Ο Bruce Dickinson περιγράφει το πώς μπήκε στους Iron Maiden

Bruce Dickinson - Iron Maiden
Bruce Dickinson - Iron Maiden

Ο Bruce Dickinson θα κυκλοφορήσει τα απομνημονεύματά του σε μερικές εβδομάδες και σήμερα δόθηκε στη δημοσιότητα από το site των Iron Maiden το πρώτο απόσπασμα από το βιβλίο.

Κυκλοφορεί η αυτοβιογραφία του Bruce Dickinson

Στο κομμάτι αυτό, ο Dickinson περιγράφει το πώς μπήκε στο συγκρότημα. Ας δούμε τι λέει:

Ξεκινήσαμε να κάνουμε πρόβες για κάποιες συναυλίες. Είχα βραχνιάσει μετά από μισή ώρα. Παίζαμε στο Marquee Club και δεν μπορούσα να μιλήσω για δύο μέρες μετά. Είχα απελπιστεί. Ναι μεν είχα τραγουδήσει στον δίσκο, ο οποίος έπαιρνε εξαιρετικά σχόλια αλλά ένιωθα σαν απατεώνας. Ζωντανά η φωνή μου δεν μπορούσε. Πέρασα τις επόμενες μέρες μελαγχολώντας και κλαίγοντας παρέα με μια μπίρα, μέχρι που το υποσυνείδητό μου έστρεψε την προσοχή μου στην αναζήτηση καθοδήγησης. Αυτήν την έλαβα από μια οδοντίατρο και πρώην κοπέλα μου. Σαν πρώην φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Θηλέων του Τσέλτενχαμ, είχε λάβει εκπαίδευση στο τραγούδι και κρατούσε σημειώσεις από τα μαθήματά της.

«Έχεις καλή και εύθυμη φωνή, αλλά χρειάζεται περισσότερο έλεγχο» μου είπε, δασκαλεύοντάς με με τον ερωτικό της τόνο.

Αυτό με ενόχλησε αλλά μου κίνησε και το ενδιαφέρον. «Για παράδειγμα;» τη ρώτησα. Και με ρώτησε «μπορείς να κάνεις αυτό με τη γλώσσα σου»;

Κοίταξα το λαιμό της σε βάθος. Αν κάποιος μας παρακολουθούσε, θα πίστευε πως προσπαθούσα να ψαρέψω κάποιο χρυσόψαρο, αλλά εξέταζα την ικανότητά της να ισιώνει τη γλώσσα της, σαν να είναι ένας πατημένος βάτραχος! Δανείστηκα το βιβλίο με τις ασκήσεις της και το πήγα στη βιβλιοθήκη, αναζητώντας τα μυστικά της φωνής και πώς αυτή δουλεύει.

«Θυμάσαι το μικρό τετράδιο και τις ώρες που αναζητούσα τη σωστή αναπνοή και την αντήχηση στη βιβλιοθήκη;» είπε το υποσυνείδητό μου. «Θυμάσαι τις ηλίθιες ασκήσεις με τα κεριά, το να κρατάς καρέκλες μπροστά σου, το να πιέζεις το κάτω μέρος της πλάτης σου στους τοίχους και πολλά άλλα περίεργα πράγματα για να τονώσεις το διάφραγμά σου και να ενισχύσεις την αντήχηση στο στήθος σου και στο κεφάλι σου;» είπε… και άρχισα να του δίνω προσοχή.

Η τεχνική δεν είναι τίποτα μέχρι να αρχίσεις να την εφαρμόζεις. Και έχεις τεχνική πλέον για να εφαρμόσεις στη νέα σου φωνή. Σταμάτα να λυπάσαι, να νιώθεις άσχημα για σένα και φέρσου έξυπνα. Μάθε να είσαι εσύ. Δίδαξε τον εαυτό σου. Άρχισα να απολαμβάνω τις νέες διόδους. Ήταν σαν να άνοιξε ένα νέο τοπίο. Αν ήμουν ζωγράφος θα μου ήταν σαν να μου είχαν δώσει έναν τεράστιο καμβά και μια παλέτα γεμάτη νέα χρώματα.

