Metallica – Death Magnetic: Η ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι

12 Σεπτεμβρίου του 2008 και οι Metallica κυκλοφορούν το ‘Death Magnetic’, δίσκο ο οποίος διαδέχθηκε το ‘St. Anger’ του 2003.

Η μπάντα προερχόταν από τη χειρότερη περίοδό της, με τον προηγούμενο δίσκο να παγώνει τους πάντες, και εχθροί και φίλοι να προσπαθούν να καταλάβουν αν αυτό που άκουγαν στο album ήταν τύμπανα ή… κατσαρολικά…

Ο διάδοχός του, λοιπόν, θα έκρινε κατά πόσο είχε συνθετικό σφυγμό το συγκρότημα, και όλοι περίμεναν με ανυπομονησία το πώς θα ανταποκριθεί σε αυτό το challenge. Τα κομμάτια του ‘Death Magnetic’ φαίνονταν κάπως επιτηδευμένα, με την έννοια ότι σαν ακροατής των Metallica, νιώθω έναν δίσκο που «έπρεπε» με το στανιό να βγει.

Λίγο thrashy, λίγο επιστροφή στις ρίζες, μου δίνει την αίσθηση πως για πρώτη φορά η μπάντα συνέθεσε τα κομμάτια σκεπτόμενη ίσως τι θέλουν να ακούσουν οι οπαδοί της, και όχι τι θα ήθελαν οι ίδιοι να παίξουν.

Η κάπως «μπουκωμένη» παραγωγή, ήρθε και έδεσε, και ενώ υπάρχουν κάποιες ωραίες, σκόρπιες ιδέες στον δίσκο, αυτές κάτσιασαν κάπως από τον ήχο του, με αποτέλεσμα σαν σύνολο να σου αφήνει μια γεύση ότι ναι μεν υπάρχει σφυγμός, αλλά αυτός ο σφυγμός είναι αναιμικός.

Το καλοκαίρι του 2008, λίγους μήνες πριν την κυκλοφορία του, ο James Hetfield εξηγούσε τη σημασία του τίτλου του album για τους ίδιους:

Ξεκίνησε σαν μια αφιέρωση σε ανθρώπους που «έφυγαν» από τον χώρο μας, ανθρώπους σαν τον Layne Staley (Alice in Chains) και άλλους που πέθαναν σαν μάρτυρες του rock ‘n’ roll.

Σκέφτομαι τον θάνατο σαν έναν μαγνήτη, κάποιους τους τραβάει και τους πνίγει, κάποιοι άλλοι γλιτώνουν γιατί φεύγουν μακριά…

Η ιδέα ότι κάποια στιγμή όλοι θα πεθάνουμε, κάποιες φορές συζητιέται πολύ, ενώ κάποιες άλλες δεν συζητιέται καθόλου…

Πρέπει όμως όλοι κάποτε να εξοικειωθούμε με την ιδέα του, ως ένα σημείο…

Το ‘Death Magnetic’ λοιπόν, ήταν μια ωδή των Metallica σε μουσικούς που έφυγαν νωρίς, παρασυρόμενοι από την έλξη της αδηφάγου μουσικής βιομηχανίας, και ήρθε για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από την ευρεία απογοήτευση που σκόρπισε το ‘St. Anger’, πέντε χρόνια πριν.

Ο Bob Rock που συνεργάστηκε με την μπάντα από την εποχή του ‘Black Album’, είδε την πόρτα της εξόδου, με τον Rick Rubin να τον διαδέχεται στην παραγωγή, ενώ ο Robert Trujillo ήταν ο νέος μπασίστας του group.

Η πρώτη συμβουλή που έδωσε o Rubin στους ‘Tallica, ήταν να ρίξουν ξανά μια ματιά στις πρώτες, εμβληματικές δουλειές τους και να επαναπροσδιορίσουν τις ρίζες τους, οι οποίες η αλήθεια είναι ότι εξαφανίστηκαν τη δεκαετία του ’90.


Ο Robert Trujillo θυμάται την ιστορία της πρόσληψής του στους Metallica


Θεματικά, το ‘Death Magnetic’ είναι αυτό ακριβώς που υποδηλώνει ο τίτλος του: Πραγματεύεται έννοιες όπως η θνησιμότητα και η προδοσία, με το εξώφυλλο να τονώνει αυτό το συναίσθημα που απορρέει από τον δίσκο.

Ένα άσπρο φέρετρο απεικονίζεται στον πάτο ενός φρεσκοσκαμμένου, ανοιχτού τάφου, ενώ γύρω του δημιουργείται μαγνητικό πεδίο, εικόνα που οπτικοποιεί άρτια τον τίτλο του δίσκου στα μάτια του ακροατή.

Πολλοί έκαναν λόγο ότι ο τρόπος που σχεδιάστηκε το cover, σκόπιμα ή μη, μοιάζει με μια τριχωτή κλειτορίδα, για να αποδώσει την αντίθεση γέννησης-θανάτου, με τον Lars Ulrich να δηλώνει πάνω σε αυτό:

Ασφαλώς και γνωρίζαμε ότι μοιάζει με κάτι τέτοιο. Καθώς το συζητούσαμε με το σχεδιαστή του εξωφύλλου και μας παρουσίαζε διαφορετικές ιδέες, γνωρίζαμε καλά πως μπορούσε κάποιος να το δει έτσι, αλλά μας άρεσε αυτή η αφαιρετικότητα και οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να το δει κανείς…

death-magnetic

Η αλήθεια είναι ότι η παραγωγή του ήχου ξεσήκωσε αντιδράσεις, με πολλούς fans να διαμαρτύρονται για την ποιότητα της ηχογράφησης, αλλά και για το γεγονός ότι ακουγόταν καλύτερα στο γνωστό παιχνίδι Guitar Hero, παρά στο CD που κυκλοφόρησαν.

Ο ήχος που έβγαζε ήταν πράγματι μπουκωμένος, αναγκάζοντας μάλιστα, τον υπεύθυνο του mastering, Ted Jensen, να απαντήσει στα παράπονά τους, δηλώνοντας τα εξής:

Είμαι πραγματικά συμπονετικός στις αντιδράσεις σας, θα χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο κάθε μέρα… 

O Lars Ulrich τοποθετήθηκε και αυτός για το θέμα:

Ακούστε, δεν υπάρχει κάτι με την ποιότητα του ήχου, έχουμε 2008 και έτσι κάνουμε πλέον τους δίσκους!

Ο Rick Rubin προσπάθησε να κάνει τον δίσκο να ακούγεται ζωντανός, να ακούγεται δυνατά, να ακούγεται συναρπαστικός! Φυσικά και έχω ακούσει διάφορους να παραπονιούνται!

Αλλά τον ακούω τις τελευταίες δυο ημέρες στο αυτοκίνητο, και μου φαίνεται γ@@τος!

Από την άλλη, το album με την ταχύτητά του σε πολλά σημεία, ακουγόταν αρκετά πιο thrashy από τα 3 προηγούμενα, με κάποιες μόνο εκλάμψεις από το ένδοξο παρελθόν τους. Από εμπορικής άποψης, ό,τι αναγράφει «Metallica» στο εξώφυλλο πουλάει και δικαίως, αφού η μπάντα έχει φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, παρά την “κοιλιά” που έκανε από το ‘Black Album’ και έπειτα.

Το ‘Death Magnetic’ έπιασε κορυφή στα charts, όντας το πέμπτο κατά σειρά album τους που φιγουράρει στην πρώτη θέση, πουλώντας μισό εκατομμύριο αντίτυπα, ενώ, σε λιγότερο από δυο χρόνια, έγινε διπλά πλατινένιο, σπάζοντας το φράγμα των δυο εκατομμυρίων αντίτυπων…


That Was Just Your Life

Το εναρκτήριο του album, ξεκινάει με μια low tempo εισαγωγή, την οποία ακολουθούν σπιντάτες εναλλαγές, δείχνοντας ότι υπάρχει σφυγμός στο δίσκο. Τα κιθαριστικά solos στο τέλος, δίνουν την αίσθηση ότι το ‘Death Magnetic’ θα διαφέρει αρκετά από τον προκάτοχό του.

Almost like your life
Almost like your endless fight
Curse the day is long
Realize you don’t belong
Disconnect somehow
Never stop the bleeding now
Almost like your fight
And there it went
Almost like your life
[Όλοι οι στίχοι]


The End Of The Line

Το ‘The End Of The Line’ πραγματεύεται τις αυτοκαταστροφικές τάσεις ενός εθισμένου rock star, αφού οι Metallica είχαν αρκετές τέτοιες εμπειρίες κατά το παρελθόν. Το χαρακτηριστικό riff του κομματιού είχε διασωθεί από το αποκαλούμενο ‘New Song 1’, το οποίο οι Metallica είχαν προβάρει αρκετές φορές στο παρελθόν, ενώ το είχαν παίξει live και από το καλοκαίρι του 2006. Πήραν λοιπόν την εισαγωγή του και την κόλλησαν στο ‘The End Of The Line’, ενώ ένα τμήμα του προστέθηκε στο ‘All Nightmare Long’, το οποίο θα συναντήσουμε παρακάτω.

See what you can find at
the end of the line
There’s no end in time at
the end of the line
There’s no peace of mind
at the end of the line

The time has finally come
To relinquish the throne
that doesn’t belong
For only you can tell if the
pardon will come or will you
burn in hell
[Όλοι οι στίχοι]


Broken, Beat & Scarred

Οι Metallica παίρνουν το απόφθεγμα του Γερμανού φιλόσοφου Friedrich Nietzsche, από το βιβλίο ‘Twilight of the Idols’ (1888), και το κάνουν στίχο.

«Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό» τραγουδάει ο Hetfield, και το τραγούδι φιγουράρει στην setlist της περιοδείας τους, που ξεκίνησε το ίδιο βράδυ της κυκλοφορίας, από την 02 World Arena του Βερολίνου.

Breaking your teeth on the hard life coming
Show your scars
Cutting your feet on the hard earth running
Show your scars
Breaking your life, broken, beat and scarred
But we die hard
[Όλοι οι στίχοι]


The Day That Never Comes

Η πρώτη γεύση των οπαδών των Metallica, το πρώτο single που κυκλοφόρησε για να συστήσει το ‘Death Magnetic’ στο κοινό. Καθαρό riff στην αρχή, δουλεμένο σόλο στο τέλος, σκόρπισε μια συγκρατημένη ελπίδα για το τι έπεται.

Ο Δανός σκηνοθέτης Thomas Vinterberg ήταν αυτός που επιμελήθηκε το πολεμικό κλίμα του video clip, με τον Lars Ulrich να εξηγεί πως το concept του clip δεν συμβαδίζει με τους στίχους του τραγουδιού:

Θα μπορούσε να είναι σχετικό με σκηνικό πολέμου, αλλά το κομμάτι αναφέρεται στη λύτρωση, τη συγχώρεση και την κατανόηση που θα πρέπει να έχουν οι άνθρωποι.

Νιώθουμε πραγματικά ότι (το clip) ήταν ένας όμορφος και επικός τρόπος να χειριστούμε το κομμάτι ως κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που πραγματεύονται οι στίχοι του…

God I’ll make them pay
Take it back one day
I’ll end this day
I’ll splatter color on this gray

Waiting for the one
The day that never comes
When you stand up and feel the warmth
But the sunshine never comes
[Όλοι οι στίχοι]


All Nightmare Long

Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, το riff του τραγουδιού πάρθηκε από τμήμα ενός track που έπαιζαν live από το 2006. Όπως έχει εκμυστηρευτεί ο ίδιος ο Hetfield, η μπάντα προσπάθησε να συνεχίσει το concept με τα μυθιστορήματα του συγγραφέα H.P. Lovecraft, τα οποία συναντάμε και στα ‘Thing That Should Not Be‘, του ‘Master Of Puppets’ και ‘The Call Of Ktulu’ του ‘Ride The Lightning’, πίσω στη δεκαετία του 1980.

To κλιπάκι του ‘All Nightmare Long’ παρουσιάζει κι αυτό το δικό του ενδιαφέρον, που μας ταξιδεύει αρκετά πίσω στο χρόνο και συγκεκριμένα στο 1908, όπου απεικονίζονται μια σειρά από φανταστικά γεγονότα, μετά την ιστορική, φυσικής προελεύσεως έκρηξη που έλαβε χώρα στην Tunguska της Σιβηρίας.

O Kirk Hammett αγόρασε το αρχικό animated film από έναν Ρώσο οπαδό για… 5 δολάρια, και τα υπόλοιπα στις οθόνες σας στο βίντεο που προηγείται.

