Συνέντευξη / Echo Train: «Θέλουμε να παίξουμε στο Levitation psych fest στο Texas»

Echo Train

Υπάρχουν ως συγκρότημα εδώ και τρία μόλις χρόνια. Το 2014 με το τραγούδι Fire’ κατόρθωσαν να φτάσουν στην κορυφή του Jumping Fish και να κάνουν πραγματικότητα το μουσικό όνειρό τους. Με αφορμή το Vinyl Is Back που θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Αυτοκινήτων το Σάββατο 10 Δεκεμβρίου, η ψυχεδελική ροκ μπάντα με blues, folk και garage επιρροές από τα ’60s θα βρίσκεται εκεί, για να παρουσιάσει το ντεμπούτο μουσικό άλμπουμ της με τίτλο Memento Mori’, που κυκλοφόρησε και σε βινύλιο. Ο λόγος για τους Echo Train.

-Από ποιους αποτελούνται οι Echo Train;
Τα μέλη του συγκροτήματος είναι οι Greggy K, Dennis Panagiotidis, Spyros Valkaniotis, Thanos Karagiannis & Ren (Irene Panagopoulou). Στο ευρύτερο -και σημαντικότατο- πλαίσιο των Echo Train ανήκουν ο ηχολήπτης μας, Μανώλης Παντελιάς, ο φωτογράφος μας, Γιώργος Λαθύρης, ο εξωγήινος παρατηρητής και υπεύθυνη του video art Μαρία Γαλάτη, και ο Νikolas Gale με τον οποίο ξεκινήσαμε μαζί το σχήμα.

-Πώς γνωριστήκατε και σχηματίσατε το συγκρότημα;
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Greggy, η Ren, η Μαρία και ο Γιώργος αποφάσισαν να χωρέσουν ένα μπουκάλι όνειρα στην πραγματικότητά τους με την ευχή ότι σπάζοντάς το στη Γη θα ανθίσει και θα αναρριχηθεί ως τον ουρανό. Η μουσική, τα τραγούδια και τα χρώματα που περιείχε το μυαλό μας περίμεναν υπομονετικά να ξεχυθούν σαν χείμαρρος όταν πήραμε την απόφαση να τα ηχογραφήσουμε και να κάνουμε την πρώτη μας εμφάνιση. Τότε ήταν δίπλα μας ο πολύ καλός μας φίλος, Nikolas, και ο Dennis (drums) που γνωρίσαμε εκείνη την περίοδο. Αυτή ήταν και η πρώτη μορφή του σχήματος. Η όλο και πιο ψυχεδελική μορφή όμως που έπαιρναν τα τραγούδια στην εξέλιξή τους, απαιτούσε μπάσο και πλήκτρα, και έτσι είχαμε την τύχη να κάνουν την είσοδό τους στην μπάντα ο Spyros και ο Thanos.

-Πώς προέκυψε η ιδέα για το όνομα της μπάντας;
Η Ηχώ είναι μια νύμφη που διδάχτηκε μουσική από τις μούσες, την ερωτεύτηκε ο Πάνας, την λάτρεψαν αλλά και την μίσησαν για την ομορφιά της και τη μελωδική φωνή της, και μόνο η στοργική Γη την έκρυψε στα βουνά της αιώνια. Το τρένο που κουβαλάει αναμνήσεις ελπίδες προσμονή για νέους κόσμους, και ο ήχος του εμπνέει τον ρυθμό και τη μουσική. Μέσα σε μία μεταμεσονύχτια συζήτηση γύρω από όλα αυτά προέκυψε και το όνομά μας. Επίσημος νονός ο Γιώργος.

-Ποιες είναι οι επιρροές και τα ακούσματά σας;
Επιρροές και έμπνευση αντλούμε από βιβλία, από μαυρόασπρες ταινίες, από τους ήχους και τα μυστήρια της φύσης, αλλά και από προσωπικές, έντονες στιγμές. Τα ακούσματά μας κυρίως προέρχονται από την ψυχεδελική και garage σκηνή της δεκαετίας του ’60, αλλά και την σημερινή της εξέλιξη. Αγαπημένα συγκροτήματα όπως οι Love, οι Fever Tree, οι Jefferson Airplane, οι Ultimate Spinach, και πολλοί άλλοι, μας συντροφεύουν είτε σε βινύλια στο σπίτι, είτε στα ακουστικά στη βόλτα. Επίσης τα soundtracks ταινιών του ’70, ο μεγάλος δάσκαλος Μorricone, η ποίηση του Morrison, αυτά και πολλά άλλα έχουν βάλει το λιθαράκι τους στη μουσική μας πορεία.

-Τι αποτελεί έμπνευση για τα τραγούδια σας και με ποιον τρόπο τα γράφετε;
Δεν υπάρχει συνταγή για να γράψουμε ένα τραγούδι, δεν την έχουμε βρει εμείς, αλλά και δεν θεωρώ ότι υπάρχει. Τα τραγούδια είναι κάτι σαν πανέμορφα ιπτάμενα μικροσκοπικά πλάσματα, που πεταρίζουν γύρω απ’ το κεφάλι σου, και δεν ησυχάζεις ποτέ αν δεν τα πιάσεις. Τότε νιώθεις τόσο μεγάλη ευγνωμοσύνη που σε άφησαν να τα αγγίξεις. Πιο πρακτικά, άλλες φορές έρχεται πρώτα η μελωδία και μετά ο στίχος ή το αντίθετο ή και τα δύο μαζί, πάντα μα πάντα μια περιπέτεια, μικρή ή μεγάλη.

-Ποιο είναι το πλεονέκτημα και ποιο το μειονέκτημα του να λειτουργείς μέσα σε ένα συγκρότημα όπου απαιτείται συλλογική δουλειά;
Το πλεονέκτημα είναι η συντροφικότητα και η δύναμη που αισθάνεσαι σαν ομάδα απέναντι στις δυσκολίες, η ένωση που νιώθει μια μπάντα όταν ανεβαίνει στη σκηνή και λειτουργεί σαν ένα, και η συνεννόηση που γίνεται με τα μάτια, στο στούντιο στην πρόβα ή στη συναυλία. Πλεονέκτημα είναι η ανεκτίμητη χαρά του να μοιράζεσαι. Μειονέκτημα είναι ότι δεν έχουν πάντα όλοι την ίδια πίστη δύναμη και αγάπη για να διατηρήσουν αυτό το ένα.

-Αν θα είχατε τη δυνατότητα να συναντήσετε μια παγκόσμια μορφή της μουσικής ποια θα θέλατε να είναι αυτή;
Ο Mozart.

-Ως μπάντα γίνατε ευρέως γνωστοί το 2014 μέσα από τον διαγωνισμό του Jumping Fish με το τραγούδι ‘Fire’. Τι συναισθήματα σας δημιούργησε η ανάδειξη αυτή;
Χωρίς το τραγούδι ‘Fire’, ο δίσκος ‘Memento Mori’ δεν θα ήταν ολοκληρωμένος. Είναι ένας πολύ δυνατός κρίκος μουσικά και στιχουργικά, για να ειπωθεί η ιστορία του δίσκου αυτού. Όμως ηχητικά δεν παραπέμπει στον γενικότερο ήχο της μπάντας με αποτέλεσμα η ταυτότητα αυτής στο πρώτο της εξωστρεφές κατά τον κόσμο βήμα, να μείνει ασαφής. Παρόλα αυτά, αν και έχουν συμβεί τόσα πολλά από τότε, αμυδρά θυμάμαι ότι είχαμε χαρεί που υπήρξε κόσμος που το αγκάλιασε και έμαθε το όνομά μας, ήταν μια μικρή αρχή για κάτι.

-Από τότε έως σήμερα έχουν περάσει δυο χρόνια. Πώς νιώθετε μέσα σας καλλιτεχνικά; Τι αλλαγές έχουν προκύψει;
Από τότε μέχρι σήμερα, έχουμε παίξει σε αρκετές παραστάσεις, φεστιβάλ, και έχουμε περάσει όλοι μαζί αρκετές υπέροχες ώρες στο στούντιο. Από τις πιο σημαντικές στιγμές μας ήταν όταν τυπώθηκε το βινύλιο και το κρατήσαμε για πρώτη φορά στα χέρια μας.

-Ποια είναι τα όνειρά σας για το μέλλον;
Να παίξουμε μαζί με μια μεγάλη κλασσική ορχήστρα. Να παίξουμε στο Levitation psych fest στο Texas.

-Τι συμβουλή θα δίνατε σε μια ανερχόμενη μπάντα που θέλει να κάνει τα όνειρά της πραγματικότητα;
Θα δανειστώ κάτι που έχει πει ο Keith Richards ως… λίγο πιο έμπειρος από μας, σε ελεύθερη μετάφραση: «Δεν μπορείς πάντα να αποκτήσεις αυτό που θέλεις, αλλά αν το χρειάζεσαι πάρα πολύ, τις περισσότερες φορές το βρίσκεις». Και για όσους αντιμετωπίζουν τα πράγματα με χιούμορ, συμβουλευτείτε τον Jack Black (The School of Rock) και «Stick it to the man»!

-Πού θέλετε να σας ταξιδέψει το δικό σας Τρένο Της Ηχούς;
Το τρένο της ηχούς έχει ξεκινήσει το ταξίδι του και οι ράγες του χάνονται στον ορίζοντα. Κανείς μας δεν ξέρει πού θα μας πάει. Άλλες φορές ταξιδεύει στο διάστημα και στους γαλαξίες, στον ήλιο και στα δέντρα πλάι σε ελάφια και λύκους, και άλλες φορές σε σκοτεινές υπόγειες διαδρομές. Όπου και αν έχει αποφασίσει να μας πάει, εύχομαι πάντα να απολαμβάνουμε το ωραίο ταξίδι.

-Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία.
Και εμείς σε ευχαριστούμε.

Ακούστε τον δίσκο ‘Memento Mori’: