Poets of the Fall – Clearview

Poets of the Fall - 'Clearview' / Εξώφυλλο
Poets of the Fall - 'Clearview' / Εξώφυλλο

Δύο χρόνια μετά από την τελευταία τους δισκογραφική απόπειρα, το ‘Jealous Gods’, οι Poets of the Fall δοκιμάζουν ξανά την τύχη τους με το πολυαναμενόμενο ‘Clearview’. Το συγκρότημα από τη Φινλανδία, υπηρετεί πιστά και ευλαβικά ένα είδος προς εξαφάνιση, αυτό του αυθεντικού ποπ-ροκ , χωρίς την κλισεδιάρικη «ρετσινιά» του Britpop που πραγματικά έχει κουράσει σχεδόν τους πάντες, κι όπως είναι επόμενο, ακολουθεί και εδώ την πετυχημένη του συνταγή που το έχει οδηγήσει ψηλά στο διεθνές στερέωμα.

To ‘Clearview’ με δίχασε λίγο… όχι γιατί είναι κακό, αλλά γιατί σε ένα πρώτο άκουσμα μοιάζει με ό,τι έχουμε ξανακούσει και παλιότερα. Ίσως έπαιξε ρόλο το ότι ασυνείδητα ενδεχομένως, έψαχνα να ακούσω το νέο ‘Carnival Of Rust’, εφάμιλλο κομμάτι του οποίου δεν υπάρχει εδώ, και μάλλον πρέπει να αρχίσουμε να παίρνουμε απόφαση -οι φανατικοί τουλάχιστον του συγκροτήματος- πως δυστυχώς δύσκολα θα υπάρξει ξανά… Η απουσία όμως ενός τραγουδιού που θα μείνει στην ιστορία, αφήνει χώρο, για πολλές μικρότερες όμορφες στιγμές, από τις οποίες ο δίσκος είναι γεμάτος, αλλά για να εντοπιστούν χρειάζονται μια πιο προσεκτική δεύτερη ή και τρίτη ακρόαση.

Είτε μιλάμε για δυνατά κομμάτια όπως τα ‘Drama For Life’ και ‘Game’ που συναντάμε στην αρχή του δίσκου, είτε για πιο τρυφερές συνθέσεις, σαν το υπέροχο ‘Children Of The Sun’, είναι όλος φτιαγμένος με έμπνευση και αγάπη. Μοιάζει σαν το συγκρότημα να μπήκε στο στούντιο αποφασίζοντας να ακολουθήσει την καρδιά του, και ό,τι βγει. Όταν όμως μιλάμε για τις καρδιές των Poets of the Fall, είναι γνωστό από πριν πως θα παράξουν ευαισθησία και συναίσθημα.

Εκτός του ‘Drama For Life’ που είναι και το πρώτο single, ξεχωρίζει από το δίσκο το ‘Shadow Play’ που δίνει με μεγάλη ακρίβεια το μουσικό στίγμα του συγκροτήματος, που ακροβατεί όπως όλη η δισκογραφία του ανάμεσα στο ρομαντισμό του πιάνου, της ακουστικής κιθάρας και της σκληράδας της παραμόρφωσης της ηλεκτρικής. Αυτή τη γλυκιά ισορροπία μεταξύ του ποπ και του ροκ ήχου, ελάχιστες μπάντες παγκοσμίως την έχουν επιτύχει σε τέτοιο βαθμό και συνοψίζεται τέλεια σε αυτό το κομμάτι.

Τα δυνατότερα χαρτιά των Poets of the Fall είναι παρόντα σε όλο τους το μεγαλείο στο ‘Clearview’, και δεν είναι άλλα από την αισθαντική και χαρακτηριστική φωνή του Marko Saaresto αλλά και τους γεμάτους βάθους στίχους που αξίζουν να μελετηθούν ξεχωριστά, και χωρίς μουσική κάποια στιγμή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όλων των παραπάνω, το ‘Labyrinth’.

Συγκεντρωτικά, μπορεί οι Poets of the Fall να μην «ανακαλύπτουν την Αμερική» με το νέο τους δίσκο, καθώς δεν πρωτοτυπούν με αυτόν, δίνουν όμως στο κοινό τους, μια μεγάλη δόση από τους λόγους που τους έχουν αγαπήσει, δηλαδή έμπνευση, συναίσθημα και εκπληκτικά βαθύ και ποιητικό στίχο. Είναι υπέροχο για ένα συγκρότημα, δέκα ολόκληρα χρόνια μετά από την κυκλοφορία της επιτυχίας που τους έφερε στην κορυφή των charts παγκοσμίως, να μπορεί να μοιραστεί με τον κόσμο τόσο ειλικρινή και πλήρη, παρότι όχι ιδιαίτερα αυθεντικά κομμάτια. Στην τελική, ακόμα κι αν κάτι επαναλαμβάνεται, όταν γίνεται με το σωστό τρόπο, τότε δεν ενοχλεί κανέναν…

Poets of the Fall - 'Clearview' / Εξώφυλλο
Poets of the Fall – ‘Clearview’ / Εξώφυλλο