντας μετά από πρόβα από το σπίτι του Page με το τρένο, ενώ είχε κατεβάσει την ιδέα του γνωστού riff, ακούγοντας το ‘Electric Mud’ του Muddy Waters.

    Πιστός στη συνήθειά του να συνθέτει ένα τραγούδι κομμάτι-κομμάτι, ένωσε τα μέρη που είχε γράψει όταν οι Rolling Stones τους παραχώρησαν το κινητό studio τους, και κάπως έτσι γεννήθηκε το ‘Black Dog’.

    Το studio είχε στηθεί σε μια έπαυλη στο Hampshire, ένα από τα πολλά μέρη στα οποία εγκαταστάθηκε η τετράδα για να δημιουργήσει. Ο τίτλος του κομματιού δεν εμφανίζεται πουθενά στους στίχους, και δεν έχει να κάνει σε τίποτα με αυτό.

    Τα 12 καταιγιστικότερα riffs των Led Zeppelin


    ‘Rock And Roll’

    Είναι γνωστή η επιρροή που είχαν τα blues στους Zeppelin, τόσο ισχυρή που σε πολλές περιπτώσεις έχουμε να κάνουμε με -πολλά- κομμάτια που δεν έγραψαν καν οι ίδιοι.

    Το ‘Rock And Roll’ ακολουθεί το κλασικό δωδεκάμπαρο των blues του Δέλτα, την πιο συνηθισμένη φόρμα στην οποία πάτησε και η rock αργότερα, ενώ η σύνθεσή του συνέβη… κατά λάθος.

    Πιο συγκεκριμένα, o John Bonham ενώ πρόβαρε το ‘Four Sticks’, κόλλησε σε κάποιο σημείο και δεν μπορούσε να το βγάλει με τα τύμπανα, με αποτέλεσμα να τα πάρει στο κρανίο και να αρχίζει να παίζει τα δικά του! Από το αυθόρμητο αυτό drumming, το οποίο πάτησε πάνω στο ‘Keep a Knockin’ του Little Richard (οι επιρροές που λέγαμε), άρχισε να γεννιέται ένα νέο τραγούδι.

    Ενθουσιασμένοι οι υπόλοιποι, παράτησαν το ‘Four Sticks’, άρχισαν να ακολουθούν το ρυθμικό μέρος και μέσα σε ένα μισάωρο είχαν ήδη τελειώσει…


    ‘The Battle of Evermore’

    Για να μεταφερθείτε καλύτερα στο κλίμα εκείνης της εποχής, δανειζόμαστε τα λόγια του μηχανικού ήχου, Andy Johns:

    Κάθονταν δίπλα στο τζάκι και έπιναν τσάι, όταν ο Page άρπαξε ένα μαντολίνο και άρχισε να παίζει διάφορα. Του έδωσα ένα μικρόφωνο, και έκαναν μια ηχώ με μια Gibson για να συνοδεύσουν το μαντολίνο.

    Ξαφνικά ο Robert άρχισε να τραγουδά τα δικά του, και έτσι ένα εξαιρετικό κομμάτι ήρθε από το πουθενά!

    Είναι το μοναδικό κομμάτι που οι Zeppelin έφεραν guest vocalist για να το ολοκληρώσουν.

    Ο Plant ήθελε άλλη μια φωνή να διηγείται την ιστορία των στίχων, και έτσι κάλεσαν την Sandy Denny των Fairport Convention, μιας βρετανικής folk μπάντας.

    Η Sandy έλαβε και τα ευχαριστήρια στο artwork, με το σύμβολο των τριών πυραμίδων να το αφιερώνουν σε αυτήν.

    Ήταν η πρώτη φορά που ο frontman των Zep μοιραζόταν το μικρόφωνο με τραγουδίστρια.

    Την περίοδο εκείνη, ο Plant διάβαζε ένα βιβλίο σκωτσέζικης ιστορίας, που εξιστορούσε μια μάχη, ενώ οι Zeppelin κλείνουν ξανά το μάτι στον αγαπημένο τους J.R.R. Tolkien με τους στίχους να ταιριάζουν στο μυθιστόρημά του, ‘Return Of The King’.

    Jimmy Page: «Ποιος με ενέπνευσε να παίξω κιθάρα»


    ‘Stairway Τo Heaven’

    Ένα από τα 2-3 πιο αναγνωρίσιμα rock κομμάτια όλων των εποχών, με πολλούς να υποστηρίζουν πως είναι μακράν το κορυφαίο. Ένας ύμνος της μουσικής, που όπως γράψαμε παραπάνω, είναι ακόμα μεγαλύτερο από τον ίδιο τον δίσκο, από το ίδιο το magnum opus τους.

    Για το συγκεκριμένο κομμάτι έχουμε γράψει ένα ξεχωριστό αφιέρωμα, όπου θα διαβάσετε, μεταξύ άλλων, την περίεργη ιστορία με την έμπνευση του Robert Plant για να γράψει τους στίχους και το «κυνήγι φαντασμάτων» που ακολούθησε, την «συνέχειά» του και την άποψη του Jimmy Page για αυτό:

    Είναι για τους Led Zeppelin ό,τι είναι το ‘Child In Time’ για τους Deep Purple, ό,τι είναι το ‘Shine On You Crazy Diamond’ των Pink Floyd, ό,τι είναι το ‘Bohemian Rhapsody’ για τους Queen: Το προϊόν της μέγιστης συνθετικής ικανότητας των μελών τους, ένα διαμάντι που κοιτάει τον μουσικό κόσμο από το υψηλότερο σκαλί του, ένα τραγούδι που κάνει όλα τα υπόλοιπα αριστουργήματά τους να υποκλίνονται στην ασύλληπτη τελειότητά του…

    Δικαστής: Το ‘Stairway To Heaven’ έχει ύποπτες ομοιότητες με τραγούδι των Spirit


    ‘Misty Mountain Hop’

    To κομμάτι μπαίνει με το ηλεκτρικό πιάνο του John Paul Jones και όπως έχει εκμυστηρευτεί ο Robert Plant:

    Πρόκειται για μια ομάδα χίπιδων που εκδιώχθηκε από το Λονδίνο και μιλάει για τα προβλήματα που μπορείτε να συναντήσετε όταν κάνετε μια απλή βόλτα στο πάρκο, ένα ωραίο ηλιόλουστο απόγευμα.

    Στην Αγγλία είναι κατανοητό, γιατί όπου κι αν πάτε για να απολαύσετε την ημέρα σας, ο «Big Brother» σας παρακολουθεί.

    Άλλη μια έμμεση αναφορά στον Tolkien και τον Άρχοντα Των Δαχτυλιδιών, με τα Ομιχλώδη Όρη να αναφέρονται συχνά στην Τριλογία. Η πραγματική τους τοποθεσία βρίσκεται στην Ουαλία.


    ‘Four Sticks’

    Για το ‘Four Sticks’ και πώς ο εκνευρισμός του John Bonham γέννησε από το πουθενά το ‘Rock And Roll’, σας τα γράψαμε εκτενέστερα παραπάνω. Πήρε τον τίτλο του επειδή ο δυναμικός ντράμερ χρησιμοποιούσε στις ηχογραφήσεις τέσσερα drum sticks, παρακαλώ, σαν πραγματικό χταπόδι!

    Μάλιστα, το πέρασαν στις πομπίνες μονοκοπανιά, με μόνο 2 takes, αφού όπως αστειεύεται ο Page, ήταν αδύνατον να ασχοληθεί παραπάνω…

    Το κομμάτι φέρει άρωμα Ινδίας, και ένα χρόνο μετά, έπειτα από τη συναναστροφή του με ντόπιους μουσικούς κατά το ταξίδι τους στη Βομβάη, το ηχογράφησαν σε διαφορετική έκδοση, bootleg το οποίο ονομάστηκε ‘The Bombay Sessions’ και δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα. Μπορείτε να το ακούσετε στον παρακάτω σύνδεσμο:


    ‘Going To California’

    H σπουδαία Joni Mitchell ήταν η Μούσα των Zeppelin για το ‘Going To California’. Oι στίχοι ξεπατηκώθηκαν από ένα ποίημα του Jimmy Page που είχε γράψει σε ένα παλιό σημειωματάριο, το μαντολίνο κάνει ξανά την εμφάνισή του εδώ ενώ ο ίδιος παίζει ακουστική κιθάρα.


    ‘When The Levee Breaks’

    Οι στίχοι σε αυτό το τραγούδι (που γράφτηκε από την Memphis Minnie το 1927) βασίζονται στην υπερχείλιση του Μισσισσιππή το 1927, που είναι μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη καταστροφή από πλημμύρα που έγινε ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Οι αφροαμερικανοί εργάτες των φυτειών αναγκάστηκαν να δουλέψουν σκληρά συσσωρεύοντας σακιά για να σώσουν τις γειτονικές πόλεις, εξ ου και οι στίχοι:

    I works on the levee, mama both night and day,

    I works so hard,  to keep the water away…

    Μετά την υπερχείλιση του ποταμού, πολλοί Αφροαμερικανοί δεν είχαν καν τη δυνατότητα να εγκαταλείψουν την περιοχή και αναγκάστηκαν να δουλέψουν για την αποκατάσταση των ζημιών, ζώντας σε στρατόπεδα με περιορισμένη πρόσβαση σε προμήθειες και κάτω από άθλιες συνθήκες.

    Η ζωή στο Δέλτα ήταν δύσκολη, για αυτό και γέννησε τα blues, που αντέχουν στον χρόνο και αποτέλεσαν την βάση για όλα τα μετέπειτα είδη που εμφανίστηκαν…