Mike McCready: «Πώς προέκυψε το όνομα των Mad Season»

Mad Season
Mad Season

Τα ’90s ήταν η δεκαετία της grunge μουσικής, τουλάχιστον για τις Η.Π.Α., καθώς στο «αντίπαλο μουσικό δέος», το Ηνωμένο Βασίλειο, υπήρχε το εξίσου επιτυχημένο κίνημα της Britpop. Στην grunge σκηνή, λοιπόν, εκτός από τις κλασικές μπάντες τύπου Nirvana, Pearl Jam, Alice in Chains, Soundgarden που τη σημάδεψαν, γεννήθηκαν και αρκετά supergroups που, αν και κατά βάση αποτελούνταν από μέλη των προαναφερθέντων μπαντών, κατάφεραν να αφήσουν το δικό τους στίγμα.

Ένα απ’ αυτά ήταν και οι Mad Season. Αποτελούμενοι από μέλη των Alice in Chains, Pearl Jam και Screaming Trees και πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν ένα μόλις άλμπουμ, το ‘Above’, με το μεγαλύτερο hit τους να είναι το πασίγνωστο πλέον ‘River of Deceit’.

Τώρα, ο Mike McCready, κιθαρίστας των Pearl Jam (αλλά και των Mad Season και Temple Of The Dog πίσω στα ’90s), ρωτήθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Art Zone σχετικά με το πώς προέκυψε το όνομα των Mad Season και απάντησε:

Όλα ξεκίνησαν από την εποχή που μιξάραμε το πρώτο μας άλμπουμ με τους Pearl Jam (‘Ten’ – 1991) στο Sri της Αγγλίας. Οι άνθρωποι που δούλευαν στο στούντιο μας είπαν: «Ω, αυτή πρέπει να είναι η mad season».


Ωδή στο ‘Ten’ των Pearl Jam


Εκεί, «mad season» ονομάζουν την εποχή που κάνουν την εμφάνισή τους τα παραισθησιογόνα μανιτάρια στην περιοχή. Όταν το άκουσα σκέφτηκα πως θα κρατήσω το όνομα, σε περίπτωση που το χρειαζόμουν για κάτι στο μέλλον.

Καθώς πέρναγαν, λοιπόν, τα χρόνια, και άρχισα να είμαι νηφάλιος -έστω προσπαθούσα-, όλα μου φαίνονται διαφορετικά. Ήθελα να βοηθήσω τους πάντες, να τους κάνω καλό. Εντάξει, αυτή ήταν μία κάπως αφελής σκέψη, αλλά αλήθεια τέτοιον σκοπό είχα.

Ήμουν σε φάση «Εντάξει, θα βοηθήσω τον Layne (σ.σ. Layne Staley, γνωστός για την παθολογική σχέση που είχε με τα ναρκωτικά), ή τον φίλο μου τον Baker (σ.σ. Baker Saunders, μπασίστας στους Mad Season)» που μόλις είχα γνωρίσει. Πάντα ήθελα να παίξω μαζί με τον Barrett (σ.σ. Martin Baker Saunders, ντράμερ των Screaming Trees), οπότε όλα ήταν στρωμένα.

Ρώτησα τον Layne αν ήθελε να γράψουμε μερικά κομμάτια μαζί και ήταν θετικός. Έγιναν όλα πολύ γρήγορα και πολύ αυθόρμητα…