ADVERTISING

Terrestrial – Void Droid

Απολαμβάνουμε το ονειρεμένο ντεμπούτο των Void Droid.
Void Droid - Terrestrial - Cover
Void Droid - Terrestrial - Cover

Για μένα ο τίτλος του δίσκου θα έπρεπε να είναι ‘Extra Terrestrial’ και αυτό είναι και το μοναδικό ψεγάδι του δίσκου, που -ιδίως- για ντεμπούτο μοιάζει εξωγήινος. Οι Πατρινοί Void Droid επιβεβαιώνουν αυτό που έχω γράψει σε πολλά προηγούμενα άρθρα: ότι ο δίσκος-ντεμπούτο τους ήταν ένας από τους πιο πολυαναμενόμενους της εγχώριας σκηνής, που μέρα με τη μέρα γιγαντώνεται.

Τρία χρόνια μετά τα τρία demos που είχαν ανεβάσει στο YouTube, τα οποία τους εξασφάλισαν έναν δυνατό πυρήνα για να κάνουν ήσυχοι τη δουλειά τους, οι Void Droid επιτέλους κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο, με τον δεύτερο να είναι ήδη στα σκαριά. 10 συνθέσεις, με ανύπαρκτες κοιλιές και το εντυπωσιακό στοιχείο της μεγάλης διάρκειας των κομματιών, κάτι σπάνιο για ανερχόμενες μπάντες. Αρκεί να αναφέρω ότι δεν υπάρχει κομμάτι με διάρκεια μικρότερη των 4 λεπτών, ενώ υπάρχουν και δύο που ξεπερνούν τα 8.

Βρισκόμαστε, λοιπόν, εν έτει 2510 και ένας εξωγήινος πέφτει στη Γη, για να γνωρίσει σιγά-σιγά τη ζωή στον πλανήτη μας. Ναι, καλά καταλάβατε: πρόκειται για ένα concept album. Βλέποντας το εξαιρετικό εξώφυλλο που επιμελήθηκε ο Costin Chioreanu θα παρατηρήσετε τους χαρακτήρες που περιγράφονται στους τίτλους των κομματιών και κάπως έτσι ήρθε η ώρα να βουτήξουμε στα ενδότερα.

Void Droid - 'Terrestrial' / Εξώφυλλο
Void Droid – ‘Terrestrial’ / Εξώφυλλο

Λίγο ζέσταμα στον σβέρκο, μια ματιά στα επικείμενα live παρουσίασης του ‘Terrestrial’ και πάμε.

Παρασκευή 27 Μαΐου – Αίθουσα Αίγλη Veso Mare / Πάτρα – special guests: Fuel Eater & Stonebringer – Πληροφορίες: www.facebook.com/events/1624468314542073
Σάββατο 4 Ιουνίου – six d.o.g.s / Αθήνα – special guests: Hedvika & Narcosis – Πληροφορίες: www.facebook.com/events/1614007792254449

Η αρχή δίνεται με το ομώνυμο του δίσκου, ‘Terrestrial’, ακούγοντας μια γυναικεία φωνή να περιγράφει το concept του album, στα πρώτα 22 δευτερόλεπτά του. Για να ακουστούν τα πρώτα riffs με το ‘Flying Jesus’, ένα κομμάτι γνώριμο για όσους παρακολουθούν την μπάντα εδώ και καιρό. Δυνατά riffs, εντυπωσιακά φωνητικά και ωραίες εναλλαγές συνθέτουν το σκηνικό του πρώτου κομματιού και αυτό είναι μόνο η αρχή. Ακολουθεί το ‘Praying Mantis’, ένα από τα τρία κομμάτια που είχε κυκλοφορήσει ως demo. Εδώ το ακούμε ελαφρώς αλλαγμένο, ίσως λιγότερο ωμό και σίγουρα πολύ πιο τεχνικό και λεπτομερές από την πρώιμη εκδοσή του. Στις ζωντανές εμφανίσεις προκαλεί χάος και θα καταλάβετε το γιατί όταν φτάσει η μαγική στιγμή του ρεφρέν.

Προχωρώντας στο ‘The Watermaker’ ακούμε τις πρώτες διφωνίες και είμαστε στο πιο “σκληρό” σημείο του δίσκου μέχρι στιγμής. Επιβλητική κιθάρα, βαριά φωνητικά και 7 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα που μοιάζουν ευτυχής αιωνιότητα, με ένα σόλο διαρκείας λίγο μετά τα μισά του κομματιού να ακολουθείται από χαλάρωμα και κλιμακούμενα αυξανόμενη ένταση μέχρι το τέλος του.

