Όταν ο John Frusciante έφυγε απ’ τους Red Hot Chili Peppers για πρώτη φορά

John Frusciante
John Frusciante

Αποτελεί το μεγαλύτερο what if στην καριέρα των Red Hot Chili Peppers, αλλά και το μεγαλύτερο, ίσως, ευτύχημα της πολυετούς καριέρας τους.

Ο ήχος του χαρακτηριστικός, οι ιδέες του ατελείωτες και το γενικότερο παρουσιαστικό του πόλος έλξης για μία τεράστια μερίδα οπαδών της μπάντας, το μεγαλύτερο ποσοστό των οποίων δέθηκαν με τους RHCP ακούγοντας τη δουλειά τους μαζί του.

Ο λόγος για τον John Frusciante, ο οποίος μπορεί πλέον να ακολουθεί σόλο πορεία σε μουσικά μονοπάτια τελείως διαφορετικά απ’ αυτά που περπάτησε με τους Peppers, αλλά το όνομά του είναι ως επί το πλείστον γνωστό χάρη στη διπλή θητεία του σε αυτούς.

Μετά τον θάνατο του Hillel Slovak από overdose το 1988, ο μικρός, μόλις 18 ετών, Frusci, αναλάμβανε να πάρει τη θέση του, εκπληρώνοντας ένα απ’ τα μεγαλύτερά του όνειρα, καθώς, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, ήταν ο απόλυτος fan της μπάντας πριν ακόμα γίνει μέλος της.

Έχοντας μόλις περάσει την εφηβική ηλικία, ο συνεσταλμένος Frusciante ήταν αρκετά ευεπηρέαστος, με αποτέλεσμα σύντομα να ξεκινήσει τη χρήση ναρκωτικών, ακολουθώντας το «παράδειγμα» των υπόλοιπων μελών της μπάντας, ισχυριζόμενος πολλά χρόνια μετά πως αυτό ήταν κάτι που μάλλον έκανε για να «ταιριάξει» στο κλίμα.

Ο καιρός περνάει, οι RHCP κυκλοφορούν το ‘Mother’s Milk’ (1989) και η φήμη τους όλο και εκτοξεύεται, με αποκορύφωμα το ‘Blood Sex Sugar Magik’ (1991) και hits όπως τα ‘Give It Away’ και ‘Under The Bridge’, που πλέον είχαν ανεβάσει κατά πολύ το status του συγκροτήματος.

Κάπου εκεί άρχισαν και τα προβλήματα… Η διαφορά του Frusciante με τους υπόλοιπους bandmates του εντοπίζεται στο ότι, ενώ ο ίδιος κυρίως απολάμβανε το να γράφει στο στούντιο μουσική, οι άλλοι έβλεπαν την πραγματική δράση όταν έβγαιναν στον δρόμο για περιοδεία. Το συνεσταλμένο του χαρακτήρα του αλλά και η αποστροφή του για τη mainstream επιτυχία είχαν ήδη αρχίσει να βάζουν δύσκολα στη σχέση του με τα άλλα μέλη της μπάντας…

Η όλη κατάσταση του να αντιμετωπίζεις έναν δίσκο σαν ένα μέσο αυτοπροβολής και του να χρησιμοποιείς τη μουσική ως έναν τρόπο να βγάλεις το μάξιμουμ σε χρήματα ήταν κάτι που δεν μου ταίριαζε.

Εγώ κάθε φορά που τελειώναμε έναν δίσκο ένιωθα σαν να χάνω έναν καλό φίλο…

-John Frusciante

Ο 21χρονος πλέον Frusciante ένιωθε πολύ άβολα με την ιδέα του να παίζει τα γνωστά τους κομμάτια επειδή «έπρεπε» και η αντίδραση αυτή του έβγαινε στα live, όταν εν γνώσει του ξέφευγε αρκετά, παίζοντας περίεργες εισαγωγές ή και αλλάζοντάς τα κατά τη διάρκειά τους.

Αποκορύφωμα αυτή η εμφάνιση των RHCP στην εκπομπή Saturday Night Live το 1992, με τον Anthony Kiedis να δηλώνει μετέπειτα:

Ένιωθα σαν να με μαχαιρώνουν στην πλάτη και να με πνίγουν μπροστά σε όλους τους Αμερικανούς, ενόσω ο John Frusciante καθόταν πίσω στις σκιές και έπαιζε πειραματική μουσική.

Οι Red Hot Chili Peppers συνέχισαν κανονικά να περιοδεύουν, αλλά πλέον το μικρόβιο της αποχώρησης είχε μπει για τα καλά στο κεφάλι του Frusciante, τον οποίο «έσυραν» στη σκηνή οι bandmates του στις 7 Μαΐου του 1992 στο Τόκιο, μετά από συνεχείς αρνήσεις του να παίξει στη συναυλία.

Αν και έπαιξε κανονικά, αυτό έμελλε να είναι και το τελευταίο του live μαζί του, μέχρι φυσικά να ξαναγίνει μέλος της μπάντας, το 1998.

Πάντως, παρόλο που θεωρητικά η αποχώρησή του από τους Red Hot Chili Peppers θεωρητικά θα τον απελευθέρωνε, ο Frusciante, πολλά χρόνια μετά, δήλωνε πως μετά τη φυγή του ένιωθε πως η ζωή του έχει τελειώσει, πως δεν μπορούσε πια να γράψει μουσική.

Έχοντας πέσει σε βαθιά κατάθλιψη, η εξάρτησή του απ’ τα ναρκωτικά όλο και μεγάλωνε και, όταν επιτέλους κατάφερε να βρει λίγη απ’ την έμπνευσή του, κυκλοφόρησε δύο σόλο δίσκους, τον έναν απ’ τους δύο «απλά για να βγάλει χρήματα για να παίρνει ναρκωτικά» όπως παραδέχθηκε αργότερα.

Στο μεταξύ, οι Red Hot Chili Peppers συνέχιζαν να γράφουν νέα μουσική, κυκλοφορώντας το ‘One Hot Minute’ το 1995, με κιθαρίστα τον Dave Navarro.

Τρία χρόνια μετά, το 1998, ο Frusciante είχε επιτέλους καταφέρει να ξεμπερδέψει απ’ τους εθισμούς του και η επιστροφή του ήταν μονόδρομος. Επέστρεψε και μαζί με τους RHCP κυκλοφόρησαν το κλασικό πια ‘Californication’ (1999) αλλά και 3 ακόμα δίσκους, μέχρι να ξαναφύγει το 2009, για τελείως διαφορετικούς λόγους.


Anthony Kiedis: «Το εξώφυλλο που είδε σε όνειρο ο John Frusciante»


Ήμουν απογοητευμένος από τα κομμάτια που έγραφα, από το πώς έπαιζα κιθάρα. Ήταν πολύ μίζερο για μένα.


Anthony Kiedis: «Έτσι έφυγε ο John Frusciante»


Από τότε και μετά, έχουμε πάρει απόφαση ότι -αν δε γυρίσει ο κόσμος ανάποδα- δεν πρόκειται να τον ξαναδούμε μαζί με τους Red Hot Chili Peppers, αλλά η κληρονομιά που άφησε πίσω του δεν πρόκειται να ξεχαστεί…


Διαβάστε ακόμα:

John Frusciante: Από την κορυφή στον πάτο και ξανά στην κορυφή

John Frusciante: «Γιατί πλέον γράφω ηλεκτρονική μουσική και όχι με κιθάρα»

10 κρυμμένοι θησαυροί στη δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers