Jon Lord: Τα μαγικά πλήκτρα των Deep Purple

Jon Lord
Jon Lord

Στις 9 Ιουνίου 1941, ερχόταν στην ζωή o μεγάλος Jon Lord, ο αρτίστας των πλήκτρων που απογείωσε τους Deep Purple και τους προσέθεσε το… αλατοπίπερο στις άρτιες συνθέσεις τους.

To κυριαρχικό παίξιμο του Ritchie Blackmore, έδεσε με την ευφυΐα και τη δημιουργικότητα του Lord, ο οποίος με το rhythm organ του κρατούσε το τέμπο και συμπλήρωνε ιδανικά τα τύμπανα και τα solos των Purple…

Η μοναδική τους χημεία και το ηχητικό αποτέλεσμα που παρήγαγαν μέσα από τα τραγούδια τους, αναγκάζουν πολλούς να διατείνονται πως η πληρότητά τους σαν μουσικοί δύσκολα ματσάρεται. Ο Jon Lord ήταν ο άνθρωπος αυτός που συνέβαλλε τα μέγιστα στην ταυτότητά τους ως μπάντα.

Το σημερινό αφιέρωμα είναι ένα flashback στο έργο του, τόσο στους Purple όσο και στα side projects του. Για τέτοιου βεληνεκούς καλλιτέχνες, είναι δύσκολο να αποτυπώσεις μέσα από μερικές επιλογές τραγουδιών τη μοναδικότητά τους, οπότε θεωρήστε τη συγκεκριμένη λίστα ως απλά μια αφορμή να κάνετε το καλύτερο δώρο στα αυτιά σας…

Ας μιλήσουν τα τραγούδια λοιπόν…

Child In Time

Αν θέλαμε να μυήσουμε κάποιον αδαή στα μαγικά πλήκτρα του Jon Lord, τότε το ‘Child In Time’ είναι η επιτομή της διάνοιάς του, αλλά και των Deep Purple γενικότερα!

Μαγικό κομμάτι, μακράς διάρκειας, με εναλλαγές ρυθμού που σε χτυπάνε σαν χταπόδι… Το keyboard του Lord, σε συνδυασμό με τα μοναδικά riffs και τα απόκοσμα φωνητικά του Ian Gillan, μας προσέφεραν ένα από τα κλασικότερα τραγούδια της rock ιστορίας.

O Ian Gillan σε συνέντευξη του το 2002 τόνισε:

Υπάρχουν δυο μέρη, ας το πούμε έτσι, στο κομμάτι. Το λυρικό και το μουσικό μέρος του. Από την πλευρά της μουσικής, ο Jon Lord χρησιμοποίησε το ‘Bombay Calling’, τραγούδι μιας μπάντας που ονομαζόταν ‘It’s A Beautiful Day’ (ακούστε το εδώ)…

Ήταν πολύ φρέσκο, το έπαιζε συχνά στα πλήκτρα του ο Jon, ακουγόταν πολύ όμορφα, οπότε το αλλάξαμε λίγο, μας άρεσε και κρατήσαμε τη βάση του… Όταν ο Lord ετοίμασε τα πλήκτρα, ο Blackmore συνέθεσε τα κιθαριστικά μέρη και έπειτα εγώ έγραψα τους στίχους.

Ήταν για τον ψυχρό πόλεμο και το Βιετνάμ, μας βγήκε αυθόρμητα, αποτύπωνε την ψυχολογία μας εκείνο το διάστημα, τις ανησυχίες μας, για αυτό και τελικά έγινε τόσο δημοφιλές…

Child In Time: Τα απομονωμένα φωνητικά του Ian Gillan

Perfect Strangers

Το ‘Perfect Strangers’ είναι το κατάλληλο fit για αφιέρωμα στον Jon Lord: Είναι τραγούδι-ύμνος, που σε παρασύρει με τα ευφάνταστα organ και synthesizer μέρη του master! Είναι το αγαπημένο τραγούδι του Ritchie Blackmore, το clip του φέρνει τα 70’s στο πιάτο σας, οπότε δεν θέλετε να διαβάσετε τίποτα παραπάνω για να το θυμηθείτε ξανά:

Fireball

Το opening track του ομώνυμου δίσκου που ανέβηκε το 1971 στα ράφια, είναι αυτό ακριβώς που λέει το όνομά του: μια πύρινη μπάλα φωτιάς που σε καίει από την πρώτη στιγμή που θα το ακούσεις…

Εκτός του ότι θα παραδεχθείς για μια ακόμη φορά ότι ο Ian Paice είναι από τους καλύτερους rock n’ roll ντράμερς, το κομμάτι απογειώνεται με τα πλήκτρα του Lord…

Πραγματική πανδαισία:

Lars Ulrich: Γιατί διαφέρουν οι Deep Purple από τους Led Zeppelin και Black Sabbath

Hush

Το ‘Hush’ του Joe South, που τραγουδήθηκε για πρώτη φορά το 1967 από τον αρτίστα της country, Billy Joe Royal, ήταν ένα διαμαντάκι της southern rock n’ roll κουλτούρας. Η εκδοχή των Deep Purple είναι αρκετά διαφορετική. Nick Samper στο μπάσο, Ian Paice στα τύμπανα, και Jon Lord με το ξεχωριστό tapping του στα πλήκτρα, συνοδεύοντας τα σόλο του Ritchie Blackmore.

