ADVERTISING

Συνέντευξη Planet of Zeus: «Ο τίτλος του νέου δίσκου είναι σαν ένας άτυπος όρκος σε αυτό που θέλουμε να κάνουμε»

Οι Planet of Zeus μας μιλούν για το νέο τους άλμπουμ, τις συνεργασίες τους, τις συναυλίες στο εξωτερικό και πολλά ακόμα!
Planet of Zeus
Planet of Zeus

Με αφορμή το νέο δίσκο και τις εμφανίσεις στην Ελλάδα, συναντήσαμε τον Μπάμπη των Planet of Zeus ένα αρκετά ζεστό μεσημέρι (από αυτά που ξεκίνησαν ήδη από πολύ νωρίς στην Αθήνα) με σκοπό να μας λύσει αρκετές απορίες για το νέο άλμπουμ, και όχι μόνο.

Μαζί του ήταν όμως και ο Nathan των Lionize, ο οποίος -όπως δήλωσε και ο ίδιος – απολάμβανε τον καιρό της Αθήνας, συντροφιά με έναν κρύο καφέ.

Διαταράξαμε λίγο την ηρεμία του όμως, προκειμένου να μας απαντήσει και αυτός σε κάποιες ερωτήσεις μας, τις οποίες μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Here we go!

-Με αφορμή το νέο δίσκο, αρχικά τι σημαίνει ο τίτλος  ‘Loyal to the Pack’;

Οι Planet λειτουργούσαν πάντα σαν ομάδα, όλα αυτά τα χρόνια. Η λέξη “ενότητα” είναι πολύ ψηλά στο λεξιλόγιό μας, τη χρησιμοποιούμε πολύ συχνά, γιατί έχουμε επιλέξει να λειτουργούμε με πολύ συγκεκριμένο, δικό μας τρόπο.

Είμαστε συνεργάτες εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Και σε αυτόν το δίσκο έπρεπε να δείξουμε πίστη στο εγχείρημά μας, γιατί είναι πολύ διαφορετικός. Είναι σαν ένας άτυπος όρκος σε αυτό που θέλουμε να κάνουμε, στη μουσική που αγαπάμε κτλ. Συμπεριλαμβάνει και τους οπαδούς.

Οι πραγματικοί οπαδοί των Planet, που ακολουθούν και βοηθούν την μπάντα…  να τους ξεχωρίσουμε από αυτούς που απλά ακούν γιατί έτυχε να ακούσουν.

-Είναι και λίγο μόδα οι Planet…

Ναι, ναι.

-Το πρώτο σας single αποπνέει έναν πιο επαναστατικό αέρα. Θα μπορούσαμε να πούμε πως συμβαδίζει με το πνεύμα της εποχής;

Ε ναι, προφανώς. Οι στίχοι μας είναι προσωπικοί και βιωματικοί, δεν γράφουμε τόσο πολύ για κοινωνικά θέματα, αλλά προφανώς όλη αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να σε αφήσει και εντελώς ατάραχο. Σε επηρεάζει έστω και υποσυνείδητα να γράψεις λίγο πιο αιχμηρά.

-Σχετικά πρόσφατα δημοσιεύσατε το ‘Devil Calls My Name’. Έχει αρκετά διαφορετικό ήχο σε σχέση με αυτόν που σας έχουμε συνηθίσει. Αναμένονται και άλλες τέτοιες αλλαγές στο νέο δίσκο;

Ναι, πάρα πολλές. Κάποια προφανή στοιχεία του ήχου των Planet υπάρχουν όπως πάντα. Αρκετά grooves και σκληρά φωνητικά που είναι το σήμα κατατεθέν, τα σόλο του Στέλιου. Είναι όλα εκεί που πρέπει να είναι, απλά έχουμε εμπλουτίσει τον ήχο μας πάρα πολύ.

