More
    Αρχική Ειδήσεις Jeff Ament: «Οι 10 σημαντικότεροι δίσκοι της ζωής μου»

    Jeff Ament: «Οι 10 σημαντικότεροι δίσκοι της ζωής μου»

    O Jeff Ament, γεννημένος το 1963 στη Montana, έχει περάσει αρκετά χρόνια στον χώρο της μουσικής και φυσικά από αρκετά συγκροτήματα. Είναι κυρίως γνωστός λόγω της θέσης του ως ο μπασίστα των Pearl Jam, τον κεντρικό του ρόλο στην ανάπτυξη του grunge κινήματος, καθώς και για την ασταμάτητη δημιουργική του ορμή, η οποία τον οδήγησε να συνεργαστεί με πάρα πολλούς καλλιτέχνες.

    Με αφορμή τα γενέθλιά του, ανατρέχουμε σε μία παλαιότερη συνέντευξή του, όπου μιλάει για τα 10 άλμπουμ τα οποία χαρακτηρίζουν τη ζωή του.

    Green River – Come On Down (1985)

    Είναι αστείο γιατί οι άνθρωποι θυμούνται αυτόν τον δίσκο ως σκληρό, τραχύ, punk ήχο, αλλά για την ακρίβεια ηχογραφήσαμε τα κομμάτια ίσως τρεις φορές πριν ολοκληρώσουμε τη δουλειά, το οποίο ήταν πολύ για τότε αν σκεφτείς ότι όλοι πλέναμε πιάτα ή κάναμε οποιαδήποτε δουλειά για να πληρώσουμε για τον χρόνο στο στούντιο.

    Για το ‘Come On Down’ πήγαμε σε ένα στούντιο το οποίο ήταν πολύ ακριβό και μείναμε εκεί για τρεις ή τέσσερις ημέρες, για ένα δωδεκάωρο κάθε μέρα και αξιοποιούσαμε κάθε λεπτό. Η κάτω μεριά του δίσκου υποτίθεται ότι έπρεπε να είναι έτοιμη πριν από τη μεγάλη περιοδεία μας στις Μεσοδυτικές Πολιτείες και στην Ανατολική Ακτή, χωρίς να έχει εκδοθεί.

    Παίξαμε σε συναυλίες με ονόματα όπως Samhain, Βig Black και Das Damen, ίσως μόνο επτά συναυλίες στις τρεις εβδομάδες, αλλά ήταν επικό γιατί ήταν η πρώτη φορά όλων μας στη Νέα Υόρκη ή στη Βοστώνη ή στο Ντιτρόιτ. Όταν βρεθήκαμε όλοι μαζί μετά από μερικά χρόνια για κάποια shows λάτρεψα που ξαναέπαιξα τα κομμάτια ‘New God’ και ‘Swallow My Pride’.


    Mother Love Bone – Apple (1990)

    To σχήμα Mother Love Bone πήγε πολύ καλά όταν έστειλα μια κασέτα σε ανθρώπους της Δυτικής Ακτής γιατί θέλαμε να κάνουμε μερικές συναυλίες και αυτό βρέθηκε στα χέρια μιας κυρίας η οποία τότε δούλευε για τον Slash, αλλά βρήκαμε δουλειά στη Geffen. Οπότε σε έξι εβδομάδες είχαν έρθει στο Seattle περίπου 15 εταιρείες να μας δουν. Συζητούσαν για συμφωνίες των $150.000 και $400.000 όταν εμείς μέχρι πρότινος παίρναμε 500 δολάρια τον μήνα σε ένα εστιατόριο.

    Οπότε εκεί που ξοδεύαμε πριν 2.000 δολάρια στις προηγούμενες δουλειές, τώρα μπορούμε να ξοδέψουμε 250.000 δολάρια στον πρώτο μας δίσκο. Μέχρι που κάναμε τον δίσκο με τον Terry Date τα τραγούδια ήταν ήδη δυόμισι χρονών και είχαμε χάσει λίγη από τη σπίθα μας. Όταν ολοκληρώθηκε ο δίσκος ήμασταν όλοι πολύ αισιόδοξοι και μετά ο Andy (Wood) έφυγε από τη ζωή και αυτό ήταν, τελείωσε. Η επιτυχία ήρθε πάλι αργότερα με τους Pearl Jam αν και ήταν γλυκόπικρη γιατί ο φίλος μας δεν τα κατάφερε να είναι μαζί μας.


    Temple of the Dog – Temple of the Dog (1991)

    Ήξερα τους Soundgarden μιας και οι μπάντες μας παίζανε συχνά μαζί αλλά μέναμε σε διαφορετικές γειτονιές οπότε δεν ήμασταν και κολλητοί. Αλλά μετά τον θάνατο του Andy ξεκίνησα να κάνω πολλή παρέα με τον Chris (Cornell), καθώς και οι δυο μας προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι είχε συμβεί.

    Είχε ορισμένα τραγούδια και μου έδωσε μια κασέτα με αυτά, την οποία ακούσαμε με με τον Stone και αμέσως σκέφτηκα «Ω Θεέ μου αυτά τα τραγούδια είναι υπέροχα.» Και τότε μας ρώτησε αν θα θέλαμε να τα ηχογραφήσουμε μαζί. Μέχρι τη στιγμή που πήγαμε στο στούντιο αυτός είχε μερικά ακόμα κομμάτια και μερικά riffs και μέσα σε μια βδομάδα είχαμε τελειώσει χωρίς καμία πίεση, χωρίς προσδοκίες και χωρίς κανένας να πει στον άλλο τι να παίξει.

    Ήταν μια διαδικασία κάθαρσης μέσω της οποίας προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τον θάνατο του φίλου μας και νομίζω πως είναι ένας από τους πιο εύηχους δίσκους που συμμετείχα. Ακόμη νομίζω ότι έδειξε πως ο Chris μπορούσε να γράψει τραγούδια με διαφορετικό τρόπο και με διαφορετικούς ανθρώπους και ήταν ένα σταυροδρόμι για όλους μας.


    Pearl Jam – Ten (1991)

    Από μια άποψη με τον Stone είμαστε το πιο απίθανο ζευγάρι που έχει καταφέρει να βρίσκεται μαζί μετά από τόσα συγκροτήματα που έχουν δημιουργηθεί, αλλά νομίζω ότι μοιραζόμαστε την ίδια μουσική γλώσσα και μπορούμε και οι δύο να υλοποιήσουμε τις ιδέες των άλλων. Πήγαμε το ντέμο μας λοιπόν στον Eddie (Vedder) και μιλούσαμε συνέχεια στο τηλέφωνο για μουσική που μας αρέσει και βιβλία, οπότε όταν μας έστειλε εκείνος έτοιμο το ντέμο σκέφτηκα «Αυτός είναι ο άνθρωπος με τον οποίο θέλω να είμαι στο ίδιο συγκρότημα για την υπόλοιπη ζωή μου.»

    Νομίζω ξοδέψαμε $25.000 για να φτιάξουμε τον δίσκο και ακόμη τρεις φορές που το μιξάραμε, αλλά παρ’ αυτά δεν ήταν τόσα όσα χρειάστηκαν για τον δίσκο των Mother Love Bone. Δεν περιμέναμε ο δίσκος αυτός να γίνει μεγάλη επιτυχία, αλλά τελικά έγινε.

    Μία ωδή στο ‘Ten’ των Pearl Jam


    Neil Young – Mirrorball (1995)

    Μάθαμε τόσα πολλά μόνο με το να είμαστε κοντά στον Neil Young. Αυτός ο δίσκος θυμίζει το ‘Temple of the Dog’ στο οποίο ο Neil αρχικά είχε πει ότι θα έχει τέσσερα τραγούδια και αφού περάσαμε δύο μέρες για να τα ηχογραφήσουμε, στο τέλος της δεύτερης ημέρας είπε ότι είχε έτοιμη την αρχή από ορισμένα τραγούδια ακόμα και μήπως τελικά τα ετοιμάζαμε και ηχογραφούσαμε μερικά ακόμα την επόμενη ημέρα και ακόμα δύο τη μεθεπόμενη. Εγώ μάλιστα ήμουν άρρωστος τις τελευταίες δύο μέρες και δεν θυμάμαι να ηχογραφώ κάποια τραγούδια.

    Ο Neil Young δεν ήθελε να είμαστε τέλειοι. Ηχογραφούσαμε δύο με τρεις φορές ένα κομμάτι και κρατούσε συνήθως την πρώτη ηχογράφηση. Κατά κάποιον τρόπο, με αυτόν τον δίσκο ο Neil ασχολούταν με τον θάνατο του Kurt, οπότε είχε κάποιες ομοιότητες με το ‘Temple of the Dog’. Μάλιστα, η περιοδεία με τον Neil ήταν η πιο αστεία ποτέ, ήταν αληθινό όνειρο.

    Επόμενη Σελίδα ►