Γιατί ο Steve Harris είναι ο απόλυτος captain της heavy metal

Steve Harris
Steve Harris

25 Δεκεμβρίου το μακρινού 1975, και ένας νεαρός, οργισμένος μπασίστας ονόματι Steve Harris, αποφάσιζε να γεννήσει την δικιά του μπάντα. Όσα επακολούθησαν από εκείνα τα Χριστούγεννα και έπειτα, ήταν απλώς -heavy metal- ιστορία…

Ο Steve Harris έδωσε σάρκα και οστά στο μεγαλύτερο όραμά του. Δημιούργησε έναν κολοσσό, μια μπάντα που κάλπαζε, και τώρα απλά ηγείται. Το δύσκολο, και συνάμα εντυπωσιακό, είναι το πώς οδήγησε το υπερωκεάνιο των Iron Maiden με μαεστρία, για περίπου 40 χρόνια, σπάζοντας διαρκώς το ταβάνι τους, εμπνέοντας και δημιουργώντας. Στην εφηβική του ηλικία, όταν ακόμα έπαιζε στα τσικό της μεγάλης του αγάπης, της West Ham, του προσφέρθηκε από scouter να ασχοληθεί επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο. Ο πιτσιρικάς, όμως, Steve, είχε περισσότερο στο αίμα του τη rock ‘n’ roll ζωή, προτιμώντας να βγαίνει στις λονδρέζικες pub και να ακούει τις underground μπάντες της εποχής, και μετά την αγορά του πρώτου του μπάσου, το νερό πια είχε μπει στο αυλάκι…


Τα πρώτα tapes των Iron Maiden πίσω στο 1977


Μέχρι τον δίσκο-ντεμπούτο των Iron Maiden, μεσολάβησαν πολλά. Ο Steve ταλαιπωρήθηκε αρκετά έως ότου κατασταλάξει στο τελικό line-up, άλλαζε διαρκώς μέλη, και τελικά κατάφερε να ανεβάσει στα ράφια κάτι ιδιαίτερο: oι punk διαθέσεις της μπάντας αγκάλιασαν το μέταλ, μέσα από τη φωνή του φωνακλά Paul Di Anno, οι μπασογραμμές του Harris συστήθηκαν στο μουσικό κόσμο, και στο εξώφυλλο του album έσκασε μύτη ο δικός σας παλιόφιλος, ο punky-style Eddie

Η πιο αναγνωρισμένη μασκότ στην ιστορία της μουσικής, σήμα κατατεθέν των Iron Maiden, εγκρίθηκε σαν φιγούρα από το κοφτερό του μυαλό, όταν για πρώτη φορά ήρθε σε επαφή με τις δουλειές του Derek Riggs, του αρτίστα που θα ζωγράφιζε έκτοτε τα περισσότερα εξώφυλλα του συγκροτήματος, λίγο καιρό μάλιστα αφού είχε παρατήσει τη σχολή καλών τεχνών, επειδή, λέει, δεν έπιανε το χέρι του… Το ένστικτο του Harris, του υπαγόρευε πως με τον Eddie η μπάντα θα έμπαινε σε κάθε σπίτι, σε εξώφυλλα, t-shirts, κονκάρδες, πανιά, αφίσες και οτιδήποτε άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, και όπως αποδείχτηκε, ο captain τράβηξε και εκεί έναν άσσο από το μανίκι του…


Η γέννηση του Eddie, της θρυλικής μασκότ των Iron Maiden


Steve Harris
Steve Harris: Το ένστικτο του αρχηγού…

Το ένστικτο του αρχηγού δεν θα λάθευε ούτε το 1981, όταν και κλήθηκε να πάρει τη δύσκολη απόφαση της επιλογής της βιτρίνας της μπάντας, του frontman που θα αντικαθιστούσε τον Paul Di Anno. Μια λάθος προσθήκη και θα κατέστρεφε την αυξανόμενη φήμη του γκρουπ, η οποία με τις δυο πρώτες της κυκλοφορίες και το δυναμικό attitude που έβγαζε επί σκηνής (τολμώντας να τα βάλει ακόμα και με την Mάργκαρετ Θάτσερ, στο εξώφυλλο ενός single τους), ανέβαινε τα σκαλιά της καταξίωσης με γοργό ρυθμό. O Steve τραβάει ξανά άσσο, αυτήν την φορά τον Bruce Dickinson, για τον οποίο δεν χρειάζεστε καν συστάσεις. Η προσθήκη του Adrian Smith λίγο νωρίτερα, θα έδινε αυτή τη μελωδικότητα στα τραγούδια τους και πλέον η νέα σύνθεση των Maiden, με τον Bruce-Bruce στο μικρόφωνο, θα ντεμπουτάρει στις 26 Οκτωβρίου του 1981. Το εκστασιασμένο κοινό ούτε που φανταζόταν τι θα επακολουθήσει….


Ο Bruce Dickinson ντεμπουτάρει με τους Iron Maiden


O Steve Harris συνεχίζει να συνθέτει μουσική, το κεφάλι του κατεβάζει έπη και το συγκρότημα ξεφουρνίζει το ένα αριστούργημα πίσω από το άλλο – δίσκους-κολοσσούς που έχουν φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του. Η επιλογή του Riggs στα εξώφυλλα τον δικαιώνει απόλυτα με εκπληκτικά artworks, οι Iron Maiden προελαύνουν και ισοπεδώνουν κάθε σταθμό της παγκόσμιας περιοδείας τους και ο μαλλιάς με το σήμα της West Ham πατημένο στο μπάσο του, σιγοτραγουδάει τα δικά του τραγούδια με ένα πλατύ χαμόγελο πάνω στη σκηνή… Όπως δηλώνει ο ίδιος, όλο το ζουμί είναι να διαλέξεις τους σωστούς παίκτες και τους σωστούς ανθρώπους, μουσικούς που δεν θα είναι μόνο καλοί σε αυτό που κάνουν, αλλά και θα μοιράζονται την ίδια σπίθα με τη δική του στα μάτια τους… Κρίνοντας από την πορεία τους, μάλλον ο τύπος πέτυχε διάνα…

Μετά την αποχώρηση του Bruce Dickinson, ο οποίος ακολούθησε solo καριέρα για ένα διάστημα, ο captain Steve δέχθηκε σκληρή κριτική για την επιλογή του Blaze Bayley την τετραετία 1994-1998, αφού η πλειοψηφία φώναζε πως δεν μπορεί με τίποτα να μπει στα παπούτσια του προκατόχου του. Ο Steve συνέχιζε να γράφει, ο Bayley ερμήνευσε κάποια εξαιρετικά κομμάτια, μέχρι η σύνθεση των Maiden που τους έφερε στην κορυφή, συμπεριλαμβανομένου και του Smith, να σμίξει ξανά το 2000… Όλα τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε, με πιο πρόσφατο το πομπώδες ‘The Book Of Souls’, που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο…

Ο Steve Harris έχει στην ουσία λανσάρει τον δικό του τρόπο για να παίζει μπάσο και, αναλύοντάς τον ακόμα περισσότερο, σίγουρα έχουμε να κάνουμε με έναν από τους πιο καινοτόμους παίκτες όλων των εποχών. Είναι υπεύθυνος για αυτήν την μοναδική αίσθηση του καλπασμού που σου δίνουν οι Iron Maiden όταν ακούς τα τραγούδια τους, και αυτό το machine-gun στυλ παιξίματος είναι δύσκολο να το μιμηθεί κανείς, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν τεχνικά πιο προικισμένοι μπασίστες από τον ίδιο. Και μόνο ότι καταφέρνει να μην επισκιάζεται από τις 3 κιθάρες, και οι ήχοι του τετράχορδού του να είναι τόσο χαρακτηριστικοί, αυτό τα λέει όλα… Οι συνθέσεις του ήδη έχουν μείνει στην ιστορία, και ο ίδιος είναι ο άνθρωπος που έχει φέρει την ιστορία στα ηχεία σας, αντλώντας θέματα από τη λογοτεχνία, την ιστοριογραφία, θρύλους και παραδόσεις διαφορετικών λαών, ιστορικά γεγονότα με χρονικό εύρος από την προϊστορική εποχή έως σήμερα…

Η νοοτροπία του leader με την οποία πορεύεται όλα αυτά τα χρόνια, συμπυκνώνεται στις παρακάτω δηλώσεις του:

Η γειτονιά από όπου κατάγομαι ήταν ζόρικη… Μεγάλωνα εκεί και έμαθα να παλεύω για αυτό που θα ήθελα να γίνω. Κάποιος πρέπει να είναι ο ηγέτης, κάποιος πρέπει να παίρνει τις αποφάσεις. Από τότε που έφτιαξα την μπάντα, ο κλήρος έπεφτε πάντα σε μένα. Ο κόσμος, όμως, πρέπει να ξέρει ότι όλο αυτό δεν είναι δουλειά ενός μόνο ανθρώπου! Η μπάντα μου σήμερα είναι τόσο ζωντανή όσο ήταν τα πρώτα χρόνια! Ο καθένας έχει τον ρόλο του και κανείς από εμάς δεν θα μπορούσε να τα καταφέρει χωρίς την υποστήριξη του άλλου! Οι Maiden είναι πιο σημαντικοί σαν σύνολο από τον καθέναν μας ξεχωριστά… Αυτό το ξέρουν οι οπαδοί μας… Αυτό είναι που μας κάνει να επιβιώνουμε!

Πάνω από όλα όμως, είναι ο τύπος εκείνος που ζει σαν rockstar, χωρίς τις υπερβολές των rockstars. Δεν απασχόλησε ποτέ τον κίτρινο τύπο με το lifestyle του και είναι ο άνθρωπος που θα τον δεις να πίνει τις μπύρες του σε κάποια συνοικιακή pub. Στον ελεύθερο χρόνο του, όταν το κεφάλι του δεν κατεβάζει ιδέες για συνθέσεις, θα τον βρείτε να παίζει ποδόσφαιρο με το team των Maiden:

Κλείνουμε με τα λόγια του αρχηγού:

Κάνουμε αυτό που γουστάρουμε να κάνουμε! Λίγοι άνθρωποι μπορούν να δηλώσουν κάτι τέτοιο! Πληρωνόμαστε για το χόμπι μας, είναι το καλύτερο επάγγελμα του κόσμου! Έχουμε φτιάξει εξαιρετική μουσική και θα ζήσει για πάντα! Αυτό που μετράει όμως τώρα για εμάς, είναι να βγούμε εκεί έξω να παίξουμε ξανά για τους οπαδούς μας!

Το μπάσο του Steve Harris με το έμβλημα της West Ham United