Black Sabbath – Master Of Reality: Ο δίσκος που γέννησε ένα σωρό υποείδη της metal

Black Sabbath - 'Master of Reality' / Εξώφυλλο
Black Sabbath - 'Master of Reality' / Εξώφυλλο

5 Φεβρουαρίου του μακρινού 1971 και οι Black Sabbath μπαίνουν στο studio για να ηχογραφήσουν τις εμπνεύσεις τους για τον τρίτο κατά σειρά δίσκο τους.

Το ‘Master of Reality’ θα ανέβει στα ράφια τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς ως άλλη μια καινοτομία της μπάντας, αφού πολλοί ισχυρίζονται ότι το συγκεκριμένο album γέννησε τα υποείδη της stoner, sludge και doom metal…

Μεταφερόμαστε στα Island Studios του Λονδίνου για να ξετυλίξουμε σιγά σιγά το κουβάρι των προετοιμασιών αυτού του δίσκου. Η ιστορία λέει πως o Ozzy Osbourne κατέφθασε στο χώρο των ηχογραφήσεων με ένα μεγάλο τσιγάρο μαριχουάνας και το προσέφερε στον Tony Iommi, τη στιγμή που ο κιθαρίστας ηχογραφούσε ένα κιθαριστικό session…

Το σύννεφο έκανε τελικά τον Iommi να αρχίσει να βήχει δυνατά, και ο παραγωγός του δίσκου, ονόματι Rodger Bain, πέρασε τον ήχο στις ηχογραφήσεις κάνοντάς τον εισαγωγή του κομματιού ‘Sweet Leaf’, έκφραση που στην αργκό αντικαθιστά τη λέξη μαριχουάνα…

Το riffάκι του πρώτου track του δίσκου έχει επιρροές από Frank Zappa, (‘Hungry Freaks, Daddy’), ενώ το συναντάμε και στο κλείσιμο του πασίγνωστου ‘Give It Away’ των Red Hot Chili Peppers.

Ως γνωστόν, ένα φρικιαστικό ατύχημα που συνέβη στον Tony Iommi όταν αυτός ακόμα δούλευε σε ένα εργοστάσιο συγκόλλησης στο βιομηχανικό Birmingham, ήταν, ας το πούμε, υπεύθυνο για αυτόν τον μοναδικό, παραμορφωμένο ήχο που έβγαζαν οι Black Sabbath και επηρέασαν σαν συγκρότημα ένα σωρό υποείδη της rock και της metal…

Για να τα φέρει λοιπόν βόλτα στο παίξιμο, ο Iommi χαμήλωσε το κούρδισμα της κιθάρας του, και ο Geezer Butler τον ακολούθησε με το μπάσο του.

Οι καινοτομίες αυτές της μπάντας, έβγαζαν ένα sludge, βαρύ ηχητικό αποτέλεσμα στην κιθάρα, περίπλοκες μπασογραμμές και βαθιά φωνητικά, με αποτέλεσμα να εμπνεύσουν groups όπως οι Saint Vitus, Kyuss, Monster Magnet, Candlemass, Sleep, κ.ά., δίνοντας ώθηση στις πρώτες stoner και doom metal μπάντες, που αναγνωρίζουν το ‘Master of Reality’ ως σαφή επιρροή τους.

Στο ‘After Forever’ που ακολουθεί, οι Black Sabbath εκφράζουν τους προβληματισμούς τους, παρά τις συντηρητικές απόψεις της εποχής. Ο Geezer Butler, μεγαλωμένος ως Καθολικός, υπογράφει τους στίχους του και εξηγεί το περιεχόμενό τους:

Επηρεάστηκα από τις θρησκευτικές διαμάχες μεταξύ Καθολικών και Προτεσταντών στη Βόρεια Ιρλανδία…

Μεγάλωσα ως Καθολικός, πάντα πίστευα ότι ο Ιησούς ήθελε να ζούμε αγαπώντας ο ένας τον άλλον, αλλά οι άνθρωποι ακόμα αλληλοσκοτώνονται…

Σίγουρα με αυτά που βλέπει ο Θεός, θα νιώθει αηδιασμένος…

Τρίτο κατά σειρά track του άλμπουμ έρχεται το ένα από τα δύο instrumental του δίσκου, με τίτλο ‘Embryo’ (το δεύτερο είναι το ‘Orchid’), και αμέσως μετά ακολουθεί το ‘Children of the Grave’

Mε τα Παιδιά του Τάφου, oι Black Sabbath σερβίρουν στο κοινό άλλο ένα αντιπολεμικό κομμάτι, μέσα από το οποίο αναρωτιούνται αν το μέλλον θα φέρει την παγκόσμια ειρήνη και κατά πόσο οι νέοι του μέλλοντος θα ζουν κάτω από το φόβο των πολεμικών συρράξεων και της ατομικής απειλής.

Στίχοι με νόημα, υπέροχα riffs, κλασική δουλειά Sabbath:

Στο ‘Solitude’, ο Tony Iommi, επηρεασμένος από τους Jethro Tull, παίζει φλάουτο, δίνοντας μια ήρεμη και μελαγχολική υφή στο ξεκίνημα. Ο Ozzy Osbourne, όμως, μόνο ήρεμος δεν ήταν, αφού μπερδευόταν συνεχώς μην μπορώντας να ματσάρει τα φωνητικά με τις νότες και να ακολουθήσει το tempo…

Ο Οzzy δεν ήταν ο μόνος που ταλαιπωρήθηκε στις ηχογραφήσεις, αφού τα εμπόδια συνεχίστηκαν με τον Bill Ward αυτήν την φορά, τον ντράμερ του γκρουπ, στο ‘Into The Void’.

Ο Bill δεν μπορούσε να συγχρονιστεί με το κομμάτι, παρά τις αμέτρητες φορές που το πρόβαρε, κάνοντας τους Sabbath να αλλάξουν ακόμα και studio για να ηρεμήσει. Όσο προσπαθούσε όμως και δεν τα κατάφερνε, τόσο γινόταν νευρικός και αγχώδης, προτείνοντας στα μέλη να μην το βάλουν στο δίσκο…

Οι στίχοι πραγματεύονται την προσπάθεια αστροναυτών να βρουν έναν κατοικήσιμο πλανήτη, αφού η Γη έχει γίνει ένα ακατάλληλο μέρος να ζει κανείς…

Το διάστημα των τριών μηνών που πέρασε το συγκρότημα ηχογραφώντας, ήταν υπεραρκετό αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δυο πρώτα albums τους, η όλη διαδικασία κράτησε λιγότερο από μια εβδομάδα.

Οι Sabbath είχαν άπλετο χρόνο να πειραματιστούν με τους ήχους τους και να ετοιμάσουν κάτι τόσο καινοτόμο, γεγονός που αποδεικνύεται και από τις πάμπολλες διασκευές που έχουν γίνει κατά καιρούς στα τραγούδια του δίσκου.

Eνδεικτικό της επιρροής στην desert/rock σκηνή, είναι η διασκευή των Orange Goblin, Kyuss, Monster Magnet στο ‘Into The Void’,  και των Corrosion of Conformity και Sleep στο ‘Lord Of This World’.

Eπίσης, μπάντες όπως οι White Zombie, Shelter, Candlemass, Biohazard, Ugly Kid Joe, Godsmack και πολλές-πολλές άλλες, έχουν διασκευάσει κομμάτια τους.

Τέλος, να προσθέσουμε πως ο sludge ήχος του δίσκου αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και για τους SoundgardenSmashing Pumpkins, Nirvana, ενώ η grunge σκηνή του Seattle δηλώνει παρούσα και με τους Alice In Chains, οι οποίοι σε μια live εμφάνισή τους στο Cincinnati διασκεύασαν και αυτοί με τη σειρά τους το ‘Sweet Leaf’. 

Και μια πρόσφατη διασκευή του ‘Children of The Grave’ από Stone Sour: