Pink Floyd – The Wall: Η ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι

Pink Floyd - The Wall
Pink Floyd - The Wall

Πάρα πολλοί δίσκοι μπορούν να χαρακτηριστούν «πολύ καλοί», αρκετοί μπορούν να χαρακτηριστούν «εξαιρετικοί», υπάρχουν, όμως, πολύ λίγοι που μπορούν να χαρακτηριστούν ως «αριστουργήματα».

Δίσκοι που άλλαξαν τη μουσική, που έφεραν κάτι καινούριο, που επηρέασαν τη σκέψη και τον πολιτισμό, δίσκοι που «δεν είναι απλώς μουσική», αλλά και κάτι παραπάνω. Δίσκοι που δομήθηκαν βάσει ενός συγκεκριμένου concept, που από την αρχή μέχρι το τέλος τους διηγούνται μια ιστορία της οποίας η πρώτη σελίδα ξεκινάει με το που δεις το εξώφυλλό τους…

Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και το ενδέκατο άλμπουμ των Pink Floyd‘The Wall’, το οποίο κυκλοφορούσε μία μέρα σαν τη σημερινή, το 1979… Ένα άλμπουμ-σταθμός για την ιστορία της μουσικής, που κατέχει μία θέση ανάμεσα στα πιο ευπώλητα αλλά και αναγνωρίσιμα άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Μία ροκ όπερα μεγαλειώδης, ογκώδης (διάρκεια 80 λεπτών), πρωτοποριακή, τόσο σκοτεινή όσο και εξιλεωτική, δείγμα του συνθετικού και στιχουργικού μεγαλείου των Pink Floyd, αναμφίβολα ένα από τα κορυφαία δημιουργήματα της εποχής του και όχι μόνο.

Πώς ξεκίνησαν όλα…

Η περιοδεία του 1977 για το προηγούμενο άλμπουμ τους, ‘Animals’, ήταν σχεδόν καταστροφική για την μπάντα. Τα ακροατήρια στις περισσότερες συναυλίες ήταν ανήσυχα, δίνοντας ως επί το πλείστον ελάχιστη σημασία στους Pink Floyd, όμως τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα για τον Roger Waters, ο οποίος έφτασε μέχρι και να φτύσει στη μούρη έναν fan που προσπαθούσε να ανέβει στη σκηνή…

Κάπως έτσι, η κινητήριος δύναμη των Floyd ιδίως ως προς τη στιχουργική, αρχίζει να φαντάζεται το χτίσιμο ενός τοίχου ανάμεσα σε αυτόν και το κοινό.

Το concept

Αυτό, συνεπώς, θα ήταν το βασικό θέμα για το επόμενο concept άλμπουμ της μπάντας, το οποίο εξερευνά μερικές σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης φύσης, την απομόνωση (έννοιες που συμβολίζονται από έναν μεταφορικό τοίχο), τη μοναξιά, τα αγιάτρευτα «σημάδια» μιας άσχημης παιδικής ηλικίας, τόσο ψυχικά όσο και σωματικά.

Τα γεγονότα που περιγράφονται αποτελούν τη ζωή ενός φανταστικού χαρακτήρα, του Pink, ενός χαρακτήρα εμπνευσμένου από τον ιδρυτή και βραχυπρόθεσμο μέλος της μπάντας, Syd Barrett, αλλά και τη δύσκολη παιδική ηλικία του Roger Waters, ο οποίος είχε χάσει τον πατέρα του κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Pink, λοιπόν, έχοντας χάσει τον πατέρα του και όντας μεγαλωμένος από την υπερπροστατευτική μητέρα του (‘Mother’), βασανίζεται στο σχολείο από τον αυταρχικό και καταχρηστικό καθηγητή, ο οποίος διαβάζει τους στίχους που γράφει (παρεμπιπτόντως είναι οι στίχοι του ‘Money’) και τον ρεζιλεύει. Όλα αυτά τα τραύματα αποτελούν τα «τούβλα του τοίχου» (bricks in the wall) που περιγράψαμε παραπάνω.

Τελικά, εξελίσσεται σε ροκ σταρ, ενώ οι σχέσεις του χαρακτηρίζονται από την αβεβαιότητα, τη χρήση ναρκωτικών και τις εκρήξεις βίας. Γνωρίζει μία γυναίκα, την οποία παντρεύεται, αλλά σύντομα αρχίζει να εκδηλώνεται ο αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας του (‘One Of My Turns’), απόρροια των ψυχολογικών τραυμάτων που του άφησε η παιδική του ηλικία, αλλά και των προβλημάτων αλκοολισμού και ναρκωτικών. Φυσικά ο γάμος του δεν αντέχει (‘Don’t Leave Me Now’) και όταν καταστρέφεται, το «χτίσιμο» του τοίχου τελειώνει, ολοκληρώνοντας την απομόνωσή του (‘Goodbye Cruel World’) και απομακρύνοντάς τον από κάθε έννοια ανθρώπινης επαφής.

Η κρίση κλιμακώνεται, με αποκορύφωμα μια παραίσθηση του Pink ότι είναι δικτάτορας και εμφανίζεται σε συναυλία παρόμοια με συλλαλητήριο Νεο-Ναζί. Πλημμυρισμένος από τύψεις, οριοθετεί τον εαυτό του (‘Stop’) και τον βάζει σε μια εσωτερική δίκη (‘Trial’), με τον εσωτερικό του κόσμο να του επιτάσσει να γκρεμίσει τον τοίχο (‘Outside The Wall’).

Το εξώφυλλο

Pink Floyd - The Wall / Εξώφυλλο
Pink Floyd – The Wall / Εξώφυλλο

Για πρώτη φορά μετά το ‘The Piper at the Gate of Dawn’, οι Pink Floyd δεν συνεργάζονται με τον Storm Thorgerson, μιας και ο Roger Waters τα είχε σπάσει μαζί του, όταν ο πρώτος συμπεριέλαβε μια φωτογραφία με το εξώφυλλο του ‘Animals’ στο βιβλίο ‘Walk Away Rene’.

Έτσι, οι Pink Floyd παίρνουν μία τολμηρή απόφαση: Να ανεβάσουν τον δίσκο στα ράφια με πλήρη απουσία γραμμάτων από το εξώφυλλο. Στην αρχική έκδοση, το μόνο που έβλεπε κανείς ήταν ο χαρακτηριστικός λευκός τοίχος, αν και, πλέον, σε διάφορες επανεκδόσεις βλέπει κανείς τα χαρακτηριστικά «Pink Floyd – The Wall» είτε με μαύρα είτε με κόκκινα γράμματα, σχεδιασμένα από τον καρτουνίστα Gerald Scarfe.

Επόμενη Σελίδα: Η ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι ►