Πασίγνωστοι καλλιτέχνες μιλούν για το μουσικό δαιμόνιο του John Lennon

John Lennon
John Lennon

Μπορεί να έζησε μόνο 40 χρόνια, όμως φρόντισε να εξασφαλίσει μία αξιοζήλευτη μουσική κληρονομιά, την οποία πρόκειται να απολαμβάνουν πολλές γενιές ακόμη.

Ο λόγος για τον John Lennon, το θρυλικό «Σκαθάρι» που άφησε το δικό του στίγμα στην ιστορία της μουσικής. Άραγε, θα καταφέρει ποτέ κανείς να ξεπεράσει τη μουσική του ιδιοφυΐα;

Πέντε από τους μεγαλύτερους και πιο διάσημους fans του, λένε την άποψή τους για τον ίδιο και σε ποιο βαθμό τους επηρέασε, είτε μουσικά, είτε… στυλιστικά.

Liam Gallagher

Liam Gallagher
Liam Gallagher

O John Lennon σημαίνει τα πάντα για εμένα. Τα πάντα και τίποτα… Δεν θα έλεγα πως είναι καλύτερος στιχουργός από τον Paul McCartney, θα έλεγα ότι είναι και οι δύο διαφορετικοί, αλλά εξαιρετικοί. Ωστόσο, μου αρέσει περισσότερο ό,τι έχει κάνει ο John Lennon, γιατί είναι λίγο πιο όμορφο και πιο τρελό. Ο McCartney είναι σαν τον Noel – είναι πολύ καλός. O Lennon ήταν διεστραμμένος και μου αρέσει αυτού του είδους η φάση. Το κυριότερο πράγμα που αγαπώ είναι η φωνή του. Ήταν υπέρτατη! Η φωνή του όταν τραγουδούσε ήταν η μία και μοναδική… Πολιτική φωνή; Δεν με νοιάζει, δεν θα μπορούσε να με νοιάζει λιγότερο η πολιτική. Φυσικά, όλα τα υπόλοιπα, η φωνή του, τα τραγούδια του και οι λέξεις του, σημαίνουν τα πάντα για εμένα.

Αγαπώ τα πρώτα τους rock ‘n’ roll κομμάτια, όσο και τα μετέπειτα, αλλά αυτή τη στιγμή, η αγαπημένη μου περίοδος θα έλεγα ότι είναι εκείνη του ‘Strawberry Fields Forever’. Υπάρχει αυτό το κομμάτι με την ονομασία ‘Now And Then’, το οποίο είναι ένα από τα demo που έκανε μαζί με τον George Harrison στην Ινδία και πρέπει να το τσεκάρετε! Νομίζω ότι έκαναν ξανά μία μίξη, όπως έκαναν και με το ‘Free As A Bird’, όμως αυτό το τραγούδι είναι πανέμορφο. Όντας τραγουδοποιός, πιστεύω ότι κανείς δεν «άγγιξε» τον Lennon και δεν ξέρω αν θα το κάνουν ποτέ. O Lee Mavers θα μπορούσε να τον πλησιάσει, μα ακολούθησε διαφορετική πορεία. Το παιδί μας είναι καλό, αλλά του λείπει αυτή η τρέλα που είχε ο Lennon. Είναι ένας συνηθισμένος τύπος που γράφει αξιοπρεπή τραγούδια, και ο Mavers ήταν αρκετά τρελός. Όμως, ο Lennon είχε όλα αυτά και ακόμη παραπάνω. Είναι ένα μόνιμο πράγμα με εκείνον και δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να το βαρεθώ ποτέ. Βαριέσαι τον Lennon και βαριέσαι και τον ίδιο σου τον εαυτό, έτσι δεν είναι; Και εγώ δεν πρόκειται να με βαρεθώ…

Alex Turner

Alex Turner
Alex Turner

Θυμάμαι όταν πρωτοξεκίνησα να συνθέτω τραγούδια και να γράφω στίχους, ήθελα πολύ να μπορώ να γράψω ένα τραγούδι σαν το ‘I Am The Walrus’. Και το βρήκα πολύ δύσκολο. Το ακούς και νομίζεις ότι πρόκειται για μία ασυναρτησία, όμως είναι πολύ δύσκολο να γράψεις κάτι τέτοιο και να το κάνεις συναρπαστικό, κατάλαβες; Ο Lennon αναμφισβήτητα είχε ταλέντο. Ακόμη και το ‘Come Together’, το οποίο παίξαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες (το 2012), κατάλαβα ότι είναι δύσκολο να «πλησιάσεις» εκείνο το τραγούδι. Το έχω ακούσει χιλιάδες φορές, όμως δεν υπάρχει ούτε μία λέξη που να οδηγεί λογικά στην επόμενη. Πρόκειται για ένα χάος, αλλά δεν είναι μόνο αυτό, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Σου ζωγραφίζει μία εικόνα και σε τοποθετεί μέσα σ’ αυτήν. Έχει ένα τρόπο να σε μεταφέρει κάπου με αυτές τις ασυνήθιστες λέξεις που δεν βγάζουν νόημα, όμως, παράλληλα, έχουν τόσο νόημα.

