Alice in Chains – Dirt: Η ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι

Alice in Chains - Dirt / Εξώφυλλο
Alice in Chains - Dirt / Εξώφυλλο

Ψάξαμε βαθιά στην ψυχή μας γι’ αυτό το άλμπουμ. Υπάρχουν πολύ έντονα συναισθήματα. Παλεύουμε με τους εσωτερικούς μας δαίμονες μέσω της μουσικής. Όλο το δηλητήριο που μαζεύεται μέσα μας κατά τη διάρκεια της μέρας, το διώχνουμε όταν παίζουμε…

Αυτά είχε δηλώσει κάποτε ο Jerry Cantrell σχετικά με το ‘Dirt’ των Alice in Chains και, αν ένα πράγμα είναι σίγουρο, αυτό είναι πως τα συγκεκριμένα λόγια ανταποκρίνονται πλήρως στην πραγματικότητα.

Δύο χρόνια πριν, το 1990, οι Alice in Chains είχαν συστηθεί στον μουσικό κόσμο με το επίσης κλασικό πλέον ‘Facelift’, όμως το ‘Dirt’ ήταν ο δίσκος που θα γιγάντωνε το όνομά τους, περιλαμβάνοντας κομμάτια που πλέον αποτελούν κομμάτι της ιστορίας όχι μόνο των AIC, της grunge που τότε μεσουρανούσε ή της δεκαετίας του ’90, αλλά και ολόκληρης της rock/metal σκηνής.

Το ‘Dirt’ έφτασε μέχρι το No.6 των αμερικανικών charts, έγινε 4 φορές πλατινένιο και έφερε στο φως μια ακόμα πιο σκοτεινή πλευρά των Alice in Chains. Όταν το ηχογραφούσαν, ο Layne Staley μόλις είχε βγει από κλινική αποτοξίνωσης, όμως δεν θα αργούσε να ξανακυλήσει στην ηρωίνη και, όπως είχε παραδεχθεί στον ντράμερ Sean Kinney, ήταν μαστουρωμένος κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων αρκετών κομματιών. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως ήταν ο μόνος, αφού, σύμφωνα με τον Jerry Cantrell, η μαριχουάνα ήταν παρούσα στο στούντιο, ενώ κάποιοι απ’ αυτούς είχαν προβλήματα και με το αλκοόλ…

Όλα, λοιπόν, συνέτειναν στο να βγει ένας σκοτεινός, ενδοσκοπικός δίσκος. Ο Layne Staley έπαιρνε περισσότερα συνθετικά credits από ποτέ και οι Alice in Chains έβγαζαν τα εσώψυχά τους, ρίχνοντας ευθείες ματιές στις καταχρήσεις ως μέρος της ζωής τους και μιλώντας ανοιχτά για άσχημα και συχνά αυτοκαταστροφικά συναισθήματα, όπως άλλωστε «επέβαλε» και το κίνημα της grunge που τότε ήταν στα φόρτε του. Πολλοί έφηβοι έψαχναν να «ταυτιστούν» με κάποιο φθαρμένο πρότυπο, πολλοί καλλιτέχνες αντλούσαν δύναμη από αυτό ακριβώς…

Μετά την κυκλοφορία του ‘Dirt’, τίποτα δεν θα ήταν ίδιο για τους Alice in Chains. Είχαν καταφέρει να βγουν νικητές από την τότε μάχη «metal ή grunge» χωρίς καν να διαλέξουν στρατόπεδο. Πολύ απλά ήταν και τα δύο, κάνοντας τόσο τους μεν όσο και τους δε να στάζουν μέλι για πάρτη τους, είτε για την ακατέργαστη φωνή του Layne Staley, είτε για τις μοναδικές κιθαριστικές εμπνεύσεις του Jerry Cantrell που κατάφερνε να εναρμονίσει μαεστρικά τα grunge και metal στοιχεία, σε αυτό που αποτέλεσε το magnum opus της μπάντας του.

Layne Staley: Η φωνή του Seattle

Η σκοτεινιά ήταν πάντοτε κομμάτι της μπάντας, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Πάντα υπήρχε μία αισιοδοξία, ακόμα και στα πιο σκοτεινά κομμάτια που έχουμε γράψει. -Jerry Cantrell

Με αυτό στο μυαλό, ας δούμε μικρές ιστορίες πίσω από κάθε κομμάτι του δίσκου:

Them Bones

Το εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου είναι και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια των Alice in Chains. Ο Jerry Cantrell, που είχε γράψει τους στίχους του ‘Them Bones’, είχε εξηγήσει αναφορικά με το νόημά τους:

Σκεφτόμουν την θνητότητα, ότι κάποια στιγμή θα καταλήξουμε όλοι να είμαστε ένα μάτσο κόκκαλα. Είναι κάτι που αφορά τους πάντες, είτε πιστεύουν στη μετά θάνατον ζωή είτε όχι. Είναι απλά το πώς θα γίνουν τα πράγματα. Με φοβίζει η σκέψη ότι κάποια στιγμή θα τελειώσουν όλα τα όμορφα πράγματα, οι γνώσεις και οι ωραίες εμπειρίες… Με φοβίζει το ότι όταν κλείσεις τα μάτια σου, όλα τελειώνουν για πάντα…

Τα απόκοσμα φωνητικά του Layne Staley δεν θα μπορούσαν να περιγράψουν καλύτερα το περιεχόμενο των στίχων.

I believe them bones are me
Some say we’re born into the grave

I feel so alone, gonna end up a
Big ole pile of them bones

Aaah! Aaah! Aaaaaaaaah!
[Όλοι οι στίχοι]


Dam That River

Ο Jerry Cantrell είχε τσακωθεί πολύ με τον ντράμερ της μπάντας, Sean Kinney, με τον δεύτερο να προσγειώνει στο κεφάλι του Cantrell ένα τραπεζάκι του καφέ… Τελικά όλα πήγαν καλά και ο Cantrell αργότερα δήλωνε πως αυτός ο τσακωμός ήταν η πηγή έμπνευσής του για να γράψει αυτό το κομμάτι.

I broke you in the canyon
I drowned you in the lake
You a snake that I would trample
Only thing I’d not embrace
[Όλοι οι στίχοι]


Rain When I Die

Ο Cantrell έχει χαρακτηρίσει το ‘Rain When I Die’ ως ένα κομμάτι για ένα κορίτσι. Η ανασφάλεια και οι δυσκολίες αποτυπώνονται στους στίχους.

Is she ready to know my frustration?
What she slippin’ inside, slow castration
I’m a riddle so strong, you can’t break me
Did she come here to try, try to take me
[Όλοι οι στίχοι]


Down In A Hole

Το ‘Down In A Hole’ είναι ένα κομμάτι για την αγάπη της ζωής του, Courtney Clarke, σύμφωνα με τον Jerry Cantrell, όμως οι τραγουδισμένοι από τον Layne Staley στίχοι και ο θάνατός του από overdose μερικά χρόνια αργότερα, κάνουν το κομμάτι να μοιάζει προφητικό, όσον αφορά την παθολογική σχέση που είχε ο μεγάλος frontman με τα ναρκωτικά.

Down in a hole and I don’t know if I can be saved
See my heart I decorate it like a grave
Oh, you don’t understand who they thought I was supposed to be
Look at me now I’m a man who won’t let himself be
[Όλοι οι στίχοι]

Πέραν πάσης αμφιβολίας μία από τις πιο παθιασμένες και ωμές ερμηνείες του Staley, με το live στο unplugged των Alice in Chains για το MTV να είναι ήδη κάτι παραπάνω από κλασικό.

Alice in Chains στο MTV Unplugged: Η τελευταία μεγάλη παράσταση του Layne Staley


Sickman

«Γράψε μου το πιο άρρωστο, το πιο σκοτεινό, το πιο βαρύ κομμάτι που μπορείς» είχε πει ο Layne Staley στον Jerry Cantrell και αυτός του παρέδωσε το ‘Sickman’. Όνομα και πράμα το κομμάτι, μουσικά όπως το ‘χε ζητήσει ο Staley, στιχουργικά ενδοσκοπικό, βουτηγμένο στην ανασφάλεια και την αμφιβολία.

What the hell am I?
Thousand eyes, a fly
Lucky then I’d be
In one day deceased

Sickman, sickman, sickman
[Όλοι οι στίχοι]


Rooster

«Rooster» ήταν το ψευδώνυμο του πατέρα του Cantrell, όταν υπηρέτησε στον πόλεμο του Βιετνάμ. Ο πρεσβύτερος Cantrell απέφευγε να μιλάει για τον πόλεμο και τις τραυματικές εμπειρίες που είχε αποκομίσει αυτόν και έτσι ο κιθαρίστας των Alice in Chains έγραψε αυτό το κομμάτι με σκοπό να εξωτερικεύσει αυτά τα συναισθήματα από τη δική του οπτική.

Το κομμάτι μιλάει για έναν στρατιώτη ο οποίος πηγαίνει στον πόλεμο, αφήνοντας πίσω τη σύζυγο και το παιδί του. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, βλέπει έναν φίλο του να πεθαίνει και προσπαθεί να επιβιώσει με όποιον τρόπο μπορεί. Μετά έρχονται να σκοτώσουν τον «Rooster», αλλά τελικά δεν τα καταφέρνουν…

Ain’t found a way to kill me yet
Eyes burn with stinging sweat
Seems every path leads me to nowhere
Wife and kids household pet
Army green was no safe bet
The bullets scream to me from somewhere
[Όλοι οι στίχοι]


Junkhead

Δεν μπορείς να καταλάβεις τι γίνεται μέσα στο κεφάλι ενός ναρκομανή αν δεν είσαι και εσύ ναρκομανής. Αυτό το μήνυμα ήθελαν να περάσουν μέσω του ‘Junkhead’ οι Cantrell και Staley που το έγραψαν…

“Junk, fuck”
A good night, the best in a long time
A new friend turned me on to an old favorite
Nothing better than a dealer who’s high
Be high, convince them to buy
[Όλοι οι στίχοι]


