ADVERTISING

Patrick Carney: «Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν οι μπάντες σήμερα»

Σε συνέντευξή του στο Rolling Stone ο ντράμερ των Black Keys, Patrick Carney, επικρίνει την υπάρχουσα κατάσταση στη μουσική βιομηχανία
Patrick Carney photo by EJ Hersom
Patrick Carney photo by EJ Hersom

Σε συνέντευξή του στο Rolling Stone ο ντράμερ των Black Keys, Patrick Carney, επικρίνει την υπάρχουσα κατάσταση στη μουσική βιομηχανία και δίνει συμβουλές σε νέα συγκροτήματα και καλλιτέχνες για το ξεκίνημά της καριέρας τους.

Στη διάρκεια της κουβέντας θυμάται το πιο χαμηλό σημείο της ζωής του και απαντάει στο αν θεωρεί τον εαυτό του καλό ντράμερ.

Όταν ο Patrick ρωτήθηκε για το αν θα ξεκινούσε τώρα το συγκρότημα με την υπάρχουσα κατάσταση στο χώρο της μουσικής, απάντησε απτόητος ναι, ενώ ταυτόχρονα εξήγησε τις διαφορές που υπάρχουν σε σχέση με σχεδόν 20 χρόνια πριν, όταν άρχισαν εκείνοι.

O τρόπος με τον οποίο αυτό ξεκίνησε για εμάς, ήταν τα ανεξάρτητα δισκοπωλεία, δεν υπήρχε κυκλοφορία στο ράδιο, το πρώτο μας κομμάτι με νόημα προέκυψε από μια κριτική από τον πρώτο μας δίσκο, μια κριτική με 4 αστέρια.

Δεν θα δίσταζα να ξεκινήσω τώρα μια μπάντα.

Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν τα συγκροτήματα είναι να ψάχνουν κάποιο μεγάλο δισκογραφικό συμβόλαιο που θα τους οδηγήσει ν’ ακουστούν στο ράδιο και άλλα παρόμοια.

Δεν υπάρχει πραγματικά αυτό.

Ακόμη και συγκροτήματα όπως οι Strokes όταν πρωτοξεκίνησαν, μια τόσο εντυπωσιακή μπάντα και μια από τις μεγαλύτερες εμπνεύσεις μας εκείνη την περίοδο, ήταν την περίοδο της 11ης Σεπτεμβρίου.

Η ενασχόλησή του με τη μουσική ήταν αποτέλεσμα πολλών αρνητικών παραγόντων σε εκείνη την περίοδο της ζωής του Patrick, κάτι που τελικά όμως εξελίχθηκε σε μια πολύ μεγάλη επιτυχία.

Πριν από αυτό εκείνο το καλοκαίρι ήταν το χαμηλότερο σημείο που μπορούσα να φτάσω στην ενήλικη ζωή μου.

Ήμουν άνεργος, δυστυχισμένος, απολύθηκα και η οικονομία στο Akron ήταν χάλια.

Μισούσα το σχολείο, το μισούσε και ο Dan Auerbach και αυτή ήταν η στιγμή που και στα τέλη καλοκαιριού του 2001 ξεκινήσαμε τυχαία το συγκρότημα.

Με το alternative rock το θέμα δεν είναι αν οι δίσκοι θα γίνουν πλατινένιοι κλπ αλλά έχει να κάνει με την επιρροή (που ασκούν).

Νομίζω ότι οι Ramones έχουν έναν χρυσό δίσκο, οι περισσότερες επιτυχίες τους βγήκαν τη δεκαετία του ’90 κι αυτό γιατί οι άνθρωποι αγόραζαν δίσκους.

Αυτό που με εκνευρίζει πολλές φορές με τις δισκογραφικές εταιρείες είναι ότι ξεχνάνε μερικές φορές πως πολλοί μουσικοί επηρεάστηκαν από τέτοια συγκροτήματα.

Για παράδειγμα όπως ο Tom Waits ή άλλοι, και όχι υπερ-εμπορικές βιώσιμες οντότητες.

Τέλος, ο Patrick Carney υποστηρίζει ότι η μουσική είναι μια μορφή τέχνης η οποία αποτελεί και τρόπο ζωής, προτρέποντας τους νέους καλλιτέχνες να υποστηρίξουν τον εαυτό τους μέσα από την τέχνη τους:

Εάν έρθεις στο σπίτι μου, η γυναίκα μου είναι σαν εμένα, είναι όλο μουσική, επομένως αντιμετωπίζουμε τη μουσική σαν τέχνη κι επίσης νομίζω ότι θα πρέπει ο καθένας να μπορέσει να βρει το δρόμο του και να υποστηρίξει τον εαυτό του μέσα από την τέχνη του.

Ακόμη και όταν είμαστε έφηβοι, σε θεωρούσαν βλάκα εάν ήθελες ακόμη να βγάζεις λεφτά από τη μουσική σου, αλλά νομίζω ότι αυτό είναι το σημείο σύγχυσης εδώ πέρα.

Δεν θεωρώ τον εαυτό μου τεχνικό ντράμερ.

Νομίζω ότι είμαι ένας καλός ντράμερ αλλά δεν νομίζω ότι είμαι ένας αληθινός ντράμερ. Παίζω στα 4/4, αυτό κάνω.

The Black Keys - Go [Official Music Video]