Arctic Monkeys: Η αρχή μιας νέας εποχής (2006)

Αφιέρωμα στον πρώτο δίσκο των Arctic Monkeys, 'Whatever People Say I Am, That's What I'm Not'. Το άλμπουμ κομμάτι-κομμάτι.
Arctic Monkeys
Arctic Monkeys

Arctic Monkeys – Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not

Βρισκόμαστε στην Μεγάλη Βρετανία του 2006.

Η σκόνη από την σαρωτική πορεία των Oasis και της britpop της δεκαετίας του ’90 έχει καταλαγιάσει για τα καλά, ενώ συγκροτήματα όπως οι Radiohead και οι Muse έχουν ήδη καθιερωθεί ως οικουμενικές μουσικές φιγούρες χάρη στην ασίγαστη ευρηματικότητα και καλλιτεχνική τους εξέλιξη.

Στα μέσα μια δεκαετίας, ωστόσο, που η καθαρή κιθαριστική ροκ σιγοσβήνει στα mainstream μέσα, ένα νεανικό, νοσταλγικό κοινό μοιάζει διψασμένο για αγνά riffs, ηλεκτρικό ήχο και εφηβική παρορμητικότητα.

Σε αυτό το κοινό βρήκε πρόσφορο έδαφος μια παρέα από το Sheffield, η οποία θα κυκλοφορούσε το ντεμπούτο της και έμελλε να αναταράξει τα νερά του βρετανικού κοινού και τύπου που ανέμεναν ευλαβικά την ανατολή ενός νέου μουσικού ρεύματος.

Και σημαία αυτού;

Οι Arctic Monkeys των Alex Turner (φωνητικά, κιθάρα), Jamie Cook (κιθάρα), Nick O’Malley (μπάσο), που προσφάτως είχε αντικαταστήσει τον Andy Nicholson και του Matt Helders (ντραμς, φωνητικά).

Λίγους μήνες μετά την έκδοση της πρώτης δισκογραφικής τους δουλειάς με το EP, ‘Five Minutes With The Arctic Monkeys’, οι νεαροί rockers σαν σήμερα διέθεταν προς ακρόαση το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους που έφερε το διόλου σύντομο τίτλο ‘Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not’.

Ένα άλμπουμ πλούσιο σε εκρηκτικούς rock n’ roll ρυθμούς και σαρωτικές εκτελέσεις από τα μέλη του συγκροτήματος, που έμοιαζε με ιδανική μίξη punk, indie και garage στοιχείων σε ένα άκρως υποσχόμενο και πολυτάλαντo μουσικό καλούπι, δια χειρός Alex Turner.

Ένας δίσκος εξίσου ανατρεπτικός με το εξώφυλλό του, στο οποίο απεικονίζεται ο φίλος του συγκροτήματος Chris McClure.

Μία φωτογραφία που τραβήχτηκε ξημερώματα σε ένα μπαρ στο Liverpool και ήταν αρκετή για να ντύσει το φιλόδοξο δισκογραφικό εγχείρημα, προκαλώντας τα αντίστοιχα, αμφιλεγόμενα σχόλια.

Μερίδα του τύπου κατηγόρησε το συγκρότημα πως προάγει την εικόνα του καπνίσματος ως κάτι φυσιολογικό με τον εκπρόσωπο των Arctic Monkeys να απαντά πως από το παρουσιαστικό του McClure στο εξώφυλλο, το κάπνισμα μόνο καλό δεν φαίνεται να του κάνει.

Στιχουργικά, η μερίδα του λέοντος των τραγουδιών θα χαρακτηρίζονταν ωδή στην νυχτερινή ζωή της Βόρειας Αγγλίας, προκαλώντας την τότε γενιά εφήβων να ταυτιστεί μαζί τους και καθιστώντας το άλμπουμ ικανό να κατακτήσει τις playlist κάθε κέντρου διασκέδασης.

Αλκοόλ, μπελάδες, ερωτικές απογοητεύσεις και ρομαντικές στιγμές απαρτίζουν ένα κάδρο ενθουσιασμού, προβληματισμού, νοσταλγίας και απολεσθείσας παιδικότητας.

Σε μια πιο αναλυτική ματιά;

To ‘The View From The Afternoon’ μας συστήνει δυναμικά στον κόσμο των Arctic Monkeys, δίνοντας μας ένα sneak peek της χημείας και του δυναμισμού των Βρετανών.

Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί το αποκορύφωμα του δίσκου, ωστόσο οι περίτεχνοι συνδυασμοί, o σαρκαστικός στίχος και τα σπαρακτικά φωνητικά του Turner αποτελούν την ιδανική εισαγωγική παράγραφο.

Arctic Monkeys - The View From The Afternoon (Official Video)

Το πρώτο single ‘I Bet You Look Good At The Dance Floor’ διακρίνεται αδιαμφισβήτητα ως ένα απ’ τα  κορυφαία δημιουργήματα της ευρύτερης δισκογραφίας τους.

Φρενήρης ρυθμός και ξεσηκωτικός ήχος, ένα άκρως συναυλιακό κομμάτι που σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές, αποτέλεσε την μεγαλύτερη επιτυχία του συγκεκριμένου δίσκου, ενώ στιχουργικά σε μεταφέρει στις ερωτικές αλχημείες της νυχτερινής Αγγλίας.

To ‘Fake Tales Of San Fransisco’ από την άλλη, μοιάζει με κομμάτι που ωριμάζει διαρκώς κατά την εξέλιξή του.

Ξεκινώντας μουσικά με ένα απλό riff, χτίζει σταδιακά την κορύφωσή του μέχρι τα εκπληκτικά backing vocals στο τελείωμά του, ενώ στιχουργικά πραγματεύεται καυστικά την κουλτούρα αντίστοιχων νεανικών συγκροτημάτων, καταλήγοντας σε έναν από τους πιο πλούσιους σε νόημα στίχους του Alex Turner:

So all that’s left, is the proof that love’s not only blind but deaf

Άκρως εύθυμη νότα το ‘Dancing Shoes’, μοιάζει με party που ζωντανεύει στα ακουστικά μας έτοιμο να ξεσηκώσει τον ακροατή, τη στιγμή που σε παρόμοιο κλίμα το ‘You Probably Couldn’t See for the Lights but You Were Staring Straight at Me’ σε μία σύμπραξη Turner και Helders στα φωνητικά, θυμίζει περισσότερο mind game μεταξύ επίδοξων εραστών παρά ερωτικό κάλεσμα.

You Probably Couldn't See For The Lights But You Were Staring Straight At Me

Το ‘Still Take You Home’ δεν αποτελεί απλά ένα ακόμα αισθηματικό ξέσπασμα των Turner και Cook. Ο γρήγορος ρυθμός του με το έντεχνο σβήσιμο σε συνεπαίρνουν, κερδίζοντας επάξια το headbanging ειδικά κατά την εισαγωγή του.

Σε μία από τις πλέον απαλές μελωδίες του δίσκου, το ‘Riot Van’ μας συστήνει στο εναλλακτικό, τρυφερό γρέζι της φωνής του Alex Turner, το οποίο επρόκειτο να αγαπηθεί όσο λίγα στην πορεία της δισκογραφίας τους με την κυκλοφορία των υπόλοιπων γνωστών μπαλαντών των Arctic Monkeys.

Παραδόξως, παρά την γαλήνια μουσική επένδυση της συγκεκριμένης δημιουργίας, το τραγούδι πραγματεύεται την ξέφρενη καταδίωξη μιας παρέας νεαρών από αστυνομικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια κάποιας εξέγερσης.

Το ‘Red Light Indicates Doors Are Secured’ μας σερβίρει με funk επιρροές ακόμα μία ιστορία νυχτερινής τρέλας, πριν δώσει τη σκυτάλη στο διαμαντάκι που λέγεται ‘Mardy Bum’.

Το συγκινητικό άσμα που βρίσκεται στην 9η θέση του δίσκου, περιγράφει με τον πλέον γλαφυρό τρόπο τα πάνω και τα κάτω μιας ερωτικής σχέσης, καθιστώντας το οικείο σε κάθε ακροατή ανεξαρτήτου ηλικίας.

Παράλληλα, η γλυκιά και ομαλή ενορχήστρωση προσδίδει έξτρα συναισθηματικό εκτόπισμα, που σε συνδυασμό με τον βιωματικό τόνο της ερμηνείας, καθιστά το τραγούδι ως ένα εκ των κλασσικών επιτυχιών της βρετανικής μπάντας.

Στο ‘Perhaps Vampires Is a Bit Strong But…’ οι Αrctic Monkeys προσπαθούν με έμφαση και νεανικό θράσος να δηλώσουν διαφορετικοί από αυτό που πιστεύει ενδεχομένως ο κόσμος.

Ή τα βαμπίρ στην προκειμένη περίπτωση, μιας και…

All you people are vampires!

Perhaps Vampires Is A Bit Strong But…

Kαι φτάνουμε στην κορύφωση του Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not, που δεν είναι άλλη από το ‘When The Sun Goes Down’.

Το δεύτερο single του άλμπουμ των Arctic Monkeys, το οποίο χτύπησε το Νο1 των βρετανικών charts – παρέα με το ‘I Bet You Look Good At The Dance Floor’ – σε χρόνο ρεκόρ, αποτελεί κορυφαίο δημιούργημα του Turner και της παρέας του.

Η ήπια εισαγωγή δίνει πάσα σε ένα επικό ξέσπασμα, με έναν εθιστικό συνδυασμό κιθάρας-μπάσου που παρά την απλότητά του, μοιάζει έτοιμος να σε ταξιδέψει σε συναυλιακή αρένα.

