Zoom-in στους Depeche Mode

Depeche Mode
Depeche Mode

«Depeche Mode σημαίνει βιαστική μόδα» δήλωνε ο Martin Gore το 1980, όταν οι Composition of Sound μετονομάζονταν σε Depeche Mode μετά την έλευση του Dave Gahan, εξηγώντας πως το όνομα προέρχεται από ένα παλιό γαλλικό περιοδικό με όνομα «Dépêche mode». Ωστόσο, οι Depeche Mode μόνο βιαστική μόδα δεν είναι.

Όλα ξεκίνησαν από μία pub και τον Gahan να ερμηνεύει το ‘Heroes’ του David Bowie. Με συνοπτικές διαδικασίες ο χαρισματικός frontman θα έβρισκε αμέσως χώρο στην μπάντα και ποιος θα μπορούσε τότε να φανταστεί ότι τώρα, με σχεδόν 40 χρόνια ανελλιπούς παρουσίας, η μπάντα που είχε τότε αντικαταστήσει κάθε ίχνος ηλεκτρικής κιθάρας με synthesizers και drum machines για να παίζει σε pubs χωρίς να κουβαλάει ενισχυτές, θα ήταν μία από τις πιο επιτυχημένες μπάντες ηλεκτρονικής μουσικής της ιστορίας.

Οι Depeche Mode δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Με έδρα το Essex που είναι μεγάλη «ηλεκτρονικομάνα» (10 χρόνια μετά γέννησε τους Prodigy), άλλοτε ως 4άδα και άλλοτε ως 3άδα, απλά συνέχιζαν αυτό που είχαν αρχίσει, κυκλοφορώντας δίσκους που σχεδόν πάντα ιντρίγκαραν και δημιουργούσαν ακόμα περισσότερο κοινό γι’ αυτούς, αλλά και για την ηλεκτρονική μουσική. Αν κάτι μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά, αυτό είναι πως οι DP (και οι Prodigy με τη σειρά τους), είναι μια μπάντα που έφερε την -σχεδόν αμιγώς- ηλεκτρονική μουσική στα αυτιά των «ροκάδων», αν και αυτή μόνο άγνωστη δεν τους ήταν, αν λάβει κανείς υπόψιν τα synthesizers που κυριαρχούσαν σε πληθώρα κλασικών μπαντών.

Μετά τη χθεσινή ανακοίνωση του 14ου studio album τους που θα τιτλοφορείται ‘Spirit’ και θα ανέβει στα ράφια των δισκοπωλείων την άνοιξη του ’17, υποθέτω πως θα έχετε πληροφορηθεί και για την επικείμενη έλευσή τους στη χώρα μας, στις 17 Μαΐου (περισσότερες πληροφορίες εδώ), στα πλαίσια της περιοδείας που θα πραγματοποιήσουν. Επειδή οι δίσκοι είναι πολλοί και οι συναυλίες τους στη χώρα μας έχουν μια τάση να κρατάνε κάπως πολύ (όπως το 2013 που είχε και 5 encores), η σωστή προετοιμασία ξεκινάει από νωρίς. Έτσι λοιπόν, διαλέγουμε ένα κομμάτι από κάθε δίσκο τους, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό σε αρκετές περιπτώσεις. Απολαύστε υπεύθυνα ένα ποτ-πουρί των Βρετανών θρύλων, με τραγούδια από όλες τις φάσεις που πέρασε η μπάντα κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων.

Just Can’t Get Enough

Speak & Spell (1981)

Είναι τόσο γραφικό, αλλά και τόσο αληθινό το ότι ο τίτλος του κομματιού είναι άκρως αντιπροσωπευτικός για το ποιόν του. Με αέρα ντισκοτέκ και πολλά καντάρια γλυκιάς ’80-ίλας, το ‘Just Can’t Get Enough’ είναι must κομμάτι για κάθε cult -ή και όχι- πάρτυ που σέβεται τον εαυτό του. Μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι οι Depeche Mode εισέβαλαν δυναμικά στα στέκια της εποχής από το ντεμπούτο τους κιόλας, ενώ είναι άξιο απορίας αν κάποιος random ακροατής θα αναγνώριζε ποια μπάντα ακούει, ακούγοντας μονάχα αυτό το κομμάτι.


