Louis Armstrong: Η μουσική της Νέας Ορλεάνης

Louis Armstrong
Louis Armstrong

Η Νέα Ορλεάνη ήταν πάντοτε μια πόλη ζωντανή, σύνθετη και πολυπολιτισμική, οπότε ταίριαξε απόλυτα με τη μουσική που η ίδια η πόλη γέννησε, την jazz.

Η μουσική αυτή ήταν στην ουσία ένα υπο-προϊόν που αναδύθηκε από την πολιτεία της Luisiana, σαν μια ζωντανή μίξη γαλλοϊσπανικών αποικιακών επιρροών των προηγούμενων αιώνων αλλά και σαν σφραγίδα της δουλείας των έγχρωμων, που έμεινε ανεξίτηλη στις νότες της.

Η jazz ξεπετάχτηκε σαν μουσική διαμαρτυρίας των έγχρωμων για τους φυλετικούς και κοινωνικούς διαχωρισμούς που βίωναν από την περίοδο που το λιμάνι της πόλης είχε μετατραπεί σε ένα απέραντο σκλαβοπάζαρο.

Μετά την κατάργηση της δουλείας, η Νέα Ορλεάνη θα γινόταν η κατάλληλη πόλη όπου θα μπορούσαν να συνυπάρχουν άνθρωποι διαφορετικών φυλών, πιο αρμονικά από οποιαδήποτε πόλη της Αμερικής.

Στις 4 Αυγούστου του 1901, η Νέα Ορλεάνη, λοιπόν, θα γεννούσε έναν από σημαντικότερους αλλά και επιδραστικότερους καλλιτέχνες της jazz, τον Louis Armstrong.

Θεωρείται ένας από τους πρώτους σολίστες του είδους, ξεκινώντας αρχικά ως τρομπετίστας και έπειτα ως τραγουδιστής.

Ήταν ένας καινοτόμος και δημιουργικός καλλιτέχνης του είδους, που έβγαλε τα βιώματα και την ψυχή του στα τραγούδια του.

Η ίδια η jazz, άλλωστε, δεν είναι τίποτα άλλο παρά έκφραση συναισθημάτων και βιωμάτων…

Στην παιδική του ηλικία υπέφερε από τη φτώχεια και τις κακουχίες, το ενδιαφέρον του όμως για τη μουσική ξεκίνησε από τα 11 του χρόνια, παίζοντας φυσαρμόνικα στους δρόμους μέχρι να συλληφθεί για διατάραξη κοινής ησυχίας!

Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, μαζί με άλλους μουσικούς, έφερε την επανάσταση στους κόλπους της jazz με τα παρατεταμένα του σόλο.

H φήμη του είχε ξεφύγει από τα στενά όρια της πολιτείας της Luisiana και έφτασε μέχρι τη Νέα Υόρκη και το Σικάγο, με τον ίδιο να είναι ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους μουσικούς της εποχής!

Οι δυο επόμενες δεκαετίες κύλησαν με τον ίδιο να περιοδεύει παντού, μαζί με μια μεγάλη γκάμα μουσικών.

Η βραχνή και τραχιά φωνή του τον είχε από μόνη της αναδείξει σε μια τελειότητα της μουσικής που υπηρετούσε.

Η αναγνωρισιμότητά του και η διαρκώς αυξανόμενη φήμη του όμως, σήκωσαν τις πρώτες φωνές διαμαρτυρίας στα early ’50s.

Η μαύρη κοινότητα ένιωθε πως ο δικός της Louis δεν είχε ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της εποχής, στη μάχη που έδιναν για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και αυτό γιατί ο Louis Armstrong έπαιζε μπροστά σε λευκό κοινό κυρίως, μομφές που ο ίδιος ο μουσικός φυσικά δεν ασπαζόταν.

Ήταν τα χρόνια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που ο Armstrong είχε ανακυρηχθεί Πρέσβης καλής θελήσεως, και επισκέφθηκε πολλά νεοσύστατα, τότε, αφρικανικά κράτη. Το 1956, μάλιστα, 100.000 κόσμου τον υποδέχθηκε σαν ήρωα στην Γκάνα, την ημέρα που η χώρα γιόρταζε την ανεξαρτησία της.

Η δράση του σιγά-σιγά τον έκανε έναν θρύλο, έναν διεθνώς αναγνωρισμένο καλλιτέχνη, μια παρουσία αισιοδοξίας όπου κι αν περιόδευε…

Ο Armstrong πέρασε την τελευταία δεκαετία της ζωής του κάνοντας αυτό που ξεκίνησε από τα 11 του χρόνια κρατώντας μια φυσαρμόνικα στους δρόμους της Νέας Ορλεάνης: έπαιζε μουσική.

Συνέχισε τις περιοδείες και ψυχαγωγούσε το κοινό του, χωρίς να κορεστεί ούτε μια στιγμή. «Έφυγε» ήσυχα, από καρδιακό επεισόδιο στη Νέα Υόρκη, στις 6 Ιουλίου του 1971. Ήταν τέτοια η αγάπη του κόσμου για το πρόσωπό του, που 30.000 άνθρωποι τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία…

Πέντε κορυφαία τραγούδια του Lοuis Armstrong

What a Wonderful World

Το πασίγνωστο ‘What a Wonderful World’ δεν χρειάζεται συστάσεις.

