Breath After Coma – Leaders

Breath After Coma - Leaders / Εξώφυλλο
Breath After Coma - Leaders / Εξώφυλλο

Έπειτα από το EP-ντεμπούτο τους το 2015 που κέρδισε τις εντυπώσεις, οι Αθηναίοι hard rockers Breath After Coma είναι πλέον έτοιμοι για το επόμενο βήμα, κυκλοφορώντας τον πρώτο full length δίσκο τους στις 6 Φεβρουαρίου με τίτλο ‘Leaders’.

Μέχρι ώρας έχει κυκλοφορήσει μόνο το ομώνυμο κομμάτι, ‘Leaders’ (θα τα πούμε και στη συνέχεια), αλλά είχαμε τη χαρά να ακούσουμε ολόκληρο τον δίσκο των Breath After Coma μερικές μέρες πριν την κυκλοφορία του, οπότε παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τι πρόκειται να ακούσετε στις 6 Φεβρουαρίου που κυκλοφορεί.

Οι Breath After Coma, λοιπόν, στην ουσία ξανασυστήνονται στο κοινό με τον πρώτο full length δίσκο τους. Εμφανώς λιγότερο riff based απ’ ό,τι στο EP-ντεμπούτο τους και δίνοντας έμφαση στη μελωδικότητά τους, προσθέτουν μεγαλύτερη ποικιλομορφία στις συνθέσεις τους, ακόμα και ήχους που μάλλον δεν περίμενα να ακούσω στη νέα τους δουλειά (π.χ. αλυσίδες, πιάνο, κλπ). Γεγονός που καταδεικνύει σαφή ωρίμανση σε σχέση με το περισσότερο αυθόρμητο EP τους, όπως και μία φαινομενική απόπειρα να ρίξουν λίγο το tempo και τα decibels – και λέω «φαινομενική» γιατί… όσοι τους έχουν παρακολουθήσει σε κάποιο live τους (παίζουν αρκετά απ’ τα νέα κομμάτια εδώ και καιρό) σίγουρα καταλαβαίνουν τι εννοώ.

Πρώτο απ’ τα 9 κομμάτια του δίσκου το ‘Fool’. Γνωστό στο κοινό τους από τα live, έχει διαρκείς αυξομειώσεις στην έντασή του, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή, ενώ τα ανεπαίσθητα backing vocals δίνουν άλλη χάρη στο ρεφραίν του. Στο ‘Duncan Harris’ ξεκινούν φουριόζοι. Ένα catchy riff δίνει τον παλμό και η υπομονετική εισαγωγή συνεχίζεται με κιθαριστικές επιρροές από post rock, μέχρι να μπουν τα ψυχωμένα φωνητικά που δεν αργούν να πάρουν τα πάνω τους. Κάπου στη μέση του κομματιού ακούμε και κάτι… αλυσίδες χτυπιούνται ρυθμικά. Οι BAC έκαναν… unleash the power!

Η συνέχεια δίνεται με το ‘Yellow Sky’. Μπορώ να πω με σιγουριά ότι η σχεδόν μονόλεπτη εισαγωγή του είναι η πιο εντυπωσιακή στιγμή του, με το κομμάτι να είναι σε γενικές γραμμές ήρεμο, για να το διαδεχθεί το ‘I, The Animal’, είναι ένα απ’ τα πιο φουριόζικα σημεία του δίσκου. Τα φωνητικά έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και το μπάσο είναι αυτό που οδηγεί κατά κύριο λόγο το κομμάτι, το οποίο παρά την έντασή του αποπνέει έναν νοσταλγικό τόνο σαν σύνολο. Όπως και άλλα τραγούδια του ‘Leaders’, έτσι και αυτό, έχει ένα μικρό σημείο όπου η μπάντα «τζαμάρει». Πολύ ευχάριστο δείγμα, το οποίο αποτυπώνεται και στη διάρκεια των τραγουδιών, πολλά εκ των οποίων ξεπερνούν τα 4-5 λεπτά, δείχνοντας πως η μπάντα διέθετε μεγάλη κάβα ιδεών.

Στο ‘So It Goes’ τα πράγματα αλλάζουν κατά πολύ. Το κομμάτι ξεκινάει με πιάνο και δανειζόμενο στοιχεία από Pearl Jam και Smashing Pumpkins χτίζεται υπέροχα και νοσταλγικά, για να το διαδεχθεί το ‘I Dare Say’, με το χαλαρό tempo του να είναι η τέλεια αφορμή για τα ξεσπάσματα της μπάντας κατά τη διάρκεια των ρεφραίν, μέχρι το κλείσιμο του κομματιού με ένα απαλό και ταξιδιάρικο κιθαριστικό σόλο.

Το ‘The Love I Never Had’, όπως καταλαβαίνει κανείς κι απ’ τον τίτλο του, είναι μία μελαγχολική μπαλάντα και αποτελεί την πιο «μαύρη» στιγμή του δίσκου. Ακολουθεί, όμως, το ‘Live In The City’ για να ανεβάσει τους τόνους. Μοιάζει βγαλμένο από τα ’90s, το πρώτο πράγμα που μου θύμισε είναι Pearl Jam. Ο χαρούμενος τόνος και οι στίχοι του βγάζουν μια παιδική αθωότητα και αποπνέουν αισιοδοξία (ποντάρω ότι θα το ακούνε στο βανάκι τους όταν βγούνε για περιοδεία – αναμένονται ανακοινώσεις εξάλλου). Ποντάρω, επίσης, ότι στις συναυλίες ο Ορέστης θα το φωνάζει με όλη του την ψυχή. «Oh this life is wonderfuuuul!»

Φτάνοντας στο τελευταίο κομμάτι, ακούμε το ομώνυμο ‘Leaders’. Η εισαγωγή με πιάνο είναι σίγουρα κάτι που κερδίζει τις εντυπώσεις απ’ την αρχή, με τη συνέχεια να είναι εξίσου καλή και να προσφέρει ποικιλία ήχων και εμπνεύσεων. Άλλωστε το κομμάτι διαρκεί περισσότερο από 5 λεπτά και αυτό του επιτρέπει να έχει πολλές διακυμάνσεις.

Μετά το πέρας του δίσκου, και συγκρίνοντάς τον με το EP που είχαν κυκλοφορήσει το 2015, διαπιστώνει κανείς μια σαφή αλλαγή στο ύφος των Breath After Coma, όχι τόσο στο στυλ του ήχου τους, αλλά στο πώς τον αντιμετωπίζουν σαν σύνολο. Πιο γεμάτες συνθέσεις, μεγαλύτερη ποικιλία, μεγαλύτερη διάρκεια και γενικά μια πιο δεμένη ομάδα, με ξεκάθαρη άποψη για τη μουσική και το ύφος της.

Όπως είπαμε, ο δίσκος κυκλοφορεί στις 6 Φεβρουαρίου και θα ακολουθήσει περιοδεία από τους Breath After Coma, με τις ανακοινώσεις να αναμένονται σύντομα.