Satellite

A Broken Frame (1982)

Έναν χρόνο μετά το ντεμπούτο τους και έπειτα από την αποχώρηση του Vince Clark, οι Depeche Mode κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους, εξ ολοκλήρου γραμμένο από τον Martin Gore. Η αντίδραση κοινού και κριτικών ήταν αμήχανη, καθώς βρίσκονταν μπροστά σε μια μεγάλη αλλαγή από την μπάντα, που βάδισε σε πιο σκοτεινά μονοπάτια χωρίς, όμως, να εντυπωσιάσει. Με μία tracklist χωρίς μεγάλες συγκινήσεις, το ‘Satellite’ είναι ένα απ’ τα κομμάτια που ξεχωρίζουν, λόγω ιδιαιτερότητας.

https://www.youtube.com/watch?v=Yz0Ih9AUtUg


Everything Counts

Construction Time Again (1983)

Ο οίστρος των Depeche Mode ήταν σε πλήρη έξαρση και το ένα άλμπουμ ερχόταν έναν χρόνο μετά το προηγούμενο. Τρίτος δίσκος, λοιπόν, και το ‘Everything Counts’ κερδίζει σχεδόν ασυζητητί τη μάχη, αποτελώντας ένα απ’ τα πιο αναγνωρίσιμα beats της μπάντας, αν και δύσκολα θα το βρει κανείς να αναφέρεται σε κουβέντες σχετικά με τα διαμάντια τους (δικαιολογημένα, αφού τα περισσότερα από αυτά ήρθαν μερικά χρόνια αργότερα). Το ‘Everything Counts’ ήταν το πρώτο κομμάτι των Depeche Mode στο οποίο τραγουδούν και ο Martin Gore (στα ρεφρέν) και ο Dave Gahan (στα κουπλέ).

https://www.youtube.com/watch?v=ugnXYG3HUNA


Master and Servant

Some Great Reward (1984)

Με νέο δίσκο για τέταρτη σερί χρονιά, οι Depeche Mode, πιο ώριμοι και μάλλον πιο σκοτεινοί ποτέ, κυκλοφόρησαν το ‘Master and Servant’ ως το δεύτερο single για το ‘Some Great Reward’. Αν και το άλμπουμ δεν γνώρισε καθολική αποδοχή, για πολλούς ήταν αυτό που «τους έβαλε στον χάρτη». Στοιχειωτικό και άκρως σκοτεινό, το ‘Master and Servant’ είναι το κομμάτι που συγκέντρωσε πάνω του τα περισσότερα βλέμματα, με τα BDSM μηνύματά του να οδηγούν στον αποκλεισμό του από πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, αλλά και στην γρήγορη εξάπλωσή του.


Stripped

Black Celebration (1986)

Ένα διάλειμμα δύο χρόνων ήταν αρκετό για να γράψουν οι Depeche Mode ένα απ’ τα καλύτερα άλμπουμ της δισκογραφίας τους. Το ‘Black Celebrations’ κρύβει αρκετά διαμάντια μέσα στην 14 κομματιών tracklist του, αλλά αυτό που ξεχωρίζει είναι το ‘Stripped’, το πρώτο single που δημοσιεύθηκε από τον δίσκο. Στην αρχή ακούμε μία μίζα αυτοκινήτου και το κομμάτι κλείνει με τον ήχο πυροτεχνημάτων, με το beat του μεσοδιαστήματος να είναι ο παραμορφωμένος ήχος μιας μοτοσικλέτας που τρέχει.


Never Let Me Down Again

Music For The Masses (1987)

Με το ‘Music For The Masses’ οι Depeche Mode απευθύνθηκαν κυριολεκτικά στη μάζα. Το ‘Never Let Me Down Again’ κάνει απ’ την αρχή γνωστές τις διαθέσεις του γκρουπ και είναι ένα ατμοσφαιρικό, επιβλητικό κομμάτι που έχει καθιερωθεί στις συνειδήσεις όλων ως ένα απ’ τα κορυφαία της καριέρας τους, αποτελώντας μάλιστα το πιο πολυπαιγμένο τραγούδι των συναυλιών τους.


Personal Jesus

Violator (1990)

Τα δύο γνωστότερα κομμάτια των Depeche Mode σε έναν δίσκο; Ναι. Ο δίσκος ακούει στο όνομα ‘Violator’ και είναι ο κορυφαίος της μπάντας. Αν και το ‘Enjoy The Silence’ είναι πιο δημοφιλές από το ‘Personal Jesus’, το δεύτερο εκπέμπει τόση badass-ίλα κορυφαίας μπάντας που ήταν αδύνατον να μην επιλεχθεί.

Fact: Το πρώτο single από το ‘Violator’ ήταν το ‘Personal Jesus’ και το δεύτερο το ‘Enjoy The Silence’. Έτσι καταλαβαίνει κανείς πώς μια μάζωξη όπου θα υπέγραφε η μπάντα αυτόγραφα και ακυρώθηκε λόγω υπερβολικού κόσμου, προκάλεσε… εξέγερση μετά την ακύρωσή της.


