ADVERTISING

Vulture Industries – Stranger Times

Νορβηγική δημιουργική παράνοια σε μεστό και εύπεπτο περιτύλιγμα.
Vulture Industries - Stranger Times / Εξώφυλλο
Vulture Industries - Stranger Times / Εξώφυλλο

Η μουσική σκηνή του Bergen της Νορβηγίας μπορεί να υπερηφανεύεται για την ποικιλομορφία της. Αναφερόμαστε στην πόλη με την μακροχρόνια παράδοση που έχει στο είδος του black metal, μιλάμε παράλληλα και για τον τόπο που γεννήθηκε η μικρή δισκογραφική Tellé Records που αποτέλεσε την πρώτη οικία των Röyksopp καθώς και των Kings of Convenience. Κάπου από εκεί εμφανίστηκαν και οι Vulture Industries.

Οι άκρως ιδιοσυγκρασιακοί αυτοί τύποι κυκλοφόρησαν πολύ πρόσφατα την τέταρτη LP δισκογραφική τους απόπειρα, κατόπιν δύο demos και ενός EP, από το 2003 όταν και ιδρύθηκαν ως Vulture Industries. Αποτελούν σύμπραξη 5 μουσικών με σημαντική προϋπηρεσία στον ακραίο ήχο (Sulphur, Black Hole Generator, Malice In Wonderland): δύο κιθάρες, μπάσο, ντραμς να παρίστανται δεξιοτεχνικά επί του ακρογωνιαίου λίθου/vocalist που ακούει στο όνομα Bjørnar Nilsen. Έχοντας άμεσα αναγνωρίσιμο στυλ – το οποίο θα αναλυθεί εκτενέστερα παρακάτω, επιτυγχάνουν να μετατρέψουν την (δικαιολογημένη) περιέργεια σε απόλυτη προσοχή με χαρακτηριστικά αβίαστο τρόπο.
Vulture Industries - As the World Burns (official premiere)

Είναι μέταλ; Σαφώς και είναι. Όχι με κάποιον ιδιαίτερα προφανή τρόπο ωστόσο. Το μεταλλικό στοιχείο ήταν, είναι και θα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του δημιουργικού DNA τους όσο θα αποτελεί και την κατ’ εξοχήν αφορμή να ερευνήσουν διαφορετικά ήδη/ηχητικές νοοτροπίες ούτως ώστε να ενταχθούν σε ένα αποφασιστικά sui generis σύνολο. Το μουσικό σχήμα που έρχεται -ίσως όχι κατ’ ευθείαν- στο μυαλό είναι οι Ghost: το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα του «είναι μέταλ/δεν είναι μέταλ/αλλά μάλλον είναι» με πιασάρικα riffs και συγκρατημένες εξάρσεις του rhythm section πάντα προς πιστή υπηρεσία ενός ευρύτερου συνόλου, χωρίς φανφάρες αλλά με διακριτική στιβαρότητα. Και τις καίριες αλά 70s παρεμβάσεις των πλήκτρων φυσικά.
Vulture Industries - Something Vile (official music video)

Ο εν λόγω δίσκος με τίτλο ‘Stranger Times’ χαρακτηρίζεται από την γενικότερη απουσία αγριεμένων φωνητικών παρεμβολών, αξιοποιώντας πλήρως το βελούδινο ηχόχρωμα του Nilsen – με κάποιες ενδιαφέρουσες παιχνιδιάρικες παρεμβάσεις. Θα λέγαμε μάλιστα ότι ο συγκεκριμένος, μαζί με τον Einar Solberg από Leprous αποτελούν τα κατ’ εξοχήν αναγνωρίσιμα φωνητικά ηχοχρώματα του Νορβηγικού προοδευτικού ήχου. Συναγωνίζεται σε θεατρικότητα (εκ των καταλληλότερων λέξεων να περιγράψει κανείς τους VI) τον προκάτοχο ‘The Tower’. Τουτέστιν διακρίνεται περαιτέρω μια κάποια αγάπη προς το σκοτεινό vaudeville – γιατί όχι και στον Danny Elfman -- που θα διοχετευόταν υπέροχα αν ίσως διέθεταν ένα πιο ξεκάθαρο και συμπαγές concept παρά χαλαρά συνδεδεμένη στιχουργία, όπως φαίνεται (και) εδώ.

Τα τρία πρώτα κομμάτια του δίσκου -χωρίς να υπάρχει κάποια ιδιαίτερη σημειολογία πίσω από αυτό- είναι και τα κορυφαία. Το εισαγωγικό ‘Tales of Woe’ σε εισάγει με περισσή ενέργεια και κινητικότητα σε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες δίσκους σκληρού (;) ροκ που θα ακούσεις φέτος. Ακολουθεί η αδιαμφισβήτητη ραδιοφωνική στιγμή του δίσκου (και γενικότερα της δισκογραφίας τους) με το ‘As The World Burns’, ενώ το ‘Strangers’ αποτελεί ένα 7επτο έπος που δικαίως θα βρει μια θέση σε λίστες ποιοτικής αποτίμησης της φετινής ροκ/μέταλ χρονιάς. Πλήκτρα και τρομπέτα δίνουν το αλατοπίπερο σε μια κορυφαία σύνθεση που πλέον θα «αναγκάζονται» να παρουσιάζουν σε κάθε ζωντανή τους εμφάνιση.

Vulture Industries - Strangers (official music video)

Υπάρχει μια ευπρόσδεκτη σταθερότητα στον υπόλοιπο δίσκο, που ίσως σπάει με το μικρότερο σε διάρκεια κομμάτι της καριέρας τους ‘My Body, My Blood’ – δεν θα προσμετρηθεί το πρελουδιακό ‘Crooks and Sinners’ του δεύτερού τους δίσκου. Κατά τ’ άλλα τα κομμάτια έχουν τον συνήθη μέσο όρο του 5λεπτου, ενώ εμφανίζουν ενδιαφέρουσες όσο και ταιριαστές ρυθμικές αλλαγές καθ’ όλη τη διάρκεια. Η πνοή του ξεκάθαρου in-your-face μέταλ απουσιάζει, δίνοντας τη θέση της σε κάτι πιο υποχθόνιο: το αρκετά «επιθετικό» όνομα Vulture Industries θα μπορούσε άνετα, έστω και προσωρινά, να δώσει τη θέση του στο «γλυκύτερο» Dead Rose Garden, όνομα που κατείχε η μπάντα όταν ιδρύθηκε το 1998.

Προ οποιασδήποτε κατακλείδας, να υπενθυμίσουμε ότι οι Vulture Industries τίμησαν τη χώρα μας με ένα live «γνωριμίας» ουσιαστικά, αφήνοντας παρακαταθήκη για το εγγύς συναυλιακό μέλλον. Το πνεύμα του Νορβηγικού (συχνά ακραίου) metal υπόκειται σε άκρως εφευρετική μετεμψύχωση, δίνοντας μας ελπίδες ότι το μέλλον μπορεί να γεμίσει με πρωτότυπα ακούσματα. Cheers λοιπόν και καλή ακρόαση!

Μπορείτε να ακούστε ολόκληρο τον δίσκο παρακάτω:
Vulture Industries - Tales of Woe

Θέλεις να γίνεις μέλος της συντακτικής ομάδας μας;

Το RockRooster.gr αναζητά νέους συντάκτες. Αν λατρεύεις τη μουσική, τον κινηματογράφο και την αρθρογραφία, ίσως αυτό σε ενδιαφέρει.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Θέλεις να γίνεις μέλος της συντακτικής ομάδας μας;

Το RockRooster.gr αναζητά νέους συντάκτες. Αν λατρεύεις τη μουσική, τον κινηματογράφο και την αρθρογραφία, ίσως αυτό σε ενδιαφέρει.

Σχετικά Άρθρα: