David Bowie (1969): Η πρώτη πτήση του David Bowie

David Bowie
David Bowie

Πριν τον Ziggy Stardust, πριν τον Aladdin Sane, σίγουρα πιο πριν από τον Thin White Duke υπήρξε ο Major Tom.

Ο αστροναύτης που επιδίδεται σε ψυχεδελικά διαστρικά ταξίδια βλέποντας τον κόσμο από ψηλά, δίνοντας παράλληλα μια θέση στο mainstream για το space rock.

Το πρώτο alter ego του David Bowie αποτελεί και το πλέον διαχρονικό του, επισκεπτόμενο τη δισκογραφία του σχεδόν κάθε δεκαετία, είτε με κάποια ρητή αναφορά είτε με έναν πιο συγκαλυμμένο και μυστήριο τρόπο.

Η πρώτη -και πιο αναγνωρίσιμη- εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στο ‘Space Oddity’ του 1969, κομμάτι-σημαία για τον δίσκο ‘David Bowie’ (aka ‘Man of Words/Man of Music’, καθώς και ‘Space Oddity’ σε επανέκδοση του 1972), ο οποίος σήμερα κλείνει 48 χρόνια από την πρώτη φορά που βρέθηκε στα ράφια των δισκοπωλείων.

Δίσκος καταδικασμένος να βρίσκεται ες αεί υπό την μεγαλειώδη σκιά του ηγετικού single, ενός εκ των εμβληματικότερων και χαρακτηριστικότερων κομματιών του Bowie, σαν σύνολο δε αποτελεί την de facto πρώτη γνήσια καλλιτεχνική συμβολή του Βρετανού σταρ στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα.

Κι αυτό διότι, ενώ αποτελεί τον δεύτερο κατά σειρά δίσκο του, είναι ο πρώτος που κατέχει την γνωστή, ιδιότυπη μουσική του ταυτότητα, μιας και ο πρώτος ονόματι (και αυτός) ‘David Bowie’ του 1967 αποτελεί μια αδέξια απόπειρα για εύρεση «πατημάτων», άμεσα επηρεασμένο και παντελώς χαμένο μέσα στο ευρύτερο baroque pop κλίμα της τότε μουσικής σκηνής.

Σε κινηματογραφικό ανάλογο, θα λέγαμε πως αν η πρώτη ταινία του David Fincher ήταν το ‘Alien 3’, η πρώτη του πραγματική ταινία που έφερε χαρακτήρα και εγκαθίδρυσε διαχρονικές συνεργασίες ήταν το δεύτερο κατά σειρά ‘Se7en’.

Εν προκειμένω διακρίνουμε την απαρχή της διαχρονικότερης συνεργασίας που είχε καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του ο Bowie στην πρώτη δισκογραφική συνεισφορά του παραγωγού Tony Visconti, σχέση που έμελλε να κρατήσει μέχρι τον θάνατό του (άρα και το ‘Blackstar’).

Η πρώτη του (αξιοσημείωτη) συνεργασία με τον παραγωγό βρίσκεται στο 9λεπτο ψυχεδελικό έπος ισχυρών folk καταβολών τιτλοφορούμενο ως ‘Cygnet Committee’ – ο Visconti είχε παραδώσει καθήκοντα παραγωγού στον Gus Dudgeon για το ‘Space Oddity’.

Το κομμάτι έχει χαρακτηριστεί ως το «πρώτο πραγματικό αριστούργημα» του Bowie, ενώ αποτελούσε και την μακροσκελέστερη δουλειά του μέχρι το δεκάλεπτο ομότιτλο εισαγωγικό κομμάτι του δίσκου ‘Station To Station’.

Το ‘Wild Eyed Boy from Freecloud’ περιέχει προσεγμένη συμφωνική ενορχήστρωση διά χειρός Visconti, ενώ φημολογείται πως αποτελεί και το ντεμπούτο του βασικού κιθαρίστα του Bowie (και μετέπειτα ενός εκ των Spiders From Mars), Mick Ronson.

Ο δίσκος επιπλέον διαθέτει δύο κομμάτια γραμμένα σαν «ύστατο χαίρε» στην παλιά του σχέση με την Hermione Farthingale, τα ‘Letter to Hermione’ και ‘An Occasional Dream’.

Στα του ‘Space Oddity’, αποτελεί κομμάτι εμπνευσμένο από την τανία ‘2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος’ του Stanley Kubrick και είναι η αρχή της οποιασδήποτε εμμονής θα ανέπτυσσε ο Bowie με το οτιδήποτε διαστημικό ή εξωγήινο.

Far above the moon
Planet Earth is blue
And there’s nothing I can do

Το κομμάτι συνδέθηκε άρρηκτα με αποστολές στο διάστημα και βρήκε μια δεύτερη νιότη το 2013, όταν ο Καναδός αστροναύτης Chris Hadfield κινηματογράφησε τον εαυτό του μέσα στον ISS να το ερμηνεύει, δημιουργώντας ουσιαστικά το πρώτο music video γυρισμένο στο διάστημα.

Κατά τ’ άλλα, όπως προαναφέρθηκε, ο πρωταγωνιστής Major Tom επανεπισκέπτεται τη δισκογραφία του Bowie στα ‘Ashes To Ashes’ (1980), ‘Hallo Spaceboy’ (1995), ‘New Killer Star’ (2003), ενώ φημολογείται έντονα πως εντοπίζεται επιπλέον ως ο νεκρός αστροναύτης στο music video του ‘Blackstar’, αν και ουδέποτε λάβαμε σαφείς απαντήσεις.

Αναφορές στον εν λόγω χαρακτήρα έχουν γίνει σε τραγούδια άλλων καλλιτεχνών, ως ένας ιδιαίτερος φόρος τιμής στον Bowie.

Άλλοτε άμεσα όπως στο ‘Major Tom (Coming Home)’ του Γερμανού Peter Schilling ή το ‘Rocket’ των Def Leppard, άλλοτε πιο αόριστα όπως στο ‘Apple Of Sodom’ του Marilyn Manson, ενώ η Lana Del Rey προ διετίας ερμήνευσε με τον δικό της μοναδικό τρόπο τον στίχο «Ground control to Major Tom» στο υπέροχο ‘Terrence Loves You’, σε ένα άκρως δημιουργικό homage στον μεγάλο αυτόν καλλιτέχνη.

Διάσημη και η συμμετοχή του κιμπορντίστα των Yes, Rick Wakeman, σαν μία από τις πρώιμες session δουλειές του στην ερμηνεία του Mellotron.

Επ’ ουδενί λόγω μια εκ των σημαντικότερων LP κυκλοφοριών του Βρετανού καλλιτέχνη σαν συμπαγές σύνολο, κατέχει ξεχωριστή θέση στο πάνθεον της Bowie-κής σημειολογίας ως το «πρώτο βήμα» που άνοιξε μια τεράστια καριέρα.

Την άκρως ευρηματική ανατροπή του ισχυρότατου τότε folk κατεστημένου μέσω μια άκρως προοδευτικής, ψυχεδελικής παλέτας που μάγεψε, μαγεύει και θα συνεχίσει να μαγεύει εις τους αιώνας των αιώνων.

Όσο ο Major Tom θα περιπλανάται πάνω από τον πλανήτη μας μαγεμένος από την ομορφιά του μεγαλείου που έκθαμβος αντικρίζει δηλαδή.