I Feel You

Songs of Faith and Devotion (1993)

Όντας το πρώτο άλμπουμ της μπάντας που έφτασε στην κορυφή και των αγγλικών και των αμερικανικών charts, το ‘Songs of Faith and Devotion’ εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τον συγκλονιστικό προκάτοχό του. Πρώτο-πρώτο στην tracklist αλλά και στην καρδιά μας το ‘I Feel You’, που έκανε ορατές τις ροκ καταβολές της μπάντας και είχε τα λιγότερα -αλλά υπαρκτά- ηλεκτρονικά στοιχεία που είχε χρησιμοποιήσει ποτέ. Ήταν το πρώτο single που κυκλοφόρησε από τον δίσκο και κάθε σύμβολο του μινιμαλιστικού εξωφύλλου του, συμβολίζει ένα από τα τότε μέλη της μπάντας.


Useless

Ultra (1997)

Όντας το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν μετά τη φυγή του Alan Wilder, το ‘Ultra’ ήρθε σε μία δύσκολη περίοδο για την μπάντα. Ο Dave Gahan δεν ήταν πολύ καλά, έχοντας γλιτώσει οριακά από θάνατο λόγω overdose εκείνο τον καιρό, και πολλοί πίστευαν πως λόγω της κατάστασής του, το τέλος της μπάντας πλησίαζε. Το ‘Ultra’, αν και αρχικά θεωρήθηκε EP, ντεμπούταρε στην κορυφή των βρετανικών charts, αλλά δεν προκάλεσε ιδιαίτερες εντυπώσεις. Μοναδική μπασογραμμή, σκοτεινή ατμόσφαιρα και industrial αισθητική συνθέτουν το παζλ του ‘Useless’, που είναι και το all-time αγαπημένο του γράφοντα από την μπάντα.


Shine

Exciter (2001)

Το ‘Exciter’ του 2001, δυστυχώς δεν είχε καταφέρει να ενθουσιάσει το κοινό των Depeche Mode, αν και τελικά σημείωσε αρκετές πωλήσεις και έγινε χρυσό στον Καναδά, όπως έκανε και η remastered έκδοσή του στη Γερμανία το 2007. Το ‘Shine’ είναι ένα αρκετά κλασικό Depeche Mode κομμάτι, ενώ από τον δίσκο ξεχωρίζουν επίσης τα ‘Dream On’ και ‘Comatose’. Το είδος του φυτού στο εξώφυλλο του δίσκου είναι το «Agave attenuata» και χρησιμοποιούταν στο παρελθόν για την παρασκευή τεκίλας.


Precious

Playing the Angel (2005)

Τέσσερα χρόνια μετά την προηγούμενή τους κυκλοφορία, οι Depeche Mode επέστρεψαν με το ‘Playing the Angel’ που έλαβε θετικές κριτικές και συσπείρωσε το κοινό τους. Με το που ξεκινάει ο δίσκος, το εκπληκτικό ‘A Pain That I’m Used To’ δίνει σαφές στίγμα, αλλά το ‘Precious’ ήταν ένα instant classic για την μπάντα, όντας στην setlist κάθε συναυλίας της από το 2005 μέχρι το 2014.


Wrong

Sounds of the Universe (2009)

Με το ‘Sounds of the Universe’ του 2009 οι Βρετανοί συγκέντρωσαν και πάλι θετικές κριτικές, με τον Dave Gahan να έχει συνδράμει στη σύνθεση των κομματιών για δεύτερο σερί δίσκο. Όπως είχε δηλώσει τότε η μπάντα, η περίοδος στο στούντιο υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγική, αποφέροντας πολλά κομμάτια, πέντε απ’ τα οποία τελικά άφησαν εκτός tracklist. Ευτυχώς απέφυγαν το … λάθος του να αφήσουν έξω το ‘Wrong’.

https://www.youtube.com/watch?v=XGRCvIhqWpg


Heaven

Delta Machine (2013)

Και φτάνουμε στο 2013 και την τελευταία δισκογραφική απόπειρα των Depeche Mode, ‘Delta Machine’. Κατά πολλούς ο καλύτερος δίσκος της μπάντας μέσα στην τελευταία 15ετία, και όχι άδικα. Το ‘Heaven’ ήταν το lead single του δίσκου, έκανε πάταγο και φυσικά ήταν το καλύτερό του. Η σκηνοθεσία του εντυπωσιακού κλιπ του οφείλεται στον Timothy Saccenti και γυρίστηκε στο The Marigny Opera House, έναν παλιό καθολικό ναό στη Νέα Ορλεάνη.