Η διαφορετικότητα σε αυτό το άλμπουμ είναι πως προσπαθήσαμε να αφήσουμε τα κομμάτια να αναπνέουν και όχι απλά να καρφώσουμε μια κιθάρα σε έναν ενισχυτή και να βάζουμε το ένα riff μετά το άλλο, γιατί αυτό είναι το μοναδικό εύκολο πράγμα.

Το θέμα είναι να έχεις την υπομονή να δώσεις το σημείο που χρειάζεται στη συγκεκριμένη στιγμή και να υπηρετήσεις τα κομμάτια, να τα αφήσεις να σε πάρουν μαζί τους. Όχι επιτηδευμένα, κάτι που περιμένει ο κόσμος.

Planet of Zeus - Devil calls my name (Official Audio)

-Η αλλαγή ήρθε από μόνη της, δηλαδή.

Ναι,ναι ήρθε από μόνη της.

-Το εξώφυλλο ποιος το έχει σχεδιάσει;

Ο καλλιτέχνης ονομάζεται Σπύρος Βερύκιος, είναι ζωγράφος. Ήταν ο πρώτος πίνακας που είδαμε και είπαμε και οι τέσσερις ταυτόχρονα «Ναι, αυτό είναι». Κολλάει πάρα πολύ με τη μουσική, με το concept του δίσκου. Έχει γίνει πολύ προσεκτική δουλειά σε αυτόν το δίσκο, από τους στίχους μέχρι και την παραγωγή, τη μουσική, τα κομμάτια. Είναι όλα πολύ προσεγμένα και θεωρούμε πως αυτό ήταν η τελευταία, πολύ σημαντική πινελιά για να δέσει όλο το άλμπουμ πολύ όμορφα.

-Το lyric video που βγάλατε για το πρώτο κομμάτι ποιος το επιμελήθηκε;

Ο Πανόκας, ο μπασίστας των Black Hat Bones. Έχει αρχίσει και ασχολείται με τα γραφιστικά. Είναι το πρώτο lyric video που έκανε, είχαμε άψογη συνεργασία.

Του έλεγα διάφορα πράγματα και ιδέες και τα υλοποιούσε κατευθείαν, λες και ήταν μέσα στο μυαλό μου. Τα έκανε όπως τα είχα φανταστεί. Είναι πολύ καλός και νομίζω θα ξανασυνεργαστούμε στο μέλλον.

-Είναι η πρώτη φορά που συνεργαστήκατε μαζί του σε τέτοιο επίπεδο…

Ναι. Το παιδί έχει ξεκινήσει, φτιάχνει αφίσες, μπλούζες, σχέδια κτλ. Lyric video δεν είχε ξαναφτιάξει ποτέ, αλλά τον πιστέψαμε γιατί έχει πολύ ωραία αισθητική και είμαστε και φίλοι. Νομίζω το καλλιτεχνικό είναι Be Wild, της εταιρείας του.

-Τώρα όσον αφορά στις εμφανίσεις, η κοινή εμφάνιση με τους Lionize που είναι αρκετά διαφορετικοί ως προς τον ήχο από εσάς, πώς προέκυψε;

Είχαμε βγει στο Lord of the Riff Tour πριν ενάμιση χρόνο και κάναμε πολύ καλή παρέα. Είναι πολύ καλά παιδιά, παίζουν πολύ καλή μουσική και εμείς μένουμε πιστοί στο ότι όταν παίζουμε το αθηναϊκό μας live, να συστήνουμε και νέες μπάντες που δεν είναι τόσο γνωστές στο αθηναϊκό κοινό.

Είναι πολύ cool τύποι και αποφασίσαμε να τους φέρουμε. Το συνδυάζουν και με μια ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Τώρα στη μουσική δεν νομίζω ότι είναι και τόσο διαφορετικοί. Η προσέγγιση είναι διαφορετική, αλλά μερικά συστατικά υπάρχουν και στις δύο μπάντες.

Για παράδειγμα, είναι πολύ ρυθμικές και οι δύο μπάντες. Νομίζω θα είναι ένα πολύ ωραίο πακέτο αυτό.

-Διαφορετικό από την άποψη πως μόλις θα βάλεις να τους ακούσεις θα σου μείνει ο reggae ήχος και μας έχετε συνηθίσει και εσείς και οι άλλες μπάντες του χώρου σε παρόμοια support. Δεν είναι κάτι το οποίο συνηθίζεται.

Δεν θα το έλεγα, γιατί εμείς πριν τρία χρόνια είχαμε τους Despite Everything που παίζουν crust punk.

Την επόμενη χρονιά είχαμε τους Whereswilder που παίζουν ψυχεδελικό, παλιακό rock.

Πέρυσι είχαμε τους Tuber, που είναι instrumental. Ή τους Wish Upon A Star που παίζουν punk rock. Διαλέγουμε κάτι διαφορετικό κάθε φορά, δεν μας νοιάζει να έχουν το ίδιο ύφος.

Άνετα θα μπορούσε να είναι και μια hip hop μπάντα, αν μας έκανε κλικ και μας ξεκλείδωνε.

-Το επιδιώκετε αυτό; Να παίζετε δηλαδή κάθε φορά με διαφορετικές μπάντες;

Όχι, είναι απλά μπάντες που μας αρέσουν και θεωρούμε πως είναι η κατάλληλη στιγμή να τις συστήσουμε στον κόσμο.

Είναι αμαρτία αυτή τη στιγμή οι Lionize να βρίσκονται στην Ευρώπη και να μην έρθουν να παίξουν στην Ελλάδα, αφού πρόκειται για μια τόσο τόσο καλή μπάντα.

-Υπάρχει διαφορά του ελληνικού κοινού και αυτού στο εξωτερικό;

Το κοινό κάθε χώρας, να μην σου πω και κάθε πόλης, εξωτερικεύεται διαφορετικά. Ας πούμε στη Γερμανία, αλλιώς είναι στο Βερολίνο, αλλιώς στο Αμβούργο…

Δεν θέλω να κατηγοριοποιώ. Έχουν συμβεί και τρέλες στην Ελβετία. Απλά υπάρχουν κάποια στερεότυπα που ευτυχώς ή δυστυχώς επαληθεύονται. Το κοινό, δηλαδή, είναι λίγο πιο αποστειρωμένο.

Είναι πιο πολύ θεατής και έχει λιγότερο ενεργό ρόλο. Στην Ελλάδα είμαστε από τα κοινά όπως οι Πολωνοί, οι Σέρβοι, που έχουν πολύ ενεργητικό ρόλο στη συναυλία.  Πολλές φορές ο κόσμος παίρνει και πάνω του τη συναυλία.

-Όσο πιο βόρεια ανεβαίνουμε, τόσο πιο παθητικό το κοινό;

Όχι, όχι, αυτό είναι στερεότυπο. Μερικές φορές επαληθεύεται, μερικές φορές όχι. Αλλά έχουμε δει φοβερή συμπεριφορά από κοινό που δεν το περιμέναμε σε βόρειες χώρες. Επίσης, στο Μιλάνο δεν έχουμε δει αυτό που περιμέναμε.

Δεν ξέρεις ποτέ. Το καλό με εμάς είναι πως αν π.χ. έχουμε ένα κοινό 200 ατόμων, έχουμε και 20-30 Έλληνες ανάμεσά τους.

Οπότε κουνάν και αυτοί λίγο τα πράγματα και νιώθουν λίγο το μεσογειακό κλίμα (γέλια). Και αρχίζουν και ξεκλειδώνουν και οι ξένοι. Αυτό μας βοηθάει πάρα πολύ.

-Γενικότερα την κίνηση στην ελληνική underground σκηνή πώς την βλέπεις; Μπορείς, για παράδειγμα, να μου συγκρίνεις ένα φεστιβάλ της Γερμανίας με ένα ελληνικό. Υστερούμε σε κάτι;

Δεν υστερούμε καθόλου. Γίνονται φοβερές προσπάθειες και από τον κόσμο που στηρίζει τις συναυλίες, και από τις μπάντες που συνεχώς κάνουν καλύτερες παραγωγές, και από τους διοργανωτές που συνεχώς κάνουν καλύτερα πράγματα και μεγαλύτερα.