‘Cause we hunt you down without mercy
Hunt you down all nightmare long
Feel us breathe upon your face
Feel us shift, every move we trace
Hunt you down without mercy
Hunt you down all nightmare long, yeah
Luck. Runs. Out.
[Όλοι οι στίχοι]


Cyanide

Το ‘Cyanide’ ήταν το τρίτο κατά σειρά single που κυκλοφόρησε ως προπομπός του δίσκου. Έντεκα ημέρες πριν την επίσημη κυκλοφορία του album, οι Metallica διέθεσαν το συγκεκριμένο track για κατέβασμα από την επίσημη ιστοσελίδα τους.

Η μπάντα το είχε παρουσιάσει, βέβαια, ζωντανά στις 8 Αυγούστου στο Ozzfest που έλαβε χώρα στο Dallas του Texas, όντας το πρώτο που παίχθηκε ολόκληρο από το ‘Death Magnetic’, ενώ έπιασε κορυφή και στα Billboard Hot Mainstream Rock Tracks.

…Suicide
I’ve already died
You’re just the funeral
I’ve been waiting for

…Cyanide
Living dead inside
Break this empty shell forevermore
[Όλοι οι στίχοι]


The Unforgiven III

Ο “Ασυγχώρητος” του ‘Death Magnetic’ κλείνει την τριλογία που ξεκίνησε από το 1991 και το ‘Black Album’. Οι στίχοι του, αναδεικνύουν την ικανότητα του Hetfield να γράφει, και εξιστορούν τις περιπέτειες ενός άνδρα ο οποίος κυνηγάει την τύχη του στη θάλασσα, τυφλωμένος από την απληστία, ενώ στο τέλος αποτυγχάνει να βρει τους θησαυρούς που ονειρευόταν. Το ‘The Unforgiven III’, που σε αντίθεση με τα δύο πρώτα ξεκινάει με πιάνο, ήταν υποψήφιο στην κατηγορία καλύτερης hard rock εμφάνισης στα 52α βραβεία Grammy.

How can I be lost
If I’ve got nowhere to go?
Search for seas of gold
How come it’s got so cold?
How can I be lost
In remembrance I relive
So how can I blame you
When it’s me I can’t forgive?
[Όλοι οι στίχοι]


The Judas Kiss

Βιβλική αναφορά στον Ιούδα Ισκαριώτη και προβλέψιμο περιεχόμενο στίχων από τον τίτλο του και μόνο. Το Φιλί Του Ιούδα κυκλοφόρησε 7 ημέρες μετά το single ‘Cyanide’, ενώ παίχτηκε για πρώτη φορά ζωντανά στις 25 Φεβρουαρίου του 2009 στο Nottingham της Αγγλίας.

Bow down
Surrender unto me
Submit infectiously
Sanctify your demons

Into abyss
You don’t exist
Cannot resist
The Judas Kiss
[Όλοι οι στίχοι]


Suicide & Redemption

Σχεδόν δεκάλεπτο, το ‘Suicide & Redemption’ είναι το πρώτο οργανικό κομμάτι μετά το ‘To Live Is To Die’ (διαβάστε την εκπληκτική ιστορία του αλλά και των υπόλοιπων κομματιών του ‘…And Justice For All’, πατώντας εδώ).

Πρόκειται για ένα ζεστό κομμάτι, στο οποίο ο Hammett εμφανίζει τις τεχνικές του δεξιότητες ξανά, μετά την flat παραγωγή του ‘St. Anger’.


My Apocalypse

Κυκλοφορώντας ως δεύτερο single του δίσκου, το ‘My Apocalypse’ έχει τη μικρότερη διάρκεια από τα υπόλοιπα tracks του. Στα βραβεία Grammy του 2009, κέρδισε την κατηγορία της καλύτερης metal εμφάνισης, ενώ είναι και το πιο thrashy κομμάτι του ‘Death Magnetic’. Επί τη ευκαιρία, να αναφέρουμε ότι ομότιτλο κομμάτι δεν υπάρχει στη λίστα, και αν αναρωτιέστε από που προέκυψε ο τίτλος, ρίξτε μια ματιά στην παρακάτω στροφή:

Deadly vision
Prophecy revealed
Death magnetic
Pulling closer still…
[Όλοι οι στίχοι]