Το θέατρο του μυαλού είχε γίνει πολύ ενδιαφέρον αλλά δεν ήμουν σίγουρος αν θα παρέμενα στους Samson. H A&M Records πλέον ενδιαφερόταν για μας. Πιο συγκεκριμένα για μένα και είχε γίνει τρομερά ξεκάθαρο αυτό σε μια φωτογράφιση στην οποία εγώ ήμουν μπροστά και όλο το συγκρότημα αρκετά πιο πίσω.

Το φεστιβάλ του Ρέντινκ εκείνης της χρονιάς πήγε στρωτά, αλλά με διαφορετικό ντράμερ. Ο Barry είχε φύγει γιατί ο Paul ήθελε να τον διώξει. Μου άρεσε ο Barry αλλά στα ντραμς είχε κάποια μειονεκτήματα. Ο Mel Gaynor πήρε τη θέση του. Ήταν σε τέσσερα συγκροτήματα εκείνη την περίοδο και πάρα πολύ κοινωνικός. Ήταν επίσης απίστευτος ντράμερ. Το κύκνειο άσμα μας στο Ρέντιγκ ήταν πολύ καλό. Τέσταρα και τη νέα φωνή μου και όλοι την αποθέωναν.

Το φεστιβάλ ήταν γεμάτο με φήμες και κουτσομπολιά εκείνη τη νύχτα. Δεν είχε υγρασία, ο καιρός ήταν ξηρός και καλός και το αλκοόλ και τα χημικά τα πήγαιναν περίφημα στο να δημιουργούν νοητική αστάθεια και ανικανότητα. Στη μέση ήταν ένα ξέφωτο, περικυκλωμένο από ξύλινα σπιτάκια φιλοξενίας και σκηνές με μπίρα και στο κέντρο του ένα μεγάλο δοκάρι με δυνατό λευκό φως στην κορυφή. Καθόμουν στη γωνία μιας σκηνής και με πλησίασε ο Rod Smallwood που μου πρότεινε να πάμε κάπου ήσυχα ώστε να μπορούμε να μιλήσουμε. Βγήκαμε έξω και πήγαμε κάτω από το δοκάρι στη μέση των παρασκηνίων, εκεί που μας έβλεπαν όλοι. Ένιωθα σαν να συνωμοτώ για κάτι.

«Θέλεις να έρθεις στο δωμάτιό μου να τα πούμε;» με ρώτησε. Ένιωθα βέβαιος πως ήθελε να δω τίποτα χαλκογραφίες που είχε εκεί μέσα. […] Στο δωμάτιο, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα ο Rod άνοιξε τα χαρτιά του. «Σου προσφέρω την ευκαιρία να περάσεις οντισιόν για τους Iron Maiden. Σε ενδιαφέρει;»

Σκέφτηκα αμέσως πως υπήρχαν αρκετά θέματα να διευθετηθούν, οπότε του είπα τι με προβλημάτιζε: «Πρώτα από όλα ξέρεις πως θα πάρω τη δουλειά, αλλιώς δεν θα μου έκανες την πρόταση. Επίσης τι θα γίνει με τον Paul, τον τρέχοντα τραγουδιστή; Γνωρίζει ο ίδιος τι συμβαίνει; Τρίτον, όταν πάρω τη δουλειά, είσαι έτοιμος για κάποιον με τελείως διαφορετικό στυλ και απόψεις και κάποιον που δεν θα τον τουμπάρεις; Μπορεί να είμαι μπελάς, αλλά είμαι για τους σωστούς λόγους. Αν δεν το θέλεις αυτό πες το μου και θα φύγω τώρα.»

Ο λόγος που έβγαλα ήταν ένας συνδυασμός κούρασης, αδικίας, του να κοιμάμαι στο πάτωμα και αληθινής ανησυχίας. Αν οι Iron Maiden ήθελαν να παίξουν με το σφυρί των θεών ας το κάνουν. Αν όχι ας πάρουν κάποιον βαρετό στη θέση μου. Όπως λέει το ρητό, πρόσεχε τι εύχεσαι γιατί μπορεί να πραγματοποιηθεί.

Διαβάστε ακόμα:

Ο Bruce Dickinson αποκαλύπτει τους τραγουδιστές που θαυμάζει