Void Droid - The Watermaker

Ακολουθεί το ‘Chameleon White’ που για κάποιο (όχι περίεργο) λόγο έχει κολλήσει στο repeat τις τελευταίες ημέρες. Με ήρεμη εισαγωγή που φέρνει σε Little Droid’s Blues’ (μόλις βρήκα το δεύτερο ψεγάδι – απαιτώ εξηγήσεις του γιατί δεν συμπεριλήφθηκε), η κιθάρα αναλαμβάνει και πάλι τα ηνία, συνεχίζοντας στο ίδιο επιβλητικό tempo με το προηγούμενο κομμάτι. Εκπληκτικό δέσιμο και η ίδια, λίγο μεγαλύτερη ευτυχής αιωνιότητα, διάρκειας 8 λεπτών και 14 δευτερολέπτων.

Void Droid - Chameleon White

Με δυνατά riffs, δυναμικές αλλαγές και πολλή μελωδικότητα φτάνουμε στο ‘Kua Fu’ για να ακολουθήσει το -προσωπικό- highlight του δίσκου, ‘Jack In The Box’. Η δαιμονισμένη μελωδία της εισαγωγής κυριαρχεί σε ολόκληρο κομμάτι, που χαρακτηρίζεται από εξαιρετικό δέσιμο και μια σύνθεση άκρως επαγγελματική, με τα απαραίτητα instrumental “διαλείμματα” να διαδέχονται τις συνεχείς εκρήξεις του. Κάπου εδώ θα ‘ρθείτε σε επαφή και με τα βγαλμένα από τα βάθη της κολάσεως screams του τραγουδιστή που μόνο εντύπωση προκαλούν.

Void Droid - Jack In The Box

Συνέχεια με το ‘Martian Architect’, που συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο με το προηγούμενο κομμάτι, τώρα με το μπάσο στην πρώτη γραμμή, μέχρι να έρθουν τα αγριεμένα φωνητικά να επικαλύψουν τα πάντα και να ακολουθηθούν από τις “απαραίτητες” αυξομειώσεις της έντασης που θα σε κρατήσουν κολλημένο στα ηχεία μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.

‘Mokujin’ αμέσως μετά. Ένα από τα πιο “συναυλιακά” κομμάτια, γνωστό στους fans της μπάντας, αφού είχε κυκλοφορήσει και αυτό ως demo το 2013. Το κιθαριστικό riff είναι άκρως ξεσηκωτικό και μιλάμε για ένα από τα πιο εκρηκτικά κομμάτια του ‘Terrestrial’. Τα moshpits προβλέπονται θανατηφόρα – προστατευθείτε. Κάπου στο 2:33 έχουμε την κορύφωση ολόκληρου του δίσκου και, αφού πατήσετε κάμποσες φορές το repeat, φτάνουμε στο τέλος του δίσκου με το ‘Stray Dog Dolly. Αν στα 3:30 νομίζεις πως τελειώνει, μην το κλείσεις. Αυτό που ακολουθεί θα σε ανταμείψει (και θα σου αφήσει μια ελαφριά γεύση λατρεμένης grunge-ίλας).

Έχω γράψει πολλάκις για τους Void Droid. Είναι μια από τις πιο υποσχόμενες ελληνικές μπάντες, που παρεκκλίνει από τα συνηθισμένα stoner ακούσματα που έχουν κατακλύσει την εγχώρια σκηνή, ακολουθώντας τις επιταγές της μόδας – μιας μόδας που μοιάζει να αλλοιώνεται και εν τέλει να πεθαίνει λόγω του ότι πάει να γίνει mainstream. Αλλά γι’ αυτό το θέμα, τα έχουμε αναλύσει πριν αρκετό καιρό εδώ.

Το stoner στην Ελλάδα ανθίζει, αλλά όχι μόνο αυτό

Το ‘Terrestrial’ είναι το ντεμπούτο μιας μπάντας που δείχνει ικανή να χαράξει τη δική της πορεία, με hark rock και southern επιρροές, πάντα όμως φιλτραρισμένες όσο πρέπει, χωρίς να κάνουν την μπάντα να μοιάζει με μια αποστειρωμένη, πολυακουσμένη και τελικά “φθηνή” και ανούσια κόπια.

Στηρίξτε την μπάντα:

Facebook | Bandcamp | YouTube

Απολαύστε ολόκληρο το άλμπουμ: