More
    Αρχική Αφιερώματα ‣ Κείμενα Megadeth - In My Darkest Hour: Το αίσθημα της εγκατάλειψης

    Megadeth – In My Darkest Hour: Το αίσθημα της εγκατάλειψης

    Στις 19 Ιανουαρίου 1988 οι Megadeth κυκλοφόρησαν τον τρίτο δίσκο τους.

    Το ‘So Far, So Good… So What!’ είναι ένα αρκετά αμφιλεγόμενο άλμπουμ, που στο πέρασμα του χρόνου δεν φάνηκε ικανό να σταθεί επάξια ανάμεσα στις συμπληγάδες ‘Peace Sells… But Who’s Buying?’ και ‘Rust in Peace’, εκ των πλέον κλασικών δίσκων που έχει κυκλοφορήσει το σχήμα του Dave Mustaine.

    Ίσως από τα πιο γνωστά κομμάτια του ‘So Far, So Good… So What!’ είναι το ‘In My Darkest Hour’.

    Δεν πιστεύω ότι είναι το κορυφαίο των Megadeth. Αλλά είναι το κομμάτι που έχει συνδεθεί με τον Cliff Burton.

    Ο Cliff Burton, που μόλις είχε πεθάνει, ήταν η έμπνευση για το ‘In My Darkest Hour’. Μόνο που το τραγούδι δεν μιλά για τον Burton.

    Πάμε πίσω στο 1986.

    Το τηλέφωνο του Dave Mustaine χτυπά. Στην άλλη άκρη της γραμμής είναι η ‘Metal’ Maria Ferrero. Τον ενημερώνει ότι ο πρώην bandmate του από τον καιρό στους Metallica σκοτώθηκε σε ατύχημα με το λεωφορείο της μπάντας.

    Ένας παλιός φίλος είναι νεκρός. Η θλίψη και η στενοχώρια μεγάλες. Και το χειρότερο, δεν είναι κάποιο μέλος των Metallica που ενημερώνει τον Dave.

    Δεν είναι κάποιος συγγενής ή στενός φίλος του Burton. Κανένας από αυτούς δεν σκέφτηκε να επικοινωνήσει μαζί του.

    Ήταν κάποιος τρίτος που αποφάσισε ότι ένα τέτοιο συμβάν θα έπρεπε να γνωστοποιηθεί και σε αυτόν, πριν ο μουσικός τύπος το μεταδώσει σε όλον τον κόσμο.

    Feels so cold, very cold
    No one cares for me

    Μια γερή δόση ηρωίνης και δακρύων αργότερα, ο Dave Mustaine νιώθει το βάρος της απώλειας και τη μοναξιά του να τον καταβάλλουν. Θέλει να γράψει, αλλά πονά καθώς το κάνει.

    Η μουσική σε ένα βράδυ. Οι στίχοι επίσης όσο πιο γρήγορα μπορούσε.

    Το ‘In My Darkest Hour’ δεν μιλά για τον Cliff Burton. Σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου του Mustaine, είναι από τα πολλά τραγούδια που μιλούν για την κάποτε σύντροφό του, Diana.

    Αλλά η Diana τελικά δεν είναι παρά ένα ακόμα όνομα που καλεί, ένα ακόμα άτομο που τον άφησε. Είναι το πρόσωπο στο οποίο διαλέγει να απευθυνθεί, αλλά υπάρχουν πολλοί ακόμα πίσω της.

    Alone, I call to ease the pain
    Yearning to be held by you, alone, so alone, I’m lost

    Ο Dave Mustaine νιώθει πιο μόνος από ποτέ. Δεν έχει κάποιον για να στραφεί. Όλοι οι άνθρωποι που ήλπιζε ότι σε κάποια δύσκολη στιγμή θα ήταν δίπλα του τον έχουν αφήσει.

    Είπα πριν ότι δεν θεωρώ πως πρόκειται για το κορυφαίο Megadeth τραγούδι. Αλλά έχει σημασία. Έχει αξία. Είναι μια ματιά στο δημιουργό του, σε μια σκληρή περίοδο. Στην πιο σκοτεινή του ώρα.

    Είναι επίσης μια απόδειξη του πόσα έχει περάσει στη ζωή του. Πόσα έχει τελικά καταφέρει, παρά τις αντιξοότητες.

    Και για αυτό είναι τόσο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας των Megadeth, και ας μην είναι αριστούργημα.

    Ο Cliff Burton το ενέπνευσε. Η Diana του έδωσε φωνή. Αλλά τελικά είναι ένα τραγούδι για τον ίδιο τον Dave Mustaine.