Για παράδειγμα τα παιδιά στη Δράμα, που κάνουν το φεστιβάλ.

Το τρέχουν πάρα πολύ καλά και ήδη έχει κάνει ένα όνομα με πολύ λίγα χρόνια παρουσίας.

Δυστυχώς φέτος δεν θα γίνει. Από άποψη οργάνωσης και συμπεριφοράς, παντού υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί. Έχουμε δει πράγματα άσχημα και στη Γερμανία που υποτίθεται πως αυτή η μουσική ζει εκεί 50-60 χρόνια.

Έχουμε δει κακούς promoters κτλ, έχουμε δει και καλούς. Απλά στην Ελλάδα υστερούσαμε λίγο στην τεχνογνωσία, που σιγά σιγά έχει έρθει και αυτό. Βλέπεις μπάντες που έχουν κάνει πολύ σοβαρές παραγωγές, πολύ σοβαρά φεστιβάλ…

-Από την κοινή σας εμφάνιση με τους Clutch τι αποκομίσατε; Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία για εσάς;

Οι Clutch, πρώτα απ’ όλα, μας έκαναν να αισθανθούμε πάρα πολύ όμορφα από την πρώτη στιγμή, μας συμπεριφέρθηκαν πάρα πολύ καλά.

Σε αυτές τις συναυλίες μπορείς να κάνεις δύο πράγματα: ή να κάτσεις να σε συνεπάρει το “Πο πο, παίζω με αυτούς!” και να νιώσεις rockstar για πέντε μέρες ή να κάτσεις στα αβγά σου και να το πάρεις πιο διδακτικά, να δεις πώς δουλεύουν αυτοί οι άνθρωποι, να δεις πώς συμπεριφέρονται, πώς στήνουν κάποια πράγματα και να μάθεις μέσα από αυτό, που είναι πολύ πιο ποιοτικό για μένα.

Διαλέξαμε αυτό να κάνουμε, μάθαμε πολλά πράγματα, πολύ ευχάριστη η εμπειρία, ήταν όλα τα show sold-out, είχε πολύ κόσμο, πολλή κίνηση, αγάπη για τους Planet από καινούριο κόσμο.

-Από τότε που ξεκινήσατε να συνεργάζεστε μαζί τους, φαίνεται πιο εύκολα ότι έχετε αλλάξει επίπεδο. Δεν ξέρω αν έχει συνδυαστεί έτσι στο μυαλό μας ή αν όντως ισχύει.

Εμείς επηρεαζόμαστε από όλες τις μεγάλες μπάντες που βλέπουμε, οι Clutch εννοείται είναι μία από αυτές.

-Παίζει αυτό το τρίπτυχο Clutch-Planet of Zeus-Lionize; Έχετε κάνει αρκετές συνεργασίες, έχετε παίξει και μαζί.

Με τους Clutch ήταν ένα live που έγινε στην Αθήνα, τους αρέσαμε και μας  πρότειναν να πάμε μαζί τους για 8-10 live. Η σχέση μας φτάνει μέχρι εκεί.

Έχουμε μια σχέση μουσικά, αλλά μέχρι εκεί. Με τους Lionize υπάρχει και μια φιλική σχέση, διαπροσωπική. Πολύ θα ήθελα να είμαι και με τους Clutch φίλος, αλλά (γέλια)… θα γίνει στο μέλλον.

-Υπάρχει περίπτωση να σας δούμε μαζί τους στην Αθήνα τον Αύγουστο;

Είναι πολύ νωρίς ακόμα. Τώρα το μυαλό μας είναι στα καλοκαιρινά φεστιβάλ και στο tour που κάνουμε αυτήν την περίοδο. Προς το παρόν δεν υπάρχει τέτοια κουβέντα, ούτε σαν ιδέα.

-Το καλοκαίρι πού θα σας βρει;

Το καλοκαίρι θα πάμε σε διάφορα φεστιβάλ. Και του χώρου, δηλαδή πιο stoner και hard rock, αλλά και σε πιο mainstream πράγματα. Θα πάμε στην Ιταλία, την Ρουμανία… Δεν τα θυμάμαι και εγώ όλα, αλλά θα ανακοινωθούν μέσα στις επόμενες μέρες.

-Μια λίγο πιο “πολιτική” ερώτηση. Αφού είχατε γυρίσει από την ευρωπαϊκή σας περιοδεία, τον Νοέμβριο παίξατε σε ένα φιλανθρωπικό live και τα έσοδα διατέθηκαν στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους πρόσφυγες. Είναι οι πρόσφυγες ευπρόσδεκτοι;

Ναι, προφανώς και είναι. Γιατί οι άνθρωποι δεν έφυγαν γιατί κάθονταν μια χαρά στο σπίτι τους και είπαν απλά θα πάμε εκεί πέρα. Υπάρχουν προβλήματα στον τόπο τους. Επίσης, αυτό δεν είναι πολιτική κίνηση, είναι κίνηση ανθρωπιάς.

Δεν έχει καμιά σχέση με την πολιτική, είναι ανθρώπινο τελείως. Νιώσαμε την ανάγκη  ότι πρέπει να βοηθήσουμε γιατί υπήρξε  ένα πρόβλημα. Η βοήθειά μας μπροστά στο μέγεθος του προβλήματος ήταν μηδαμινή.

Όχι ότι έχουμε τη συνείδησή μας καθαρή, ότι κάναμε αυτό και είμαστε εντάξει, αλλά μπορούμε να πούμε πως κάτι κάναμε. Δεν μπορείς να μείνεις και τελείως αμέτοχος. Και είναι και οι καιροί δύσκολοι και για τον ίδιο τον Έλληνα, τον απλό λαό.

Πιστεύω πως ο καθένας πρέπει να βοηθήσει, χωρίς ντροπές, έστω και στο ελάχιστο. Έστω μια κονσέρβα, έστω κάτι μικρό. Χωρίς ντροπή.

-Θα επαναλάβετε μια τέτοια κίνηση εδώ ή στο εξωτερικό;

Όταν δούμε ότι υπάρχει λόγος να γίνει, εννοείται θα το κάνουμε.

-Από τότε που έγινε το live, η κατάσταση, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, έχει αλλάξει εντελώς.

Έχει ξεφύγει τελείως.

-Και σαν καλλιτέχνες και σαν άνθρωποι, ίσως  με μια τέτοια κίνηση στο εξωτερικό να ασκήσετε επιρροή.

Μακάρι, μακάρι να γίνει κάτι. Βέβαια πρέπει να φύγει από τα όρια της μπάντας και να γίνει λίγο πιο συλλογικά και να πάρει άλλο μέγεθος.

Τώρα μια μπάντα ελληνική να πάει π.χ. στο Mannheim να παίξει ένα live, το πολύ πολύ να μαζέψουμε δύο σακούλες φαγητά. Που και αυτό είναι κάτι, αλλά αν θέλουμε όντως να αλλάξει κάτι, πρέπει να γίνει πιο συλλογικά.

Να στρέψει λίγο τα βλέμματα στο πρόβλημα. Άλλο να παίζουν 15 μπάντες και άλλο μόνο οι Planet.

Βέβαια, νομίζω πως έχουν πολύ πιο ενεργό ρόλο οι δημοσιογράφοι, να ενημερώσουν τον κόσμο αληθινά και όχι με ψέματα. Αυτό νομίζω είναι πολύ πιο σημαντικό από το να παίξουν οι Planet μια συναυλία.

-Σε ευχαριστώ πολύ.

Και εγώ σε ευχαριστώ.


Συνέντευξη Lionize: «Όταν παίζεις μουσική δεν ακούς ένα είδος, παίζεις τα πάντα»