Σαν σήμερα: Η ιστορική συναυλία του Rory Gallagher στη Νέα Φιλαδέλφεια

Rory Gallagher

Σεπτέμβρης 1981. Οι αλλαγές σε κοινωνικο-πολτικό επίπεδο έρχονταν ραγδαία στη χώρα, με την νεολαία της εποχής να γίνεται σιγά σιγά μέρος της κουλτούρας που ερχόταν δειλά-δειλά από το εξωτερικό. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ετοιμάζεται να πάρει την εξουσία από τον Γιώργο Ράλλη και τη Νέα Δημοκρατία και το κλίμα πόλωσης που επικρατούσε είχε επηρεάσει τον κοινωνικό ιστό.

Έπειτα την επεισοδιακή συναυλία των Rolling Stones το 1967, εν μέσω δικτατορίας, η χώρα μας θα έκανε χρόνια να δει ένα ξένο μεγάλο όνομα της ροκ από κοντά. Στη λειψυδρία θα δώσει ένα τέλος ο Sting, οι ιστορικοί Police στο Σπόρτιγκ και ο Ian Gillan στη Ριζούπολη, αλλά μια ανακοίνωση ήταν ικανή να ενώσει όλες τις διαφορετικές τάσεις που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο.

Το δισκοπωλείο Happening ρίχνει την βόμβα και ανακοινώνει τον Rory Gallagher για δυο συναυλίες, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Η είδηση πήρε τη μορφή επιδημίας, μαθητές, φοιτητές, ροκαμπίλια και πάνκηδες ανυπομονούσαν να δουν τον αγαπημένο Ιρλανδό από κοντά, αφού η αγάπη που του είχε το ελληνικό κοινό από τότε ήταν έκδηλη.

Τα όσα έγιναν εκείνο το φθινοπωρινό βράδυ της 12ης Σεπτεμβρίου 1981 στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας έμειναν στην ιστορία…

Την προ-παραμονή της ιστορικής του εμφάνισης, ο Rory Gallagher είχε παραχωρήσει συνέντευξη στον Γιάννη Πετρίδη, όπου μίλησε για τους αγαπημένους του καλλιτέχνες, τις βασικότερες μουσικές επιρροές του, ενώ διάλεξε και τα τραγούδια που θα ακουγόντουσαν στον αέρα.

Ξεχώρισε για το παίξιμό τους τους Ry Cooder, Keith Richards, Johnny Winter και Neil Young, ενώ η εκπομπή έληξε υπό τους ήχους του ‘Moonchild’.

Στα πλαίσια της προώθησης του event βγήκε ζωντανά και στην ΕΡΤ στην εκπομπή «Κάθε Μεσημέρι» με παρουσιαστή τον Χρήστο Οικονόμου.

H μεγάλη ημέρα φτάνει και ο κόσμος αδημονεί να δει τον Rory από κοντά. Οι εκτιμήσεις για τον κόσμο που συγκεντρώθηκε στο Νίκος Γκούμας ποικίλουν και παίρνουν ως συνήθως διαστάσεις θρύλου, το μόνο σίγουρο είναι ότι το πάθος στο κοινό ξεχείλιζε. Έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ είχαν αρχίσει τα πρώτα επεισόδια.

Κόσμος χωρίς εισιτήρια προσπαθούσε με ντου να εισέλθει στο χώρο της συναυλίας και η αστυνομία άρχισε να βαράει στο ψαχνό και να εξαπολύει δακρυγόνα. Τα γύρω στενά μετατράπηκαν σε εμπόλεμη ζώνη και η ατμόσφαιρα άρχισε να γίνεται αποπνικτική.

Μετά τις 9 το βράδυ και με μια σημαντική καθυστέρηση ακούγονται οι πρώτες νότες και οι υπεύθυνοι της τάξης δεν μπορούν να κρατήσουν το αφιονισμένο κοινό. Μετά τα πρώτα riffs του ‘Moonchild’ πολλοί θεατές προσπαθούν να ανέβουν στη σκηνή, ο Rory μοιάζει σαστισμένος αλλά συνεχίζει το show του.

