Iron Maiden – Sanctuary: Όταν ο Eddie σκότωνε την Μάργκαρετ Θάτσερ

Μάιος του 1980. Ο Steve Harris είχε βάλει μπρος τις μηχανές των Iron Maiden και το ομώνυμο, πρώτο τους album είχε ανέβει στα ράφια των δισκοπωλείων.

Ο μουσικός κόσμος γνώριζε για τα καλά πλέον τον Eddie, που με το punky μαλλί του ξεπρόβαλε απειλητικός στο εξώφυλλό του. O Derek Riggs είχε κάνει την αρχή, και η μασκότ των Iron Maiden θα γινόταν έκτοτε η πιο αναγνωρισμένη στο metal κοινό και όχι μόνο.

Λίγο καιρό πριν την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου, ο Eddie είχε συστηθεί για πρώτη φορά, παρακολουθώντας τον Paul Di’Anno να τρέχει πανικόβλητος σε μια κακόφημη λονδρέζικη γειτονιά.

Ήταν το cover για το single-προπομπό του δίσκου, ‘Running Free’, που έβαλε τον κόσμο κατευθείαν στο κλίμα των γειτονιών του ανατολικού Λονδίνου που γέννησαν τους Maiden. Η λάμπα που καίει και οι λεπτομέρειες του concept με τις χαρακιές των Led Zeppelin, Scorpions, AC/DC, Judas Priest και Sex Pistols στον τοίχο, το κάνουν ακόμα πιο εντυπωσιακό.

Το εξώφυλλο του single ‘Sanctuary’, που έσκασε στις 23 Μαΐου, ήταν εντυπωσιακό! O Eddie κραδαίνοντας ένα μαχαίρι, έχει μόλις σκοτώσει την Μάργκαρετ Θάτσερ, την τότε πρωθυπουργό της Αγγλίας!

H Σιδηρά Κυρία τον είχε προκαλέσει, σκίζοντας μια αφίσα των Iron Maiden, η οποία βρίσκεται πεταμένη δίπλα της.

Το τολμηρό εξώφυλλο για την εποχή του συντηρητισμού που είχε επιβάλλει με την πολιτική της, όπως ήταν φυσικό συζητήθηκε και ήρθε και έδεσε με τον πιο punk δίσκο της μπάντας, που μόλις είχε προηγηθεί.

Η Θάτσερ πάντως, δεν τον ξέχασε. Τον Οκτώβριο του 1980, καραδοκεί με όπλο και στρατιωτική ενδυμασία, ενώ ο Eddie σουλατσάρει αμέριμνος αγκαζέ με δυο κοπέλες, στο εξώφυλλο του single ‘Women In Uniform’:

Το Sanctuary’ είχε ντεμπουτάρει ήδη στο ‘Metal For Muthas’, μια metal συλλογή από εκπροσώπους του New Wave of British Heavy Metal, που άνθιζε εκείνη την περίοδο στο Νησί.

Τα άλλα δυο κομμάτια που συμπληρώνουν την τριάδα, ήταν το ‘Drifter’ (το teaser track για το επόμενό τους δίσκο, ηχογραφημένο στο περίφημο Marquee Club του Λονδίνου) και το ‘I’ve Got The Fire’ (διασκευή σε κομμάτι του Ronnie Montrose, τον οποίο ο Steve Harris λάτρευε) σε live εκτελέσεις!

Πλέον, το νερό είχε μπει για τα καλά στο αυλάκι, η μπάντα έδινε συναυλίες γεμάτες νεύρο και εντυπωσίαζε τον κόσμο στα live της, ενώ προετοιμαζόταν για τον δεύτερο studio δίσκο της που θα κυκλοφορούσε μερικούς μήνες μετά.