Βέβαια, υπάρχει και εκείνος ο τύπος τραγουδιών που κάνει πολύ καλά, όπου ο συνθέτης τραγουδάει σχεδόν απευθείας στο αυτί του ακροατή και γνωρίζεις ακριβώς τι συμβαίνει, όμως θέλεις ούτως ή άλλως να φύγεις. Αγαπώ τις σκηνές από την ταινία ‘Gimme Some Truth’, την οποία γυρίζουν στο σπίτι του με τον (Phil) Sector, όπου έκανε τις φωνητικές του λήψεις για το τραγούδι ‘Gimme Some Truth’, ερμηνεύοντας με όλη αυτή τη φοβέρα και το θυμό που έχει η φωνή του. Με ελκύει αυτός ο θυμωμένος Lennon, παρόλο που είναι κάτι το οποίο δεν έχω βρει ακόμη πώς να κάνω. Αξίζει αναμφισβήτητα όλη τη δόξα και τους επαίνους που λαμβάνει.

Miles Kane

Miles Kane
Miles Kane

Υπάρχουν πολλά στυλ και πολλά διαφορετικά είδη κουρέματος που είχε ο John Lennon κατά τη διάρκεια των χρόνων. Ωστόσο, το καλύτερο κούρεμα που είχε ήταν όταν έκανε το ‘Instant Karma’ στο (βρετανικό μουσικό πρόγραμμα) ‘Top Of The Pops’ το 1970. Τα μαλλιά του είναι λίγο μακρύτερα από εκείνα ενός skinhead στην κορυφή, ενώ έχει και ένα απίστευτο μούσι και φοράει denim από πάνω μέχρι κάτω. Ναι, πιστεύω πως, συνολικά, αυτή η εμφάνιση είναι η αγαπημένη μου από εκείνον – τα γυαλιά και το μούσι με αυτό το στυλ μαλλιών τα έσπαγαν!

Επίσης, συσχετίζω την εμφάνιση με την όλη μαγκιά του. Προφανώς, έχεις πολλά πράγματα που σου δίνουν έμπνευση και πολλούς λόγους για να μπεις στο χώρο της μουσικής και ο John Lennon ήταν ο κυριότερος από αυτούς. Μεγαλώνοντας στο Wirral, αυτός αποτέλεσε ένα σημαντικό κομμάτι μου, ακουγόταν συνεχώς στο σπίτι. Το έχω αναφέρει ουκ ολίγες φορές, όμως το τραγούδι το οποίο με ώθησε να ασχοληθώ με την μουσική ήταν το ‘Gimme Some Truth’ από το άλμπουμ ‘Imagine’.

Μάλλον, πάντα ταξιδεύω πίσω σ’ εκείνη την εποχή… Μου αρέσει εξίσου και η πορεία των The Beatles, αλλά, αν έπρεπε να επιλέξω μεταξύ αυτών των δύο, θα διάλεγα τη σόλο πορεία του Lennon.

Simon Neil

Simon Neil
Simon Neil

Ήταν, προφανώς, ο μεγαλύτερος rock star όλων των εποχών, όμως ο Lennon έδειχνε να λειτουργεί σε μία λίγο διαφορετική διάσταση από αυτή. Ήταν o ήρωας της εργατικής τάξης, ένας καθημερινός άνθρωπος και ένας αληθινός προβοκάτορας. Έκανε τους ανθρώπους να αναρωτιούνται και αμφισβήτησε τη θρησκεία σε ένα κοινότυπο επίπεδο με έναν τρόπο που δεν είχε ξανασυμβεί, κάτι το οποίο ήταν πολύ γενναίο. Ήταν μία ιδιαίτερη ψυχή. Σκέφτεσαι πόσα κλασικά τραγούδια έγραψε, πως έκανε τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρόνο. Δημιούργησε αυτό που αποκαλούμε «ψυχαγωγία». Θεωρώ πως αν ζούσε σήμερα, θα ήταν φοβερά δύστροπος. Πιστεύω πως θα έβρισκε πολλά εναντίον των οποίων θα επαναστατούσε, γιατί πάντα ήθελε η μουσική να δίνει φωνή σε πράγματα και καταστάσεις και νομίζω ότι, ολοένα και περισσότερο στις μέρες μας, αυτό είναι σπάνιο.

Πρόσφατα, ο manager μας μάς διηγήθηκε μία ιστορία για τον John Lennon: Είχε πάει στο σπίτι του Harry Nilsson και κάποιος άνοιξε την πόρτα κρατώντας μία λάμπα, ενώ ήταν αποκρουστικός καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Καθώς περνούσε η ώρα, ο τύπος σήκωσε ψηλά τη λάμπα και ήταν ο John Lennon. Δεν ικανοποίησε πραγματικά τις φαντασιώσεις που είχε όσον αφορά το πώς θα ήταν αν τον γνώριζε.