O funky ρυθμός του και το ευκολομνημόνευτο ρεφρέν του, σε συνδυασμό με το πάντα άρτιο παίξιμο των Deep Purple, ήταν το διαβατήριο της μπάντας για την εμπορική επιτυχία που σημείωσε. Η δική τους έκδοση κυκλοφόρησε το 1968 και παρά το γεγονός ότι δεν τα πήγε και πολύ καλά στην Μεγάλη Βρετανία, δικαιώθηκε πανηγυρικά από την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού…

Burn

Κομμάτι must των Purple. Μετά την αποχώρηση των Ian Gillan και Roger Clover, οι David Coverdale και Glenn Hughes ενώνονταν με την μπάντα, ερμηνεύοντας μεταξύ άλλων και αυτό το υπέροχο track. Τα synthesizers του Jon Lord απογειώνουν το ‘Burn’, δένουν αρμονικά με τα κιθαριστικά solos και τα killer riffs του Blackmore, και εσείς έχετε να ακούσετε αυτό, 45 χρόνια μετά:

Smoke On The Water

Τι να πεις και τι να γράψεις για το ‘Smoke On The Water’… Είναι οι πρώτες μελωδίες που γρατζουνάνε όσοι πιάσουν κιθάρα στα χέρια τους, τα riffs του είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα όλων των εποχών. O Ritchie Blackmore, αρχικά δεν πίστευε πως το συγκεκριμένο θα έκανε πάταγο. Μάλιστα, ήταν κάτι σαν… filler, αφού χρησιμοποιώντας το κινητό studio των Rolling Stones για την ηχογράφηση, ήθελαν να στριμώξουν άλλο ένα τραγούδι στο δίσκο τους.

Το κομμάτι κρύβει και μια παλαβή ιστορία από πίσω του, από αυτές που δίνουν θρυλικές διαστάσεις σε ένα συγκρότημα. Οι Deep Purple εκείνη την περίοδο βρίσκονταν στο Montreux της Ελβετίας, για τις ηχογραφήσεις του ‘Machine Head’.

Στο καζίνο, που βρισκόταν δίπλα από το studio, έπαιζε ζωντανά ο Frank Zappa, μέχρι που ξέσπασε φωτιά στο χώρο, με πυκνούς καπνούς να γεμίζουν την ατμόσφαιρα και την πυρκαγιά να καθρεφτίζεται στα νερά της λίμνης της Γενεύης…

Το φαντασμαγορικό σκηνικό ενέπνευσε τον τίτλο, με… νονό τον μπασίστα Roger Glover, ενώ τους στίχους έγραψε στο άψε σβήσε ο Gillan.

Όλα τα υπόλοιπα, είναι απλά ιστορία:

Highway Star

Ας υποθέσουμε ότι διαγράφετε από τη μνήμη σας το ‘Child In Time’, με τη μελωδία-σήμα κατατεθέν του Lord… Και το ‘Smoke On The Water’

Το αμέσως επόμενο που σας έρχεται κατά νου, είναι το ‘Highway Star’! Το ακούς ξανά και ξανά, δεν γίνεται ποτέ να το βαρεθείς, και απλά χαζεύεις τους παραμορφωμένους ήχους που βγάζει το όργανό του, λες και είναι ένας ακόμα ρυθμικός κιθαρίστας…

Το απόλυτο άνοιγμα δίσκου, το ιδανικότερο κομμάτι για οδήγηση, η επιβεβαίωση ότι οι Deep Purple έβαλαν το δικό τους θεμέλιο λίθο για τη γέννηση του heavy metal! Μάλιστα, πολλοί θεωρούν πως ήταν το πρώτο speed metal κομμάτι, ενώ γράφτηκε κατά τη διάρκεια περιοδείας, μέσα στο tour bus, καθ’ οδόν για το Portsmouth!

