Συνέντευξη / we.own.the.sky: «Παίζουμε μουσική για ευαίσθητους και ρομαντικούς νέους με μέταλ καρδιά»

we.own.the.sky
we.own.the.sky

Instrumental rock συγκρότημα με μελωδίες που ταξιδεύουν και δισκογραφικά ενεργοί παρουσία τριών χρόνων. Οι we.own.the.sky είναι ένας από τους καλύτερους εκπροσώπους της ελληνικής post rock σκηνής, η οποία γίνεται όλο και πιο δημοφιλής όσο περνάει ο καιρός. Ο τελευταίος τους δίσκος, το Earths Collide’, πήρε τη σκυτάλη από την προηγούμενη δισκογραφική τους δουλειά με τίτλο The Glass/Nails’, και η μπάντα απέδειξε ότι πραγματικά «της ανήκει ο ουρανός».

Διαβάστε τις απαντήσεις που μας έδωσε ο Κώστας (κιθάρα), ακούγοντας το ‘Earths Collide’.

Από ποιους αποτελείται η μπάντα we.own.the.sky;
Οι we.own.the.sky αποτελούνται από τους Ηλία, Άλεξ και Κώστα στις κιθάρες, Δημήτρη στο μπάσο και Στέφανο στα τύμπανα.

-Πώς προέκυψε το όνομα του γκρουπ και ποια είναι η βαθύτερη ετυμολογία του;
Το όνομα προέκυψε τυχαία ένα βράδυ του μακρινού 2011 που περπατάγαμε στο κέντρο της Αθήνας και είδαμε ένα αυτοκόλλητο που έγραφε “we own the sky” σε έναν πυροσβεστικό κρουνό. Μας άρεσε το “vibe” του και μιας και ήμασταν και στην αναζήτηση ονόματος εκείνο τον καιρό, αποφασίσαμε να το κρατήσουμε. Δεν έχει κάποιο βαθύτερο, στοχαστικό νόημα. Απλά θεωρήσαμε ότι ταίριαζε στη μουσική μας.

-Ποια  είναι τα μουσικά σας ακούσματα;
Προερχόμαστε από κάπως διαφορετικές μουσικές επιρροές, αλλά όλοι συγκλίνουμε στον μοντέρνο ήχο. Κάποιοι από εμάς έχουν ακούσει πολύ post-rock, κάποιοι καθόλου. Κάποιοι έχουν ακούσει πολύ μέταλ, κάποιοι καθόλου. Κάποιοι άλλοι έχουν ακούσει πολύ punk rock, κάποιοι καθόλου. Κάποιοι έχουν ακούσει πολύ electronic, κάποιοι καθόλου. Είμαστε κατά τι διαφορετικοί. Όσον αφορά τη μουσική που παίζουμε, όσον αφορά το συνάφι μας, συγκλίνουμε σε μοντέρνας αισθητικής instrumental/post rock μπάντες όπως οι Caspian και οι Sleepmakeswaves. Έχουμε όμως μια αρκετά πιο metal και syncopated αισθητική λόγω του ότι μας αρέσουν πολύ μπάντες μοντέρνου metal/rock όπως οι Killswitch Engage, οι Meshuggah, οι Periphery και οι Biffy Clyro. Επίσης, έχουμε και αρκετές επιρροές από early ’00s post hardcore -όπως Alexisonfire, Underoath και  Thrice- το οποίο επηρεάζει κάποιες φορές το πώς μας βγαίνει να στήνουμε τα κομμάτια μας και το vibe που τελικά νιώθουμε ότι βγάζουν.

-Πώς θα χαρακτηρίζατε το μουσικό ύφος της μπάντας;
Πονεμένο/αισθαντικό instumental rock για ευαίσθητους και ρομαντικούς νέους με μέταλ καρδιά.

-Ένα πολύ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σας είναι η παραγωγή της μουσικής  με απουσία στίχου. Γιατί το έχετε επιλέξει αυτό;
Προσωπικά, δεν θεωρώ την απουσία στίχου ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Πληθώρα μουσικών ειδών και στερεωμάτων χαρακτηρίζεται από απουσία στίχου. Δεν νομίζω ότι κάνει κάποια εντύπωση αυτό ειδικά όταν μιλάμε για όχι mainstream μουσική εν έτη 2016. Επιπρόσθετα, ακόμα και στο ράδιο σήμερα ακούς instrumental κομμάτια, ίσως όχι σε όλους τους σταθμούς. Όσον αφορά τη μπάντα, δεν επιλέξαμε ποτέ ρητά το ότι δεν θα έχουμε στίχο. Ξεκινήσαμε απλά να παίζουμε το 2010 και επειδή το είδος αυτό συνήθως δεν έχει στίχο, ποτέ δεν μας ήρθε η επιθυμία να βρούμε τραγουδιστή/τραγουδίστρια. Ήταν δηλαδή περισσότερο θέμα φυσικότητας και λιγότερο ρητής επιλογής.

-Έχετε σκεφτεί να βάλετε στίχο πάνω σε κάποιες μελλοντικές μελωδίες σας;
Εμείς σαν μπάντα 5 ατόμων, δεν ασχολούμαστε με στίχους. Δεν υπάρχει κανένας στην μπάντα που να γράφει στίχους, ώστε να ορίζεται αυτή η κατεύθυνση. Οπότε η απάντηση είναι μάλλον αρνητική.

-Με ποιον τρόπο γράφετε τα κομμάτια σας;
Κάποιος από τους κιθαρίστες φέρνει μια ιδέα όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη στο στούντιο, ενδεχομένως στέλνοντας και στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας κάποιο υποτυπώδες και πρόχειρο demo το οποίο χρησιμεύει ως αρχικό σημείο αναφοράς. Η ιδέα αυτή παίζεται από όλη την μπάντα ώστε να δούμε αν ρολλάρει, αν κάποιο σημείο θέλει αλλαγές ή τροποποιήσεις. Όλοι συνεισφέρουν με ιδέες και προτάσεις. Μέσω αυτής της διαδικασίας το κομμάτι σμιλεύεται και αποκτάει την τελική μορφή του η οποία, πολλές φορές, μπορεί να απέχει σημαντικά από το αρχικό demo.

-Τι αποτελεί έμπνευση για να δημιουργήσετε;
Όλα όσα ζούμε κάθε μέρα. Δεν παύουμε να είμαστε άνθρωποι με όνειρα, φόβους, ανησυχίες, δημιουργικότητα, άγχος και κούραση.

-Το πρώτο σας άλμπουμ κυκλοφόρησε το 2013 με τίτλο ‘The Glass/Nails’. Τι εικόνα έχετε στο μυαλό σας για την πρώτη σας δισκογραφική δουλειά;
Ήταν η πρώτη φορά που μπήκαμε επίσημα να αποτυπώσουμε το μέχρι τότε υλικό μας σε πραγματικό στούντιο. Το αποτέλεσμα μας δικαίωσε και μέχρι σήμερα θεωρούμε ότι αποτύπωσε πολύ καλά την τότε εικόνα της μπάντας. Μας άνοιξε αρκετές πόρτες και μας βοήθησε να πάμε τη μπάντα ένα σκαλί παραπέρα ώστε να προετοιμάσουμε τον χώρο για τον επόμενό μας δίσκο.

-Μετά από τρία χρόνια κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ σας με τίτλο ‘Earths Collide’. Υπάρχει διαφορετική προσέγγιση στη μουσική; Τι αλλαγές υπήρξαν σε εσάς και πάνω στο έργο σας;
Με το πέρασμα των χρόνων αποκτήσαμε καλύτερη εικόνα πάνω στην μπάντα και σε εμάς τους ίδιους όσον αφορά τη μουσική. Αυτό οδήγησε σε αρκετά διαφορετικά κομμάτια, κυρίως γιατί μάθαμε ο ένας τον άλλο καλύτερα και λειτουργούσαμε περισσότερο σαν σύνολο από ό,τι παλιότερα. Όλα αυτά συντέλεσαν στην δημιουργία του δεύτερου δίσκου, ο οποίος σε σχέση με τον πρώτο είναι πιο σκοτεινός, πιο βαρύς και αρκετά πιο μέταλ.

-Πώς σας έχει επηρεάσει η οικονομική κρίση ώστε να μπορείτε να υπάρχετε ως συγκρότημα και να πραγματοποιείτε αυτά που θέλετε;
Η μουσική είναι κάτι που κοστίζει σε χρόνο και χρήμα, ειδικά αν είσαι απαιτητικός με αυτό που κάνεις και μοιράζεσαι με τον κόσμο. Η κρίση τα κάνει όλα πιο δύσκολα. Πολλά λεφτά για να αγοράσεις εξοπλισμό, πολλά λεφτά για να ηχογραφήσεις ένα δίσκο, πολλά λεφτά για να κόψεις τον δίσκο σε κάποιο φυσικό μέσο (CD, βινύλιο), πολλά λεφτά για να τρέξεις την μπάντα (promotion, booking, tour management). Τα λεφτά αυτά δεν στα δίνει κανείς, οπότε το όλο εγχείρημα είναι αρκετά δύσκολο και απαιτεί πολλή υπομονή. Πολλές φορές, ακριβώς λόγω της έλλειψης χρημάτων, κάποιες διαδικασίες ενδέχεται να αργήσουν πολύ. Έτσι είναι ο καιρός δυστυχώς.

-Είναι δύσκολο για ένα νέο συγκρότημα να ορθώσει ανάστημα και να επικρατήσει στις υπάρχουσες συνθήκες;
Αρκετά, θα έλεγα. Κυρίως λόγω του χρόνου και των χρημάτων που απαιτούνται. Η Ελλάδα έχει πολύ περιορισμένο κοινό, οπότε πολύ δύσκολα μια μπάντα βγάζει τα προς το ζην.

-Πώς κρίνετε την πολιτική κατάσταση;
Δεν ασχολείται κανείς από τη μπάντα ιδιαίτερα με την πολιτική, οπότε δεν έχουμε κάποια συγκεκριμένη πολιτική κρίση. Περισσότερο πιστεύουμε ότι εδώ που έφτασαν τα πράγματα ελάχιστα μπορούν να γίνουν για να βελτιωθεί η όλη κατάσταση.

-Τι εύχεστε για το μέλλον;
Να μπορέσουμε να μοιραστούμε τη μουσική μας με όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο, εντός και εκτός συνόρων.

-Ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία μας.
Και εμείς σε ευχαριστούμε.