Το χάος φτάνει από τη Λεωφόρο Δεκελείας μέχρι τον Περισσό, το ξύλο έπεφτε χαλάζι και η αστυνομία παίρνει σηκωτό τον Rory και τα υπόλοιπα μέλη για να τους φυγαδεύσει. Εκτεταμένες ζημιές σε καταστήματα, τραυματισμοί και συλλήψεις, ακόμα και χρήση αληθινών πυρών, με τις εφημερίδες την επόμενη να κάνουν λόγο «σφαίρες των ΜΑΤ για να αναχαιτίσουν τους έξαλλους ροκάδες».

O ίδιος ο Rory, πολλά χρόνια αργότερα, σε συνέντευξη που παραχώρησε το 1992, θυμήθηκε και εξιστόρησε τα γεγονότα εκείνης της ημέρας:

«… Ήταν αμέσως μετά το Ελληνικό Κύπελλο και έκαναν τις πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά από πολύ καιρό. Μόλις το show ξεκίνησε, άρχισα να βλέπω φλόγες από μακριά στη πίσω πλευρά του σταδίου.

Εστιατόρια και μαγαζιά καιγόντουσαν στο δρόμο έξω από τη συναυλία. Νομίζω πως είτε δεν άφησαν αρκετό κόσμο να μπει στη συναυλία, είτε άφησαν περισσότερους αλλά, όπως και να ‘χει, η αστυνομία έφτασε κι άρχισε να ρίχνει δακρυγόνα σε μας…

Ήταν η περισσότερο επικίνδυνη συναυλία που έχω κάνει. Αυτά τα δακρυγόνα είναι επικίνδυνα. Θολώνουν τα μάτια σου και δεν μπορείς να δεις που πηγαίνεις ή να κάνεις τίποτα!

Όταν τελικά μπήκαμε στα παρασκήνια (σ.μ. μετά το τέλος της συναυλίας) ήμασταν πολύ αναστατωμένοι μιας και δεν ήμασταν σίγουροι ποιος ήθελε να μας προστατεύσει και ποιος να μας επιτεθεί.

O περίγυρος του γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας

Μας περιτριγύριζαν «παραστρατιωτικοί» (σ.μ. ασφαλίτες) κι έμοιαζαν πολύ απειλητικοί. Γι’ αυτό φύγαμε μπαίνοντας σ ένα αυτοκίνητο και προσπαθήσαμε να γυρίσουμε πίσω στο ξενοδοχείο!

Όμως στο δρόμο μείναμε από βενζίνη κι αναγκαστήκαμε να περπατήσουμε. Συνέβαιναν τόσα πολλά, ήταν ένας εφιάλτης.

Ήμασταν βρεγμένοι, τα μάτια μας δάκρυζαν (σ.μ. από τα δακρυγόνα) κι όλοι φοβηθήκαμε. Η συναυλία από μόνη της ήταν καταπληκτική! Αλλά ήταν επικίνδυνη…

Απλά δεν ήθελα να πεθάνω σ ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβαινε…»

Απόσπασμα από συνέντευξη του Rory Gallagher στον Liam Fay «Hot Press–The Rock’n’Roll Issue (Anniversary Special No. 3) 1992
[Πηγή]


Setlist:

Shin Kicker

Moonchild

Do You Read Me

Nadine
(Chuck Berry cover)

I Wonder Who
(Muddy Waters cover)

Tattoo’d Lady

Wayward Child

A Million Miles Away

Double Vision

Out on the Western Plains


O Τύπος της εποχής:

Διαβάστε τη συνέντευξη που πήραμε πέρυσι συνεργάτη του αείμνηστου Rory, Gerry McAvoy, επί σειρά ετών (από τη διάλυση των Taste ως το 1991), ο οποίος μας μίλησε για την σύσταση των Band Of Friends, τον θρύλο του Rory Gallagher, τις δύσκολες ημέρες της Ιρλανδίας, ενώ μας αποκάλυψε και μία άγνωστη ως τώρα επαγγελματική πρόταση που είχε δεχθεί ο αείμνηστος Ιρλανδός: