Deaf Radio: «5 δίσκοι που δεν πρέπει να λείπουν από καμία δισκοθήκη»

Deaf Radio (photo by Mariza Kapsabeli)
Deaf Radio (photo by Mariza Kapsabeli)

Οι Deaf Radio είναι ένα κιθαριστικό ροκ σχήμα, που υπάρχει από το 2015. Το ντεμπούτο album τους, ‘Alarm’, κυκλοφόρησε στις 9 Ιανουαρίου του 2017 και είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα της εγχώριας σκηνής, αφού απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.

Η εντύπωση που προκάλεσαν οδήγησε σε ένα sold out release show αλλά και στην εξάντληση των 300 πρώτων βινυλίων σε λιγότερο από 3 μήνες.

Deaf Radio – Alarm / Review

Εμείς λοιπόν, θέλαμε να μάθουμε ποιοι πιστεύουν πως είναι οι 5 δίσκοι που δεν πρέπει να λείπουν από καμία δισκοθήκη και ποια είναι τα σχέδιά τους για το μέλλον, και δείτε τι μας απάντησαν:

Καταρχάς ευχαριστούμε πολύ το RockRooster.gr για την ευκαιρία αυτού του άρθρου. Πάντα είναι τόσο δύσκολο να διαλέξεις κάτι και να του φορέσεις την ταμπέλα του «καλύτερου» – ειδικά στην τέχνη.

Αυτοί λοιπόν δεν είναι οι «καλύτεροι» δίσκοι, ούτε οι «σημαντικότεροι». Είναι απλώς οι δίσκοι που μας επηρέασαν βαθιά, συνέβαλαν στο να αναπτύξουμε τη δική μας αισθητική και νομίζουμε ότι αξίζουν μία θέση και στη δική σας δισκοθήκη.

Joy Division – Unknown Pleasures (1979)

Αλήθεια, τι να πει κανείς γι’ αυτόν τον δίσκο; Το εμβληματικό εξώφυλλο σε βάζει κατευθείαν στο κλίμα και χωρίς πολλά-πολλά γίνεσαι έρμαιο της ωμής δύναμής τους. Από τα θρυλικότερα full-length debut albums, όχι απλά για τα τρομερά τραγούδια που περιλαμβάνει, όσο για την τόσο άμεση, μεστή και ολοκληρωμένη παρουσίαση του ύφους της μπάντας.

Οι ανατριχιαστικοί στίχοι του Ian Curtis συμπληρώνουν το παζλ της μελαγχολίας και γίνονται ακόμα πιο ανατριχιαστικοί όταν συνειδητοποιήσεις ότι αυτός ο άνθρωπος αυτοκτόνησε μόλις στα 23 του: Ένα στοιχειωμένο πέπλο σκεπάζει τα άλμπουμ στα οποία συμμετείχε και σε ωθεί να τον ακούσεις όσο πιο καθαρά μπορείς.

Και τότε τον ακούς να το εκμυστηρεύεται από τον πρώτο κιόλας στίχο του δίσκου:

I’ve been waiting for a guide to come and take me by the
hand…

10 κορυφαίοι στίχοι των Joy Division


Queens of the Stone Age – Songs for the Deaf (2002)

Ποτέ δεν κρύψαμε την αδυναμία μας στους QOTSA. Αν και ανά φάσεις οι προσωπικές μας προτιμήσεις για το ποιος δίσκος τους είναι ο αγαπημένος μας μεταβάλλονται, εδώ μιλάμε για σταθερές αξίες.

Δεν γίνεται να υπάρχει συλλογή ανθρώπου που ακούει σύγχρονο ροκ και να μην συμπεριλαμβάνεται αυτό το άλμπουμ. Από πλευράς ύφους πρόκειται για μία ξενάγηση στην σκοτεινή έρημο και τα μπαρ της αμερικάνικης ηπείρου, ενώ ταυτόχρονα μια διάλεξη για πώς να παίζεις ανατριχιαστικά τεχνικά και αλήτικα.

Grohl, Oliveri, Lanegan, Johannes και φυσικά Homme…


The Velvet Underground – The Velvet Undergound and Nico (1967)

Ο Brian Eno είχε δηλώσει για τις αρχικά μικρές πωλήσεις του συγκεκριμένου δίσκου: «Καθένας από τους 30.000 ανθρώπους που τον αγόρασε στη συνέχεια ξεκίνησε μπάντα.»

Πράγματι, παρά την αρχική χαμηλή αποδοχή από κοινό και κριτικούς εδώ μιλάμε για έναν από τους πιο σπουδαίους και επιδραστικούς δίσκους στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής. Έχοντας εντρυφήσει στους σημαντικότερους ποιητές και συγγραφείς της Beatnik γενιάς, ο Lou Reed άγγιξε ευαίσθητα θέματα όπως τα ναρκωτικά (‘Heroin’), και την επίδρασή τους στον άνθρωπο, αλλά και σεξουαλικά ζητήματα όπως τον σαδομαζοχισμό (‘Venus in Furs’).

Μουσικά και συναισθηματικά μιλάμε για ένα ταξίδι από την χαλάρωση και την γαλήνη του ‘Sunday Morning’ σε μια ανοιχτή πρόσκληση για σεξ με τον διάβολο στο ‘Venus in Furs’, την επιτομή του παγανισμού και της μυσταγωγίας.

Αποτελώντας αναφορά και πηγή έμπνευσης για τόσες σπουδαίες μεταγενέστερες μπάντες αλλά και ολόκληρα είδη, πώς θα μπορούσε ένα τέτοιο άλμπουμ να λείπει από τη δισκοθήκη ενός γνήσιου μουσικόφιλου;


Radiohead – In Rainbows (2007)

Ok, ανήκουμε ευρύτερα σε αυτό που ονομάζεται millenials. Ζήσαμε εφηβεία στην πρώτη δεκαετία των zeros και είναι μάλλον φυσικό δύο από τα πιο αγαπημένα άλμπουμ μας να έχουν κυκλοφορήσει στην τρέχουσα χιλιετία.

To ‘Ιn Rainbows’ είναι ένας δίσκος που σε μαγεύει από την πρώτη στιγμή. Έξυπνα παιχνιδάκια στην παραγωγή από τον Nigel Godrich και κομμάτια που σου πιάνουν την ψυχή και την στίβουν.

Σίγουρα ένας δίσκος που μας έχει επηρεάσει στις πιο εσωτερικές μας στιγμές, αλλά και συνολικά φωνητικά, μιας και οι μεταβάσεις του Yorke από modal voice σε falsetto είναι σεμιναριακές.


Godspeed You! Black Emperor – F#A# ∞ (1997)

Η επιτομή της δυστοπίας!

Κλειστοφοβικά συναισθήματα καλλιεργούνται και περιμένουν την απόλυτη κάθαρση. Το επόμενο κομμάτι, όμως, θα σου θυμίσει ότι η σκουριά, ο πόνος, το σκοτάδι θα ξανάρθει.

Ίσως είναι τριψήφιες οι φορές που έχουμε ακούσει τα -όλα κι όλα τρία- κομμάτια του δίσκου «ζώντας» το ίδιο ταξίδι. Από τον παγωμένο, ανατριχιαστικό πρόλογο του ‘Dead Flag Blues’, στο καθαρτικό, οριακά ευχάριστο φινάλε του, μετά στο επικό χτίσιμο του ‘East Hastings’ και το μακρύ ‘Providence’!

Αυτός ο δίσκος μας δίδαξε πώς να χτίζουμε και να διαχειριζόμαστε με μουσικούς όρους συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές, χρησιμοποιώντας την αρετή της υπομονής, τόσο ως ακροατές όσο και ως μουσικοί.

Παρεμπιπτόντως, πρόκειται για ακόμα ένα μαγικό ντεμπούτο, που κατάφερε να οριοθετήσει μία ολόκληρη ισχυρή μουσική τάση!


Και πάλι ευχαριστούμε για την πρόσκληση. Από πλευράς μας ετοιμαζόμαστε για το
επόμενο μας live στο μεγάλο πάρτυ που ετοιμάζουμε στο AN Club στα πλαίσια του
φεστιβάλ X-Mass Explode Festival παρέα με τρομερές μπάντες: Big Nose Attack,
Cave Children και Supersoul. Αλήθεια, θα γίνει πανικός!

X-Mass Explode Fest (Day 3) με Deaf Radio, The Big Nose Attack, The Cave Children και SuperSoul στο An Club

https://www.youtube.com/watch?v=Ru8E1l1P0oo