Αρχική Events Release Athens Festival - Ανταπόκριση: Disturbed, Anthrax, SiXforNinE, Need, Breath After Coma

Release Athens Festival – Ανταπόκριση: Disturbed, Anthrax, SiXforNinE, Need, Breath After Coma

Το φινάλε του Release Athens Festival έφτασε, σε μια ημέρα με μεγάλη ποικιλία στον ήχο. Από τα πιο alternative και progressive μονοπάτια των εγχώριων σχημάτων ως τη thrash των Anthrax και φυσικά την πρώτη εμφάνιση των Disturbed στην Ελλάδα, υπήρχε κάτι για όλους το απόγευμα της 30ης Ιουνίου στην Πλατεία Νερού.

Η αρχή έγινε στις 5:30 με τους ιδιαίτερους Breath After Coma, τους οποίους δυστυχώς λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων δεν προλάβαμε, και στις 6:30 τη σκυτάλη πήραν οι Need για να συνεχίσουν με την progressive μουσική τους.

Σίγουρα από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του προοδευτικού ρεύματος στην Ελλάδα, κατάφεραν να γεμίσουν με την παρουσία τους τη σκηνή στην Πλατεία Νερού, ξεσηκώνοντας παράλληλα τον κόσμο που τους άκουγε από κάτω. Καθόλου μικρό κατόρθωμα, αν σκεφτεί κανείς ότι, βοηθούντος του αέρα και της λιγότερης ζέστης αλλά και λόγω της ημέρας, υπήρχαν περισσότεροι του συνηθισμένου θεατές μπροστά στη σκηνή, που όλοι φάνηκαν να ευχαριστήθηκαν με το παραπάνω την εμφάνιση των Need.

Προς τέρψιν μας έπαιξαν και περισσότερο από το τυπικό μισάωρο που περιμένει κανείς από opening acts. Σταθερή αξία του χώρου εδώ και μια δεκαετία, τους αξίζει να πάνε ακόμα ψηλότερα.

Αντίστοιχα θερμής αποδοχής έτυχαν και οι επόμενοι στη σειρά, SiXforNinE. Με νέο δίσκο προ των πυλών, νέο βίντεο για το επερχόμενο ‘Bullet off its Course’ και καλή διάθεση, οι Αθηναίοι έδειξαν ότι «τραβάνε» στο είδος τους, με τον ολοένα και περισσότερο κόσμο να τους ενθαρρύνει και να χειροκροτά τα κομμάτια τους και τους ίδιους να αποδίδουν σε υψηλό επίπεδο και να έχουν καλή χημεία με τους ετερόκλητους οπαδούς.

Και κάπως έτσι έφτασε η στιγμή για το πρώτο μεγάλο όνομα της βραδιάς. Το ‘The Number of the Beast’ ακούστηκε από τα ηχεία, υπό τις επευφημίες του κοινού, και με την ολοκλήρωσή του οι Anthrax ανέβηκαν στη σκηνή, ξεκινώντας με την εισαγωγή του ‘Cowboys From Hell’ η οποία εξελίχθηκε στο ‘Caught in a Mosh’, οδηγώντας (προφανώς) και στο πρώτο moshpit.

Για την επόμενη μιάμιση ώρα, οι thrash πρωτοπόροι ταρακούνησαν την Πλατεία Νερού, με ένα setlist βγαλμένο από τα παλιά και φοβερή απόδοση στο σανίδι.

Κινητικότατος ο Joey Belladonna, αφηνιασμένος o Charlie Benante, αφιονισμένος ο Jon Donais, ατσάλινος ο Frank Bello και ο αρχοντικός Scott Ian, πολύ καλή χημεία με τον κόσμο, moshing, δυναμική συμμετοχή και sing-alongs, ξεβιδωμένοι λαιμοί και χέρια «κλειδωμένα» στο sign of the horns, σε μια εμφάνιση αντάξια headliner, ιδιότητα την οποία μάλλον είχαν για σημαντική μερίδα του σεβαστού πλήθους που παρασύρανε στις ξέφρενες εκτελέσεις τους.

Ο κατά περιόδους πιο «μπουκωμένος» ήχος δεν ήταν πάντα σύμμαχός τους, αλλά αυτό δεν πτόησε ούτε το συγκρότημα ούτε τον κόσμο, που τίμησε και την τελευταία νότα.

Από το ‘Madhouse’ μέχρι το ‘Efilnikufesin (N.F.L.)’ και από το αφιερωμένο στους Ronnie James Dio και Dimebag Darrell ‘In the End’ μέχρι το κλείσιμο του ‘Indians’ υπό το φως πυροτεχνημάτων (με outro από ‘Cowboys From Hell’ πάλι), οι Anthrax έπαιξαν με αμείωτη ενέργεια, δίνοντας στους οπαδούς τους όλα όσα ήθελαν να δουν και να ακούσουν.

‘Be All, End All’‘Medusa’‘I Am the Law’‘A.I.R.’, τίποτα δεν έλειψε από τη βραδιά. Καθώς παρατάσσονταν για την καθιερωμένη αναμνηστική φωτογραφία, αν κάποιος είχε παράπονο από όσα προηγήθηκαν, εγώ δεν τον άκουσα.

View this post on Instagram

Cry for the Indians… @anthrax live @release_athens

A post shared by RockRooster (@rockrooster.gr) on

Setlist

  • Caught in a Mosh
  • Got the Time
  • Madhouse
  • Be All, End All
  • Breathing Lightning
  • I Am the Law
  • Medusa
  • Now it’s Dark
  • Efilnikufesin (N.F.L.)
  • In the End
  • A.I.R
  • Antisocial
  • Indians

Η αποχώρηση των Anthrax σήμανε αποχώρηση και για μέρος του κόσμου, αλλά ο χώρος μπροστά από τη σκηνή σύντομα γέμισε ακόμα παραπάνω από νεοαφιχθέντες, έτοιμους να παρακολουθήσουν ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο σκληρό ήχο του 20ου αιώνα, για πρώτη φορά επί ελληνικού εδάφους.

Σε αυτό το σημείο θα μου επιτρέψετε μία παρένθεση. Η μουσική είναι υποκειμενική, η δημοσιογραφία όμως οφείλει να είναι ειλικρινής και αντικειμενική. Δύσκολη υπόθεση το να συνδυαστούν μερικές φορές, αλλά πρέπει να γίνει. Γι’αυτό γράφω, γι’αυτό διαβάζετε.

Έτσι, πρέπει να ομολογήσω ότι, μουσικά, οι Disturbed με αφήνουν αδιάφορο. Δεν ακούω, δεν με τραβάνε. Αλλά βρισκόμουν στο χώρο, και παρακολούθησα τη συναυλία τους, προκειμένου να τη μεταφέρω σε όσους δεν μπορούσαν να είναι εκεί. Δεν μπορώ να την κρίνω όπως ένας οπαδός της μπάντας, αλλά ούτε πρόκειται να την κρίνω ως αδιάφορος περαστικός.

Αυτό που είδα είναι ένα συγκρότημα με μεγάλη όρεξη, κινητικότητα και παρουσία επί σκηνής. Αυτό που είδα είναι ένας χαρισματικός frontman, που συνδέεται με τους οπαδούς του και τους κάνει να κρέμονται από τα χείλη του. Αυτό που είδα ήταν ένα μεγάλο πλήθος να τραγουδά και να επευφημεί με τα χέρια ψηλά.

Είδα έναν David Draiman που πέρα από την πολύ καλή φωνητική του απόδοση, έβγαλε λόγους περί ενότητας, περί εθισμού και κατάθλιψης και περί αναμνήσεων, συνοδεύοντας τους με συναισθηματικές εκτελέσεις και ταιριαστές εικόνες στο videowall, σε κομμάτια όπως τα ‘A Reason to Fight’ και ‘The Sound of Silence’.

Εικόνες που ξεπεράστηκαν όταν οι κάμερες γύριζαν στον κόσμο, που με κινητά και αναπτήρες συνόδευσε τα ‘Hold on to Memories’ και ‘The Light’, χωρίς να παραλείψει να χτυπηθεί σε ‘Ten Thousand Fists’ και ‘Down With the Sickness’.

Συγγνώμη, οπαδοί των Disturbed. Δε θα βρούμε κοινό έδαφος στη μουσική της μπάντας. Αλλά θα το βρούμε σε κάτι άλλο: ήταν μια εξαιρετική συναυλία.

Ενενήντα λεπτά μέχρι την ιαχή «We are Disturbed!» και τις ευχαριστίες του Draiman πριν την απόσυρση. Αν αφαιρέσει κανείς τις παύσεις και τους λόγους, ογδόντα λεπτά μουσικής και δεκαοχτώ τραγούδια. Ίσως το μόνο θέμα για κάποιους, που μπορεί να ήθελαν περισσότερο από μια κατά τ’άλλα ιδανική βραδιά.

Η πρώτη εμφάνιση των Disturbed έκλεισε το φετινό Release Athens ως μια από τις καλύτερες στα πλαίσιά του. Είπαν ότι βλέποντας την αντίδραση του κόσμου θέλουν να επιστρέψουν, και σίγουρα θα είναι καλοδεχούμενοι. Μέχρι την επόμενη φορά πάντως, οι οπαδοί θα έχουν πολλές και όμορφες αναμνήσεις από το βράδυ της 30ης Ιουνίου, για να τους κρατήσουν συντροφιά.

Setlist

  • Are You Ready
  • Prayer
  • Liberate
  • The Vengeful One
  • Stupify
  • Voices
  • Land of Confusion
  • Ten Thousand Fists
  • The Game
  • A Reason to Fight
  • Hold on to Memories
  • Indestructible
  • No More
  • Inside the Fire
  • The Sound of Silence
  • The Light
  • Stricken
  • Down With the Sickness

https://www.instagram.com/p/BzXuQp-olid/

Πρόσφατα

Δημοφιλή