Dirt

Το κομμάτι που έδωσε το όνομά του στον δίσκο δεν θα μπορούσε παρά να είναι άκρως αντιπροσωπευτικό του γενικότερου κλίματος που το χαρακτηρίζει. «Βρωμιά» λοιπόν, σε όλο της το μεγαλείο, καταπιεσμένα συναισθήματα, μια μαυρίλα στην ατμόσφαιρα και όλα όσα ήθελαν να εκφράσουν τότε οι περιθωριοποιημένοι νέοι της εποχής που έψαχναν να ταυτιστούν με τσαλακωμένες φιγούρες όπως ο Layne Staley ή ο Kurt Cobain…

I have never felt such frustration
Or lack of self control
I want you to kill me
And dig me under, I wanna live no more
[Όλοι οι στίχοι]


God Smack

Και αυτό γραμμένο διά χειρός Layne Staley, με τον Jerry Cantrell να δηλώνει:

Το ‘Junkhead’ (παραπάνω) και το God Smack’ είναι τα πιο ειλικρινή τραγούδια που θα μπορούσαν να έχουν γραφτεί για τη χρήση ναρκωτικών.

Care not for the men who wonder
Straw that broke your back, you’re under
Cast all them aside who care
Empty eyes and dead end stare
[Όλοι οι στίχοι]


Untitled

Το ‘Untitled’ διάρκειας 47 δευτερολέπτων είναι μία guest συμμετοχή του Tom Araya των Slayer, ο οποίος λέει…

I am iron GOD!
Glen
Red-rum, red-rum, red-rum


Hate To Feel

Ένα από τα λίγα κομμάτια των Alice in Chains τα οποία πιστώνονται αποκλειστικά στον Layne Staley, μουσικά και στιχουργικά. Εδώ ο Layne επιχειρεί να εξηγήσει πώς τα προβλήματα που συνάντησε στη ζωή του τον οδήγησαν στο να προσπαθεί να τα ξεπεράσει, ξεκινώντας τα ναρκωτικά…

What’s gone wrong, I can’t see straight
Been too long, so full of hate

What the fuck will it take
Drown myself in my wake
Another shaggy D.A.
Now a dog, shake my leg
Plastic man, paper face
Candy heart, what a waste
Gotta change, set a date
Eat my cake, lick my plate
[Όλοι οι στίχοι]


Angry Chair

Επίσης πιστωμένο αποκλειστικά στον Layne Staley, περιγράφει τις εμπειρίες που είχε ο Staley από τον πατέρα του, όταν αυτός τον τιμωρούσε βάζοντάς τον να κάτσει μπροστά από έναν καθρέφτη, όταν μπλεκόταν σε μπελάδες.

Sitting on an angry chair
Angry walls that steal the air
Stomach hurts and I don’t care
[Όλοι οι στίχοι]


Would?

Όταν πέθανε ο Andrew Wood των Mother Love Bone όλοι ήταν σοκαρισμένοι, καθώς αποτελούσε μια εξέχουσα μορφή της σκηνής του Seattle. Τόση αίσθηση είχε κάνει που το 1990 οι Chris Cornell, Jeff Ament, Matt Cameron, Stone Gossard, Mike McCready, Eddie Vedder είχαν σχηματίσει στο Seattle τους Temple of the Dog. Το ‘Would?’, λοιπόν, ήταν κατά κάποιον τρόπο ο φόρος τιμής του Jerry Cantrell στον Wood και μιλάει για την αποτοξίνωση και τη ζωή μετά απ’ αυτήν.

Η μπασογραμμή του θα μας στοιχειώνει για πάντα, το ίδιο και τα φωνητικά του Staley, που ώρες-ώρες θαρρείς ότι μιλούν τόσο μέσα απ’ την καρδιά του, που μοιάζουν προφητικά…

Know me broken by my master
Teach thee on child of love hereafter

Into the flood again
Same old trip it was back then
So I made a big mistake
Try to see it once my way
[Όλοι οι στίχοι]


Δίσκος βαρύς, γεμάτος, χορταστικός, καλυμμένος με ένα μαύρο πέπλο, όπως άρμοζε στο ρεύμα της εποχής. Μιας εποχής που τα ναρκωτικά έδιναν και έπαιρναν και ταυτόχρονα η μουσική άλλαζε μια για πάντα, μετά το σαρωτικό πέρασμα της grunge και μπαντών όπως οι Alice in Chains.

Αν κάτι μετανιώνει ο βασικός συνθέτης και στιχουργός για τον δίσκο; Ο Jerry Cantrell κάποτε είπε:

Έγραφα πολλά κομμάτια για τα ναρκωτικά, αλλά δεν καταλάβαινα ότι αυτό δεν ήταν αρκετά ασφαλές… Δεν ήθελα να νομίζουν οι fans μας ότι η ηρωίνη είναι cool. Αλλά μετά ερχόντουσαν fans να μας χαιρετήσουν και μας έλεγαν πως ήταν μαστουρωμένοι. Ήταν αυτό ακριβώς που δεν ήθελα να γίνει.