Helloween – Keeper of the Seven Keys Part I: Ευρωπαϊκή δύναμη

Power metal. Για πολλούς, μαγικές λέξεις.

Είναι ο ήχος που μεταφέρει μεγαλείο, που καλεί σε μάχη.

Ο ήχος των απανταχού αυτοαποκαλούμενων metal warriors, ο ήχος του κάθε ενθουσιώδη ακροατή και θεατή, ο ήχος που σιγοτραγουδάς στο δρόμο και που συνοδεύεις με αέρινη κιθάρα στο σπίτι.

Κανείς δεν μπορεί να πει με ακρίβεια τι περικλείει ο όρος, αλλά όταν παίζει το διαισθάνεσαι.

Αναπόσπαστο μέρος της ακραίας μουσικής, και σίγουρα από τις πιο χαρακτηριστικές πτυχές της.

Ο περίφημος στερεοτυπικός metalhead εξάλλου, γενικά αντιμετωπίζει τους «posers» με δύο τρόπους. Είτε δέρνοντάς τους υπό τους ήχους των Slayer, είτε ορμώντας τους με το φανταστικό του σπαθί και ένα ποτήρι μπύρα υπό τους ήχους των Manowar.

Η έννοια power metal είναι από τις πιο ασαφείς του χώρου πάντως, παρά την εκτεταμένη παρουσία σχημάτων στα οποία ο τύπος και το κοινό προσδίδουν τη συγκεκριμένη ταμπέλα.

Έτσι, είναι ακόμα πιο δύσκολο από ότι συνήθως να μιλήσει κανείς για ρίζες, εμπνευστές και ιδρυτές. Και οι συνθήκες γίνονται ακόμα πιο ομιχλώδεις με το διαχωρισμό σε ευρωπαϊκό και αμερικάνικο power.

Ας πιάσουμε τους Ευρωπαίους λοιπόν.

Τεράστια προφανώς η επιρροή του Dio, σημαντικοί οι Judas Priest, καίρια η ώθηση του NWOBHM και της γερμανικής σκηνής, και φυσικά πανταχού παρόντες οι Iron Maiden, το απόλυτο πρότυπο της δεκαετίας του ’80 (και όχι μόνο).

Από αυτά προήλθε ο μεγάλος σταθμός, η κρίσιμη καμπή, η στιγμή όπου η ιδέα του ευρωπαϊκού power κινήματος απέκτησε σημείο αναφοράς και ξεκάθαρη μορφή.

23 Μαΐου 1987. Οι Helloween κυκλοφορούν το ‘Keeper of the Seven Keys: Part I’.

Η πορεία των Γερμανών είχε ξεκινήσει περίπου ενάμισι χρόνο πριν, με το υποσχόμενο αλλά και άγουρο ‘Walls of Jericho’, μια speed κυκλοφορία με μερικά καλά τραγούδια (‘Ride the Sky’ κανείς;), που εξέθετε ωστόσο και αδυναμίες.

Σημαντικότερη, τόσο για ακροατές, όσο και για την ίδια την μπάντα, η φωνή του Kai Hansen, με τον κιθαρίστα να αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να παίζει και να τραγουδά ταυτόχρονα, ιδίως στις συναυλίες.

Οπότε ο Hansen αποφάσισε να αφοσιωθεί πλήρως στην κιθάρα, με τους Helloween να βρίσκουν τη φωνή που έψαχναν στο πρόσωπο του, μόλις 18 τότε, Michael Kiske.

Η προσθήκη αυτή αποδείχτηκε ότι ήταν το μοναδικό πράγμα που χρειαζόταν το συγκρότημα για να μπει σε σωστό δρόμο. Ιδέες και υλικό υπήρχαν άφθονα, με τους Helloween να προσβλέπουν ακόμα και σε διπλό δίσκο.

Η άρνηση της δισκογραφικής, που θεώρησε ότι μια τέτοια κυκλοφορία δεν θα ήταν συμφέρουσα, οδήγησε σε ένα σαφώς συντομότερο αποτέλεσμα, διάρκειας μόλις 37 λεπτών.

Αυτά τα 37 λεπτά όμως ήταν αρκετά για βάλουν την Ευρώπη στον power metal χάρτη και να δώσουν πνοή και νόημα σε πλήθος σχημάτων.

Ίσως δεν είναι το πρώτο power metal άλμπουμ στη Γηραιά Ήπειρο.

Είναι το πρώτο όμως που μπορεί αδιαμφισβήτητα να υποστηρίξει ότι διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά του κλάδου, και ως εκ τούτου αποτελεί το μέτρο σύγκρισης για ό,τι ακολούθησε.

Για να ανήκει ένας δίσκος στο ευρωπαϊκό power, πρέπει να πατά σε βάσεις αντίστοιχες με αυτές του ‘Keeper of the Seven Keys: Part I’.

Το πρώτο ‘Keeper’ ακούγεται λιγότερο πυκνό και ραφιναρισμένο συγκριτικά με τις δουλειές που ενέπνευσε, αλλά από πολλές απόψεις αυτό είναι προσόν και όχι μειονέκτημα.

Οι κιθάρες του Kai Hansen και του Michael Weikath βρίσκονται στο προσκήνιο, τραβώντας την προσοχή. Ο Michael Kiske είναι στεντόρειος και εντυπωσιακός, η ιδανική επιλογή για την μπάντα.

Η μελωδικότητα ξεχύνεται από παντού. Η ατμόσφαιρα είναι ηρωική, δυναμική, ανεβαστική. Οι ρυθμοί είναι γρήγοροι και πιασάρικοι, τα ρεφραίν κολλάνε και αποζητούν να τραγουδηθούν ξανά και ξανά.

Ναι, εδώ είναι οι ρίζες του europower. Εδώ είναι η πρώτη μπάντα που της αρμόζει πέραν πάσης αμφιβολίας η είσοδος στις τάξεις του.

Η δύναμη είναι στο φοβερό εναρκτήριο συνδυασμό ‘Initiation-I’m Alive’, στη λάμψη του ‘Twilight of the Gods’, στην ανατριχίλα του τεράστιου, σε μήκος και αξία, ‘Halloween’.

Και από αυτήν τη δύναμη δανείστηκαν οι σκηνές της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Σκανδιναβίας, της Ελλάδας.

Από αυτήν την πηγή ήπιαν οι Blind Guardian, οι Gamma Ray, οι HammerFall, οι Firewind, οι αμέτρητες power metal μπάντες της Ευρώπης που έχουν κυκλοφορήσει δίσκους έκτοτε και που αποτελούν έναν από τους βασικότερους πυρήνες της παγκόσμιας metal κοινότητας.

Εφτά κλειδιά, που άνοιξαν αμέτρητες πόρτες. Οι Helloween, με το ‘Keeper of the Seven Keys’, έγραψαν ιστορία. Έγιναν εμπνευστές και πρωτοπόροι.

Μπορεί η μετέπειτα πορεία τους να έγινε σε δρόμο στρωμένο με αγκάθια αντί για ροδοπέταλα, αλλά αυτό δεν αλλάζει τα τετελεσμένα.

Σε ένα metal λεξικό, το λήμμα european power metal γράφει ‘Keeper of the Seven Keys: Part I’.

Δυναμικό και εντυπωσιακό, και τότε και σήμερα, ένας αειθαλής δίσκος που θα κατέχει πάντα περίοπτη θέση στο πάνθεον των κορυφαίων metal κυκλοφοριών.