Paul Weller

Paul Weller
Paul Weller

O Lennon είναι ένας τραγουδιστής τον οποίο θαυμάζω, όχι τόσο για την τεχνική του πλευρά, αλλά για την ειλικρίνεια και τη δύναμή του. Άκουγα το ‘Don’t Let Me Down’ και απλώς απελευθερωνόταν σε αυτό το κομμάτι. Το αγαπώ. Και τραγούδια όπως το ‘Twist And Shout’, το ‘Money (That’s What I Want)’, το ‘Dizzy Miss Lizzy’ και το ‘Bad Boy’ τον κατέστησαν ως έναν από τους σπουδαιότερους «τσαμπουκάδες» της rock ‘n’ roll μουσικής. Ακούγονται σαν να έκανε γαργάρες με λεπίδες ξυραφιού, πριν τα ηχογραφήσει. Από την άλλη, φυσικά, υπάρχουν τραγούδια όπως το ‘Jealous Girl’ και το Beautiful Boy’, τα οποία δείχνουν την πιο ευαίσθητη, εκφραστική πλευρά της φωνής του. Για εμένα, έχει υπάρξει τεράστια επιρροή παγκοσμίως, σαν συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής.

Υπάρχουν τόσα πολλά τραγούδια του που είναι καταπληκτικά. Το τελευταίο διάστημα μου αρέσουν κάποια τα οποία δεν είναι τόσο γνωστά, όπως το ‘Remember Love’. Όμως, το αγαπημένο μου κομμάτι όλων των εποχών είναι το ‘Strawberry Fields Forever’.

Μπορώ ακόμη να θυμηθώ όταν το άκουσα για πρώτη φορά στο ραδιόφωνο. Ήμουν 9 ετών τότε. Δεν ήξερα τίποτα όσον αφορά τα ναρκωτικά ή την ψυχεδέλεια, ήξερα απλώς πως ήταν ένα εξαιρετικό κομμάτι. Η μητέρα μου ήταν αρκετά νέα και αγόραζε ακόμη δίσκους, οπότε είχα ήδη «απορροφήσει» τους The Beatles και τους The Kinks, όμως εκείνο το τραγούδι με εντυπωσίασε, με μετέφερε σ’ ένα διαφορετικό μέρος. Είχα μόνο τέσσερις δασκάλους στο σχολείο -τον John, τον Paul, τον George και τον Ringo- όμως θα μπορούσε κανείς να πει ότι η εκπαίδευσή μου ξεκίνησε πραγματικά με το ‘Strawberry Fields’. Άρχισα να «κολλάω» μαζί τους μετά από αυτό. Θυμάμαι ότι ήμουν απελπισμένος να παρακολουθήσω το ‘Magical Mystery Tour’ όταν πρωτοβγήκε στην τηλεόραση, το 1967. Η μητέρα μου και ο πατέρας μου ήθελαν να δουν μία χαζή ταινία στην τηλεόραση, οπότε άλλαζα κανάλι στα διαφημιστικά διαλείμματα προκειμένου να το δω!

Από εκείνο το σημείο, έπαθα εμμονή. Είχαμε κάποιους συγγενείς στο Chester και κάποτε πήγα ένα θρησκευτικό ταξίδι με τον πατέρα μου στο Liverpool. Πήγαμε στην λεωφόρο Menlove (εκεί όπου μεγάλωσε ο Lennon) και στο σπίτι του Paul στο Allerton, αλλά, δυστυχώς, δεν πήγαμε ποτέ στο Strawberry Fields.

Όσον αφορά την τεχνική, η παραγωγή του ‘Strawberry Fields’, είναι πρωτοφανής. Δεν υπήρχαν Pro Tools ή οτιδήποτε παρόμοιο τότε – αν έκανες κάτι λάθος, έπρεπε να το πάρεις ξανά από την αρχή, τόσο απλά. Για εμένα, ήταν ο πρώτος ψυχεδελικός δίσκος. Ο κόσμος μιλούσε για το ‘See My Friends’ από τους The Kinks, όμως το ‘Strawberry Fields’… είναι πολύ πιο πειραματικό. Ο George Martin έκανε εξαιρετική δουλειά ενώνοντας δύο διαφορετικά κομμάτια. Η αλλαγή που γίνεται στο κλειδί κάπου στη μέση, είναι συναρπαστική. Ακόμη επιστρέφω σ’ αυτό. Είναι ένα από εκείνα τα κομμάτια όπου αντιλαμβάνεσαι και κάτι καινούριο κάθε φορά που το ακούς, επειδή έχει τόσες πολλές «υφές». Παραμένει ακόμη «ανεξερεύνητο».

Ενδεικτική Πηγή: ΝΜΕ

Διαβάστε ακόμα:

10 κορυφαία τραγούδια του John Lennon