Το τραγούδι που υμνεί την ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος, γράφτηκε από τους Bob Thiele και George Weiss, σκαρφαλώνοντας μάλιστα στην κορυφή των βρετανικών charts, όντας το κορυφαίο σε πωλήσεις single το 1968…

Το συγκεκριμένο κομμάτι δεν προωθήθηκε ιδιαίτερα από τη δισκογραφική εταιρεία του καλλιτέχνη, η οποία αναγκάστηκε να αλλάξει γνώμη μετά την εμπορική επιτυχία που σημείωσε στο Μεγάλο Νησί.

Όταν ηχογραφήθηκε το κομμάτι, o Lοuis Armstrong αμείφθηκε με μόλις 250 δολάρια, ίσα ίσα για να βεβαιωθεί ότι θα πληρωθεί η ορχήστρα που τον βοήθησε.

Basin Street Blues

O Lοuis Armstrong ηχογράφησε αυτό το υπέροχο κομμάτι το 1923.

Η Basin Street είναι ένας δρόμος ο οποίος διασχίζει την περιοχή Storyville της Νέας Ορλεάνης, hotspot της εποχής για διάφορους blues και jazz καλλιτέχνες της πόλης.

Μάλιστα, στα χρόνια της ακμής της Basin Street, η πορνεία στην ευρύτερη περιοχή του Storyville ήταν απόλυτα νόμιμη, έχοντας δημιουργηθεί μια Red Light district στα πρότυπα του σημερινού Amsterdam.

Hello Dolly

Το υπέροχο αυτό τραγούδι έπιασε κορυφή στα αμερικάνικα charts το 1969, με τον Lοuis Armstrong να γίνεται ο γηραιότερες καλλιτέχνης, μέχρι εκείνη την περίοδο, που πάτησε κορυφή στο σχετικό πίνακα.

Ερωτηθείς για την επιτυχία του, απάντησε:

Είναι υπέροχο να είσαι στην κορυφή, πάνω από αυτούς τους Beatles…

We Have All The Time In The World

Το ‘We Have All The Time In The World’ είναι από τα τραγούδια εκείνα που εκτιμήθηκαν πολλά χρόνια αργότερα, για την ακρίβεια τριάντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του!

Κάλλιο αργά παρά ποτέ που λέει και ο θυμόσοφος λαός, αλλά για να λάβει την αναγνώριση που του άξιζε χρειάστηκε να βάλουν και πάλι το χεράκι τους οι Βρετανοί, χρησιμοποιώντας το σε μια διαφήμιση της μπύρας Guinness.

Τέλος, το 1968 έντυσε μουσικά και την ταινία του James Bond, ‘Her Majesty’s Secret Service’.

Και η διαφήμιση της Guinness:

When It’s Sleepy Time Down South

Όταν έρχεται η ώρα της siesta κάτω στον Νότο μας τραγουδάει ο Lοuis Armstrong, κομμάτι κατάλληλο για ακρόαση με τη συνοδεία ενός bourbon.

Oι στίχοι φέρουν την υπογραφή του Leon René, ο οποίος ζούσε κοντά στον ποταμό Mississippi και πέρναγε την ώρα του χαζεύοντας τα ποταμόπλοια.

Οι αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας στην Luisiana και η ζωή στο Νότο τον ενέπνευσαν για να γράψει τους στίχους που μπορείτε να ακούσετε στο σύνδεσμο που ακολουθεί:


Η jazz έχει να επιδείξει τεράστιους καλλιτέχνες και μουσικές ιδιοφυΐες.

Όμως είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί κάποιος μουσικός της, που υπήρξε περισσότερο καινοτόμος και επιδραστικότερος από τον Lοuis Armstrong

Η κληρονομιά του είναι πολύ μεγαλύτερη από το βιρτουόζο παίξιμό του ή τη βραχνή, χαρακτηριστική του φωνή.

Η δίψα του να βάλει καινούρια στοιχεία στη μουσική που αγάπησε και οι γεμάτες από συναίσθημα live εμφανίσεις του, τον καθιέρωσαν όχι μόνο σαν ένα σύμβολο της jazz, αλλά και σαν μια σημαίνουσα πνευματική προσωπικότητα του περασμένου αιώνα!

Κλείνοντας, αν θέλαμε να συνοψίσουμε τη φιλοσοφία και τη στάση ζωής του Lοuis Armstrong σε δύο μόνο γραμμές, θα μπορούσαμε απλά να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του ίδιου:

Αυτό που λέω είναι το εξής, δες το πώς θα μπορούσε να γίνει ο κόσμος αν όλοι προσπαθούσαμε να του δώσουμε μια ευκαιρία!

Αγάπη. Αυτό είναι το μυστικό!