Η ταχύτητα και η έντασή του, δημιουργούν ένα μουσικό roller coaster 3 λεπτών και 22 δευτερολέπτων που ξεχειλίζει ενέργεια και δηλώνει ευθαρσώς ότι οι Arctic Monkeys από το Sheffield ήρθαν για να μείνουν.

Παράλληλα, ο Turner δίνει μερικά ακόμα σημεία στιχουργικής ωριμότητας, δεδομένης της τότε ηλικίας του, στηλιτεύοντας την πορνεία καθώς την παρακμή της πόλης με την πτώση του φωτός της ημέρας.

Arctic Monkeys - When The Sun Goes Down (Official Video)

Πλησιάζοντας προς το κλείσιμο της αυλαίας, το ‘From the Ritz to the Rubble’ το οποίο ήταν ήδη γνωστό από την κυκλοφορία του Five Minutes With The Arctic Monkeys (μαζί με το ‘Fake Tales Of San Fransisco’), μετουσιώνει ακόμη μία ταραχώδη βραδιά σε ένα εκρηκτικό κράμα ήχων και φωνητικών, που προσθέτει το δικό του λιθαράκι στην διαμόρφωση της κλασσικής αισθητικής των Arctic Monkeys που όλοι συνηθίσαμε στην πορεία.

Τέλος, το ‘A Certain Romance’ κλείνει εμφατικά το παρθενικό δισκογραφικό πόνημα των AM, χάρη στην εύθυμη και μεστή μελωδία του, με τις εναλλαγές γαλήνης και χάους να είναι για ακόμη μια φορά ιδανικές.

Ταυτόχρονα, πραγματεύεται την έλλειψη ρομαντισμού στους κόλπους των νέων αλλά και των καλλιτεχνών γενικότερα, κάνοντας έκκληση κατά τον επίλογο για ενότητα και ανεκτικότητα.

Kαι κάπως έτσι, το ‘Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not’ έγινε 6 φορές πλατινένιο και το γρηγορότερο σε πωλήσεις ντεμπούτο στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ένα άλμπουμ που προκάλεσε φρενίτιδα στους κύκλους των ανήσυχων μουσικόφιλων, ξυπνώντας στους Βρετανούς μνήμες από την περίοδο των Oasis.

H αρχή μίας νέας εποχής, όπου η rock έριξε ξανά γέφυρες με τον εμπορική επιτυχία, δημιουργώντας μία ανανεωμένη τάση μουσικής αναζήτησης, νεανικού ενθουσιασμού και εναλλακτικής διασκέδασης.

Ένας συνδυασμός κατάλληλων ατόμων και καλλιτεχνικής ιδιοφυίας, στην ιδανική χρονική συγκυρία, με ένα διαχρονικά απαιτητικό κοινό που δεν έπαψε ποτέ να αναζητάει νέες τάσεις για να παθιαστεί.

Όσο για τους Arctic Monkeys;

Δεν αποτέλεσε παρά το πρώτο κεφάλαιο μιας εκπληκτικής καριέρας που συνέχισε να δημιουργεί και να εμπνέει, να ξεσηκώνει και να πειραματίζεται (πότε επιτυχημένα και πότε όχι), να γεμίζει στάδια και να γιγαντώνεται σε ένα από τα επιδραστικότερα σχήματα της σύγχρονης εποχής.

Μπορεί θεματικά να περιορίστηκε σε ρηχά νεανικά ζητήματα, κατάφερε ωστόσο μέσα από τις δυναμικές συνθέσεις, το γλαφυρό λεξιλόγιο και τους γλωσσικούς ιδιωματισμούς του να διαμορφώσει μια εξέχουσα μουσικοστιχουργική φυσιογνωμία, γοητευτική αλλά και κυρίαρχη.

Και όσο κλισέ και αν σας ακούγεται το ότι η πρώτη αγάπη είναι και παντοτινή, στην προκειμένη περίπτωση το γνωστό σλόγκαν δεν μας αφήνει και πολλά περιθώρια αμφισβήτησης.

Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
Arctic Monkeys – Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not

Arctic Monkeys – AM: Το μεγαλύτερο ρίσκο την κατάλληλη στιγμή

Οι Arctic Monkeys αποκαλύπτουν τα αγαπημένα κομμάτια τους

Θέλεις να γίνεις μέλος της συντακτικής ομάδας μας;

Το RockRooster.gr αναζητά νέους συντάκτες. Αν λατρεύεις τη μουσική, τον κινηματογράφο και την αρθρογραφία, ίσως αυτό σε ενδιαφέρει.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Θέλεις να γίνεις μέλος της συντακτικής ομάδας μας;

Το RockRooster.gr αναζητά νέους συντάκτες. Αν λατρεύεις τη μουσική, τον κινηματογράφο και την αρθρογραφία, ίσως αυτό σε ενδιαφέρει.