Κάθε ένας από τα πέντε μέλη των Purple βρίσκονται σε τοπ φόρμα στο ‘Highway Star’, οπότε το μόνο που έχετε να κάνετε είναι απλά δυναμώστε τα ηχεία σας:


Deep Purple – Machine Head: Η ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι


Και αφού πήραμε μια καλή τζούρα από Deep Purple, ας θυμηθούμε και μερικές δημιουργίες του Jon Lord με τους Whitesnake, Santa Barbara Machine Head, Paice Ashton Lord, The Artwoods και The Flower Pot Men!

Santa Barbara Machine Head – Rubber Monkey

Πριν ενωθεί με τους Deep Purple, ο Jon Lord όργωνε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 το Λονδίνο, γυαλίζοντας το παίξιμό του στην blues και rock n’ roll σκηνή της πόλης, που του μετάγγισε αγνή και ατόφια την υφή που αργότερα πέρασε στους Purple. Santa Barbara Machine Head λοιπόν, η μπάντα που έσμιξε με τον Ronnie Wood των Rolling Stones, και ‘Rubber Monkey’ το heavy blues δημιούργημά τους. Το synthesizer του Lord, εύκολα αναγνωρίσιμο…

Αξίζει μια ακρόαση, αφού η ρετρό διάθεσή του θα σας πλημμυρίσει:

Whitesnake – Here I Go Again

Δεν πρόκειται για την έκδοση του 1987, αλλά την original, bluesy έκδοση του ‘Here I Go Again’. Η αλήθεια είναι πως στα χρόνια των Whitesnake, o Jon Lord δεν αισθανόταν και τόσο ελεύθερος να δημιουργήσει, αφού στην μπάντα κυριαρχούσε η φιγούρα του David Coverdale, με τα υπόλοιπα μέλη να διαδραματίζουν δευτερεύοντα ρόλο.

Με τους δυο lead κιθαρίστες, ο Lord δεν βρήκε μπόλικο χώρο να αναπνεύσει, αλλά έβαλε και στους Whitesnake τη δική του πινελιά, μέχρι να επιστρέψει στο ανανεωμένο line up των Purple:

Paice Ashton Lord – Ghost Story

Οι Paice Ashton Lord ήταν μια rhythm and blues και funk-soul μπάντα, η οποία δημιουργήθηκε μετά τη διάλυση των Deep Purple το 1977.

Ο ντράμερ Ian Paice, μαζί με τον Jon Lord, ενώθηκαν για λίγο με τον Tony Ashton, δίνοντας σάρκα και οστά σε αυτό το project, με τους Bernie Marsden στην κιθάρα και Paul Martinez στο μπάσο να συμπληρώνουν την πεντάδα του group.

To 1977, κυκλοφόρησαν το ‘Malice in Wonderland’, δίσκο στον οποίο περιλαμβάνεται και το ‘Ghost Story’ που μπορείτε να ακούσετε σε live version, στο σύνδεσμο που ακολουθεί:

The Artwoods – Ι Take What I Want

Artwoods ήταν ακόμη ένα side project που συμμετείχε ο Jon Lord, πριν τις Purple days. Το συγκεκριμένο συγκρότημα ήταν ενεργό από το 1964 έως το 1967, θεωρούταν πολύ αξιόλογο στα live του, και παρά το γεγονός ότι ετοίμασε κάποια singles και ένα album, δεν είχε διάρκεια και συνέχεια.

Πάρτε άλλη μια vintage δόση από τα ’60s:

The Flower Pot Men – Let’s go to San Francisco

Κλείνουμε με τους The Flower Pot Men, ένα pop- ελαφροrock συγκρότημα το οποίο παρά τα τρία χρόνια ζωής του σημείωσε εμπορική επιτυχία. Στα πλήκτρα, ο Jon Lord, σε ένα κομμάτι που θα πλουτίσει το αρχείο σας:


Και για το τέλος, αφήσαμε τον μάγο της κιθάρας, Rithcie Blackmore με ένα κομμάτι του για τον αείμνηστο Jon Lord… Οι Blackmore’s Night, μέσα στο δίσκο τους, ‘Dancer and the Moon’, αποτίουν τον δικό τους φόρο τιμής στα μαγικά πλήκτρα των Deep Purple: Το κομμάτι ‘Carry On Jon’ είναι μια ωδή στον αθάνατο κιμπορντίστα, με τον ίδιο τον Ritchie να αποκαλύπτει:

Το έγραψα τελείως αυθόρμητα, έχει μια μελαγχολική διάθεση στον τόνο του…

Κατά τη σύνθεση, σκεφτόμουν τον Jon… Για αυτό θέλησα να βάλω πλήκτρα στο κομμάτι, για να θυμίζει τον Jon…

Ήταν ο δικός μου τρόπος να πω ευχαριστώ στον Jon Lord μετά από τόσα χρόνια…

John Douglas Lord, 9 Ιουνίου 1941 – 16 Ιουλίου 2012