Η τελευταία συναυλία του Cliff Burton, όπως τη θυμούνται Lars Ulrich και Kirk Hammett

Cliff Burton
Cliff Burton

Την τελευταία βραδιά τους με τον Cliff Burton θυμήθηκαν οι Lars Ulrich και Kirk Hammet σε συνέντευξη που έδωσαν στο Rolling Stone.

Ήταν η νύχτα της 26ης Σεπτεμβρίου μετά τη συναυλία των Metallica στη Στοκχόλμη, όταν ο Burton έζησε τις τελευταίες του στιγμές, και μάλιστα το βίντεο του συγκεκριμένου live συμπεριλαμβάνεται στην deluxe επανέκδοση του ‘Master Of Puppets’ που κυκλοφόρησε σήμερα (10/11).

Πρώτος θυμάται ο Lars:

Προφανώς είμαστε 31 χρόνια μετά, με ό,τι σημαίνει αυτό. Οπότε σταματάς, αναπολείς, σκέφτεσαι, εκτιμάς, νιώθεις ταπεινός.

Περνάνε τα γεγονότα τόσο γρήγορα για ‘μένα που σπάνια κόβω ταχύτητα για να αναπολήσω. Και συχνά, όταν κάθεσαι με τους υπόλοιπους στις 2 το πρωί και αναπολείς, σκέφτεσαι «ουάου».

Όταν κάθεσαι και ακούς τα δύο τελευταία κομμάτια της συναυλίας εκείνης, ή κοιτάς φωτογραφίες από εκείνο το βράδυ μαζί του, το πράγμα σε αναγκάζει από μόνο του να κόψεις ταχύτητα και να το αντιμετωπίσεις.

Και συνεχίζει:

Είχαμε τελειώσει το κομμάτι της περιοδείας στην Αγγλία που παίζαμε σε αίθουσες σινεμά, 3000 ατόμων, όλα καθισμένα, και πήγαμε στη Σκανδιναβία που οι αίθουσες θύμιζαν τρύπες αγώνων χόκεϊ, μικρότερες, πιο κρύες και σκοτεινότερες. Άλλο vibe.

Παίξαμε στη Στοκχόλμη και πήγε τρομερά καλά. Ήταν μια από τις σπάνιες περιπτώσεις που παίξαμε ένα κομμάτι που δεν ήταν στη λίστα, γιατί είχε πάει τόσο καλά η συναυλία.

Δεν είναι κάτι που κάναμε συχνά, ούτε τότε, ούτε σήμερα. Οπότε υπήρχε καλό vibe.

Ο Hammett πρόσθεσε:

Ήταν σημαντική βραδιά γιατί ο James έπαιξε κιθάρα ξανά.

Πήρε την κιθάρα και έπαιξε στο encore. Νομίζω το ‘Blitzkrieg’ ή κάτι τέτοιο.

Αλλά θυμάμαι τους πέντε μας, μαζί με τον κιθαρίστα που συμπλήρωνε το σχήμα, τον John Marshall, να είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι που ο James άρχισε πάλι να παίζει και ανάρρωνε σωστά.

Θυμάμαι πως η συναυλία είχε πάει πολύ καλά και αποχωρώντας προς τα παρασκήνια αισθανόμασταν υπέροχα και αισιόδοξοι.

Λέγαμε πως «τέλεια, ο James επέστρεψε και δεν θα πάρει πολύ πριν επιστρέψουμε στους παλιούς μας εαυτούς.»

Έτσι ήταν η διάθεσή μας μετά τη συναυλία και μετά έγινε το ατύχημα και βρεθήκαμε από μια θετική διάθεση στον πάτο μιας μαύρης τρύπας.

Θυμάμαι πως μετά τη συναυλία, οι θαυμαστές άρχισαν να τρέχουν προς το μέρος μας και ο Cliff είπε πως μοιάζουν με ζόμπι. Του άρεσαν πάρα πολύ τα ζόμπι.

Γελάσαμε όλοι και αρχίσαμε στη συνέχεια να παίζουμε χαρτιά.

Είχαμε ένα μακρύ ταξίδι μπροστά μας και όλοι γνωρίζετε τη συνέχεια της ιστορίας…